Capitulum. XLIIII.

latꝰ ⁊ vulnera. Nulla ergo poterit ibi eē expulſa vbi ſūt tot amoris īſignia. De h̓iꝰ etiā exaltatione ait. b. Augꝰ ad v̓ginem ipſā loq̄ns. Tibithronꝰ glorie regis collocat̉ in aula regni: teqꝫip̄e rex glorie vt matrem verā ⁊ decorā ſpōſampre omnibus diligēs: amoris amplexū aſſociat.Sibi dicat ergo. Quaſi cedrus exaltata ſuꝫ inlibano n̄ ſolū autē auctoritatibꝰ ſāctoꝝ ⁊ eccl̓ieac figura ſcripture: ſꝫ ratōe ꝓbatur exaltatā. b.Mariam ſuꝑōnes angelos ⁊ ſāctos. Manetetiaꝫ regula firma tradita per p̄s. ⁊ ꝯfirmata ꝑchriſtū: ꝙ reddet deus vnicuiqꝫ ẜꝫ oꝑa ſua. Itaāt ꝙ ſic̄ nullū malū īpunitū: qꝛ deꝰ peccatuꝫ finevltōe n̄ patit̉. ait. b. Grego. de pe. di. i. Ita nullū bonū iriemuneratū: ita ꝙ ēt qui dederit potū aque frigide in noīe diſcipuli: nō ꝑdet mercedē Mat. ix. Sicut āt vnuſquiſqꝫ propriā mercedē accipiet ẜm propriū laborē: vt ait apl̓us qͣtheologi intelligunt de p̄mio accidētali: ita vnquiſqꝫ qualitatē premij eſſentialis recipiet a deoquod ꝯſiſtit in viſione ⁊ fruitione eius ẜm gradū charitatis hic habite: vt qui cū maiori charitate deo ſeruierit: in quocūqꝫ ſtatu etiā īfimo laicali: maius premiū recipiet qͣꝫ alter in maxīa dignitate vel ſcia cū minori charitate. Itaqꝫ cū. b.maria fuerit plena charitate ⁊ dilectōe: vt caniteccleſia: ſicut ⁊ plena gr̄a ſuꝑ oēm puram creaturā: etiā ſupremi ordinis ſeraphi. Unde ⁊ ip̄aait cant̓. i. Introduxit me rex in cellā vinaria .ſ.gratiaꝝ ⁊ virtutū ⁊ ordinauit in me charitateꝫ.Nullus ſanctus adeo fuit quin aliquando aliqͣegerit: ⁊ ſi non cōtra: ſaltē preter ordinē charitatis niſi. b. maria. Cū āt nouē ſint ordines angeloꝝ: ſuper quos oēs fuit exaltata: ad quos ſāctiſurannt̉ in diuerfis ordinibꝰ ẜm varietatē meritoꝝ. Oēs proprietates ipſoꝝ ordinū reperiuntur in. b. maria ⁊ officia cū maiori excellētia charitatis. Ideo merito exaltata ſū ait ſicut cedrꝰlibani. Un̄ ⁊ ad ſigulos ordīes ꝓcedamꝰ ad qͦshodie ꝑuenit ⁊ tranſcendit. Aſſūpta eſt mariaī celū gaudēt angeli ⁊ collaudāt filiū dei. .§. I.in celū ꝑuenitAſcendēs ergo ad primū ordinē angeloꝝ. Hoꝝ tres ſunt proprietates ẜm alber. vbi ſupra. ¶ Prima eſt ꝙ īmediate ordinat̉ad humanā hierarchiā quaſi magis ei propinqͥꝑfectiores tn̄ hōibus ī natura. Unde chriſtus.Qui minor eſt in regno celoꝝ .ſ. de infimo ordine angeloꝝ: maior eſt illo .ſ. Io. baptiſta qͦ maior nemo furrexit mathei. xi. Iſta ꝓpͥetas ꝯuenit. b. marie: ſꝫ euꝫ excellentia: ipſa .n. ſuper nosīmediatior nob̓ qͣꝫ angeli qꝛ etiaꝫ cōuenit nobiſcū in natura humana: quod angeli non hn̄ t cuꝫnō hn̄t corpora. Unde angeli ⁊ ſi ſini nobis p̄lati: non tamen fratres vel filij. Sed. b. maria ſimul prelata: mater: filia: ⁊ ſoror ē noſtra. ¶ Secunda proprietas angelorum eſt: qꝛ maxīe ſunt

nob̓ noti: magiſqͣꝫ alij: qꝛ frequēter viſitāt ſctōs⁊ apparēt eis in diuerſis formis: ⁊ hec proprietas ꝯuenit. b. marie cū exiſtentia. Nā angeli ētinfimi ſunt nobis tm̄ noti ⁊ paucis ꝑſōis ⁊ noseis per intelligentiā ⁊ imperfecte. Sicut .n. oculus noctue ſe hꝫ ad lumē ſolis: ita intellectus nr̄ad illa manifeſtiſſima nature ⁊ ſb̓ās ſeꝑatas: aitph̓s. Sed. b. maria eſt nobis nota etiā per exꝑientiā. Ex te: ait ſapiēs: cognoſce que ſunt proximi tui. Cū gͦ habuerit veras ꝯditiones naturales hoīs per ſil̓itudineꝫ noſtrā poſſumꝰ ⁊ ipſaꝫcognoſcere. Sil̓r ⁊ ip̄a cognoſcit infirmitatemnoſtrā per exꝑientiā ex his que paſſa eſt hic didicit. Unde ſicut nō hēmus pontificē .ſ. chriſtūqui nō poſſit cōꝑati īfirmitatibꝰ noſtris: ita necdeficit nobis patrona que cōpatiat̉ miſerijs noſtris. ¶ Tertia proprietas eſt: qꝛ ſinguli eoruꝫſingulos hoīes cuſtodiunt: ẜm illud psͣ. Angel̓ſuis mandauit de te vt cuſtodiant te in oībꝰ vijstuis. Et. b. hiero. ſuꝑ mat. dicit. Magna ꝓrſusdignitas aīaꝝ: vt vnaqueqꝫ ab exordio natiuitatis ſue habeat angelū ſibi delegatū. Et hanc ꝓprietatē cuſtodie. b. ma. hꝫ cuꝫ excellētia. Namvbi angeli cuſtodiūt ſinguli ſingulos hoīes ip̄a⁊ cuſtodit vl̓r ſingl̓os ⁊ ſingulariter vniuerſosSinguli .n. ſeruoꝝ proſunt ſibi cōmiſſis: dn̄e āt⁊ dn̄i eſt cuſtodia ⁊ ꝓuidentia vl̓is. Et qꝛ oē ſil̓eſuū appetit ſimile: videntes eā angeli eis ſimilēin hiꝰ virtutibꝰ ei dicūt. Quo progrederis virgo prudētiſſima noli nos derelinquere o dn̄a: ſꝫſuꝑ nos fidem tuā colloca. Quibus ipſa. Nonvos o filij deſero: ſꝫ maiora mihi ſunt gaudiorūpremia reſeruata.ad ordinē archāAſcendit ergo geīoꝝ ẜm: qͥ ẜmDio. vt refert alber. vbi ſupra: tres vident̉ hr̄eꝓprietates. Haꝝ prima eſt a ſuꝑioribꝰ cōicare.i. ab angelis ſuperioribꝰ recipere illūinatiōem.Hāc habuit. b. Maria: ipſa enī maxime cōicationē bonorum ſpiritualiuꝫ donoꝝ accepit a ſuperioribꝰ. Unde. Luce .i. dictū fuit ei ab archāgelo. Sp̄ſſanctus ſuperueniet in te ad inſtruēdum modum dominice incarnationis: ⁊ pluſqͣꝫin omnibus alijs ſanctis veniet in te. Alij enimſancti acceperunt a ſuperioribus gratiā creatāideſt a deo particulariter. Ipſa beata Mariagratiam creatam vniuerſaliter: increatam ideſtdeum ſingulariter ſcilicet de ea carnem aſſumēdo. ¶ Secunda proprietas eſt ſuper inferiores eſſe angelos vl̓ homines: illuminando ⁊ regendo .ſ. preſidentes ciuitatum. Unde et Gabrie¶ Danielē īſtruxit ⁊ docuit de liberatiōe futura populi iſrael: de captiuitate tēporali ⁊ ſpirituali: de poteſtate diboli: Hāc cōditioneꝫ beata Maria habuit cuꝫ preeminentia. Nam alijex ordine iſto ſūt ſuper aliquos ⁊ nullus ſuperomnes: ipſa autem eſt ſuꝑ omnes archangelos