QueſtioNona

cēdo. nō dr̄ ẜm īigis ⁊ minus. Eſt itē acciꝑe ſpēm. cōpando cū alia ſpecie reſpectu generis. et iterū nō dicunur ẜm magis et minꝰ habere illud genꝰ. Tercio v̓o mōē loqui de illis ẜm ꝙ in vniuerſo ordinātur. habētia maiorē dignitatē vel minorē: et ſic dicūtur ẜm magis ⁊ minus ſpes ẜm ſpecioſitateꝫ. Similiter ē dupliciter loquide vnitate. ē em̄ loqui de vnitate ꝯꝑando ad aliā vnitatēeiuſdē ſpeciei: et ſic nō dr̄ magis vnū vel minus vnū. ſimiliter in numero qui ex his ꝯponitur. Eſt aūt referread ſummā vnitatē a quā habēt ꝑ ꝑticipatōem vnitatemet ẜm hoc dr̄ magis vere vnū. et minꝰ vere vnū. Per iaꝫdicta apparet. qualiter rn̄dendum eſt ad ſuppradicta.¶ Nlembrum quintumBquintū mēbrū. vtrū veſtigiū ꝓprie dicatur trinitatis. vel eēntia. vel vtriuſqꝫ. Ꝙip̄ius trinitatis. videt̉ ꝑ hoc. quia veſtigium diſtinctōnem ponit ſiue diſcretionem:ergo videtur referri ad ip̄am trinitatem. ¶ Quod etiamvidet̉ ex hoc. ꝙ dicit aug. in li. de trini. Intelligamꝰ trinitatē. cuius in creatura quō dignū ē apparet veſtigiumIn illa em̄ trinitate ⁊cͣ. ſicut ſupra dictū ē. ¶ Cōtra videt̉ ꝙ dicat̉ veſtigiū dei reſpectu eēntie. Un̄ yſi. de ſummo bono in li. j. Ueſtigia dei ſunt. qꝛ nūc deꝰ ꝑ ſpeculuꝫcognoſcitur. ad ꝑfectū v̓o omnipotens reperietur dumī futuro facie ad faciē electis pn̄tabitur. vt ip̄am ſpeciēcōtemplētur. cuius nūc veſtigia ꝯprehendere conatur.Sed cōſtat ꝙ ip̄a ſpecies ē ip̄a eēntia. ergo veſtigia dicūtur eēntie diuine. Similiter dicit greg. veſtigia d̓i ſunt.benignitas viſitatōnis. quā viā nobis on̄dit. vt nō duꝫviſum ſequamur donec ad contemplandum veniamus.¶ Rn̄dendum ē. ꝙ veſtigiū licet dicat̉ ip̄ius eēntie. ratōne eius qd̓ eſt. ꝯditōes tn̄ in quibus attēditur veſtigium. referūtur ad trinitatē ꝓprie. Un̄ nihil ꝓhibet ⁊ īpius dei ſiue diuine eēntie. et ip̄ius trinitatis dici veſtigium. vt trinitas in creatura. trinitati increate reſpondeat. vnitas v̓o que ſubeſt ip̄i ſumme vnitati.¶ Nembrum ſextumDſextū. vtrū tolli poſſit rō veſtigij a creatura qd̓ videt̉. Si eī modus. ſpeciēs et ordo minui pn̄t et corrūpi. que aūt pn̄t corrūpi pn̄t deſinere eē ⁊ omnino tolli. gͦ veſtigum cū attendat̉ in his vl̓ cōſimilibꝰ. poterit omnino tolli. ¶ Preterea ſi ē accidēs creature. accidēs aūt ē qd̓ abeſſe pōt. gͦ intentio veſtigij abeſſe pōt. ¶ Cōtra. ſicut ſehabet rō ymaginis ad id cuius ē ymago: ita rō veſtigijad id cuius ē veſtigiū: ſꝫ rō ymaginis nō pōt tolli ab eocuius ē ymago. gͦ et rō veſtigij ab eo cuius ē veſtigium.¶ Itē hoc videt̉ ꝑ auctoritatē aug. de ciui. dei. xj. dicētisꝙ ſine iſtis nihil inueniri nec cogitari pōt. et loꝗt̉ d̓ mōſpecie et ordine. in ꝗbus attēdit̉ veſtigiū. ¶ Ad qd̓ dicēdum ē. ꝑ id qd̓ dicit aug. de ciui. dei in li. xix. Nulluvitiū ita ꝯtra naturā ē. vt nature extreme deleat veſtigiaUn̄ manēte natura creata. remanet rō veſtigij nec oīnonō tollitur. Aliud ē aūt querere. vtrū veſtigiū poſſit tolli manēte natura creature. et aliud ē vtꝝ omnino poſſittolli cū ip̄a re creata. Primo mō verū ē ꝙ nō poſſit tolli. Secūdo mō pōt. Cū em̄ res deſinit eē. illud veſtigiūdeſinit eē. nō tn̄ deſinit eē veſtigiū. quia nō oīno cedit īnō ens. Un̄ rōne eius in quo ſe cedit ē etiam veſtigium.¶ Per hoc pōt ſolui illud qd̓ primo fuit obiectū. licꝫ eīnodus. ſpecies et ordo minuant̉ vel corrūꝑantur. n tn̄omnino deſinūt eē re manēte: et ita manet adhuc veſtigiū creatoris. in re illa: ſꝫ ſi res deſtruat̉ ẜm quādā ſpecieꝫ. nihilominus tn̄ alia ſpēs remanet: et ita remanet veſtigiū. et ſi nō illud. ¶ Ad ſecūdo obiectū dicendum ē. ꝙeē veſtigiū ē ꝓprietas rei eēntialis ſecūdo mō. ⁊ ita nō ēaccidēs ſcꝑabile. et quia dicit cōꝑatōem ad ſuā eēntialem cām. iō nec pōt illo mō intelligi ſine illa ꝯꝑatōe: pt̄tn̄ intelligi ſicut eēntia intelligit̉ ſine ſua ꝓprietate. Necē ſimile oīno de rōe ymaginis reſpectu illius cuius eſt

ymago. ſicut de tꝑe veſtigij reſpectu illius cuius ē veſtigiū. quia id cuius ē ymago incorruptibile ē. id v̓o cuiꝰē rō veſtigij. pōt eē corruptibile.¶ Membrum ſeptimumDſeptimū. vtꝝ ꝑ veſtigiū fit manuductōFad cauſam cuiꝰ ē veſtigiū. ꝙ ſic. Aug. d̓ libe. arbi. exponēs illud. vj. ſapi. In vijs ſuis on̄dit ſe hilariter. ⁊ in oī ꝓuidentia ſuaoccurrit illis. Quocūqꝫ te verteris. quibuſdaꝫ veſtigijsoꝑibus ſuis impreſſis loquit̉ tibi. et te ī exterioribꝰ labetē. ip̄is interiorū formis intro reuocat. ¶ Itē ī eodemartifex quodā mō innuit ſpectatori oꝑis ſui. d̓ ip̄a oꝑispulcritudine. ne ibi totus hereat: ſꝫ ſpēm oꝑis fabricatiſic ꝑcurrat oculis. vt ī eū ꝗ fabricauerit recurrat affectꝰ¶ Itē primo ro. Inuiſibilia dei ꝑ ea que facta ſunt a creat̄a mūdi ⁊cͣ. Ex qͦ habet̉ ꝙ ꝑ iſta viſibilia fit manuductio ad inuiſibilia. Hoc etiā ꝑ totū habet̉ a beato dyoniſio in libro de ſymbolica theologia. ¶ Cōtra. .xiiij. ſapi. Creature facte ſunt ī odiū ⁊ in muſcipulā pedibꝰ inſipiētiū. Itē aug. de lib. arbi tāꝙͣ dorſum a te ponentes īcarnali oꝑe velut ī vmbra ſua deſignāt̉. ē tn̄ ibi qd̓ eosdelectet. habēt em̄ adhuc aliquid de circūfulgētia lucistue. Ex ꝗbꝰ colligit̉. ꝙ hec viſibilia abducūt a ꝯtemplatōe inuiſibiliū. ¶ Ad qd̓ dicēdū ē. ꝙ ē dupliciter ꝯſiderare has creaturas viſibiles ⁊ etiā inuiſibiles. Cōtingiteī eas ꝯſiderare rōe pulchritudinis ſiue delectabilitatisq̄ ē ī eis: nō referēdo illā ad deū a qͦ habet. ⁊ ẜm hūc modū ē occaſio erroris. Alio v̓o mō inqͣtū hꝫ pulcritudinēa ſumme pulchro. et delectatōem a ſummo delectabili.et ẜm hūc modū veſtigia manuducūt ad illū cuiꝰ ſūt veſtigia. Et ē exemplū ph̓i ſil̓e. ꝙ ꝯtingit dupliciter ꝯſiderare picturā. vt ē pictura. vel vt ē ymago. Si vt picturāẜm hec ſignat̉ ꝯſideratō in ip̄a re ẜm ſe. Si vt ymago.ẜm hoc ducit ad id cuius ē ymago. Un̄ aug. in li. de vera reli. Sicut nōnulli magis amāt verſum ꝙͣ artē qͣ cōficitur verſus. qꝛ plus ſe auribꝰ ꝙͣ intelligētie crediderūt. Ita multi tꝑalia diligūt. cōditricē v̓o ac moderatricē tꝑaliū diuina ꝓuidētia nō requirūt. atqꝫ in ip̄a dilectōe tꝑaliū nolūt trāſire ꝙ amāt. Ex iā dictis patet. qͣliter ſunt occaſio erroris. Per ſe v̓o cā ē ī ip̄is errātibꝰ. ethoc pꝫ ꝑ hoc qd̓ dr̄ in li. ſapi. vbi dr̄ ī muſcipulā pedibꝰinſipiētiū. Ꝙ aūt dr̄ creature facte ſunt ⁊cͣ. Nō intelligēdū ē ꝙ deus ad hoc fecerit creaturas. ſꝫ error hoīm adhoc eas ꝯuertit. vt traherētur hoīes ī odiū dei. et adhererēt mutabilibꝰ hoīs tāꝙͣ ydolis. ¶ Ꝙ at̄ dicit aug. ī li.d̓ libe. arbi. attendendū ē. ꝙ ibi tāgit cām erroris ex ꝑtehoīs. et ꝙ habēt aliquā rōem delectabilis. hoc ē ex qͦdāeffecto relicto ī ip̄a creatura a ſumme delectabili. et id̓odr̄ ꝙ hꝫ aliqd̓ de circūfulgētiā lucis tue: ſꝫ qꝛ plus ē ibidelectatōis ꝙͣ cōgruēt. iō dr̄ illicita delectatō. vel qꝛ nōrefert̉ ad id ad qd̓ referēdū eēt. ſed ibi inordinate quieſcitur.¶ Queſtio nona de creatone paſſiue vel fieri.Onſequēter procedēdū ē ad ꝯſideratōem ip̄ius fieri ⁊ eorū q̄ ꝯcomitāt̉ ẜm ſe. Et pͥmo de ip̄o fieri agēdū ē qd̓ ē creari. Querit̉ gͦ. ¶ Primo ſi creari ē qd̓dā mutari l̓ nͥ. ¶ Scd̓ovtrū creari ſit aliud ꝙͣ eē qd̓ creat̉ vl̓ idē. ¶ Tercō ſi eſtcreatū vt mediū creat̉e ⁊ creatoris. Quarto ſi ꝯueīt tm̄mat̄ie ⁊ forme q̄ ſūt pͥncipia rei oppoſite. an̄ ꝯueīat et̄ hiſfiūt ex mat̓ia ⁊ forma. ¶ Quīto vtꝝ ꝯueīat rebꝰ q̄ fiūt anat̉a ⁊ a volūtate creata. ¶ Sexto vtꝝ ꝯueīat ſol̓ ſb̓ijsan et̄ accn̄tibꝰ. ¶ Septīo vtrum ẜm ordinē ꝯueīat crearivni rei ī gene̓. priuſꝙͣ alij. ¶ Octauo vtꝝ a creatore ꝓcedat mīſterio creat̉e. et hͦ ꝓpter he̓ſiꝫ illoꝝ ꝗ dicebāt agelos oꝑi creatōis cooꝑari. ⁊ ꝑ āgelos alias fieri creaturas. ¶ Nono. v. creari ſit ī tꝑe vl̓ n̄. ¶ Decīo qꝛ creari ēfieri ex nihilo qͣliter accipiat̉ hocip̄m nihili.