Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū .I.

Reſpondit ei vt prophetans: faceret vt deogratū acceptū. Sed qͣꝫ citius ſibi fuit a dn̄oreuelatū: vt diceret dauid contrarium. Nonedificabis mihi tu īquit dn̄s domū: qꝛ multū ſāguinē fudiſti ſcilicet ī bellis. Sꝫ filiꝰ tuꝰ pͥmo paralip. xvij. Sāctas deuotiſſimas religioſas.Brigida Catherinā ſenis ꝯtēporaneas ſatis credit̉ ſpiritu ꝓphetico claruiſſe: multaſqꝫreuelationes habuiſſe: tamē vna refert ſibi reuelatū beatiſſimā virginē ī originali cōceptā vtChaterina de ſenis: alia ſine originali vt Bri.gida. Et cōtradictoria ſimul vera pofſint: oportet dicere ex ſpiritu ꝓprio ꝓphetico vnā earū fuiſſe locuiā. Sed que illa? Minores aſſererēt Catherinā: p̄dicatores Brigidā.Sed deo hoc relinqͣmꝰ Secūdū qd̓ eſt ī hiꝰattēdēdum: eſt ſi per reuelationē vel ſentimē vel aliū modū tuū cor moueat̉ ad faciēdū aliquod opꝰ: maxīe opꝰ graue notabile: tibi cōſuetū: de quo habeas certitudinē: an d̓oplaceat: īmo dubitas: rationabiliter ꝯtrahe mo ad faciēdū dictū opꝰ: vſqꝫ quo inſpexeris diligēter oēs circūſtātias: cognoſcas deo placere. Unde origenes. Lenta virtꝰ cunctatrixante iudicat qͣꝫ incipiat quid decoꝝ: qͥd honeſtūſit. Iniquitas oīa p̄cipitat de penite. diſtī. tertia. Inter hec: tamē de hoc iudices ſecun tuā opinionē de ſe eſt clarū ſed per teſtimoniū ſcripture: vel per aliquod exēplū imitabile aliquorū ſanctoruꝫ viroruꝫ. Signanterautē dicitur exemplū imitabile: qꝛ aliqui ſanctifecerūt aliqua opera: que non debemꝰ imitariquāuis eſſet bona in eis: Sed potius debemꝰea habere in admiratiōe reuerētia. Et ꝓpterea dicit Hieronymꝰ. Exempla paucoꝝ cōmu legē facere poſſūt. xxvi. q. ij. ſtatiꝫ.de regulis iuris in. vi. Que a iure cōmuni exorbitāt: in ꝯſequētiā noſtre actiōis ſunt trahēda. Si quis enī vellet comedere tātū locuſtas: mel ſilueſtre: qꝛ baptiſta hoc fecit: cito infirmaretur. Qui vna tantū hora dormiret: qꝛariſtinus hoc egit: īfatuaretur ſic de alijs huiuſmōi. ſi per te ip̄m potes ī noticiā venire: an illud deo placeat: cōſiliū pete ſed a ꝑſonis bene ꝓbatis ī vita doctrīa cōſilio veritatis. Tobie. iiij. dicit̉. Cōſiliū ſēper a ſapiēte inquire. De dubijs ꝓprie eſt ꝯſiliū: ītelligit̉ ſapiens ī illo genere de quo cōſiliū q̄rit: qꝛ vnicuiqꝫī arte ſua perito credēdū ē: ait philoſophus: qꝛexperiētia ē magiſtra reꝝ. Tertiū qd̓ ē circahiⁱ obſeruandū eſt: ſi qͥs ē īmunis ab iſtis:nunqͣꝫ tales tētatiōes habuit: vel ſi habuit: liberatꝰ ab eis fuit: dirigat cor ſuū ad deū: vt regratiet̉ ei īdeſinēter de tali gratia. Et caucat ne qd̓habet per purā gratiā dei bonitatē attribuaſibi merito ſuo: virtuti ſue: vel ſapientie ſue velmoribꝰ ſuis. Nec etiā a caſu vel fortuna hoc

acciderit: qꝛ hoc eſt qͣi principale: ꝓpter qd̓ deꝰſubtrahit gratiā ſuā ab aliqͥbꝰ ſcilicet ꝓpter arrogātiā ſua īgratitudinē. Un̄. b. Auguſtin.Quod deꝰ dederat gratis: abſtulit īgratis.Aliud aduertēdū eſt: corde alicuiꝰ poſito ītatiōe ſpūali: quā ponit̉ ī dubio: īcipiat aliquis ꝓpria volūtate notabile īcōſuetū: ſed reFrenādo cor ſuū volūtatē: expectet humiliter timore reuerētia d̓i: qͦuſqꝫ cor ſuū dn̄s clarificet de tali dubio: dico expectet āgelū veniētē vel viſiōeꝫ ſuꝑ huiuſmōi: qꝛ ſuꝑbia videretur: ſed expectet cor ſuū īſpirationē vel cōſilium ꝓximi ſibi īſinuādū. Cōtrariū faciēdo ſcilicet ī dubio ſe ponēdo ad opꝰ magnū inſuetū: habebit opus cōmuniter bonū exitū. Deinde tamē quis in huiuſmodi tētationibꝰ caueredebet: ne ante vel tūc ē ī his dimittat operabona: cōſueta: orare: cōfiteri: cōmunicare: ieiunare: opera pietatis humilitatis: licet cōſolationē īueniret ī oꝑibꝰ ātedictis. Quāuis .n.vt ait pſal. xviij. In cuſtodiēdis illis ſcilicet diuinis mādatis ſit retributio multa. ſolūcuſtodiēdis retributio multa ī celo: ſed ēt ī illisideſt obſeruat: habet̉ magna cōſolatio mentis. Iugū enī meū ait xp̄s ſcilicet obſeruatiōismādatorū: que oīa mādata ſūt de actibꝰ virtu ſuaue eſt Mathe. xi. Tamē huiuſmodi cōſolatiōe ſpūali hic habēda ē deo ſeruiēduꝫ.Euntes ait pſal. ibāt de bonis operibꝰ ad meliora ꝓcedētes: flebāt: ſētiētes aliquādo delectationē in ip̄is bonis operibꝰ ſed fletū āguſtie: tedij: auxietatis: tamē ſic ſemināt multiplicant̉ occulte ſemīa meritorū: vt bemū veniant exultatiōe: portātes manipulos p̄mioꝝPoſtremo in oībꝰ: ſiue remanētibꝰ tētatiōibꝰ:ſiue recedētibꝰ: ſēper oportet ſe ꝯformare diuīevolūtati. Recti diligūt te dicit̉ cāticorū prīo.Recti ſūt ait. b. Aug. ſuꝑ p̄s. volūt qd̓ deꝰ vl̓t volūt deū velle qd̓ ip̄i volūt: ſt̉ recti:volūtas eoꝝ ſit tortuoſa: volūtas aūt dr̄ regularectiſſima oīuꝫ: ī iſto capitulo habētur ſetentie ſūt: vt. dicit̉. b. Uincētij ex quodā tractatulo ſuo: auctoritates auteꝫ adducte ibi poſite ſūtad maiorē auctoritatē dictorum: quas vt puto aptiores ipſe cauſa breuitatis omiſit..§. I.in trac.Notandum quo Agao detribus vltimis donis non eſt ſeruatus ordoenumerationis poſttus ab Iſaia. Et ratio fuit: vt prolixior materia poſterius poneretur: ideo priꝰ de timore: poſtea de pietate multodiffuſior ratiōe materie adiuncte ſcilicet de virgine maria: demuꝫ de ſcientia actum eſt: cuiadditur magnuꝫ opus diſtinctum propter ſuilongitudinē in tria volumina: non preciſe hiſtoriarū ſꝫ multorū aliorū de ſcripturis ſacris