plex. gͦ quelibet ē cōpoſita. ¶ Ꝙ aūt aliqua ſit ſimplexalia v̓o ꝯpoſita ſic arguit̉. Om̄e ꝯpoſitū ex aliquibꝰ ē cōpoſitū. gͦ vel ex ſimplicibꝰ vel ex ꝯpoſitis. cuꝫ ſimplex ⁊poſitū ſufficiēter diuidāt ens. Si aūt ex ꝯpoſitis. hocſſet ſemꝑ abire in infinitū. gͦ aliqn̄ erit deuenire ad ſimplicia. ſꝫ alterū illoꝝ ſimpliciū nō pōt eſſe ip̄m pͥmū. ex qͦem̄ aliquid ē cōpoſitū materiale. ē reſpectu illiꝰ: diuinaaūt eſſentia nōīaterialis reſpectu alicꝰ. gͦ diuina eēntia nō eſtꝝ ꝯponētiuꝫ. Utrūqꝫ gͦ illoꝝ ſimpliciū eſtcreatura. gͦ aliqua ē creatura ſimplex ⁊ aliqua ꝯpoſita¶ Item ſimplex ⁊ ꝯpoſitū ponūtur ī diuiſione entis poſſibilis. qd̓ dicit̉ ens creatū. gͦ aliqua creatura ſimplex ⁊aliqua ꝯpoſita. ¶ Itē augu. de aīa ⁊ ſpiritu. Aīa nō ꝑꝑtes diuidit̉ cū ſit ſimplex ⁊ indiuidua. Et ſi aliqn̄ partes dicit̉be̓. ratōe potiꝰ ſil̓itudinis ꝙͣ veritate ꝯpoſitionis inteēduꝫ ē: ex hͦ relinquit̉. ꝙ aliqua ē creaturaex. ¶ Ad hoc rn̄dendū. ꝙ ſimplex dicit̉ ml̓tis momō dicit̉ qd̓ caret materia diuiſiua. ẜm huncmooſtātie ſpūales ſimplices dicūt̉. Alio v̓o mō dicitur ſiplex qd̓ oīno caret materia. ⁊ ſic dicit̉ pͥma forma ſimplex ẜm Boe. in li. de trini. ẜm hūc modū nō dicitur aīa ſimplex. qꝛ hꝫ materiā ⁊ formā ſpūalē: ⁊ ſi hocnō eſſet adhuc dice̓t̉ habe̓ ꝯpoſitōeꝫ. ratōe eoꝝ q̄ inſūip̄i: ⁊ nullū illoꝝ eſt. qd̓ ip̄a eſt. Qd̓ aūt dicit̉ in li. d̓ ſpū⁊ aīa. ꝙ ratōe forme ſil̓itudinis intelligēduꝫ ē. nō ratōeꝯpoſitōis: hoc ē ẜm ꝙ loquimur de ꝯpoſitōe rerū corꝑalium quā nō hꝫ aīa. ſꝫ ſil̓itudinē dicit̉ habe̓ ꝓpter viriunmultiplicitate. ¶ Ad aliud aūt qd̓ obijcit̉ ꝓ alia parteRn̄dendū ē. ꝙ ꝯpoſitū dicit̉ duobꝰ modis. Uno eī modo dicit̉ ꝯpoſitū. qd̓ ex pluribꝰ ſimul ī vnū poſitis ſubſiſtit. Alio mō dicit̉ ꝯpoſitū qd̓ alij vnitū ē. vel qd̓ habet īſe depēdentiā ab altero. ratōe cuiꝰ ſuū eſſe. eſt ab illo ſiuead illud. ⁊ intellectꝰ depēdet ab illo. Primo mō nō dicitur oīs creatura ꝯpoſita. ſꝫ quedā ſimplex quedā ꝯpoſita. Scd̓o mō quelibꝫ eſt ꝯpoſita. ¶ Ad illud gͦ qd̓ pͥmoobijcit̉. dicendū eſt. ꝙ nō eſt ſimile de hac ꝯditōnē vnū ⁊de hac ꝯditōe ſimplex: ꝯditio em̄ vniꝰ nō repugnat creature. ꝯditio v̓o ſimplicis vno mō repugnat. vt nulla creatura ſimplex dicat̉. ẜm illū modum ẜm quē dicit̉ ſimplex. qd̓ nō depēdet cauſalitate ab aliquo: nō eī poſſurſimul ſtare ꝙ ſit creatū. ⁊ nō depēdeat cauſaliter ab aliquo. ¶ Ad ſcd̓o d̓o dicēduꝫ. ꝙ rō ſimplicitatis vno mopōt coīcari a creatura. illo ſcꝫ mō quo dicit̉. hoc nō ē exalio. ſicut materia ⁊ forma nō ē ex alio. licet ſit ab alio.⁊ hoc ē nō eſſe ex alio. tanꝙͣ ex ꝑte ꝯpoſiti. ẜm quē modūpōt deꝰ coīcare ꝯditōneꝫ ſimplicitatis creature: alio v̓omō nō pōt. cū ex ratōe creature alio mō depēdeat ẜm rationē ⁊ ẜm intellectū. ¶ Ad illud aūt qd̓ dicit Boetiusin ſuis ebdo. Attēdendū ē ꝓprie in his q̄ ſimplicit̓ ſūt. q̄ꝯpoſita ſūt ex qͦ eſt ⁊ qd̓ eſt. Nā ſi qd̓ eſt ⁊ quo ē ꝯpoſitadicerent̉. non ſic intellige̓t̉. de quo pleniꝰ habebit̉ infra.¶ Ad ſequēs dicēduꝫ eſt. ꝙ accipiēdo vno mō ſimplex īeſſentia. ſi diceret̉ creatura ſimplex. om̄i mō diceret̉ cōequalis ip̄i creatori. Alio modo accipiendo differt ī creatore ⁊ erit plurima diſſimilitudo.¶ Membrum ſecūdum.FD ſecūdū quo q̄rit̉ de cauſa ꝯpoſitōis. circa qd̓ diuerſa q̄runt̉. Primo vn̄ veīat cōpoſitō ẜm ꝙ hmōi. Scd̓o de cauſa ꝯpoſitōnis in qͣ ſūt diuerſa ꝯponētia. Tercō d̓cauſa ꝯpoſitōnis prime. Quarto vtrū ꝯponibilis ꝯueniat omni rei. aut a quadam re remouetur.¶ Articulus primus.Ande veniat ꝯpoſitio. ẜm ꝙ hmōi.D p̄mū ſic. cōpoſitō elōgat̉ a pͥmo cū ſit om̄inō ſimplex. Un̄ aug. xj. de ciui. dei. eſt bonūſolū ſimplex ⁊ hͦ ſolū ē incōmutabile. qd̓ ē deus. Itē Anſel. cuiꝰ ꝑtes excogitari nō pn̄t. id ī ꝑtes nullus intellectꝰ diſſolue̓ pōt. Si gͦ deꝰ ē ꝯpoſitꝰ: aliqd̓ deo
maius pōt intelligi. Nā id qd̓ nec actu nec intellectu pt̄diſſolui. maiꝰ ē. ꝙͣ id qd̓ actu ⁊ intellectu eſt diſſolubilecū gͦ primū ſit ſimplex. ꝯpoſitō nō cauſabit̉ ab eo. eo ꝙ n̄habꝫ ſil̓itudinē cū ip̄o. Si aūt cauſat̉ a creatura. cū oīscreatura habeat aliqd̓ genꝰ ꝯpoſitōis: erit ꝓceſſus ī infinitū. ex qͦ relinquit̉ ꝙ nō erit aliqͣ cauſa ꝯpoſitōis. ¶ Itēdicit aug. xj. de ciui. dei. creata ab ip̄o nō ſunt ſimplicia⁊ ob hͦ mutabilia: qd̓ aūt mutabile ē dicit aug. ī li. ꝯtraepl̓aꝫ fundamēti. aliūde eſt: ⁊ aliūde ē mutabile. eſt eī adeo. ſꝫ mutabile ex hͦ ꝙ eſt de nihilo. ⁊ ꝯtra aduerſariū legis ⁊ ꝓphetaꝝ. ꝓpterea bona ſunt. qꝛ a ſūmo bono bonafacta ſūt. mutabilia v̓o qꝛ nō de ip̄o ſꝫ de nihilo facta ſūtcū gͦ mutabile ſequit̉ ꝯpoſitū. ⁊ mutabilitas ꝯpoſitumerit: ꝯpoſitō rei nō eſt qꝛ eſt ab aliquo ſꝫ qꝛ eſt ex nihilo.¶ Cōtra dicit̉ in li. de articulis fidei cuiuſlibꝫ ꝯpoſitōnis neceſſe ē eſſe aliquā cauſaꝫ. ex qͦ derelinquit̉ ꝙ ꝯpoſitio cauſaꝫ hꝫ. Itē om ꝯpoſitū in eo ꝙ hmoī ꝑtes habetvel ꝑs ē vt aliud fiat ex eo. Si gͦ nihil ſeip̄m ꝯponit. eritaliqua alia cauſa ꝯpoſitōis: gͦ ꝯpoſitō cauſaꝫ hꝫ cū n̄ ſeip̄a ſubſiſtat. ¶ Rndendū eſt ꝙ ꝯpoſitōis aliqͣ cauſa ē.Cū aūt querimꝰ cauſaꝫ aut querimꝰ efficiēteꝫ aut materialē. dicēduꝫ ꝙ ꝯpoſitō hꝫ cauſaꝫ efficiēteꝫ. ſimiliter ⁊cauſaꝫ materialē ex quibꝰ fit ꝯpoſitō. Si v̓o q̄rat̉ cauſaformalis ꝯpoſitōis inꝙͣtuꝫ eſt ꝯpoſitio. nō dicet̉ haberecauſaꝫ formalē aliā a ſe: ⁊ qꝛ ꝯpoſitō nō ꝑtinet ad ꝑfectionē rei ſꝫ ad imꝑfectōeꝫ. ideo dicet̉ hic habe̓. qꝛ ex nihiloꝓceſſit ī eſſe. ¶ Ad pͥmo obiectū dicēduꝫ ē. ꝙ licet pͥmūſimplex ſit. nihilominꝰ tn̄ ꝯpoſitō eſt ab ip̄a. Sꝫ ẜm hācratōeꝫ nō ē ꝑ viā ſil̓itudinis. ſꝫ ꝑ viaꝫ diſſimilitudinis.¶ Ad ſcd̓o obiectū dicēduꝫ. ꝙ alia ratō ē quodāmō eiꝰqd̓ ē ꝯpoſitū. ⁊ eꝰ qd̓ ē mutabile. Nā mutabile r̄ſpicit t̓minū a qͦ ⁊ in qd̓. Ꝙ aūt mutabile. ē ī nihil mutabile: hͦeſt ꝙ ex nihilo eē tn̄ mutabile ē ab eo qd̓ ē īmutabile: cōpoſitū d̓o ꝙ eſt ꝯpoſitū hꝫ. tū ex ratōe ꝯponibiliuꝫ. tū exratōe ꝯponētis: ⁊ ita ſemꝑ ad ens reducet̉. ſcꝫ ad ens increatum ex parte primo ꝯponentis. ad ens creatum exparte cōponibilis.¶ Articulus ſecundus.¶ D ſecūdū quo q̄rit̉ de cauſa ꝯpoſitōis ī quadiuerſa ſūt ꝯponētia. Eſt eī ꝯpoſitō materie⁊ forme. ⁊ iteꝝ ꝯpoſitō generis ⁊ differētie.Eſt ⁊ ꝯpoſitio ex ꝑte homogeneis vt corpus ex corporibus. ⁊ linea ex lineis. Eſt iteꝝ ꝯpoſitō ex ſub̓a ⁊ ſuis potentijs. Eſt ꝯpoſitō ex ꝑtibꝰ integralibꝰ vt corpꝰ humanum ꝯpoſituꝫ eſt. Eſt iterū ꝯpoſitio ex partibꝰ numeralibus. vt numerꝰ dicit̉ ꝯpoſitus. His ergo exiſtentibusdifferentijs. querit̉ de cauſa iſtius multiplicis ꝯpoſitionis. ſi ẜm prius ⁊ poſterius ſe habent aut ſimul: quia ſiẜm prius ⁊ poſterius ad vnā cauſam primā reducūturSi d̓o ſimul ꝓcedunt ab vna cauſa. neceſſe erit oſtēdereratōeꝫ exitus diuerſarū ꝯpoſitionū ab vna cauſa immediate. Ꝙ aūt ẜm prius ⁊ poſterius. videtur per hoc. ꝙcōpoſitio ex partibꝰ numeralibꝰ cum ſint actu entes ſitalijs cōpoſitionibꝰ poſterior que non habent ꝑtes actuentes. ſed potentia diſcrete ſunt partes adinuicē. quodnon eſt in alijs generibꝰ ꝯpoſitionū. Compoſitō etiaꝫ expartibꝰ integralibꝰ ponit ante ſe illā que eſt ex ꝑtibꝰ cōtinuis. Illa v̓o que eſt ex partibꝰ ꝯtinuis. ponit ante ſeillam que eſt ex materia ⁊ forma. Nam ip̄e partes cōtinue ex materia ⁊ forma ſunt: ꝯpoſitō v̓o eoꝝ que ſunt exmateria ⁊ forma. ponit ante ſe illā que eſt ex gene̓ ⁊ differentia. Nam hāc habet formā ẜm ſeip̄am accepta. hecaūt habet ante ſe illā que ē ex potētijs. ẜm vnū modū accipiendi. Nam vnū genꝰ multiplicē habet potētiaꝫ. ſiuevna res generis. Reſtat gͦ ꝙ ẜm prius ⁊ poſterius dicet̉poſitio. ⁊ ita videt̉ vna eſſe cauſa prima omnis ꝯpoſiionis. ¶ Contra quedā differentie ꝯpoſitionū ſic ſe habēt. vt vna excedat alterā ⁊ excedatur ab ea: gͦ nō ſe habent ẜm prius ⁊ poſterius. verbigr̄a. Compoſitio que ēſubſtantie cū potentijs. ſequit̉ ꝯpoſitionē ſubſtantie: ſed