Titulus. IXVI.

occultꝭ meatibꝰ ſuis: vt dr̄. Eccl̓aſtes prīo. Omnes radij licet ꝑ orbē diuiſi infima tenentes ſimul ⁊ ſūma vnius ſolis ſt̓proles ⁊ nutriunt̉ abillo: quos qͥ reſpici vetat prohibꝫ ſimiliter vt ſolē videri. Neceſſe ē igit̉ veritatē amātes ſimpliciter cōfiteri quālibet veritatē radiū fore ab eēntia diuīa fluentē: ī qua vel ꝑ quā ſicut ꝓpriā lucē ip̄a vr̄ eſſētia: xp̄s qͦꝫ ait Io. xiiij. Ego ſū viaveritas ⁊ vita. Uia exēploqua eundū ē imitatione: ne erret̉: veritas verbo: cui inherēduꝫ eſtfirma aſſertiōe: ne mēs obtenebret̉. Uita ī premio: ī qͦ quieſcendū vt cōſolet̉. Et cyprianꝰ ait.Cōſuetudo ſine veritate vetuſtas erroris: propter qd̓ relicto errore ſeqͣmur veritatē: ſciētesqꝛ apud eſdrā veritas valet ⁊ īualeſcit ⁊ viuit: ⁊obtinet ī ſecula ſeculoꝝ. di. viij. Cōſuetudo. Hiſtoria hētur. ij. Eſdre. iij. vbi ꝓbatū eſt veritatēoībꝰ fortiorē: ⁊ hec veritas deus ē. ¶ Quartaꝓpoſitio ſe ingerit demōſtrāda .ſ. ꝙ grāmatica⁊ alie ſcīe ſeculares hn̄t in ſe: ⁊ docēt plurimasveritates. Un̄ ⁊ ſupra dictū ē ꝑ. b. Hierony. ꝙarithmetrica ⁊ geometria ⁊ muſica habēt ī ſuaſcīa veritatē ꝓpt̓ qd̓ ⁊ clemēs dicit. Cū ex diuinis ſcripturis ītegrā ⁊ firmā gl̓iamʸ ſuſceperitveritatꝭ abſurdū nō erit: ſi ēt aliqͥd ex eruditiōecōi ac ēt liberalibꝰ ſtudijs q̄ forte ī pueritiaagerit: ad aſſertionē veri dogmatis conferatxxxvij. Relatū. Cur̄ gͦ nō ſtudendū ī his ſcientijs: cū oīa īuocēt veritatē? Sed ſciēdū ꝙ triplicē ſedē veritas colit. Prīa ē oratio vl̓ ꝓpoſitioqͥ dr̄ vera: vbi manet taqͣꝫ in ſigno. Unde ē illudſcholaſticū dictū: veritas ē adequatio rei ītelleote ad ītellectū. Et illud. b. Augu. ꝙ veritas ē qd̓ita ſe hꝫ ſicut cognitiōi vr̄: ſi velit ⁊ poſſit cognoſcere: veritatis ſedes ſcd̓a mens ip̄a ī qua ē tāqͣꝫī ſubiecto Ariſto. ī. vij metha. teſte: qͥ veꝝ ⁊ falſuꝫ aīe reddit. Tertia ſedes veritatꝭ ē res ip̄a: q̄dr̄ vera: vbi morat̉ vt ī ſolio ſuo imperatrix: anullo ente mēdicās: ſꝫ ꝓfluens īperceptibilitera prīa veritate: ⁊ id qd̓ īde deſcendit ſine ꝑturbatione cōſeruat. Sic ītuebat̉ veritatē Auicēna īmetha. ſua: vbi dicebat. Ueritas rei ē ꝓpͥeras:⁊ eſſe vniuſcuiuſqꝫ rei quod ſtabilitū ē ei: ī quātū talis res nata ē de ſe facere veraꝫ eſtimationē: ⁊ in quantū ꝓpriā ſui rōem q̄ eſt ī mēte diuina imitat̉. Ad idē tendit verbū btī Augu. dicētis. Ueritas ē rectitudo ſola mēte ꝑceptibilis.Quid igit̉ triuialis portio artiū eſſe cenſet̉: qͣꝫrectitudo diuina ī grāmatica: ſpecies ī rhetorica: veritas ī dialetica. Prime due ſt̓ vere: ⁊ veritati diuine cōformes: Et vt clareat de vtilitate haꝝ ſcientiarū breuiter ad ſingulas deſcēdamus. Grāmaticā cū rhetorica ſcientiā eſſe reete ſcribendi: recte ꝓnuntiandi: recte conſtruēditradūt ſapiētes atqꝫ partiū orationū: vocis articulate: littere: ſyllabe: pedū: accētuū poſitaꝝ:orthographie: analogie: etymologie: differen-

tiarū: barbariſmorū: ſyllogiſmoruꝫ: vitiorū: methaplaſmatis: ſcematu troporū: proſe metrorūfabularū: hiſtoriarumqꝫ peritia. His radijs veritatis diuine: velut ſideribus celum etiam ſacre littere rutilant clare: quos ſolus illuminatſol diuinus. De harū neceſſitate Quintilianꝰin libro de arte oratoria ſcripſit ſic: dicēs. Nſūt ferendi qui arte̓ grāmaticam vt tenuemjeiunā cauillantur. Que niſi fundamenta fideliter iecerit quicqͥd ſuperſtruxeris finaliter corruit neceſſaria pueris: iocunda ſenibꝰ: dulcis ſecretorū comes Hec ille. Sed de eloquentia cuirhetorica ſeruit. Tullius ait: ꝙ ſapiētia ſine eloquentia parū prodeſt. Eloquentia ſine ſapiētiamultū obeſt: vt gladius in manu furioſi. Sedſapientia cū eloquentia multū valet: docet eniꝫclare loquendo: delectat ornate loquendo: flectit efficaciter mouēdo. Un̄ et heſter orabat addn̄m. Da ſermonē rectu ⁊ bene ſonanteꝫ in osmeuꝫ: vt placeant verba mea in cōſpectu principis: vt ſcilicet flecteret eū ⁊ induceret ad exaudiendū ſuā petitionē quod ſequutū eſt ſellicetcoram principe Aſſuero. Dialetica vero omnes ambit: ceteras artes abdita penetrat: tetradilucidat: falſa repellēs: veritate ducit in lucē:et vbiqꝫ valeam deum meum videre: qui vbiqꝫlatet obſtruſus. Etſi fortaſſe minus intelligenti minuſqꝫ deum benignum amanti he ſcientieviles videntur ⁊ indigne: vt deus queratur ineis verbum: fonteꝫ ſapientie excelſis meminiſſe debent latuiſſe in virgine: iacuiſſe ī preſepio:brutorū medio feno ſociatum: tectum ſtabulo:panniculis inuolutū: immo vt cuncta pertranſeam cruce affixum. ſicut celoruꝫ faſtigia tenetꝰad dextram patris ſine loco locatum. Certe intrabo preſepium ⁊ crucē domini mei viliſſimatota cordis deuotione amplectar vt mellifluireperiam dominum meum. Quare ergo vetatur florida prata: atqꝫ ſtelligeros celos ſeculariū ſcientiarū intrare in qͥbus cū iubilo occultare videtur? Quo ad arithmetricam vt verbisvtar torquati lib. pͥmo arithmetrice ſue. Arithme trica cunctis mathematicis prior ē: non modo: quia ille huius mundane molis cōditor deꝰprima ſue habuit ratiocinationis exēplar: ⁊ adhāc cuncta cōſtituit quecūqꝫ fabricauit ratioꝑ numeros aſſignator ordinis īuenire ꝯcore⁊cͣ. Ecce ꝙ deus ip̄e glorioſus qui omnia cōſtituit in pondere: nuero ⁊ menfura. mēſura vſusē arithmetrica. arithmetricā inſpirauit ⁊ docuit. Quare ergo prohiberi debet nūeris adiſcēdis intendere: qui deum ſuum debet imitaDe muſica quid dicaꝫ humane mentis mequā ignoraſſe tam turpe fuit apud venerāatiquos qͣꝫ litteras neſciſſe ſic̄ ſcribit Iſidoſine cuius noticia nulla diſciplina poteſt eſſe ꝑfecta. Hac tota celorū cōpago ſb̓ſiſtit. Hac vni