Titu. V.Capi. I.

domū habuit: qꝛ diuerſoriū. humilē lectū: quiap̄ſepiū: humilē veſtem: qꝛ pānis inuolutus ē humilibus: ꝑ angelū ſuam natiuitatē nūciauit paſtoribus. Sacra hūiliationis ſuſcepit: vt circūcſionis ⁊ baptiſmi. Parētibus humiliter ſubditꝰParuulū amplexat̉. Mar. ix. Et ꝑuulos n̄ vultꝓhiberi a diſcipulis ad ſe venire. In p̄dicando⁊ docendo dixit. Ego gloriā meam n̄ quero. Io.viij. Itē mea doctrina nō eſt mea. In miraculisiendis hūilitate on̄dit: dicēs leproſo. Math.ij. Uide nemī dixeris. Et Marc. vij. Precepiteis ne cuiqͣꝫ dicerēt .ſ. de ſanatione ſurdi ⁊ muti.In cenſus ſolutione. Math. xxij. Et in pedū ablutione. Io. xiij. In itinerādo ſuꝑ aſellū. Math.xxi. In paſſione hūiliauit ſeip̄m ad phil̓. ij. Huiles piſcatores elegit. Tertio cōmendat̉ hūilitas.§. IIII.cvtilitate eius.Dernctibus hūilitatis. Primo quidē deo ⁊ hoībus placet ⁊ redoletCantꝭ. i. Cū eſſet rex in accubitu ſuo: nardꝰ meadedit odorē ſuū. Nardus ꝓpter ſui ꝑuitatem ſignificat humilitatē herba ipſa ē. ISecūdo orationes facit deo acceptas. p̄s. Reſpexit in or̄onēhu. Iudith. ix. Humiliū ⁊ māſuetoꝝ ſemper tibiplacuit dep̄catio. ¶Tertio facit hoīem liberaria malo culpe: ⁊ a malo pene. p̄s. Hūiliatus ſuꝫ etlibe. me. iij. ℟. xxi. Nōne vidiſti achab humiliatū corā me ⁊c̄. Antiqui cōiter in ſignū hūiliationis ad placandū dn̄m imponebāt cinerē ſuꝑ capita ſua: ⁊ induebantur aliqn̄ cilicio. Sicut legit̉de Iudith de ioſue de niniuitis. ¶ Quarto hūilitas hoīem tꝑaliter exaltat. i. Re. xv. Nōne cumeſſes ꝑuulus in oculis tuis: caput tribubus iſrael ꝯſtitui te: dictū fuit ſauli ꝗ abſconderat ſe electus in regē. Moyſes hūilis vt patet in excuſando ſe ad eundū ad pharaonē: factus eſt dux ppl̓ihūilis: Hieremias qui dicebat a a a dn̄e deus⁊cͣ. ꝯſtitutus ē ſuꝑ gentes ⁊ regna. Dauid mīmusinter fr̄es vngit̉ in regē. i. Re. xvi. ¶ Quinto inducit ad gl̓am. Iob. xxij. Qui humiliatus fueriterit in gl̓a. Lu. xiiij. dr̄ in ꝑabola. Recūbe in nouiſſimo loco ⁊c̄. tūc erit tibi gl̓a. ¶ Sexto dei apparitione ſeu angeloꝝ facit dignum. Gen̄. xviij.Abrahe ī ꝯualle morati apparuerūt tres viri. i.angeli. ¶ Septimo ad ſapīam introducit. ꝓuer.xi. Ubi hūilitas ibi eſt ſapīa Math. xi. Reuelaſti ea ꝑuulis. Greg. in paſto. Pupilla oculi nigravidet Albugine patiens nihil videt: qꝛ humanecogitationis ſēſus dū ſe ſtultū pctōremqꝫ intelligit cognitionē intime claritatis apprehēdit. Siaut candorē ſapīe aūt iuſticie ſibi attribuit a luce ſuꝑne claritatis excludit: di. xlviiij. hinc etenī§. albuginē. Exemplū in vitis patꝝ de illo qui ꝑieiuniū. vij: ebdomodaꝝ nō potuit hr̄e declaratione de quodā dubio ſcripture ſacre: ſꝫ cum cepit ire ad alios interrogandū apparuit ei angelus: declarās. VOctauo a laqueis tētationū li-

berat. Un̄ Anthonio exclamāti. O ꝗs iſtos euadet laqueos quibus mundū viderat plenum ſeꝯnectentibus: dictū fuit ſola hūilitas. ¶ Nonohūilitas nutrix ē dilectōnis: vt dicit Chryẜ. ſicutcinis ꝯſeruat ignē: ita hūilitas dilectōne ⁊ aliasvirtutes. Greg. Perijt om̄e qd̓ agitur: ſi n̄ cautein hūilitate cuſtodit̉. In hiꝰ figura oīa vaſa quepn̄dit ⁊ theſauros ezechias oratoribus regꝭ babylonis aſportabit poſtea ⁊ ꝑdidit. ¶ Decimo dehoſte inferni mirabiliter triuphat. Figurat̉ eniꝫꝑ fundā per quā lapidibus dauid ꝯccidit goliā.In vitis patꝝ dixit diabolꝰ machario: ꝙ ſola eiꝰhūilitas vincebat eū Undecīo pacē facit. gre.Pacem illam facit humilitas quo ſibi quiſqꝫ ſuperiorem aliū arbitratur.¶ Zitu. v. de iuſticia. De iuſticia generali. c. i.Oſtquam deprudentia intellectū practicuꝫdirigente ⁊ fortitudine ⁊ tꝑantia que regulant appetitū ſenſitiuū dictū eſt: ꝯn̄ter dicendūreſtat de iuſticia q̄ volūtatē rectificat. Scienduꝫpͥmo ꝙ iuſticia ẜm. b. Tho. ī. iij. di. xxxiij. q. i. tripliciter dr̄ ꝓut noͣ. phus. in. v. ethi. Uno mō ꝓutimportat quendā ſtatū rectitudinis in hoīe qͣꝫtūad partes ipſius ꝓut .ſ. aliqua ꝑs aīe ſuo ſuꝑioriſubditur: ſiue ipſi deo: ſiue alij ꝑti hoīs. Et hanciuſticiā noīat phūs methaphoricā: eo ꝙ diuerſeꝑtes hoīs cōputant̉ quaſi diuerſe ꝑſone. Hec ātrectitudo ꝑ qd̓libet peccatū tollit̉: ⁊ ꝑ gr̄am reꝑatur. Un̄ hec iuſticia etiā virtus gn̄alis dr̄ inqͣꝫtūincludit oēs virtutes: nō quidē ꝑ modū totiusvniuerſalis: ſicut iuſticia legalis: ſed gn̄alis dr̄modū totius integralis. Et ad hanc iuſticiā motus dr̄ iuſtificatio qua .ſ. impius d̓ peccatore pergr̄am ſit iuſtus. vn̄ diffinitur iuſtificatio ꝙ eſt remiſſio peccatoꝝ ⁊ ꝯſumatio bonoꝝ oꝑm .i. īfuſiohabituū virtutū. ¶ Secūdo mō dr̄ iuſticia ꝓut ēnomē generale ad oēs virtutes ẜm ꝙ actus earū ordinat ad bonū cōe ẜm directionē legis. Etde hac dicit phūs: ꝙ iuſticia ē oīs virtus. Ideenim dr̄ generalis: quaſi ꝑ quandā cauſalitateẜm ꝙ ꝑ legis imperiū ordinat ad bonū cōe: nonſolū actum iuſticie ꝑticularis: ſed etiā actus aliarū virtutū. Nam p̄cepit actum tꝑantie ⁊ ordinatad bonū cōe: puta cū lex mādat vt nullꝰ adulteriū cōmittat: ſil̓r actū fortitudinis in bonuꝫ cōereducit ⁊ p̄cipit ꝙ milites nō deſerāt aciē: nec ama ꝓijciant ⁊ hiꝰ. Quod declarās. b. Tho. 2ª 2ºq. lviij. ſic dicit. Iuſticia ordinat homine in comparatiōe ad aliū. Et hoc pōt eſſe dupl̓r. Uno mōad aliū ſingl̓ariter ꝯſideratū. Alio mō in cōi ẜmꝙ ille qui ſeruit cōitati: ſeruit oībus hoībus ꝗſub illa cōitate ꝯtinētur. Ad vtrūqꝫ ſe pōt habere iuſticia ẜm ꝓpriam rōnem. Nā omnes ꝗ ſub