Capitulū .I.

cedere: vel qꝛ male vterent̉ ſanitate. Et quodplus ē: accedent ad tumulos ⁊ faciēt eos aperiri: ⁊ oſtendent ſe aliqͦs ſuſcitare de notis populo: non ꝙ vere reſuſcitent̉: quia hoc diabolus nō pōt facere: ſed aſſumet diabolꝰ ip̄e corpus aereū illius talis noti: ⁊ loquet̉ vt ille: dicens ſe eſſe illū ⁊ virtute meſſie falſi tn̄ ſuſcitatum: ⁊ de alia vita multa dicet diabolꝰ in ſpeillius: ⁊ xp̄m quē coluerūt xp̄iani: vt ſedurē dānatum: ⁊ antixp̄m veꝝ deum. Dū ergo ita ſuꝑbit impiꝰ antixp̄s: incendit̉ pauperfidel̓ illuminat̉ interiꝰ a xp̄o: incēdit̉ zelo veritatis: dolens ⁊ lachrymas ꝓ perditione ⁊ ſeductione tantoꝝ. Hec tentatio vtiqꝫ maximaerit: qꝛ vt dicit btus Greg. in moral̓. Uidebitmartyr ꝓ ver itate ſe extorqͥri ſine operatiōealicuius mira culi: ad ꝓbandū veritatē ſue fiEt ecōtra ortorē ſuū ad oſtenſionem ſueſitatis miracula facere. O qualis tentatioCerte vt dicit xp̄s Math̓. xxiiij. Niſi breuiati fuiſſent dies illi non fieret ſalua oīs caro.Non enī durabit niſi ꝑ tres annos cū dimidio. quāto etiā tēpore p̄dicauit xp̄s: vt hr̄ Daniel̓. xij. Et apocal̓. xij. ⁊. xiij. ¶ Poſtqͣꝫ autēantixp̄s aſcēderit in tātam ſuꝑbiam: vt poſt ſimulationē ſue mortis ⁊ reſurrectiōis: dicat ſepublice in celū cōſcenſurū: ſuꝑ mōtem oliuetiſtans fulminabitur: vt dicit magiſter in hyſtoria ſcholaſtica ⁊ Uince̓. Etſi nō de mō mortꝭeius: tn̄ de morte eiꝰ exp̄ſſe habet̉ Dan̄. viij.⁊. xi. c. in fi. plenius. ⁊. ij. Theſſa. ij. Et apoca.xvij. An̄ mortem antixp̄i reſurgent enochethelyas tertia die poſt occiſionem eorū ⁊ publice vocati ī celū aſcendēt. Mortuo aūt antixp̄o quātum mūdus ſit duraturus īcertumſt nobis. Uidet̉ tn̄ ꝙ ad minus. xlv. dies dēur hōibus ſeductis: vt reuerti poſſint ad ꝑnitentiaꝫ. Ex eo qd̓ dicit̉ Daniel̓. xij. Beatexpectat ad dies mille trecentos trigintaquīqꝫ. Et an̄ iſta ponit̉ tempꝰ perſecutiōis antixp̄i: quo auferet̉ iuge ſacrificiū xp̄i: numerusvidelicet dieꝝ mille ducenti nonaginta .i. tresanni cum dimidio: quibus addendo. xlv. fiuntMcccxxxv.Titulus. xiiij. de dono timoris. Quō ad timorē multa inducūt. Capitulū primum.Imor dominieſt donuꝫ ſpūſſancti qd̓ iſaiasenumerando ipſa dona ponitin ſeptimo loco. Sed h̓ ponit̉in quinto. Et licet multa dicta ſint de timore inquātum eſt paſſio in pͥmaꝑte in titulo de paſſionibꝰ: diffuſius tamē hicagetur: ⁊ ꝑ alium modū ⁊ de multiplici timo-

re. ¶ Sciendū aūt ꝙ ad timorem dn̄i multipliciter īducimur ex. vij. ¶ Primo ex ſcriptura theologicali. Secūdo ex ratione infernali. ¶ Tertio ex figura ſpirituali. ¶ Quarto excreatura vniuerſali. ¶ Quinto ex actione ſuꝑnaturali ¶ Sexto ex punitione diuinali.Septimo ex vtilitate plurimali. ¶ Pro primo dicitur Deut. x. Quid petit dn̄s a te niſiꝙ timeas dominū deuꝫ tuuꝫ ⁊ ambules ī vijseius: ⁊ diligas eum ac ſeruias ei in toto cordetuo: ⁊ in tota aīa tua: ⁊ ſerues mādata eiꝰ. p̄s.xxxiij. Uenite filij audite me timorem domini docebo vos: quis eſt homo qͥ vult vitā gratie ⁊ glorie: diligit dies videre bonos .ſ. ī gl̓iaqͣſi dicat: timor dn̄i ē initiū huiꝰ. Et ſigna eiꝰſunt: declina a malo: qꝛ timor dn̄i expellit peccatū. Eccl̓i. i. Et fac bonū: qꝛ qui timet deumfaciet bona. Inqͥre pacem: qꝛ timor dn̄i quaſiparadiſus. Eccle. xxvij. Qui ē locus qͥetis etpacis. xp̄s ī euāgelio. Timete eū qui pōt animā ⁊ corpus ꝑdere ī gehēnam Mat. x. Prīceps apl̓oꝝ ait. Deū timete .i. pet. ij. Ber. ſuper canͣ. In veritate ꝯperi nihil ēe ita efficaxad gr̄am ꝓmerendā retinēdam: recuperādaꝫqͣꝫ ſi omni tꝑe corā deo inueniaris: nō alta ſapere: ſꝫ timere. Btūs hieronymꝰ in epl̓a. Timor cuſtos ē virtutū. ¶ Scd̓o ratio īterna nobis ſuadet deū ſūme eē timendum multipliciter. Dictat enī ratio vt timeat̉ qui ſuꝑior ē: qͥnoce ſeu flagellare pōt. nec valet ei reſiſti. Deus igit̉ cum ſit ſūmꝰ dn̄s dn̄oꝝ: nec poſſit aliquis reſiſtere poteſtati vel volūtati eiꝰ: iō merito timendus eſt ſuꝑ omnęs. hanc rationeꝫtangit Moīſes Deut. x. Qui cum admonuiſſet ppl̓m: dominum deū timere. Subdit qͣſipro rationē. Ipſe eſt deus deorum: ⁊ dominꝰdominantium: deus magnus potens ⁊ terribilis. Unde ⁊ Malach̓ i. dicitur. Si ego dominus veſter ſū vbi ē timor meus. Et Iere.xv. Quis non timebit te o rex gentiū? Si demones ꝯtremiſcūt vt aſſerit Iacobꝰ ī canonica ſua ad poteſtateꝫ eius: cui non ē ptās ſimil̓ſuper terrā: quantū debet timere plenus fragilitate. Alia ratio: quia pater naturaliter timet̉ a filio cū ratio doceat ꝙ habet poſt deuꝫeſſe ab eo. Sed nunquid ipſe deꝰ non eſt ꝑ at̄tuꝰ: qͥ poſſedit: fecit: ⁊ creauit te: aquo oīs paternitas ī celo: ⁊ in terra noīat̉. Neqꝫ ego enīſpirītum ⁊ animam donaui vobis: ⁊ vitam etſingulorum membra non ego compegi: ſedcreator omnium qui formauit hominis natiuitatem inquit illa ſancta mulier filios hortata ad martyrium. ij. Machabeorum ſeptimomulto ergo magis deus debet timeri. Docet etiam ratio timere multum: cum oportet eum reddere rationem coram preſidente:qui omnia nouit: ⁊ nil inultū ꝑmittit: ⁊ preci-