Titu. II.Capi. VI.
ꝑfectione .ſ. ducēte in vltimū ſinē: niſi fuerint cūfide: ſpe: ⁊ charitate. Et cū dicit ꝓſper: ꝙ oīs virtus ꝑꝑ charitatē pōt eſſe cōis bonis ⁊ malis: loꝗtur de v̓tute imꝑfecta: vt ſūt acꝗſite ſiue infuſe.Acquiſite .n. n̄ ſūt ꝯnexe cū theologicis. ¶ Quātum aūt ad virtutes theologicas ſciendū: ꝙ ſūtꝯnexe ad innicē ẜm ſuū eſſe ꝑfectū. Nā ẜm imꝑfectū eſſe ⁊ informe: pn̄t eſſe fides ⁊ ſpes ſine charitate: ſꝫ actus eaꝝ n̄ ſunt perfecti: nec meritorij.Charitas aūt ſine ſide ⁊ ſpe eſſe n̄ pōt. Sꝫ cum fides ⁊ ſpes ſunt formate ꝑ gr̄am ſut cōnexe ad inuicē ſunt cōnexe theologice cardinalibꝰ infuſis.Cum .n. in lege diuina dent̉ p̄cepta de actibꝰ cardinaliū ⁊ xp̄s dicat Ioā. xiiij. Si diligitis me mādata mea ẜuate: ꝗ hꝫ charitatē implet illa mādata que dant̉ de actibus illaꝝ virtutū.¶ Sunt ētcōnexe cū donis ſpūs ſancti: qui .n. hꝫ charitatēhꝫ ſpm̄ ſanctū. Un dr̄ ad Ro. v. Charitas dei difſuſa ē in cordibus vr̄is ꝑ ſpm̄ ſanctū ꝗ datus ēnobis. Qui hꝫ ſpm̄ ſanctū hꝫ ⁊ dona eius Quātum v̓o ad dona ſciendū ẜm. b. Tho. iª. 2ᵉ. q. lxviij. ꝙ ſūt ꝯnexa ad inuicē: ita ꝙ vnū ſine alio haberi n̄ pōt. Un̄ Gre. in. ij. moral̓. dicit ſignari ip̄aꝑ ſeptē fil̓. Iob quoꝝ quilibet faciebat ꝯuiuiumalijs in die ſuo: qꝛ dona ipſa reficiūt ſe inuicē .i.hominē in quo ſunt delectāt: n̄ vnū ſine altero.Sunt etiā ꝯnexa cū virtutibus: qꝛ cōnectunturin charitate: ita ꝙ qui hꝫ charitatē habet dona:⁊ econuerſo virtutes cardinales: que ꝑfecte ſinecharitate haberi non poſſunt.¶ De durxatione xixtutum c. xi.Eduratione virtutū: vtrū durent poſt hanc vitā. Adqd̓ dicit. b. Tho. iª 2ᵉ. q. lxvij. art. ij. ꝙvirtutes intellectuales durant qͣꝫtū ad id qd̓ eſformale in eis: n̄ qͣꝫtum ad id qd̓ ē materiale. Eſtaūt formale in eis ſpēs intelligibilis cognitorūq̄ remanet in intellectu poſſibili poſt actu intelligēdi: ꝗbus mediātibus hō intelligit. Materiale v̓o in eis ſūt fantaſmata: ad qͣ fantaſmata aſpiciendo: hō intelligit in hac vita: applicādo ea adſpēs intelligibiles he corrūpunt̉ corrupto corꝑeqꝛ potentie ſenſitiue .ſ. fantaſia ⁊ memoria ſūt aſfixe organis corꝑis: ⁊ ſic intelligit̉ illud apl̓i. Scientiā deſtruetur .ſ. qͣꝫtum ad id qd̓ eſt materiale:qꝛ nec fantaſmata remanebūt corrupto corꝑenec erit vſus ſcientie ꝑ ꝯuerſionē ad fantaſmata. Uirtutes aūt morales ſimiliter remanebunt:qͣꝫtum ad id qd̓ eſt formale in eis. Et hoc eſt ordorōnis: ſed n̄ qͣꝫtum ad id qd̓ eſt materiale: ⁊ hoc ēmoderare paſſiones appetitus inclinatis ad illicita: vel exercere cōmutationes ⁊ diſtributiōes:quo ad iuſticiā: q̄ in alia vita n̄ ſunt. Un̄ Aug. dicit in. xiiij. de tri. ꝙ prudētia ibi erit ſine vllo ꝑiculo erroris: fortitudo ſine moleſtia malorū ⁊cͣ.
Sꝫ prudentie erit nullū bonū deo p̄ponere velequare. Fortitudinis firmiſſime coherere tēperantie: nullo noxio delectari: iuſticie ſubditūeſſe deo. ¶ Quantū ad v̓tutes theologicas. Charitas ſola remanet: qꝛ n̄ importat in ſui rōne imperfectionē: ſed ſides ⁊ ſpes important in ſui rōne imꝑfectionē: qꝛ ſides ē credere qd̓ non videt̉ſpes ſperare qd̓ n̄ habetur. Ibi autē tollitur oīsimꝑfectio: ⁊ clare videt̉ ⁊ ꝑfecte poſſidet̉. ¶ Quātum ad dona remanēt quidem qͣꝫtum ad eēntiāvt dicit Ambro. ⁊ magiſter in. iij. ſen. nō aūt qͣꝫtūad materiā circa qua oꝑantur etiā ſi habēt nūcoꝑationem circa aliqua materiam qua non habebunt in patria. b. Tho.¶ Titulus ſecundus de prudentia. Qūo dicit̉prudentia q̄ medium pfigit in omni v̓tute. c. i.Oſt tractatuꝫde virtutibus in cōi: videnduꝫeſt de ſingulis eaꝝ in ꝑticulari.Et pͥmo d̓ qͣtuor cardinalibusDeinde de alijs. Et tractatꝰ iſtede cardinalibus fere totꝰ extractus ē de li. quēfecit Heinricus de Arimino ordinis p̄dicatorūde v̓tutibus cardinalibꝰ. Sūt tn̄ multa addita:vt materia tota exigit de v̓tutibus annexis iſtisquatuor. Et quedam etiam de ipſis quatuor. delibe. ip̄o exſerpta: aliquando abbreuiata. Sciendum eſt ꝙ virtus humana q̄ ad ꝑfectioneꝫ viteciuilis requirit̉ ad duo p̄cipue ordinat̉ .ſ. ad moderatione paſſionū interioꝝ: ⁊ ad debitā oꝑationē rerum exterioꝝ: circa que regulāda: neceſſeē adeſſe quatuor v̓tutes. Nā circa paſſiones reſrenādas reꝗruntur tēperantia ⁊ fortitudo. Sienim ſint paſſiones circa delectabilia: tactus etguſtus: vt ꝯtingit in cibis ⁊ venereis ad eas repͥmēdas tꝑantiaā ordinat̉. Si v̓o ſūt paſſiones aterribilibus ꝯſurgentes cuiuſmodi ſūt timores⁊ audacie: ad eas moderādas ordinat̉ fortitudoq̄ in aīmo firmitatē ꝯſtituit. ¶ Quantum aūt adres exteriores ad alteꝝ rite cōicandas ordinat̉iuſticia: q̄ rectitudinē importat. Quia v̓o paſſiones vtriū inferioꝝ modificari n̄ pn̄t: nec res exteriores rite diſtribui niſi iudiciū rōnis adſit: reꝗritur qͣrta virtus in rōne ꝯſiſtens: ⁊ hec ē prudentiā: que cū ſit recta rō agibiliū: vt dicit phūsvi. ethicoꝝ. mediū in om̄i morali v̓tute p̄figit: dirigēdo videlicet qͣliter ⁊ ꝑ que media hō ī oꝑando attingat regulam rōnis. ¶ Has quatuor virtutes cardinales dicimꝰ ſeu pͥncipales: eo ꝙ alievirtutes morales ad has reducunt̉ vt docet Tulius in ſua rhetorica. Un̄ in li. de officiis dictastm̄ virtutes ponit ꝑtes honeſti: qꝛ videlicꝫ in vita ciuili hūanā honeſtatē integrant ⁊ ꝑficiūt. Ulterius qꝛ hō ordinatur ad fine ſuꝑnaturalem ꝙē viſio diuine eſſentie in qua homīs beatitudo