Titulus.XV.
vulneribus ſauciati: īmiſit vinū ⁊ oleū: vinuꝫ vtabſtergeret ſaniē vulneꝝ: oleuꝫ vt liniret. Sic īpenitentia ⁊ in regendo oportet ī corrigēdis exceſſibus īmiſcere ſeueritatē punitionis cū lenitate mīe. Unde. b. Augu. ſuꝑ p̄s. Duo iſta nomina nō fruſtra dicunt̉: hō ⁊ peccator. Nam qꝛpeccator ē: corrige. qꝛ hō eſt: miſerere. Neqꝫ .n̄liberabis hoīem ſi non correxeris peccatorē.xxiij. q. iiij. duo ſunt. Et grego. li. mo. Miſeda eſt lenitas cū ſeueritate: faciendū eſt quoddāex vtroqꝫ temꝑamentuꝫ: vt neqꝫ nimia ſeueritate exulcerent̉ ſubditi: neqꝫ nimia lenitate ſoluantur. di. xlv. diſciplina. quod ibi diffuſe proſequit̉ſic ⁊ in penitentia q̄ ad iuſticiā ꝑtinet: ſi vera ē:vinū habet̉ compunctionis ẜm illud. Potaſtinos vino cōpunctionis: ⁊ oleum lenitiuum ſpeiremiſſionis Iob. Si occiderit me .ſ. qͦ ad peccata: ſperabo in eū. Hoc autē vinum deficiebat invet̓i lege ī qua iuſticia imp̄fecta erat. Un̄ ⁊ chriſtꝰ dixit. Niſi abūdauerit iuſticia veſtra pluſqͣꝫſcribaꝝ ⁊ phariſeoꝝ non intrabitis in regnū celoꝝ. Sed in noua lege perfecta iuſticia finis legis chriſtus ad iuſticiā omni credenti: ait apl̓s.⁊ alio loco. Iuſtificat gratis gr̄a ip̄iꝰ .ſ. chriſti: ſine iuſticia eīm vera nō poteſt eſſe homini ſalus.Unde Mat. xxv. Iuſti in vitam eternā. Sedſine gratia ⁊ fide nō poteſt eſſe vera iuſticia: vn̄qꝛ ſp̄ſſanctus dabatur apl̓is ad perfectā iuſticiāIdeo apparuit in die pent̓. ſuꝑ apl̓os in ſpecieignis: qui vrit ⁊ purgat ſcoriā metalloruꝫ. Qd̓poſtea ꝑ effectum oſtenderunt: zelantes ꝓ fide⁊ corrigentes iniquos. Unde petrus ananiā ⁊ſaphira verbo occidit increꝑatorio: qꝛ ei mēda.ciū dixerunt. Et ſi nomē magnū propter ſimoniā perditioni adiudicauit. Paulus corinthuinceſtuoſū excōicans: tradidit̉ ſathane: ⁊ viſū adtempus ſubtraxit. Uinū ergo iuſticie. b. mariafilio procurat prelatis dicens: vinum nō hn̄t.Pauci .n. ſunt prelati ⁊ rectores ſeculi: qui puniant ſcelera vt iuſticia dictat: diu̓ſis de cauſis ſiue timore ſiue amore: pauci ſūt peccatores quihabeant vinū vere cōpunctionis de malis ſuisperpetratis. ¶ Secundo vinū eſt letificatiuuꝫp̄s. Uinū letificat cor hōis. Et ẜm hoc ſapīa dicit̉ vinū: cuius ſapīe meditatio maxime letificatcor hōis. ẜm illud Sapiē. Nō hꝫ amaritudineꝫcōuerſatio illius: nec tediū conuictus illius: ſedgaudium. Sap̄. viij. Hoc fapīe vino vacuꝰ eratmundus. Nā ſi aliquid ſapīe videbat̉ eſſe in libris ph̓oꝝ ⁊ poetaꝝ: nō vera ſapīa erat: ſed apparens propter eloquentiā ⁊ mundi gloriā queſecum trahebat: a quo abſtinendū docet ſalomōin prouer. dicens. Noli reſpicere vinū cū flaueſcit in vitro .i. ſapīam cum apparet ex claritateeloquētie pulchra: nouiſſime .n. mordebit vt coluber ⁊ ſicut regulus venena diffundet. Sꝫ vtdicit idem Gant. i. Meliora ſunt vbera eius .ſ.
ſponſe: q̄ verā eius duo ſunt teſtamenta: vinoOīs ratio ſuperne ſcientie ⁊ terrene creature īeo eſt: qui eſt caput eoꝝ ⁊ auctor: quem qui nouit nihil vltra querat: qꝛ hic eſt perfecta dei virtus ⁊ ſapīa: quicquid aſibi q̄ritur: hic perfecte īuenitur ⁊cͣ. Deficiebat etiā iſta ſapīa ante chriſtiaduentuꝫ: qꝛ occultata erat ⁊ ſiguralis. Oia .n̄.vt ait apl̓us: primo Corin. x. in figurā continebāt illis. Unde moiſes loquens ⁊ legem illā populo docens: ponebat velamen ante facieꝫ ſuā:ſed chriſto paſſo velum templi ſciſſū ē: ⁊ ſp̄uſancto de celo miſſo illa myſteria apoſtolis ⁊ ꝑ eostoti eccleſie declarata. Un̄ in līguis igneis miſſus eſt. Ignis hꝫ illuminare ⁊ lingua abſcōditacordis declarare: ⁊ īmediate piſcatores illi priꝰidiote loquebant̉ magnalia dei. Iſtud vinū ſapiētie virgo ꝓcurat predicatoribꝰ: ⁊ ideo ipſiuocant eā. Exempluꝫ in noe qui priꝰ plantavineā ⁊ bibens vinum īebriatꝰ eſt. Tertiinebriat: Cantico. v. Bibite amici ⁊ inebni. Ibidē. Bibi vinum cū lacte meo. Ebrietasobliuioſuꝫ facit: ſic vinū charitatis inebriās hominem obliuionē facit oīum terrenoꝝ: audaceꝫfacit ⁊ ſecuꝝ niltimens: vt dicit̉. ij. Eſdre octato. Deficiebat vinū iſtud plenitudinis charitatis: qꝛ acceperant illi ſpiritum ſeruitutis ī timore. Conuertit autē aquā timoris Chriſtus ī vinum amoris ⁊ beniuolētię: quando charitas diffuſa eſt in cordibꝰ noſtris per ſpm̄ ſāctū qui datus eſt nobis. ad Romanos. v. Eciā ipſi chriſti diſcipuli antea timidi erant vt ad vocem ancille princeps eoꝝ petrus chriſtuꝫ negaret. Etpoſt reſurrectionē in cenaculo clauſi manerentpropter timorē iudeoꝝ. Sed hauſto vino ſp̄ſſācti: ita audaces: ſecuri: intrepidi: ⁊ feruētes ſūteffecti: vt corā principibꝰ ſacerdotū ⁊ regibꝰ mūdi: feruenter chriſti doctrinā eis exoſā predicarent. Nec ꝓhibiti ab eis: nec ceci poterant reticere: oīumqꝫ ter renoꝝ obliti; in cōi omnes viuebant. Et iō in linguis igneis miſſus ē: qui ignīsHꝫ calefacere: vt legem igneā corda ignea līguigneis ppl̓is predicarent. Deficiēte ergo virillo ſpirituali. b. maria cōgregata cū apoſtolis īcenaculo mente dicit. Uinuꝫ nō habent viri iſtinuptiaꝝ. Vnde orans cum illis inquit. Emitteſpiritū tuū ⁊ creabuntur ſcilicet in eſſe ſpirituali perfecto: ⁊ renouabis faciem terre. . II.huius mundiTria in magno opere cogire debemꝰ cum creatus ſit videlicet. Quid ſitmodo ſit: ⁊ ad quid ſit conſtitutꝰ. b. Bernar. Etin eē quidē reꝝ ineſtimabilis potentia cōmendatur: ꝙ tā multa: tā magna: tā multipliciter: tammagnifice ſunt creata. Sane ī modo ipſſingularis elucet: ꝙ hec quidē ſurſum: hedeorſū: hec in medio ordinatiſſime ſunt locata.Si vero ad quid factus ſit: mediteris: occurrit