Capitulum. XLV.
nalis. Excepit eū ꝑ ipſius ꝑſone incarnationēin domo .ſ. vteri virginalis. Excepit eū per glorie receptionē in domū .ſ. partis intellectualis.Oēs iſtas receptionis chriſti a virgine maria:notat p̄s. in verſu illo. Domini eſt aſſūptio noſtra: ſecundum diuerſas eius expoſitiones: ⁊ feſtum ipſum aſſumptio vocatur.muꝫ dicit ſapiens.Quatu ad Pr. Niſitenueris te īſtanter in timore dn̄i: cito ſubuertet̉ domꝰ tua:nō quidē materialis edificij vel corporis: ſed aīerōalis quo ad edificiū ſpūale. In iſtā domū ſuam .ſ. aīe ſue excepit. b. maria chriſtū per gratiāhabitualiter in vtero matris ſanctificata: ⁊ poſtea actualiter exercens ſe ⁊ creſcēs ī gratia deiper actus virtutū. Et ſic dn̄i fuit aſſūptio ſua. i.id quod aſſūpſit ex rebus ſibi ꝓpoſitis: cū ꝑuenit ad vſuꝫ ratiōis: fuit dn̄i .i. virtus ſeu ip̄e dn̄sEt pro huius declaratōe notandū ẜm. b. Tho.in prima 2ᵉ: ꝙ cū quis primo attingit ad vſū rationis: primū qd̓ occurrit aīe agendū eſt vt p̄ſtituat ſibi finē in operibus ſuis ad quē dirigat eaq̄ facit. Oīa .n. vt ait ph̓s agūt ꝑꝑ finē: ⁊ ſi preſtituamꝰ nobis ꝓ fine vltīo mūdū vel ea q̄ in mundo ſūt .ſ. voluptates: diuitias: honores: ⁊ hiꝰ: etvt vltimū fine: ad illa ꝯſequēda facimꝰ principaliter oꝑa noſtra: poſt potetes dei mandata ⁊ ſalutē aīe. Sed ſi p̄ſtituamꝰ ⁊ proponamus nob̓deū ⁊ vltimū finē: ad quē dirigamꝰ oꝑa nr̄a intēdentes ei placere: cauere a vitijs ⁊ virtuoſe operari: tunc meritorie incipimus operari: ⁊ chriſtus quē receperamꝰ ī domo aīe noſtre per gratiā in baptiſmo qͦ ad habitū: tūc eū recipimꝰ qͣꝫtūad actū .ſ. meritoriū oꝑandū. Cuiꝰ .n. finis boneſt: ⁊ ipſū qͦꝫ bonū ē. Sicut ecōtra. Cuius finismalus ē: ⁊ ipſū opus malū eſt. ẜm ph̓ꝫ. Et ex eochriſtus recedit a domo aīe noſtre. Un̄. b. Hie.in li. ꝯͣ Iouinianū. Si ſuſcipimꝰ xp̄m in hoſpitijs pectoris noſtri .ſ. per gratiā ⁊ bona oꝑa fugamꝰ diabolū. Si āt peccaueriuſ: ⁊ ꝑ ianuā peccati diabolus ingreſſus fuerit: illico Chriſtꝰ recedit de pe. di. ij. ſi enī. Et ideo in illa etate puerili debent pueri duci ad predicatōes: ⁊ freq̄nteradmoneri de moribꝰ: qꝛ faciles ſūt ad recipiēdūoēm īpreſſionē boni vel mali quod eis ꝓponit̉:⁊ ad quod applicant̉ vt mollis cera. Sic. b. maria ⁊ ſi in vtero matris fuerit ſanctificata: tn̄ advſū ꝑueniens rōis: ⁊ cito ꝑꝑ optimā cōplexiōeꝫelegit optimā partē: deum ⁊ hominem pro vltimo fine in omnbus operibus ſibi preſtituens.Semꝑ in gratia creſcēs: ⁊ dn̄m aſſumens proomni ſua quiete ⁊ fine. Excepit eū in domū ſuāaīe ſue dicēs cū hieremia. Tren̄. iij. Pars meadn̄s: propterea expectabo eū: bonus ē dn̄s ſperantibꝰ in ſe aīe querenti eū. Excepit ergo chriſtū in domū aīe ſue ad virtuoſe operandū. b. ambro. in li. de virginibus. Prima marie virtꝰ fū
damentū oīum virtutū ⁊ cuſtos: eſt humilitasipſa de qua gloriatur dicens. Reſpexit humilitatē ancille iue. Ecce .n. ex hoc beatā me dicentoēs generationes. Primū diſcendi incitamentū nobilitas eſt magiſtri: deīde merces laborisMerces aūt laboris optimi fructꝰ beatitudīs.Quid autē nobilius matre dn̄i:? quid ſplēdidiꝰea quā ſplendor elegit paterne glorie. Quid caſtius eaque corpus chriſti ſine contagione corporis generauit: ⁊ tamē ſolā hūilitatē reſpexiſſe dn̄m profitetur. Hec ille. Merces huiꝰ laboris eſt beatitudo. Unde. Ecce enī ex hoc beatāme dicēt omnes generationes. Qui eīm fuerithumiliatus: erit in gloria. ait Salomon De humilitate hic practicam pone.cunduꝫ dicit apl̓s. ij.Quatū ad l Corin. v. Si terreſtris domꝰ noſtra diſſoluat̉ .i. corpus: habemin celis domū non manufactā. In iſtam domūintrauit dei filius .i. in vterū virginalē: quandoverbū caro factū eſt de virgine maria. Un̄ dice̓veriſſime potuit. Dn̄i eſt aſſumptio noſtra: aſſūptio dn̄i .i. quod aſſumpſit dominꝰ ab hoīe: videlicet caro ſanctiſſima noſtrū eſt: quia de noſtrispuriſſimis ſanguinibus formatū eſt illud corpꝰManifeſtū eſt aūt ꝙ ſapiens rē precioſiſſimaꝫnunqͣꝫ poneret in loco ignobili. Non enī ponit̉vinū ſolenne: vel maluaticū: vel balſamus ī vaſe īmundo: nec gēma vel lapis precioſus vt carbūculus: adamas: berillus: ⁊ hiꝰ includereturin anulo plumbeo: vel eneo ſed aureo. Nec magnus dn̄s eligeret habitare in domo lutea īmūda: inornata: ſed in domo magna bene edificatanon ruinoſa munda ⁊ ornata. Sapientiſſimusigit̉ dei filiꝰ caſtellū hꝰ mundi īgrediēs: qꝛ viditdomū corporis ⁊ cordis virginalis: ab eo edificatā fundatā firmiter: qꝛ nec vēti ſuperbie: necpluuie concupiſcentie: nec fluīa auaritie poſſēteam vel leuiter mouere: ſeptē columnis domorum ſpirituſſancti ſuſtentatam: ẜm illud ꝓuer..ix. Sapientia edificauit ſibi domū ſcidit colūnas. vij. mundatā a vitijs ornatā virtutibus ꝑfectibꝰ: declinauit ad habitandū in ea. Et ml̓ieripſa excepit illū in domū ſuā. Unde cāit eccl̓a.Domus pudici pectoris templū repente fit deiintacta neſciens viꝝ verbo concepit filiū: quodante per multa tempora multipharia multiſqꝫfiguris fuerat prenunciatū. Vt enī inquit bea.Bernar: ſuꝑ miſſus eſt: vnus fuit ſpiritꝰ ꝓphetarū: licet diuerſis modis: ſignis ⁊ tꝑibꝰ eandērē: diuerſi nō diuerſo ſpiritu ⁊ preuiderūt ⁊ predixerunt. Qd̓ eīm moyſi monſtratū eſt ī rubro⁊ igne. Aaron in virga ⁊ flore. Gedeoni in vellere ⁊ rore: hoc aꝑte vidit ſalomon ī muliere forti ī precio eiꝰ: hoc poſtea aꝑtius ī femina ⁊ viroapertiſſime Iſaias in virgine ⁊ deo: dicens ſeptimo capl̓o. Ecce virgo ꝯcipiet ⁊ pariet filiuꝫ: ⁊