Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum .I.

de materia trinitatis reprobat̉ vt heretica:ip̄e tn̄ nōͣ hereticus cōdēnat̉. Et hoc ideo:ſb̓miſit opuſcula ſua correctiōi determinatꝭoni eccleſie ī fine. Vt pꝫ exͣ de ſū. tri. fi. ca.imꝰ. Itē dicūt ſufficere talē reuocapnē: ſꝫ oportet face̓ publice adiurationeſolēni: inducētes plura. c. vt. i. q. vij. Donatū.. c. ſoluberrimū.. c. Cōuenientibꝰ. Et exͣ dehere. Ad abolēdam. falſū eſt. illa iura loquūtur qn̄ error ē diuulgatus ille hꝫ facultatē reuocādi publice: plati eoꝝ hoc exigūtad tollēdū ſcādalū infectio tal̓ doctrine: oīavacāt ī caſu nr̄o. Ueꝝ in ill̓ inſiſtere: dicūtnon curare: qꝛ ſucceſſores eiꝰ in ill̓ erroribus ſecuti ſunt. Sed hāc ſnīam quā det̓mīauit de pauꝑtate xp̄i apl̓oꝝ .ſ. habuerūt alibilia in cōi: quā dicūt hereticā quia reprobauit: ſꝫ nec ſucceſſores eiꝰ ſedūt̉ dicūt eſſe hereticos. Sed ipſi peſſimies ſunt heretici veri: qꝛ aſſerūt ꝯtra determinatōeꝫ catholicā factā eccl̓iam dn̄m pa. Io. xxij. omnes ſucceſſores eiꝰ veros catholicos ſūmos pōtifices: alios omnes p̄latos eccleſie doctores vtriuſqꝫ mgr̄os pl̓imos ī theologia cuiuſlibꝫ religiōis accepta exaīatam approbatā vt veriſſimā. Et faciētes ſciſma ab obediētia romani pōtificis receſſerūt p̄ficiētes ſibi aliud caput antipapā vl̓antixp̄m aſſerētes penes ſe verā eccl̓iaꝫlica ſint ſinagoga ſathane. Et oīslitio p̄latoꝝ eccl̓ie vt a fonte ꝓcedat a papa: falſo opinātes omēs ſucceſſores Io. xxij.ſecuti ſūt verā determīatiōeꝫ eiꝰ factā circaā maͣm eſſe hereticos: ꝯn̄s dicūt exatos ſuſpēſos: omnes et p̄latos aſſētiūt illi determīatōi. Nec debere a talibꝰ accipi ſacr̄a: niſi baptiſmū in cāu neceſſitatꝭ: nec audiri diuīa eoꝝ: ſꝫ a ſuis pſeudo ep̄is ſacerdotibus accipi ſacr̄a vtiliter fere. Ad ꝯfirmationē ſue doct̉ne adhuc ſalute hn̄t on̄dere vnuꝫꝑuū miraculū: niſi fumū cineres cōbuſtifuerūt aliqͥ ex eis. Nec miꝝ qꝛ verax deꝰ nūqͣꝫfalſitatē ſuis oꝑbus .ſ. miraculoꝝ approbarꝫ deteſtet̉. Noſtri aūt tenuerūt illā det̓minatōeꝫ Io. xxij. vt veriſſimā vſqꝫ ad pn̄s .ſ.annū. Mccccl. claruerūt varijs miracul̓ ī diuerẜ locis. In dicto libello eis ꝯburēdoaſſeuerāt nos dice̓: ī papā cadat ſimoniaQd̓ falſuꝫ eſt nr̄os doctores hoc dice̓. Sꝫ bn̄diſtinguūt. b. Tho. Pe. in. iiij. alij: qꝛ de ſimonia poſſumꝰ loqͥ dupl̓r. Unoº. ad penasa iure inflictas ꝯͣ ſimoniacos .ſ. ſuſpēſiōis velexcōicatōis. Et ſic eſt veꝝ in papā caditſimōia: qꝛ nullis penis iuris poſitiui ſb̓ijciturvel ligat̉. Alio ad peccatū qd̓ mortale ē.Et ſic in papa pōt cadere ſimonia: qꝛ ſi ordīesvel ſacr̄a vel alia ſpūalia ꝯferat tꝑalibꝰ ap-

preciatiue: vtiqꝫ ſimoniā ꝯmittit. aūt ſiterēdo bn̄ficia reẜuet ſibi ꝑtē fructuū diuerſisde cauſis: neceſſitatibꝰ curie hmōi: vt fit īannatis: qꝛ non cenſet̉ illud ſimoniacū. Et ſicomēs noſtros dicūt eſſe ſimoniacos: qd̓ faliūeſt. Sed de ſimonia hēs plene in. ij. ꝑte. ti. i. c.iiij. de cenſuris eius ī. iij. ꝑte. ti. de excōicatione. ti. de ſuſpenſione.Titulus tredecimus de dono fortitudinisFortitudinis quidditas effectus. Ca. i.Oſt donūſilij ſequit̉ in auctoritate Iſa.xi. donū fortitudinis: de inpſal. cxvij. Fortitudo mealaus mea dn̄s factus ē mihiin ſalutē. Hec ꝯſiſtat in aggrediēdo multūardua vbi ſunt mortis ꝑicula in ſufferēdo eqͣnimit̉ moleſta. In repellēdo reſiſtētiaꝫ diabolica tētamēta: oīa abundabūt vltra ſolitūin tꝑibus futuris in ꝑſecutōe antexp̄i: ꝓpt̓ qd̓dicit dn̄s Ieſus. Erit tribulatō talis: qͣlisfuit ab initio mūdi vſqꝫ ad illud tp̄s. Mat. xxiiij. Et dabūt pſeudo ꝓph̓e .ſ. antixp̄i ſignaꝓdigia magͣ: ita vt in errorē inducant̉ ſi fieripōt: ēt electi: qd̓ erit ad maximā tētatōem eoꝝ ſb̓ iſto titulo de ꝑſecutōe antixp̄i aget̉: īmaxīe neceſſaria erit v̓tus fortitudīs: de quain v̓bis p̄s. cxvij. quatuor poſſunt elici.Habitus naͣlis: fortitudo mea.Repletus vel actus rōnalis: laus mea.Effectus diuinalis: dn̄s.Fructus ſalutaris: factus eſt mihi in ſalutemFortitudo eſt quidaꝫhabitus nobis īfundit̉ a ſpū ſancto ꝯͣ mūdiaduerſa: vt in eis virilit̓ trāſeamus: deficiētes ꝓpterea a v̓tute mādatꝭ dei. Importatenī quandā ꝯfidētiā firmitatē reqͥrit̉ inoībus arduis agēdis in oībus mal̓ ſufferendis. Un̄. b. Greg. dicit fortitudo dat cōfidētiā trepidanti. differt tn̄ ꝯfidētia firmitasquā dat fortitudo ē donū de agit̉ ab ea cōfidētia quaꝫ dat fortituº v̓tus moral̓. Actus tn̄vtriuſqꝫ doni qͣꝫ v̓tutis ſūt circa eandē māꝫSed differūt in qͣtuor. In v̓tute: in oꝑe: ī qͣꝫtitate: in fine. Et in v̓tute qͥdē: qꝛ fortitudo ēv̓tus hꝫ mēſurā ſui actus: pom hūanā ſeu vires hūanas. Un̄ ea ſuꝑgrediūt̉ vires hūanas neqꝫ aggredit̉ neqꝫ ſuſtinet. vn̄ ph̓s dic̄fortꝭ eſt inſtupefactibilis ī terribilibus ſt̓ ẜmhoīem. Sꝫ fortitudo ē donū ſpūs ſancti hꝫ mēſura ſui actus diuinā pom: de cuiꝰ auxilio ꝯfidit: ſic̄ dr̄ in p̄s. In deo meo tnͣſgrediormuꝝ .i. ome qd̓ poſſet hūane īfirmitati obuiar̄