TitulusXV.

rerū: quod fuit magis in. b. maria. Nā ẜꝫ Alb̓.fortiorē virtꝰ ceteris paribus: q̄ tantūdē oꝑat̉cum reſiſtētia ꝯtrarij qͣꝫ illa q̄ ſine reſiſtētia ⁊ intranquillitate ⁊ quiete poſita. Sꝫ cuꝫ. b. mariafuerit oīo ſopita ab omni paſſione vicioſa: in tumultū poſita tribulationum ⁊ perſecutionum:que ī ſeraphin non fuere: ideo magis calida ſeuſopita. Super feruidū exponit comentator: qͥadum per ignē amoris extollitur ſuꝑ ſe per vimamoris ſe expellit a ſe. Hoc habuit beata virgoſuper oēs in ſūmo. Unde cāit eccleſia. Uidi .ſ.per contēplationē ſpecioſaꝫ aīa ⁊ corpore: ſicutcolumbā ſimplicitate ⁊ ſanctitate gratie plenitudine. Unde ſp̄ſſanctus apparuit ſuꝑ chriſtūin baptiſmo in ſpecie colūbe: aſcendentē .ſ. in celum hodie ſuꝑ riuos aquarū .i. ſuꝑ oēs chorosangeloꝝ cuius odor ineſtimabilis erat nimis .ſ.fragrantia virtutū in veſtimentis eius .i. cōuerſatiōe ipſius. Idē ipſa maxime fuit expulſa a ſeper amorē que ſe totaliter deo dederat: ⁊ totaliter corpore ⁊ aīo deo plena erat: ita ꝙ nec corpore nec aīa plus gratie ẜm ſtatū pro tempore reciꝑe pot̓at. Et quāto plꝰ gr̄e huit ī ſe tāto minꝰhūit de ſe. Et ſic cū gr̄a plena fuit: de ſe total̓r expl̓ſa fuit. Unde. b. hiero. Totā eā incandueratdiuinus amor vt nihil eſſet in ea quod mūdanꝰviolaret affectus: ſed ardor continuus ⁊ ebrietas perfuſi amoris. Ad hunc igitur ſupremumordinē ꝑueniens ſeraphin ſeraphica facta maria obſtupeſcentes de tanta gratie ſublimitatecantū eoꝝ quem audiuit iſalas. vi. c. dicentium.Sanctus ſanctus ⁊cͣ. Mutarent in eā dicētesO ſancta dei mater ⁊ oīum. O ſancta v̓go virginū O ſancta mediatrix hoīum. O dn̄a regina celoꝝ. O dea dei formitate actuuꝫ. O imperatrix ſabaoth exercituū cunctoꝝ angeloꝝ: decet te gloria ⁊ incendio charitatis ſublimiſſimāin ſupremo ordine noſtro nobiſcuꝫ reſidere: vtte perfruamur o beatiſſima. Quibus illa: valdemihi cōplaceo: ſūme congratulor de veſtro diuino ardore. Sed oportet impleri ſcripturam:dicentē. Non eſt bonū hoīem eſſe ſolū faciamꝰei adiutorium ſimile ſibi Geneẜ. ij. Omnes vtiqꝫ ſancti ⁊ ſancte aſſociati ſunt vobiſcum: ⁊ alijsordinū inferioꝝ: aut aſſociandi quo ad glorificādos in poſteꝝ: ita ꝙ nullus eoꝝ ſolitarius reperitur: ſed vnus ſanctus cū vno angelo in quocūqꝫ ordīum. Conſtituit enim deus terminos populoꝝ iuxta numeꝝ angelorum dei. Deūt̓. xxij.Sed cū filius meus qui deus vtiqꝫ ⁊ homo eſt:qꝛ homo eſt: ⁊ ſi in forma dei: nō rapinā arbitratus eſt eſſe ſe equalē deo. Unde ſub deo eſt: ⁊ qꝛſūme humiliatus ideo ſūme ſuꝑ oēs angelos ⁊ſanctos exaltatus. Non decet igitur eū eſſe ſolū ſed me matrem ſuā ſecū iuxta eū data ſibi ī aclutoriū in redemptione: ꝑ cōpaſſionē maximaꝫ īglorificatione nūc per interceſſionē continuam

pro humano genere: vt cū deus peccatis hoīaꝫdiluuio flagelloꝝ minatus fuerit terrā ſubuertere: ego vt arcus appareā in conſpectu eiꝰ indeqꝫ recordatus federis ſui: reproijcietur eiſdēne diſſipet mūdū. Aſcēdā igit̉ ſuꝑ vos ad pr̄emmeū ⁊ pr̄eꝫ vr̄m: deū meū ⁊ deū vr̄ꝫ: vſqꝫ ad thronū eiꝰ. Ipſe .n. me vocat dicēs. Uēi electa meamater ⁊ ponā te in thronū meum. Veni coroaberis ⁊ regnabis mecū. Sicqꝫ collocata ad dexterā filij: dicere valet. Quaſi cedrus exaltata ſūin libano: ſcꝫ ſicut cedrus ſuper oēs arbores: ſicego ſuper omnes angelos ⁊ ſāctos: quā nos rogare oportet: vt procuret nobis gratiā ⁊ gl̓iaꝫ.¶ De aſſumptione alius ſermo. Capl̓m. xlv.in domuꝫXcepit illum mua. Luc.decimo. Quāuis hoc ad litterā dicatur de martha: tamen perfectius illud impletū eſt in. b. maria: que ⁊ ſi marthanonſit noīe vel ꝑſona: eſt tamen martha interpretatione. Nam interpretat̉ ex hebreo in latinū prouocans: ex ſyro ſermone dn̄atrix ex deriuatōea marte qui ẜm gentiles eſt deus belli propterfortitudinem. Sed certe ipſe ſua perfectiōe virtutū prouocauit deum ad incarnandū de ea: ip̄aeſt dn̄a celoruꝫ ⁊ oīum: ipſa eſt potentiſſima adbellandū pro nobis cōtra maliciā demonū. Etvt dicit. b. hiero. in ſermone huius ſolēnitatis.Si deum ore proph̓ico in ſanctis ſuis laudareiubemur multo magis in veneratiōe beate virginis matris eius: ⁊ quia iter ſalutis eſt in laudibus ſaluatoris: dicente per p̄s dn̄o. Sacrificiūlaudis honorificabit me ⁊ illic iter quo oſtendāilli ſalutare dei: ⁊ permaxime laudando matreꝫipſius ſaluatoris. Si ergo: vt ait. b. hiero. virgo es: lauda: qꝛ meruiſti eſſe ⁊ tu quod laudas.Si continens es: venerare ⁊ lauda: quia nō aliunde conſtat vt poſſis eſſe continens qͣꝫ ex gratia chriſti: que fuit pleniſſime in maria quā laudas. Ꝙ ſi in coniugio aut peccatores: nihilominus confitere ⁊ lauda: quia inde oībus miſericordia fluxit ⁊ gratia vt laudent. Et quāuis n̄ſit ſpecioſa laus in ore peccatoris: noli ceſſare:quia inde promittit̉ tibi venia: vnde ⁊ omnibusvt laudes. Beata itaqꝫ ⁊ glorioſa virgo mariaait idem ibi: qͣꝫuis dudū incōparabilis eſſet vniuerſis que ſub celo ſunt virginibus: vt decēterpoſſet in ſe ſuſcipere deitatis admixtionē: ſaluavtraqꝫ natura: tamen cū gratia replet̉: cū ſpirituſācto perfundit̉: cū virtute altiſſimi obūbrabit̉: fit precioſior meritis celſis: ſublimior faſtigijs: pulchrior ſāctitate: giorioſior ſuoꝝ prerogatiuis meritoꝝ: hec ille. Ex quibꝰ verbis colligi pōt: ꝙ ipſa dn̄atrix triplicit̓ excepit Chriſtūī domū ſuā: excellētiꝰ ſine cōparatōe qͣꝫ mariha.Excepit eū ꝑ gr̄e infuſionē in domū ſuā aīe rōa