Capitulū .I.
Reſpondit ei vt prophetans: ꝙ faceret vt deogratū ⁊ acceptū. Sed qͣꝫ citius ſibi fuit a dn̄oreuelatū: vt diceret dauid contrarium. Nonedificabis mihi tu īquit dn̄s domū: qꝛ multū ſāguinē fudiſti ſcilicet ī bellis. Sꝫ filiꝰ tuꝰ pͥmo paralip. xvij. Sāctas ⁊ deuotiſſimas religioſas.Brigida ⁊ Catherinā d̓ ſenis ꝯtēporaneas ſatis credit̉ ſpiritu ꝓphetico claruiſſe: multaſqꝫreuelationes habuiſſe: ⁊ tamē vna refert ſibi reuelatū beatiſſimā virginē ī originali cōceptā vtChaterina de ſenis: alia ſine originali vt Bri.gida. Et cū cōtradictoria ſimul vera eē nō pofſint: oportet dicere ex ſpiritu ꝓprio nō ꝓphetico vnā earū fuiſſe locuiā. Sed que illa? Minores aſſererēt Catherinā: p̄dicatores Brigidā.Sed deo hoc relinqͣmꝰ ¶ Secūdū qd̓ eſt ī hiꝰattēdēdum: eſt ꝙ ſi per reuelationē vel ſentimētū vel aliū modū tuū cor moueat̉ ad faciēdū aliquod opꝰ: ⁊ maxīe opꝰ graue ⁊ notabile: nō tibi cōſuetū: de quo n̄ habeas certitudinē: an d̓oplaceat: īmo dubitas: rationabiliter ꝯtrahe morā ad faciēdū dictū opꝰ: vſqꝫ quo inſpexeris diligēter oēs circūſtātias: ⁊ cognoſcas deo placere. Unde origenes. Lenta virtꝰ cunctatrixante iudicat qͣꝫ incipiat quid decoꝝ: qͥd honeſtūſit. Iniquitas oīa p̄cipitat de penite. diſtī. tertia. Inter hec: Nō tamē de hoc iudices ſecundū tuā opinionē cū de ſe nō eſt clarū ſed per teſtimoniū ſcripture: vel per aliquod exēplū imitabile aliquorū ſanctoruꝫ viroruꝫ. Signanterautē dicitur exemplū imitabile: qꝛ aliqui ſanctifecerūt aliqua opera: que non debemꝰ imitariquāuis eſſet bona in eis: Sed potius debemꝰea habere in admiratiōe ⁊ reuerētia. Et ꝓpterea dicit Hieronymꝰ. Exempla paucoꝝ cōmunē legē facere nō poſſūt. xxvi. q. ij. Nō ſtatiꝫ. ⁊de regulis iuris in. vi. Que a iure cōmuni exorbitāt: in ꝯſequētiā noſtre actiōis nō ſunt trahēda. Si quis enī vellet comedere tātū locuſtas: ⁊ mel ſilueſtre: qꝛ baptiſta hoc fecit: cito infirmaretur. Qui vna tantū hora dormiret: qꝛariſtinus hoc egit: īfatuaretur ⁊ ſic de alijs huiuſmōi. Ꝙ ſi per te ip̄m nō potes ī noticiā venire: an illud deo placeat: cōſiliū pete ſed a ꝑſonis bene ꝓbatis ī vita ⁊ doctrīa ⁊ cōſilio veritatis. Tobie. iiij. dicit̉. Cōſiliū ſēper a ſapiēte inquire. De dubijs ꝓprie eſt ꝯſiliū: ⁊ ītelligit̉ ſapiens ī illo genere de quo cōſiliū q̄rit: qꝛ vnicuiqꝫī arte ſua perito credēdū ē: ait philoſophus: qꝛexperiētia ē magiſtra reꝝ. ¶ Tertiū qd̓ ē circahiⁱ obſeruandū eſt: ꝙ ſi qͥs ē īmunis ab iſtis: ⁊nunqͣꝫ tales tētatiōes habuit: vel ſi habuit: liberatꝰ ab eis fuit: dirigat cor ſuū ad deū: vt regratiet̉ ei īdeſinēter de tali gratia. Et caucat ne qd̓habet per purā gratiā dei ⁊ bonitatē attribuaſibi merito ſuo: virtuti ſue: vel ſapientie ſue velmoribꝰ ſuis. Nec etiā ꝙ a caſu vel fortuna hoc
acciderit: qꝛ hoc eſt qͣi principale: ꝓpter qd̓ deꝰſubtrahit gratiā ſuā ab aliqͥbꝰ ſcilicet ꝓpter arrogātiā ſua ⁊ īgratitudinē. Un̄. b. Auguſtin.Quod deꝰ dederat gratis: abſtulit īgratis.Aliud aduertēdū eſt: ꝙ corde alicuiꝰ poſito ī tētatiōe ſpūali: ꝑ quā ponit̉ ī dubio: nō īcipiat aliquis ꝓpria volūtate notabile ⁊ īcōſuetū: ſed reFrenādo cor ſuū ⁊ volūtatē: expectet humiliter⁊ cū timore ⁊ reuerētia d̓i: qͦuſqꝫ cor ſuū dn̄s clarificet de tali dubio: nō dico expectet āgelū veniētē vel viſiōeꝫ ſuꝑ huiuſmōi: qꝛ ſuꝑbia videretur: ſed expectet cor ſuū ꝑ īſpirationē vel cōſilium ꝓximi ſibi īſinuādū. Cōtrariū faciēdo ſcilicet ī dubio ſe ponēdo ad opꝰ magnū ⁊ inſuetū:nō habebit opus cōmuniter bonū exitū. Deinde tamē quis in huiuſmodi tētationibꝰ caueredebet: ne ante vel tūc cū ē ī his dimittat operabona: cōſueta: ⁊ orare: cōfiteri: cōmunicare: ieiunare: opera pietatis ⁊ humilitatis: licet cōſolationē nō īueniret ī oꝑibꝰ ātedictis. Quāuis .n.vt ait pſal. xviij. In cuſtodiēdis illis ſcilicet diuinis mādatis ſit retributio multa. Nō ſolū ꝓcuſtodiēdis retributio multa ī celo: ſed ēt ī illisideſt dū obſeruat: habet̉ magna cōſolatio mentis. Iugū enī meū ait xp̄s ſcilicet obſeruatiōismādatorū: que oīa mādata ſūt de actibꝰ virtutū ſuaue eſt Mathe. xi. Tamē nō ꝓ huiuſmodi cōſolatiōe ſpūali hic habēda ē deo ſeruiēduꝫ.Euntes ait pſal. ibāt de bonis operibꝰ ad meliora ꝓcedētes: ⁊ flebāt: nō ſētiētes aliquādo delectationē in ip̄is bonis operibꝰ ſed fletū āguſtie: tedij: ⁊ auxietatis: ⁊ tamē ſic ſemināt ⁊ multiplicant̉ occulte ſemīa meritorū: vt bemū veniant cū exultatiōe: portātes manipulos p̄mioꝝPoſtremo in oībꝰ: ſiue remanētibꝰ tētatiōibꝰ:ſiue recedētibꝰ: ſēper oportet ſe ꝯformare diuīevolūtati. Recti diligūt te dicit̉ cāticorū prīo.Recti ſūt ait. b. Aug. ſuꝑ p̄s. qͥ volūt qd̓ deꝰ vl̓tnā qͥ volūt deū velle qd̓ ip̄i volūt: nō ſt̉ recti: cūvolūtas eoꝝ ſit tortuoſa: volūtas aūt dr̄ regularectiſſima oīuꝫ: q̄ ī iſto capitulo habētur ſetentie ſūt: vt. dicit̉. b. Uincētij ex quodā tractatulo ſuo: auctoritates auteꝫ adducte ibi poſite ſūtad maiorē auctoritatē dictorum: quas vt puto ⁊ aptiores ipſe cauſa breuitatis omiſit..§. I.in trac.Notandum quo Agao detribus vltimis donis non eſt ſeruatus ordoenumerationis poſttus ab Iſaia. Et ratio fuit: vt prolixior materia poſterius poneretur:⁊ ideo priꝰ de timore: poſtea de pietate multodiffuſior ratiōe materie adiuncte ſcilicet de virgine maria: ⁊ demuꝫ de ſcientia actum eſt: cuiadditur magnuꝫ opus diſtinctum propter ſuilongitudinē in tria volumina: non preciſe hiſtoriarū ſꝫ ⁊ multorū aliorū de ſcripturis ſacris ⁊