Titulus.XV.
¶ Suꝑbiā victricē diaboli vicit: ⁊ tā de diabolo qͣꝫ de mundo qͣꝫ de ſe ipſa qͣꝫ de oībus angelisſuꝑgradiens triūphauit: ⁊ quod oībus alijs altius eſt: contra ipſū deum fortis fuit: qꝛ deuꝫ decelis ad terram vinculis carnis ligatū: ⁊ charitate vulneratū ī gremio vteri ſui beatiſſime virginitatis carcere captiuauit. ¶ Secunda proprietas dn̄atōis ē liberalis ſeueritas: per quodpoteſt intelligi vel mediū inter auariciā ⁊ prodigalitatem: vel medium inter exceſſum iuſticiequi dicitur rigor et exceſſū miſericordie qui dicitur remiſſio. Quidā enī dn̄i ſunt minus liberales .i. prodigi: ⁊ quidā ſunt nimis ſeueri .i. auari. Sed mediū eſt liberalis ſeueritas que vtiqꝫeſt in dn̄ationibus celeſtibus. Similiter quidādn̄i tēporales ſunt nimis iuſti per rigorē: quidānimis miſericordes per remiſſionē: mediū eſt liberalis ſeueritas. In oībus his excellit dn̄ationes. b. maria. Nunqͣꝫ .n. dedit. b. maria cui noneſſet dandū: vel qn̄ nō eſſet danduꝫ qd̓ ꝑtinet adprodigalitatē: prout faciūt dn̄i tēporales in pōpis: ludis: ⁊ mimis ⁊ hiꝰ. Beata enim maria dedit omne dandum: deo mundū: deū mundo: hominibus celū. Alij dn̄i mundi ſunt nimis auari:nō ſubueniētes pauꝑibꝰ: ſꝫ aliena a ſubditis rapientes: ⁊ talijs aggrauantes. Sed. b. maria nōfuit tenax ſb̓e. Sed auꝝ ſibi a magis oblatū cito: vt ait. b. Bernar. pauꝑibus erogauit. Quidam dn̄i tēporales ſūt nimis ſeueri ⁊ crudeles īpuniēdo: ⁊ quidā nimis miſericordes ſeu remiſſi in nō puniendo alios: vel etiā ſibi ipſis nimisꝯdeſcendētes ⁊ complacentes ſenſualitati ſue.Alij nimis indiſcreti. Sed in oībꝰ mediū tenuitb. maria nullā admittens delectationē corpori īdebitā: neceſſitatē ſibi nō ſubtrahens: ita miſericors peccatoribus ꝯuerſis ꝙ iuſticia penitētiea nullo deſerat̉ ſi mīam ꝯſeqͥ deſiderat. ¶ Tertia proprietas eſt nulliꝰ ſubiectionis egeſtas ⁊in nullo vanitas. Dn̄i tēporales ita dn̄ant̉ ſubditis: ꝙ ipſi ēt indigent ſeruitio ſubditoruꝫ: nullus eſt ita potens dn̄s: quin egeat alijs: quinimmo quāto maius dn̄iuꝫ habet: tāto pluribꝰ aliorū ſeruitijs eget. Dn̄atōes āt angelice non habēt iſtam indigentiā ſeruitutis: quo ad ſuos inferiores: qꝛ nō ab eis illuminant̉: egent tn̄ auxilio ⁊ ſeruitio illuīationis in multis: quo ad ſuꝑiores ſuos angelos. Sed in hoc excellit. b. maria qꝛ cū ſit ſuꝑior omni creatura angelica: noneget ẜuitio creature: ſꝫ ſolius creatoris. Ex dominio freq̄nter inſurgit multa vanitas in dn̄istꝑalis gl̓ie vt patet ꝑ exēplū dauid faciētis populū nūerare vt gl̓iaret̉ in multitudine eiꝰ. Sꝫdn̄atiōes nullā huius vanitatē ſentiūt. Et multomagis. b. maria q̄ quātoplus ceteris gr̄e hūittanto ſe magis hūiliauit: matrē dei facta ſe ācillā vocans. Et iō ſi dn̄atōes in ordine ſuo vt dn̄atricē oīum collocari peterēt diceret eis: qͣſi ce-
drus exaltata ſū in libano: ſcriptū ē de me: et iōvt īpleat̉ ſcriptura: oportet ſuꝑ oēs vos eleuari ſic̄ cedrꝰ ſuꝑ oēs arbores eleuat̉. .§. VII.ad tertiā hiePerueniēs in A c rarcbiā primo occurrit ſeptimo ordini qui throni dicūtur.i. ſedes dei. Hi ſunt ẜm. b. Gre. per quos deusſua iudicia nobis occulta decernit: qͥbꝰ de mundo diſpōit: p̄s. de eo ait. Qui ſedes ſuꝑ ihronū⁊ iudicas equitatē. Hoꝝ inter ceteras pōitber. tres proprietates. Et prima eſt celſituoThrouū regis ponit̉ in altū ſuper alias ſedes:⁊ iſti thrōi ſūt īferioribꝰ angelis ſublimiores ꝑfectōe. Iudicia ēt d̓i eis attributa ſūt valde alta⁊ a noticia nr̄a remota p̄s. Iudicia dei abyſſusmulta. Abyſſus importat profundū aquaꝝ cuius nō eſt inuenire finē. Unde ⁊ Ecc̄i. Alta profunditas .ſ. iudicioꝝ dei quis īueſtigabit vt .ſ. qͥſqꝫ inueniat rationē eoꝝ. Quod intelligēs apl̓sad Roma. xi. clamat dicens. O altitudo ſapientie ⁊ ſcīe dei: qͣꝫ incōprehenſibilia ſūt iudicia eiꝰ.Non eſt ergo intrandum iſtaꝫ abyſſū: ⁊ cauſasaut ratiōes querere ipſoꝝ iudicioꝝ: quare iſtuꝫtrahat illum non trahat. Uni ꝓſꝑitatē tribuatalij aduerſitatem: ſed ſapientie eius relinquerequi omnia bene fecit. Hec proprietas habetura. bea. maria. Ipſa eſt illa ſedes ſe raphina quāvidit ezechiel propheta ſuper firmamentū capitulo primo: hec eſt omnium ſanctoruꝫ altitudoin gloria confirmatorum: vt pote exaltata ſuichoros angelorum. Et beatꝰ Bernar. dicit Sicelum te vocem altior exiſtis. ¶ Secunda proprietas eſt regis delatio. Sedes enim defert regem ſibi ſedentē hinc inde: ⁊ per ſua iudicia ī diuerſis locis gentibus ⁊ modis quodam mododeus refertur circūquaqꝫ. Et beata virgo ⁊ verus thronus Salomonis detulit eum de celo īmundum: ⁊ in mundo de loco ad locuꝫ: qꝛ de nazareth vbi conceptus: in bethleem vbi natus ēde bethleem in hieruſalem in templo preſentatus. Poſtea in egyptū tranſlatus: ⁊ huiuſmōi.Hoc eſt fertulū .i. ſedes a ferendo dictū: quod fecit ſibi rex ſalomon vt dicitur Canti. iij. De lignis libani .i. de virtutibꝰ: quaſi patrie cefeſtis.Libanus enim vt dictuꝫ eſt ſupra ſignificat ſtatum glorie. Interpretatur enim cādidatio. Habuit enim perfectionem virtutum: quaſi ad modum patrie: reclinatorum fecit argenteuꝫ. Heceſt puritas eiꝰ per quam in ea requieuit. Aſcenſum purpureum ideſt charitatem per queam acceſſit media charitate cōſecrauit: q̄tum hoc egit ex ſua dilectione. ¶ Tertia ꝓprietas thronoꝝ eſt familiaris apertio: qꝛ deꝰ aperit eis vt magis propinquis ⁊ familiaribꝰ ſecreta iudicioꝝ ſuorum. Sed certe nulli magis occulta ſapiētie ſua manifeſtauit qͣꝫ virgini matriſue. Unde. b. Bernar. Qualit̓ ſplēdor ille in-