Titulus.XVI.
dictis notabilibꝰ ſāctorum: ſed ⁊ aliorum gentilium continens geſta ab initio mundi. vſqꝫ adpreſens tempus ſcilicet annum domini ab incarnatione Mccccliiij. Si tamē vita fuerit comes ad perficiendum quod iā perductū ē vſꝗad annum domini ſexcente ſimum ſcilicet vſqꝫad mortem Gregorij. magni ⁊ imperium foceCum enim vt dictum eſt ad donuꝫ ſcientie pertineat bene ꝯuerſari ī medio natiōis praue ⁊ ꝑuerſe: ⁊ ſcire diſcernere credēda an̄ credēdis ⁊agēda an̄ agēdis: vt bona aſſūant̉ ⁊ mala renuātur: qͣꝫ. plurimū ad hͦ poſſūt iuuare precedētiūgeſta. Nā ratio preteriti ſcire futura facit. Exerrantibus enim perfectorum vt primoruꝫ parentuꝫ Moyſi. Aaron: Dauid ⁊ aliorum: melius ſciuntur pericula noſtra vt caueant̉. Eillatione fiagellorū contra malos perpenditigrauitas peccatorum: ⁊ quantum deo diſpliceant: vt non committantur: ⁊ commiſſa per penitentiam remoueantur. Ex tranſlatione ⁊ mutatione regnorum ⁊ dominoruꝫ aduertitur vanitas ⁊ inſtabilitas mundanorum: vt contēnantur. Ex depreſſione ſuperborum ⁊ humiliatione: vt edificantium turrim ad celum pertingentem Babel: pharaonis: Nabūchodonoſor ⁊ aliorum: adiſcitur mortalem nō paria ſentire dedeo: ſed vt omnes ei ſubijciantur. Ex narratiotione euangeliorum docentur impleta: que perſanctos prophetas prenunciata fuerant de myſterijs chriſti: quorum prophete plures hic expreſſantur. Ex ſententijs tam gentilium qͣꝫ ſanctorum ibi ſcire valet quilibet: quo modo conuerſari debeat in mundo. Et quia plus mouētexempla qͣꝫ verba: ideo ponuntur multe hiſtorie ⁊ opera virtutuꝫ a ſanctis perpetrata: vt adea imitanda prouocentur. Miracula plurimareferuntur ad dei gloriam ⁊ fidei chriſtiane confirmationē. In libro auteꝫ de ſeptem donis cu
ius auctor fuit frater ordinis predicatoruꝫ: ſednomen eius ibi non ponitur. in tertia parte ponit de dono ſcientie: vt ſicut per timorem retrahitur quis a malo ⁊ per pieatem promoueturad bonum diuini cultus ⁊ miſericordie ad ꝓximuꝫ: ita per ſcientiam extrahatur a malo: quoirreptitus ē peccator. Iuxta illud prouerbio.ij. Si ſciētia placuerit anime tue: prudentia ſeruabit te: vt eruaris a muliere mala ſcilicet malitia ⁊ cōcupiſcentia peccati. Et prouerbio. xix.vbi non eſt ſcientia: ibi non eſt anime bonum: ⁊hoc ſcilicet vt extrahatur de malo culpe ꝑ penitentiam. Unde ibi inſerit tractatum de penitētia prolixe ⁊ partibus eius. Sed quia de ea diffuſe notatuꝫ eſt in tertia parte in titulo de ſacramētis ⁊ in alijs locis: ideo nihil de ea hic. Sedfinis ſit huic quarte parti que eſt de virtutibus⁊ donis ſpirituſſancti.¶ Obijt ipſe Antonius vir conſiliorum clariſſimus: Romāe Urbis olī auditor cauſaꝝ: t̄archipreſul florentinus: ordinis predicatorūobſeruatialis profeſſor. Anno dominice incarnationis milleſimoquadrigēteſimoquinquageſimonono: in vigilia aſcenſionis .ij. maij: miraculis clarens. Cuius preconia indies augent̉ex ſalutari eiꝰ doctrina ſūmatim in epitaphioſuo congeſta videlicet.Hic eſt ille tuus paſtor florentia: pro quoNon ceſſes meſto ſpargere rore genas.Pr̄ibus haud priſcis pietate Antonius īpar.Qui ſcripſit quicquid littera ſacra docet.Actum hoc opus Uenetijs emendatiſſimum:enucleatiuſqꝫ caſtigatū. Anno. M.cccc. lxxxi.Finis.