Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.XV.

boli tētatiōem: vſqꝫ ad populi diriſiōem: vſqꝫ adſputa: vicula: flagella: alapas: ſi hoc paꝝ aliqͥdde genere mortis addēdū eſt: non cuiuſcūqꝫ ſedcrucis que ceteris ignōinioſior eſt. Et quanto:ait. b. Bernar. minorē ſe fecit hūilitate: tāto ſeon̄dit maiorē bonitate. Et quāto vilior: tāto īde charior. Idē ſuꝑ Cant. O hūilem ſublīeꝫo altiſſimū o nouiſſimū o opprobriū hōiꝫ: gl̓aangeloruꝫ. Nemo ſublimior: nemo deſpectior.Eſto vilis qͣntū nūqͣꝫ Chriſto vilior eriſ. Ip̄e ſquidē rex regū dn̄s dōinātiuꝫ fuit viliſſio precio venalis expoſitꝰ: a viliſſimo populo: viliſſīapaſſus: Uiliſſimo loco crucifixus: crucis ſupplicio fraditꝰ: īter latrones poſitꝰ: iniqͥſſimiſ viliſſimis hōibꝰ deputatꝰ: modo viliſſimo tractatꝰ. Et enim tanqͣꝫ malefactor bonꝰ dominuscapitur: tanqͣꝫ furioſus māſuetꝰ vinculis aſtringitur. Tanqͣꝫ piſtifer ſaluator accuſat̉: tanqͣꝫ fatuꝰ dei ſapiētia irridetur: tanqͣꝫ homicidia vitahominū morti damnat̉: tāqͣꝫ leproſꝰ īmūdusmūdator crimiuꝫ extra menia eijcit̉: tanqͣꝫ latrocrucifigit̉: tanqͣꝫ flagicioſiſſimus cōfutādus abomnibꝰ intuēdus nudal̓: tāqͣꝫ vermis vilis viliſſimis ſūmus deꝰ cōſpuit̉: abijcit̉: cōculcat̉. Hec ille. Et tamen inter tantas iniuriasvilificatōes crucifixoribꝰ dep̄cat̉: latroni ſiꝓpter ſcelera crucifixū ad penitēteꝫ cōuerſum ſolū veniā: ſꝫ paradiſū pollicet̉: dicēs. hodiemecū eris in paradiſo. Stabat iuxta crucē mater Ieſu: hec meditās doloribꝰ qͣſi defecta: aitad crucē vt pie credi poteſt. Flecte rāos arboralta: tēſa laxa viſcera: rigor lēteſcat ille quē dedit natiuitas: vt ſuꝑni mēbra regis miti tendasſtipite. Ad filiū autē. Mihi loq̄ris: pro iudeis ītercedis: latronē cōſolaris. Ad quē ille. Ecce filiꝰ tuus: exquo ad patrē per mortem vadoloco mei Ioanē dimitto. Sꝫ iſta cōmutatio adauget dolorē: filius hominis mihi det̉ filioinis immo dei. Attendite ergo videte ⁊cͣ.Septimo oſtēditur magnitudo doloris ſic̄ īChriſto patiēte: ita in matre cōpatiēte: ratiōepaucitatꝭ fructus ſeu vtilitatis ipſius paſſionisex parte miſerie ꝑuerſitatis ingratitudīs hominū. Nam copioſa fuerit apud deū redētio adeo p̄ciuꝫ ſāguinis eiꝰ: ne duꝫ oēs homines erat ſufficiēs ad redimēduꝫ: ſꝫ mille mundos ſi fuiſſēt: tamen pauci ſūt qui ſe faciāt participes fructꝰ ipſius paſſiōis: ꝓpter deſidiā: īgratitudinē hōinū. Sicut autem ex magno luero qd̓ quis videt ſe cōſeqͥ ex ſuo labore multuꝫcōſolat̉: ita ecōtra maxīo labore quē quis tolerat videt ꝯſequi modicū fructū vel nullū: muluꝫ cōtriſtal̓ dolet. Clamabat Ieſus in cruceSitio. licꝫ ad litterā ꝓpter intēſū dolorem ſitſret corporalit̓: maior tamen erat ſitis ſp̄ual̓ deſiderij ſaluatōis hūani generis. Et cuꝫ videretip̄e mater eius pene illū fructū tunc ſequi: ſed

potiꝰ ruinaꝫ p̄parari iudeoꝝ: ꝓpter ꝑfidiaꝫ ſuācaſum cōtingiſſe apoſtoloꝝ in futurū multosperituros chriſtianoꝝ: dice poterat cuꝫ doloreillud Michee. vij. Ue mihi qꝛ factꝰ ſū ſicut quicolligit racemū in autūno. Nam tunc videmiata vinea reꝑit̉ niſi aliquis racemꝰ. Itapore paſſiōis totā pene vineā hūani generis videmiauerat diabolꝰ vt ſibi ſubditā remāſit aliꝑuꝰ racemus: vt latro ꝯuerſus. Cēturio fideichriſti ꝯfeſſus: aliquis aliꝰ quem xp̄s collegit.Multū ergo dolet xp̄s mater eiꝰ de tanta ingratitudīe. Un̄ clamat. b. Bernar. Ad te cimo pro te morior. Te exhortor qui in crupatior. Uide clauos quibꝰ ꝯfodior. Uide laquo aperior: ſit tātus dolor intus exteror: plus tn̄ me cruciat: qd̓ te ingratuꝫ experior:hec ille. Et. b. Augu. eſſes inimicus patrimeo recōciliaui te me: longe eſſes veni vtredimerē te: inter montes ſiluas erraresqueſiui te: inter lapides ligna inueni te: ne lupoꝝ ferarūqꝫ rabido ore laniareris collegi te: laboraui: ſudaui: caput meū ſpinis oppoſui. La.tus meū ꝑforari permiſi: tot iniurijs laceſſit.ſū: vt ꝯiūgerē mihi te: tu diuideris a me: tar.ſ. eſt ingratitudo tua. Et oſce. vi. ꝯquerēs dn̄sait mr̄a vr̄a quaſi nubes matutina: quaſimane pertranſiens. Mīa vr̄a .i. quā vobis feciin redimendo: quaſi nebula matutina que .ſ. citoueniēte ſole ſubito deficcat̉: ita adueniēte catētationuꝫ tribulationū: ſubito perijt a vomemoria paſſiōis gr̄a recepta. Sꝫ aīa duota dicit illud Tren̄. Mēoria mēor ero: tabeſcet in me aīa mea ex compaſſione. .§. III:principali dr̄ mater ieMe TETEOIumr̄ imaculata: matetacta: mater vnigeniti: dicta mat̓ dei et plaſm.toris oīum: eius qui in celis eſt ſine matre: ī terris ſine patre: mater vnici filij ieſu plꝰ amās plus dolens. Mater ſola genitrix totiꝰ ieſu: ideo plus amans qͣꝫ ſi patrē habuiſſet: qꝛ plusſua res inde plus dolens. Unde hiere. xxxica. ait. Femina circundabit viꝝ. Solet circūdare quod ſuū eſt propriū: quod alienū. Italijs filijs ſb̓a filij eſt tota propria matris: ſed patris. Et ideo nulla mater circundat filiū vtvirgo maria. Omnis alia figura pluribꝰ lineisformatur. Circularis vero figura vna līea clauditur. Sic. b. virgo maria ſola clauſit ītra viſcera ſua chriſtū. Alij filij duabus lineis figurant̉ſ. patre matre. Quod circundat̉ ex nulla ꝑteeſt apertū: ſꝫ vndiqꝫ clauſū. ſic. b. virgo maria ante partū: in partu poſt partū: circundabitviꝝ .ſ. ieſū totuꝫ ꝑfectum. Sed dolores partusquos euaſit pariendo: ſibi reſeruati fuerunt inpaſſiōe filij vt dicit Ioānes damaſcenus. Necvlla vnqͣꝫ pariendo exꝑta ē tm̄ dolorē. ſicut ipſa