Titulus.VIII.

vigore diuino lumine illuſtrata: ne a recto deficere poſſit. Conſequunt̉ aūt ciuilem vitā ēt q̄daꝫbona quibꝰ hō indiget ad ciuiles oꝑationes: ſic̄honoris ſublimitas: quē hoīes inordinate appetentes ambitioſi ⁊ ſuperbi fiunt. Ad ſummā authonoris altitudinem hoīes ꝑ illa dei viſioneꝫ fducunt̉ īqͣꝫtum deo quodammō vniūtur. Et ꝓter hoc ſicut deus rex ſeculoꝝ dr̄: ita ⁊ beati deoconiuncti reges dicunt̉ Apocꝭ. xxij. Regnabuntcum chriſto. Et alibi videlꝫ beati dicunt. Feciſtinos deo noſtro regnū ⁊ ſacerdotes .i. reges. Conſequit̉ ciuilem vita ⁊ aliud appetibile .ſ. fame celebritas: per cuiꝰ inordinatū appetitum efficiunt̉hoīes inanis glorie cupidi. Beati aūt in illa viſione celebres reddunt̉: non ẜm hoīum viatoꝝ modū ſed beatoꝝ. Et iō frequentiſſime illa beatitudo in ſacra ſcriptura gloria noīat̉ ſicut in p̄s. dr̄Exultabunt ſancti in gloria ⁊cͣ. ¶ Eſt ⁊ aliud ī ciuili vita appetibile .ſ. diuitie: per cuiꝰ inordinatūappetitū ⁊ amorē multi efficiunt̉ illiberales ⁊ īiuſti. In illa aūt beatitudine eſt oīum bonorū ſufficientia inqͣꝫtum beati fruunt̉ illo ꝗ comp̄hēdit oīum bonoꝝ ꝑfectōem ꝓpter qd̓ dr̄ Sap̄. vij. Uenerunt mihi oīa bona pariter cum illa. Et in pͣs.Gl̓a ⁊ diuitie ī domo eiꝰ ⁊c̄. Eſt aliud hoīs deſideriū: qd̓ eſt ſibi ⁊ alijs aīabus cōe: vt .ſ. delectationibus perfruat̉: qd̓ hoīes maxime conſequurtur ẜm vitam voluptuoſam ⁊ ꝑ cuiꝰ īmoderantiam hoīes efficiunt̉ intēperati ⁊ īcōtinentes. In illa vero felicitate: delectatio ꝑfectiſſima tāto eritperfectior ea q̄ eſt ẜm ſenſum qua ēt bruta aīaliaperferunt̉: qͣꝫto intellectus ē altior ſenſu: tanto ētillud bonum in quo delectabimur maius eſt oīſenſibili bono: ⁊ magis intimū ⁊ magis continuedelectans: qͣꝫto et illa delectatio ē magis pura aboī permixtione ꝯtriſtantis de qͣ dr̄ in pͣs. Inehriabunt̉ ab vbertate domus tue ⁊c̄. Eſt ⁊ naturaledeſiderium oībus rebꝰ cōe: per qd̓ conſeruationem ſui deſiderant ẜm ꝙ eſt poſſibile per cuiꝰ immoderātiā hoīes reddūt̉ timidi ⁊ nimis ſibi a laboribꝰ ꝑcentes. Qd̓ deſideriuꝫ tunc oīo cōplebitur: qn̄ beati perfectam ſempiternitatē cōſequētur ab oī nocumento ſecuri ẜm illud Iſa. xlix. etApocꝭ. xxi. Non eſurient amplius neqꝫ ſitiēt ⁊cͣ.Et ſic pꝫ per diuinam viſione ꝙ conſequunturītellectuales ſubſtantie veram felicitate: in quooīno deſideriū quietatur: ⁊ in quo eſt plena ſufcientia oīum bonoꝝ q̄ ẜm Ariſt. ad felicitatem requiritur. In hac vero vita nil ē adeo ſil̓e felicitati ſuꝑne: ſicut contēplatio veritatis ꝓut hoc eſtimpoſſibile. Hinc ⁊ Aug. in vlti. de ciuita. dei ait.Quanta ibi felicitas vbi nullū malum aderit nl̓lum bonū latebit: erit deꝰ oīa in oībꝰ. Et infra: ꝗdeſt .n. ꝙ dn̄s per ꝓphetam ait. Ero illoꝝ deꝰ in ꝑpetuum: niſi ero eis vnde ſacientur. Ero eis ꝗcquid honeſte ab hoībus d̓ſiderari pōt. Ero illisſalꝰ: et vita: gloriā: ⁊ honor: victoria ⁊ copia: pax:⁊ omne bonū. Et in fine. Uacabimꝰ ⁊ videbimꝰ:

videbimus ⁊ amabimus: amabimus ⁊ laudabimus. Iuxta illud p̄s. Beati qui habitāt in domotua dn̄e in ſecula ſeculoꝝ laudabunt te.Titulus octauus de fide ¶ Fides ſumit̉ octomodis. ¶ Capl̓m primuꝫ.Ęmum de fideagendum de qua apl̓s ad He.xi. Sine fide impoſſibile ē placere deo. Sed ſciendū ꝙ fidesſumitur multipl̓r. Primo ꝗdeꝫꝓ conſcīa iuxta illud ad Ro. xiiij. Omne qd̓ nōeſt ex fide peccatū eſt. Qd̓ v̓bum tractans Grati.xxviij. q. i. oēs. §. ex his itaqꝫ exponit .i. oē quodeſt contra conſcīam peccatū ē. Et ſic ēt ſumitur īregula iuris: poſſeſſor male fidei nullo tꝑe p̄ſcribit: de regꝭ. iu. li. vi. Secūdo ſumit̉ fides pro caſtitate ſeruāda thori ꝯiugalis. vnde Aug. xxvij.q. ij. ait. Omne bonum nuptiaruꝫ fuit in illis parentibus chriſti .ſ. proles: fides ⁊ ſacr̄um. Fidesqꝛ nullum adulteriū ⁊cͣ. Tertio ſumitur pro pactione ſeu ꝓmiſſione: ẜm ꝙ dicit Aug. ꝙ fides qn̄hoſti promittit̉ ſeruanda eſt. xxiij. q. i. noli. Quodeſt veꝝ ſi promiſſio eſt licita. Nam vt dicit Iſid̓.In malis promiſſis reſcinde fideꝫ: ⁊ in turpi voto mutā decretū ⁊ iteꝝ. Si is cui facta eſt ꝓmiſſio: ⁊ ipſe ſeruet fidem promiſſam. Nam dicitregula iuris. Fruſtra ſibi petit fidem ſeruari ⁊cͣ.de regꝭ. iu. li. vi. Quarto ſumitur fides ꝓ fidelitate .i. debita adimpletione ⁊ diligenti executioneſuper ꝓmiſſione facta tacita vel exp̄ſſa. Et ſic ponitur ab apl̓o fides .i. fidelitas inter fructus ſpsad Gal̓. v. ẜm vnam expoſitionem. b. Tho. Et reducitur fidelitas ad virtutē veritatis moralem:⁊ ab ea denoīat̉ ſeruus: vel diſpenſator fidel̓: ẜmeuangelium ⁊ apl̓m. Et ad hanc virtutem pertinent ſcd̓a ⁊ 3ª acceptio. Quinto ſumit̉ fides ꝓ eꝗtate in actōibꝰ ꝯſiderata inſti. de act. §. actionum./alie ſunt bone fidei: alieſtricti iuris: ⁊ ẜm hoc dic̄lex: ꝙ vbi bona fide agitur non ē de apicibus legis diſputandū: ⁊ ẜm hoc ēt intelligi pōt illa rl̓abona fides non patit̉ vt ſemel exactum iteꝝ exigatur de regꝭ. iu. li. vi. Sexto ſumit̉ fides ꝓ vnaex gratijs gatis datis: qͣs ponit apl̓s. .i. ad Co. xij.cōibꝰ bonis ⁊ malis. vbi dr̄. Alij datur fides ī eodem ſpū. Sumitur enim ibi fides pro qͣdaꝫ eminenti certitudine eoꝝ que ſunt fidei. Septimo ſumit̉ fides coīter pro quodam habitu quo quisfirmiter aſſentit ſine formidine de oppoſito: hisq̄ clare non videt: quecūqꝫ ſint illa: puta cum ꝗsfirmiter credit talem eē patrem vel matrem ſuavel verbis alicuiꝰ ſapientis. Et ſic Grego. in. iiij.dialogo. dicit ꝙ infidelis habet fidem .ſ. de paretibus ſuis ⁊ hiꝰ: ſed hoc de ſe non eſt meritoriuꝫẜm. b. Tho. pͥª. 2ᵉ. Octauo ſumitur fides pro virtute theologica: de qͣ dr̄. i. ad Co. xiij. Nē manentꝓꝯſij2.pb.Pro ꝓl ac ſcj.7o.x ꝓaetion. A ..Des ſuātꝭ. Atix.24 .24.b5 3 ꝯacAl. j. Reoa4 qd K..8. LS ꝓ0i. j. l. ij ij.4t ; pacta.8. I. 4