Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

TitulusXV.

in enigmate eſt: facie ad faciē: ſꝫ frultōis vita corona aufert̉ a quoqͣꝫ. Et beatiſſimago. Magnificat aīa mea dn̄m: exultauit ſpūsmeus: id eſt anima mea extra corpus ſaltauit īdeo ſalutari meo .i. ieſu reqͥeſcēs. Iam ergoſū in mundo. Et hi diſcipuli tui .i. electi ī mundoſunt: pro quibꝰ rogo: vt tollas eos de mūdoquē hn̄t doctrina illuſtrare ad te trahere: ſꝫ vtlerues eos a malo. Et ego ad te venio ad te deūfonte viuū quē ſemꝑ totis affectibus ꝯcupiui. Alius ſer mo aſſumptionis. Capi. xliiij.exaltataUaſi cedri ſum inlibano. Eccleſiaſtici. xxiiij. Regula ēdata a ſaluatore. Mat. xxiij. Qui ſehumiliat exaltabit̉. Quā etiaꝫ expreſſerat priꝰmater eiꝰ virgo ſanctiſſima in cātico ſuo dicēs.Depoſuit potentes de ſede: exaltauit hūiles.Illos qͦꝫ ſuꝑbos angelos qui arbitrabantur ſepoſſe deo equari: quoꝝ primꝰ dixit in corde ſuoSuꝑ aſtra dei exaltabo ſoliū meū. Sedebo inmonte teſtī: ſil̓is ero altiſſimo. Iſa. Depoſuitſed̓ celeſti: d̓tracta ē ad īferos ſuꝑbia ſua. Potentes ēt in gr̄a virtute naturali primos parites noſtros depoſuit de ſede regni paradiſi terreſtri: vbi ꝑfecte ſēſualitati dn̄abant̉ aīalibꝰctis: propter ſuꝑbiā eoꝝ exilio tradidit mūdihꝰ. Hūiles v̓o angelos exaltauit deꝰ gloriaꝫpetuā adhibendo: hoīes qͦꝫ hūiles exaltauit aeandē gloriā. ꝑducendo ẜm illud. Qui hūiliatfuerit: erit in gloria. Quanto āt quis magis humiliat̉ tāto magꝭ a deo exaltat̉. Et qꝛ ſecundusadā dn̄s ieſus hūiliauit ſeipſū: vt ait apl̓s phil̓.ij. ꝓfundiſſime vſqꝫ ad mortē ignominioſā crucis vſqꝫ ad inferos deſcendēdo. Ideo deꝰ paexaltauit illū ſuꝑ oēs celos: vt in noīe ieſu om̄egenu flectat̉ celeſtiū: terreſtriū infernorum:oīs lingua ꝯfiteat̉: qꝛ dn̄s ieſus in gloria eſt depatris: ita ſanctiſſima mater eius naturalis emater noſtra ſpiritualis: que viuificat nos qͦsprima mater occiderat: qꝛ poſt filiū ſuum bn̄dictū ſuper oēs āgelos ſanctos ſe hūiliauit id̓oexaltata eſt hodie ſuꝑ oēs choros angelorū: vr̄ ſanctoꝝ qꝛ vltra non aſcēdūt: ideo aptiſſimeere pōt. Quaſi cedrus exaltata ſū in libanoro cuius declaratione ſciendū libanus eſtquidā mons in partibꝰ iudee: in quo reperiunt̉arbores cedri dicte altiſſime ſuꝑ oēs arbores:quibus ſepe fit mētio ī ſcriptura. Un̄ p̄s. Altitudinē potentie proſꝑitatis tꝑalis cōparataltitudini cedroꝝ: dicens. Uidi impiū ſuꝑexaltatū eleuatum ſicut cedrus libani. Et trāſiui.ſ. conſideratione finis eius: ecce erat. Inhis partibus occidentalibus non reperiunturtales arbores. cedri que reperiunt̉ iuxta lo

ca marina: facientes fructꝰ groſſos vt pepōenon ſunt ille cedri: ſint ꝑue arbores minoralijs. Libanꝰ mons qui interpretat̉ cādidatio:deſignat ſtatu glorie vbi eſt perfecta candidatſeu albedo īnocentie puritatis ī ſanctis: quoioannes in Apoc̄. vidit erant amicti ſtolis albis. Que quidē albedo claritatis puritat̉verbo incarnato in eis procedit: qui vt diciSap̄. vij. eſt candor lucis eterne: ſpeculum ſimacula imago bonitatis dei. Cedrus altiſma eſt diuina maieſtas que in libano glorie aſctis cernitur: etiā ſua altitudine. Ad hac cedruꝫaltiſſimā euolauit ad libanū Aquila illa grāmagnaꝝ alaꝝ Ioā. euange. per ſpeculatiortulit medullā huius cedri que eſt alba i. verbuꝫeternū afferēs nobis in ſuo euangelio: cuꝫ ait.In principio erat verbū. Et demū verbū carofactū eſt habitauit in nobis. Io. i. de hac ceccanit eccleſia in ſeq̄n. Cedrus alta libani cōfomatur iſopo valle noſtra: qd̓ exponens: ſubditUerbum en altiſſimi corporari paſſum eſt carne aſſumpta. In iſto ergo libano monte gloriexaltata eſt vt cedrus que eſt ieſus: ſꝫ quaſicedrus: qꝛ ſuꝑ omēs angelos ſanctos eleuaUnde. b. hiero. in ſermone hodierno. Crede ē ipſe ſaluator ſe totꝰ feſtinꝰ occurreriteam ſecū in throno collocauerit. Idem in principio ſermonis. Hec eſt dies p̄clara ī qua meruit exaltari ſuꝑ choros āgeloꝝ. ꝑuēire vltra qͣꝫnr̄e hūanitatꝭ eſt naͣ: eleuat̉ in dexterā patrisHec eſt inqͣꝫ dies in qua vſqꝫ ad throni celſitudinē intemerata v̓go ꝓceſſit: atqꝫ ī regni ſolioſublimata: poſt xp̄uꝫ glorioſa reſedit. Un̄ qͣi cedrus exaltata ſū ī libano: hec ille. Et Bernar. īẜmone de aſſūptiōe. Quis cogitare ſufficiat: qͣꝫglorioſa hodie mūdi regīa ꝓceſſerit: qͣnto deuotōis affectu tota ī eiꝰ occurſū celeſtiū legiduoccurrerit multitudo. Quis explicare q̄at: qͥbꝰad thronū gl̓e cāticis ſit deducta: qͣꝫ placido vultu: qͣꝫ ſerēa facie. qͣꝫ letꝭ amplexibꝰ ſucepta a filio ſuꝑ ōneꝫ creaturaꝫ exaltata ſit: eo honore:quo tāta mater digna fuit: ea gl̓a que tātū decuit filiū. Hec. b. Bernar. Et in huiꝰ figurā habes Berſabee que interpetrat̉ puteus ſeptimꝰ: qꝛ plena fuit ſeptiformi aqua gratie ſpirituſſācti: accederet ad ītercedēduꝫ apud filiū ſiSalomoneꝫ: ip̄e occurrit ei reuereter.ij. fecit thronuꝫ ei preparari iuxta thrdicens. Fas non eſſe quicquaꝫ denegare ſibtitum. Sic chriſtus verus Salomon throſe matri preparauit hodie. Et cum ad chriaccedit mente pro aliquo poſtulando: nihil ſibipoteſt denegari. Unde beatus Bernar. Securum acceſſum ad celum habes o homo. vbimater ſtat ante filium ſcilicet ad orandum pꝫnobis: filius ſtat ante patrē ad ſupplicandumMater oſtendit̉ filio pectꝰ et vbera: filiꝰ patri