Capitulum. XLIIII.

acceſſibilis virgineis ſe infuderit viſceribꝰ: ſolidatū eſt ſcire cui ſoli datū eſt experiri. Et hoc ēillud quartū de quo dicit̉ prouerbioꝝ. xxx. ꝑ ſalomonē ſapientiſſimū. ¶ Tria ſunt mihi īquitdifficilia ad cognoſcendū: ⁊ quarcū penitꝰ ignoro .ſ. viam viri in adoleſcentula ſua .i. in virginequomodo .ſ. de ea incarnatꝰ ſit. Unde et ioānespluſqͣꝫ propheta dicit ſe non dignū ſoluere corrigiam calciamentoꝝ chriſti .i. declarare myſteriūincarnationis. Nam ſe hic firmat virgo beatiſſima dicens. Ego in altiſſimis habito: ⁊ thronmeꝰ in colūna nubis .i. iuxta nubē hūanitatꝭ xp̄iq̄ ſole tegit̉ dīnitatꝭ q̄ colūna ē eccl̓ie. .§. VIII.rubin ingredit̉In ordine Et. qui interpretatur plenitudo ſcientie: quia maiorem de diuinisnoticiā habēt oībus inferioribus: ⁊ hi in circuitu diuine maieſtatis aſſiſtentes tres habēt proprietates ẜm diony .ſ. eſſe reductiuū: actiuum etexemplatiuū. ¶Et primum .ſ. eſſe reductiuumintelligit̉ ẜm comentatorem: quia ad deum tendunt ⁊ reducunt omnes cogitatus ſuos ⁊ effectus circa alia. Et licet oēs angeli hoc faciāt: ipſitamen quodaꝫ modo excellentiori. Non de fuithoc beate marie: ſed omnia reductibilia ad deūreduxit. Ipſa enī eſt mulier illa euāgelica: quetria ſata .ſ. corpus: aīam: ⁊ diuinitatem ī vna ꝑſona chriſti coniunxit: per quod naturaꝫ in primū immo ſuper primū ſtatum inſtitutionis reduxit: quia ⁊ ſi innocentiā ⁊ perfectā gratiā habebat in illo ſtatu de humana natura: non tamēdeitatē vnitā. Hec eſt mulier que lucernā accendit per quā dragma decima reperta eſt. Luce.xv. ¶ Secunda proprietas eſt eſſe actiuuꝫ: qd̓ẜm cōmentatorem intelligit̉: qꝛ ẜm deum incedunt .i. deum imitātur in actibus ſuis quodā excellentiori modo. Hoc egit. bea. maria. Undeodilio ait. Unū pro certo ſcimus qꝛ omnis marie actio ⁊ intentio ſemper intenta fuit in dn̄o.Et vt dicit Alber. Dei formiſſimos actꝰ hūit:in ſūmo actu deū imitata eſt: quando deum genuit ⁊ ipſa deū ⁊ hominē generauit. Tertia ꝓprietas eſt eſſe exemplatiuū quod ẜm cōmentatorē intelligit̉: vt ẜm exemplū ſuū hoc faciant ſiue ipſi cherubin ẜm exemplar diuine ſapientiequod eſt verbū dei faciāt actus ſuos: quod exēplar limpidius iutueret̉: ſiue inferiores faciantẜm exēplum quod habent a cherubin in multisHāc etiam proprietatem habuit beata maria.oībus recreādis ſpeculū ⁊ exemplar omnis ſāctitatis extitit. Unde. b. Ambro. in libro de virginitate. Sit vobis tanqͣꝫ in imagine deſcriptavita marie: in qua tanqͣꝫ in ſpeculo relucet inſigne probitatis ⁊ forma virtutis: hinc ſumat exēpla viuendi. Exultāte autē glorioſa virgine detāta plenitudine ſcientie. Hoꝝ agminū ipſa mater ſapientie non ſe inter ſe collocat: ſed aſcendit

ſuꝑ cherubin ⁊ volauit: vt ait p̄s. Volauit ſuꝑpēnas ventoꝝ .i. ſuꝑ oēs ſubtilitates perfectionū aīaꝝ ſanctaꝝ.ordinem. SerAt ſuprembꝰ iniuens circundataab eis ardentiſſimā charitatem eoꝝ ad deū collaudat: propterea ſeraphin dicuntur .i. incendētes: qꝛ ſuper oēs ordines angeloꝝ ⁊ ſanctorumdiuino amore incenſi ſunt: qui eſt vinculum perfectiōis. His aſſignat diony. octo proprietates.Sed tantum hic tres ponent̉: que oēs fuerunteminenter in. b. maria. ¶ Prima proprietas ēinceſſabile. Sicut .n. ignis a qͦ denominātur inceſſāter agit in materiā ſibi appoſitā: ⁊ nonqͣꝫ dicit ſufficit: vt habetur prouer. pen. ita amor deinunqͣꝫ eſt ocioſus .i. non permittit homīem eſſeocioſuꝫ. Operatur enim magna ſi eſt. Sic ſeraphin incenſi diuino amore: non ceſſāt clamare quotidie vna voce dicentes. Sanctus ſanctus ſanctus: dn̄s deus fabaoth: perfectus ceteris deū contemplātes ⁊ laudantes. Sed incefſabilitatem habuit beata maria ſuper ſeraphin:quod ſic probat Alber. Magis inceſſabile ē qd̓non ceſſat nec poteſt modo ceſſare: nec vnqͣꝫ petuit ceſſare qͣꝫ qd̓ non ceſſat ⁊ nō poteſt ceſſareſꝫ tamen potuit aliquādo ceſſare. Sed charitasſeraphin ⁊ ſi non pōt modo: poruit tamē aliquādo ceſſare .ſ. in prima eorum conditione: qd̓ patet per exemplum luciferi: qui ẜm. b. Grego. ſupremus fuit de ordine ſeraphin: qui a charitateſibi collata decidit de celo Sed charitas beatemarie nunqͣꝫ potuit ceſſare: quod oſtēditur perhoc: qꝛ charitas non poteſt ceſſare niſi per mortale peccatum. Sed ipſa nunqͣꝫ potuit peccaremortaliter: qꝛ in vtero ſāctificata ātequā poſſetpeccare: ꝑ ipſam ſāctificationem ita fuit confirmata in gratia ⁊ charitate: ꝙ poſtea peccare nōpotuit etiā venialiter: vnde nec amittere charitatē: quod tamen potuerunt ſeraphim agere: ⁊de facto aliqui amiſerūt ſcilicet Lucifer cū ſuisErgo beata Maria in hoc ōnes excellit. Secūda proprietas eſt acutuꝫ. Et exponit cōmentator iſtā acuitatem: ſapiētie ſublimitatē: Sicutenim cognitio bonitatꝭ rei mouet ad amandumeam: ita ⁊ amor eius dilatat cognitionem: et inducit penetrationem ab intima rei. Et in hacacuitate ſapientie beata Maria ſeraphim ſuꝑat. Unde et mater dicitur agnitionis Eccleſiaſtici. xxiiij. quod et. b. Augꝰ. ſic probat. In chriſto ſunt omnes theſauri ſapientie et ſcientie deiChriſtus autem ī Maria: ergo omnes theſauri ſapientie in Maria. Et vbi alij participantſapientiam creatam accidentaliter: ipſa matereſt ſapientie increate eſſentialiter. ¶ Tertia ꝓprietas eſt: non ſolum calidum: ſed et ſuper feruidum: Et calidum quidem dicitur quia facitſopitum animum a tumultū. et ſtrepitu aliaruꝫ