Titulus .XVI.

ſequantur: pro ē terno deſiderio lugeāt ⁊ hiꝰ: ceteriſqꝫ fructibus ſpiritꝰ inſiſtant. Recedat adtempus: vt non ſemꝑ facultatē infirmos ſanandi: mortuos ſuſcitādi: vel prophetādi facultatēhabeāt. Manet ſemꝑ: vt poſſint habere virtutes: quibus mirabiliter viuant. Uenit ad tempus: vt etiā alijs ꝑ miraculoꝝ ſigna quales ſintintus effulgeāt. Melius ad propoſitū facit qd̓ait. b. Augu. i. q. i. dicens. Multe operationesſunt ſpūſſancti: quas cū idem apoſtolus quodāloco cōnumeraſſet .ſ. pͥmo Corin. xij. concluſit.Hec omnia operat̉ vnꝰ ⁊ idē ſpiritus: diuidēsſingulis prout vult. Aliud ergo ē ſacramentūqd̓ habere etiaꝫ Simon magus potuit. Aliudꝓphetia: quod ⁊ ī malis hominibꝰ fieri ſolet: vtin Saul. Aliud operatio eiuſdē ſpūs: quā niſiboni habere nō poſſunt .i. charitas que nō ē niſicū gr̄a grātū faciēte ⁊ donis ſpūſſācti. Hec charitas ꝓpͥuꝫ donū ē catholice vnitatꝭ ⁊ pacis: neceiꝰ donū ī oībꝰ: qꝛ nec eius ſunt oēs. .§. IIII.qd̓ cōſiTertiū principale qeraturcirca donū ſciētie ē appropriatio beatitudinis.Nā ſcientie que ē donū ſpiritus appropriat̉ etconuenit tertia beatitudo: que ē luctus. Mat..v. Beati qͥ lugent: qm̄ ipſi cōſolabunt̉. Ubi tāgunt̉ duo conuenientia dono ſcientie. Primoappropriat̉ ſcientie luctus pro merito: dum dicitur. Beati qͥlugent .ſ. de preteritis erratibusvbi gloſa interlinearis ait. Hi ſcientie illuſtrantur: vt ſciant quibus malis inuoluant̉ Et̉ eccleſiaſtes .i. Qui addidit ſcientiā: addit ⁊ doloreꝫ.Secundo appropriat̉ cōſolatio ſcientie ꝓ premio: cū ſubdit̉: qm̄ ipſi conſolabunt̉. Et hoc inpreſenti: dū homo per rectū iudiciū ſciētie creaturas in bonū diuinū ordinat: ⁊ in futuro talisconſolatio ꝑficiet̉. Un̄. b. Augu. ī ſermone dn̄iin monte ait. Scientia cōuenit lugentibꝰ: qͥ didicerunt quibus malis coniuncti ſūt: que qͣi bona mali appetierunt. Beatus Thomas 2ª 2ᵉ..q. ix. articulo. iiij. Et qꝛ ſciētia ſecularis ſeu humana conuenit ī nomine cū ſcientia que eſt donū quanuis realiter differat: cū ſcientia humana ſit cōmunis bonis ⁊ malis: ſed donū ſcientienō niſi ī bonis gratiā gratū facientē poſſidentibus habeat̉. Ideo breuiter aliqua in cōmendationē earū in ſe: ⁊ quantū ad bonū vſum earū dicetur: ⁊ exinde in deteſtationē abuſus earū. Etꝙ ſtudium earum ſit licitū patet ex hoc: quia vtdicit. b. Augu. A ſtudio ꝑcipiende veritatꝭ nullus ꝓhibetur. viij. q. i. Qui epiſcopatū. qd̓ ītellgendū eſt: dummodo debitꝰ modus: ⁊ honeſtꝰfinis intēdant̉. Nā vt ait. b. Bernar. Sunt qͥſcire volūt: vt ſciant̉: ⁊ vanitas ē ſcilicet ſuꝑbie:vt in philoſophis ⁊ gentilibꝰ. Sunt qͥ ſcire volunt: vt ſciāt: ⁊ curioſitas eſt. Non enī ut ait. b.Augu. in cognitione creaturarū figendus eſt

gradus: ſed ad īmortalia ⁊ ſemꝑ manſura anlmus dirigendus. Sunt qͥ ſcire volunt: ⁊ lucrētur: ⁊ cupiditas eſt: vt in medicis ⁊ iuriſtis ⁊ rectoribus qui ꝑ fas ⁊ nefas ea ſcientia vtunt̉: ſecus ſi debite. Sūt qͥ ſcire volunt: vt ſe edificēt:vel ꝑ ſe alij edificent̉: ⁊ charitas ē. In pͥmis tribus cōiter verificat̉ qd̓ ait apl̓s: ſcientia inflatIn vltimis quod ſubdit: charitas edificat .ſ. admeritū. Modus debitus eſt vt nō nimis inhereat: vel vtiliores cōtemnat: vel ꝑ hoc ſibi necſaria ſciri omittat. His ſeruatꝭ ꝙ liceat hisīcare oſtendit hiero. ſuꝑ epiſtolam ad Titum.Siquis grammaticā artē nouit: vel dialeticā.vt recte loquendi rationē habeat ⁊ int̓ ver afalſaqꝫ diiudicet nō īprobamus. Geometria arithmetrica: ⁊ muſica habent in ſua ſcientia veritatātem. Et paulo poſt grāmaticoꝝ doctrina poteſt proficere ad vitā: dū fuerit ī meliores vſusaſſumpta di. xxxvij. Idē hiero. d. e. Qui de mēſa ⁊ vino regis nolūt comedere ne polluantur:vtiqꝫ ſi ſapientiā atqꝫ doctrinā babyloniorū ſcirent eſſe peccatuꝫ: nunquā acquieſcerēt diſcerquod nō licebat: diſcūt autē: non vt ſequantur:ſed vt iudicent atqꝫ cōuincāt. Quomō ſi qͥs volens ſcribere cōtra mathematicos īperitus matheſeos riſui pateat: ⁊ aduerſus philoſophosdiſputās ignoret dogmata philoſophoruꝫ. Eloqͥtur hic. b. Hiero. de adoleſcentibus hebrerū tranſlatis in captiuitate ī babyloniā .ſ. daniele: anania: azaria: ⁊ miſaele. Hinc et Beda ſuꝑlib. regū. di. e. ait. Turbat acumē legentiū: ⁊ficere cogit: qui eos a legendis ſecularibꝰ librexiſtimat prohibēdos. In quibꝰ ſi qua vtilia ſt̓:quaſi ſua ſumere licet. Alioquin nec ipſe mſter gentiū .ſ. paulus aliquos verſus poetaſuis ſcriptis allegaret. Et vt ait Gratianus. d..e. ꝙ precepit dominꝰ filijs iſrael: vt ſpoliarentegyptū auro ⁊ argento moraliter inſtruēs: vtſi aurū ſapientie ſiue aurū eloquētie apud pōetas inuenerimus in vſū ſalutiferū eruditionisvertamus. In leuitico quoqꝫ primitiasideſt dulcedinē humane eloquentie dombemur offerre. Ex quibꝰ patet ꝙ de ſe malumnon eſt vacare ſcientijs ſecularibꝰ. .§. LQuod autem non ſoluliceat: ſed etiā debeat qͥlibet fidelis in ſciētijs ſecularibꝰ ſtudere probat dn̄s Ioānes dominici in libello qͥ intitulat̉ luculla: arguendo tamē n̄aſſerendo ſic. Quilibet catholicus deuꝫ deimitari quantuꝫ pōt. Sed deꝰ nō ſolum halomnē veritatē: ſꝫ ē oīs veritas. Igitur cuilibetcatholico ſtudere cōuenit omni veritati quatūpōt. Sꝫ in ſecularibꝰ ſciētijs ſunt multe veritates: ergo debet chriſtianꝰ ſciētias ſeculares acquirere. In hac autē argumentatione ſūt quattuor propoſitiones: q̄ probari poſſunt de faciſi