TitulusIX.
cluſus ſit: poſſit intelligi. Ideo mihi cathedrā vetri: ⁊ fidē apl̓ico ore laudatā cēſui cōſulendā: inde nūc aīe mee poſtulās cibū. vn̄ olim xp̄i veſtimēta ſuſcepi. Neqꝫ vero vaſtitas tāta elementiliquētis: ⁊ interiacēs latitudo terraꝝ: me ab precioſe margarite potuit inꝗſitione ꝓhibere. Ubicūqꝫ fuerit corpꝰ: cōgregabūtur ⁊ aale: ꝓfligatoa ſobole mala patrimonio apud nos ſolos īcorrupta patrū omīno ſeruat̉ auctoritas. Ibi ceſpite terra ſecūdo dn̄ici ſemīs puritatē cēteno fructu refert. Hic obruta ſulcis frum̄ta: loliū: auenaſqꝫ degenerāt. Nūc in occidēte ſol iuſticie oritur. In oriēte aūt lucifer ille qui cecederat ſuꝑſidera poſuit thronū ſuū. Uos eſtis lux mundi:vos ſal terre: voſ vaſa aurea ⁊ argētea. Hinc vaſa teſtea: virgā ferreā ⁊ eternū operiūtur incendiū. Quāuis igit̉ tui me terreat magnitud o: tn̄inuitat hūanitas. A ſacerdote victimā ſalutareꝫa paſtore p̄ſidiū ouis flagito. Fateſcat īuidia romani dn̄ij ⁊ culmīs recedat ambitio. Cuꝫ ſucceſſore piſcatoris xp̄i diſcipulo loquor: ego nulluꝫpremiū niſi xp̄m ſequēs beatitudini tue .i. cathedrepetri cōione cōſortior. Suꝑ illā petrā eccl̓iafundatā ſcio: quicūqꝫ extra domū agnū comederit: ꝓphanuſ eſt. Siꝗs in noe archa nō fueritperibit regnāte diluuio. hec omīa Hiero. ad Pamaſum papā. xxiiij. q. i. Quoniā.¶ Nonus titulus de diuina gr̄a ¶ De duodecīꝓprietatibꝰ diuine gratie ad ſimilitudinē lucis¶ Capitulū pͥmū.maxepolis.Mitte luce tua⁊ veritatē tuā: ipſa me deduxerūt ⁊ adduxerūt in mōtē ſcm̄tuū ⁊ in tabernacl̓a tua. p̄s. xlij.Cōſideras ꝓpheta neceſſitatēdiuine gr̄e: qua luce vocat: qꝛ ſine eanullus ſaluat̉: ⁊ vtilitatē: qꝛ ꝑ eā hō bene oꝑatur: ⁊ cauſalitatē: qꝛ a ſolo deo dat̉: ẜm illud qd̓ in alio: ait.p̄s. lxxxiij. Gr̄am ⁊ gloriā dabit dn̄s: ⁊ nō alius:ideo ip̄am lucē gr̄e a deo petit: dicēs. Emitte lucē tuā ⁊cͣ. Loquēs aūt Io. euāgeliſta de verboincarnato. Erat lux vera que illumīat omnē hominē veniētē in hūc mūdū. Et eſt ibi diſtributioaccōmoda: ſi loqͣmur de lumīe gratie. Nā de lumine gr̄e nō eſt veꝝ ſimpliciter. Non enī oēs homines illumīant̉ a gr̄a: ⁊ infideles ⁊ iniꝗ ꝗ chriſtiano noīe gloriant̉. Sed ꝗcūqꝫ illuminant̉ nonab alio qͣꝫ a xp̄o illuminant̉ ꝗ quidē inqͣꝫtū deꝰdator eſt oīs gratie. vna cū pr̄e ⁊ ſpūſcō: inqͣꝫtumvero hō receptor erat gr̄e. Un̄ dr̄ Luc. ij. Gratiadei erat in illo. Et qꝛ vnūqd̓qꝫ qͣꝫto ꝓpinquiuseſt principio influēti: tato plus recipit de influētia eius. Ut patꝫ ꝑ exēplū de appropinquāte adignē: ⁊ de flumīe ꝓpe mare. Hinc eſt ꝙ aīa chriſti ꝓpinquiſſima: īmo vnita v̓bo dei a quo oīs
gratia recepit copioſiſſime gr̄am quaſi infinitaꝫſcꝫ qͣꝫtū creatura eſt capax recipere. Un̄ ⁊ de ip̄ointelligit̉ dictū Io. i. Nō enī dat deꝰ ad mēſurāſpm̄ i. gratiā ſpūſſancti vꝫ xp̄o hōi. Alijs ꝗdē datur meſuratim ẜm determīatā virtutē. Sꝫ xp̄oa principio ſue cōceptōis fuit data tāta: ꝙ in eonō poterat creſcere. Et iō qn̄ dr̄ Luc. ij. Ieſus ꝓficiebat etate ⁊ gr̄a: intelligit̉ nō ẜm habitū interiorē: ſed ẜm actū exteriorē ſeu apparētiā: quiaẜm ꝙ creſcebat etate ⁊ ſtatura: ita faciebat oꝑa qoſtendebāt maiorē gr̄am ſanctitatis. Nos autēcreſcere poſſumꝰ quotidie ꝑ bona oꝑa. Et ahoc hortat̉ apl̓us fidelis dicēs. ij. Cor. vj. Hoꝫmur vos ne in vacuū gr̄aꝫ deiʳ recipiatis. In vacuū recipit ⁊ fruſtra: qui ī ea nō ſe exercet vt auſit primū in genere recipientiū gr̄aꝫ de plenitudine eiꝰ vt ſcribit̉ Io. i. ſcꝫ ex merito eiꝰ ⁊ exēploeiꝰ: nō ꝙ d̓ ſua ſit aliꝗd diminutū.Eſt autem duplex graẜm b. Tho. in ſūma: ⁊ alios doctores ſcꝫ gratuꝫfaciēs ⁊ gratis data: ⁊ vtraqꝫ ſemꝑ pleniſſime inxp̄o. Gr̄a vtraqꝫ dr̄: qꝛ gratis dat̉ ⁊ ſine meritisnoſtriſ. Magna aūt dr̄a eſt inter vtrāqꝫ. Primoqꝛ gr̄a gratū faciēs eſt ꝓprie bonoꝝ: qꝛ nullusſine ea eſt vere bonꝰ ⁊ oīs bonus ea hꝫ. Sꝫ gr̄agratis data eſt cōis bonis ⁊ malis. Naꝫ ꝓphetefuerūt aliqui boni vt Iſaias: Hieremias: ⁊ hiꝰ.Alij mali vt Balaā: Saul: ⁊ alij: miracula fecer̄tapl̓i. Fecerūt ⁊ magi. pharaonis reprobi. Et iōꝙ quis nō habeat nō hꝫ triſtari ex quo cū eaeſſe malus ⁊ ſine ea bonus. Secūdo gr̄a gratifaciēs: eſt quoddā donū habituale in aīa ẜmTho. pͥª 2ᵉ. q. cx. vel quidaꝫ influxus ſeu radiꝰ adiuina luce infuſus in aīa ad ſui vtilitatē: quꝗdē ſemꝑ ꝑmanet in aīa: faciēs eā deo gratā:opera eiꝰ bona meritoria. Semꝑ dico ꝑmanniſi ꝗs ſe eapriuet: hoc aūt accidit ꝑ quodlibmortale. Cū enī quis aliqd̓ eoꝝ ꝑpetrat ex totoamittit gr̄am nec eſt in ſua poteſtate eā recuperare niſi deus ſua miſericordia eā infundat: qd̓ facere ſolꝫ. r̄uertēdo peccatorē ad penitētiā. Ro.v. Iuſtificati gratis gr̄a ipſius. Alias autē denunqͣꝫ auferthōi gr̄am ſine culpa ſua. Sed gͦgratis data diuidit in nouem genera vt ponitapl̓s. i. Cor. xij. vbi ait. Diuiſiones gratiarū ſuidē dn̄s ſcꝫ dator eoꝝ. Alij dat̉ ꝑ ſpm̄ ſermopiētie: alij ⁊cͣ. Et hiꝰ gratie nō ſūt in aīa ꝑ mohabitus fixe: ſed ꝑ modū paffiōis trāſeutis.illi qui ſunt veri ꝓphete: nō hn̄t ꝯtinue ꝓphein mēte: vt ꝓphetēt ad placitū ſuū: ſpūſſanctustāgit corda eoꝝ. Un̄ ⁊ heliſeus dixit de ſurte. Aīa eius in amaritudīe eſt: ⁊ dn̄s celauitSimiliter ꝗ faciūt miracula: nō ſemꝑ poſſūt eafacere ad libitū: ſed qn̄ deus dat eis talē v̓tuteꝫUn̄ ⁊ ſubtrahit̉ iſta gratia gratis data ſine culpa