Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū.I.

vt ait propheta. Eleuatus eſt ſol ſuper oēs celos luna ſtetit in ordine ſuo. Philoſophiaedocet ſciētie donū: vt inuiſibilia dei ea facta ſūt ītellectu cōſpiciat ſcilicet dei ꝑfectiōes. expulchritudine enī celorū planetaꝝ aliaꝝ reꝝpoteſt ſciri ſpecioſitas īmēſi dei: ex virtute eaꝝvirtus bonitas dei. ex ordine eaꝝ ſapiētia dei huiuſmodi. Unde dicit̉ ſapien. xiij. Si horūſpecie delectati ſcilicet ſolis lune ſtellaꝝ deosputauerūt ſcilicet talia: ſciāt quāto his dn̄atoreaꝝ ſpecioſior eſt. Speciei enī ideſt pulchritudinis generator hec oīa cōſtituit. Aut ſi virtutē opera eorū mirati ſūt ītelligāt ab his: quoniāqui hec cōſtituit: fortior eſt illis. A magnitudīeſp̄ei creature cognoſcibiliter poterit horū creator videri. hec ibi. enī ſolū ſecūdum catholicos ſed etiā philoſophos deus ſit prīaomniū: cauſa ſit potior effectu. Et in libro decauſis dicitur oīs cauſa prima plus īfluit incauſatū cauſe ſecūde qͣꝫ ip̄a cauſa ſecunda: ideoſequitur: oīs pulchritudo: virtus: ſuauitas quodcūqꝫ bonū vere amabile ſit in deo: ideoſuper omnia diligēdus in dilectione pro poſſe imitandus..§. VIII.ſcientieEt quia ad Donuꝯͣ rinere videtur: noſce diſcernere inter diuinas inſpirationes diabolicas ſuggeſtiones que aliquādomultū velate ꝑſonis ſpūalibꝰ ingeruntur dicēte apl̓o. Ipſe ſathanas trāſfigurat ſe ī āgelū lucis ſolū apparendo ſenſibiliter ſub forma angeli boni xp̄i vel alicuiꝰ ſancti: vt habetur de. b.Antonio: martino alijs: īuiſibiliter ſuggerēdo aliquid apparēs bonū opus: ſed anime noxiū: vt Grego. dicit di. xli. Sepe vicia ſe ingerūt: virtutes ſe eſſe mentiunt̉: vt tenacitasſimonia. Effuſio: largitas: crudelitas: zelꝰ iuſticie. Remiſſio pietas videri velit. Ideo hic ponēt̉ quedā documēta ex quodā libello: qui attribuitur beato Uincētio ordinis predicatorū:dicatori eximio: ſāctitate mirabili. Notādumigit̉ circa tētatiōes ſpirituales huiꝰ tēporisqͥs ꝓcurat diabolus ī cordibꝰ aliquoꝝ ſpiritualiū Primū eſt. volētes ſe deo totaliter ſubdere: deſiderēt rationē vel contēplationē velalia opera ꝑfectionis: viſiones: reuelatiōes guſtus: ſeu ſētimēta a deo vel de deo: que ſūt ſupranaturā ſupra cōmunē curſū eorū qui diligūttiment deū veriſſime: quaſi vt ex hoc ſignū accipiāt dilectiōis dei ad eos acceptationis. Sedtētatio eſt tēdēs ad decipiēdū: tale eīꝫ deſideriū īſtigatio poteſt eſſe ſine radice ſuperbieſūptiōis: vel ītētiōe alicuiꝰ vane curioſitatis circa ſecreta dei vel fragilitate fidei: ꝓpter huncdefectū iuſticia dei dimittit aīaꝫ: que habet taledeſideriū ꝑmittit venire intellectū ī illuſionē tētationē diaboli per falſas viſiōes reuelatio-

nes ſeductiōes: vt magis del̓ fides hoſti ſuggerēti aliquādo vera reuelat: vt ad credēdū alſue faciat: per quē modū ſciāt maiorē partē tētationū ſpiritualiū huiꝰ tēporis: radicat in cordibus eoꝝ: qui ſūt nūtij ātichriſti. Debes ergoſcire: vere reuelatiōes guſtus ſeu ſētimētaſecretorū dei veniūt antedictū deſideriuꝫ:neqꝫ aliquā cōiurationē ſeu ſtudiū quod aīahabeat ī ſe: ſed tātū veniūt pura bonitate dei inaīam que eſt in magno timore dei hūilitate:reuerētia ipſiꝰ dei. nec debet qͥs exercitare ſe inhuiuſmōi humilitate dei timore ꝓpter hoc vthabeat viſiones: reuelatiōes: ſētimēta de deoqꝛ in idē delictū caderet: quod hoc deſiderās.Sed petēdū deſiderādū quod ait pſal. Notūfac̄ mihi dn̄e finē meū: qd̓ ſcilicet eſt deꝰ: vt ſciaꝫqͥd deſit mihi virtutis boni ad ip̄m cōſequēdū vt ſciā ſecreta eiꝰ. Secūdꝰ modꝰ tētatiōisocculte diabolice deceptorie ē: qͥs ī ſua or̄one vel cōtēplatiōe ſētit aliquā cōſolationē dulcedinē. Ex qua ꝓpter quā incipit de ſe p̄ſumere: et eſtimationē ſui ip̄iꝰ habere: ī ābitioneprij honoris: reputationē talē vnde ſuggerit̉ſibi dignū ſe vel huiuſmōi vite glorie vel laudis vel paradiſi. Scias ergo hic latet āguisī herba: iōfugite o pueri: Nec admittas taleꝫcōſolationē quātū ī te ē qꝛ deceptoria. Et iſtāꝯſolatiōeꝫ īcurrit aīa ī plures malos errores:dn̄s ſuū iuſtū iudiciū ꝑm ittit poſtea diaboloaugmētādi talē ꝯſolatiōeꝫ accelerādi: īprimere ī aīa illa falſiſſima ꝑiculoſiſſima ſētimēta etalias illuſiōes qͣs credit veras. Heu heu dn̄edeꝰ qͣꝫ multe ꝑſone ſūt decepte modū iſtū. Legit̉ de be. Iordāne ſcd̓d magiſtro ordīs p̄dicatorū: diabolus q̄ſiuit decipere hunc mo. per aliquos dies eo celebrāte diabolusfecit maximū odorē de manibꝰ eiꝰ fluere magna conſolatione: vt vel ſic inde deᵉ ſe preſumeret Sed ille miratus deceptionē timensſe magis humiliabat: orans vt ſi tentatio erat:euaneſceret quod factuꝫ eſt: ita euaſit tentationem in illa conſolatione non ſe figens ſed fugiens. Et ſcias ait beatus ille maior parsraptorum vel potius orabiatorum nuncioruꝫantichriſti eſt per iſtū modū. Et ideo caue: intua oratione vel contēplatione non ſuſtineas aliquā conſolationē: niſi illā que venit poſt perfectā noticiaꝫ completum ſentimentum tue humilitatis īperfectionis: que facit perſeuerare dictam noticiā. ante dictū ſentimentuꝫ in te magnitudinem altitudinem dei per altamreuerentiam cum magno deſiderio honorisdei conſolatio non admittatur: ipſa conſolatio adueniens in predictis fundetur: ad quodpoteſt induci verſus pſal. Renuit cōſolari anima mea ſcilicet ī iſtis mūdāis. Memor fui dei