.XLI.Capitulum
pre laſſitudine ferre nō valentē dicere poterat:Quis det mihi pro te mori fili mi? O fili mi: lumē nō ſolū oculorū meorū: ſꝫ gloria oīuꝫ populorū. Ad eos auteꝫ qui eū ſequebātur ⁊ illas cōuerſus: recōpēſās affectū ⁊ cōſolatus eſt dicēs.Filie hieruſaleꝫ nolite flere ſuper me. Prenūciās eis futurū excidiū vt ſibi ꝓuideāt: ſubdēs.Sed ſuper vos oēs flete ⁊ ſuper filios veſtros⁊cͣ. Demū in illo viliſſimo loco caluarie crucifixerūt euꝫ. Unde ſtans ibi iuxta crucem dicerepoterat Attēdite ⁊ vidēte ſi ē dolor ſicut dolormeus. ¶ Quinto ex afflictiōis gn̄ralitate: oſtēdit̉ magnitudo afflictionis in xp̄o patiēte. Adlitterā verificatū eſt in eo illud Iſa. .i. a plāta pedis vſqꝫ ad verticeꝫ nō eſt in eo ſanitas: ⁊ a vertice inchoando: caput illud ſāctiſſimū gazophilatiū ſapiētie dei puncturis acutiſſimis coroneſpinee penetrantibus vſqꝫ ad os perforatū fuit.Egredimini filie ſyon aīe fideles ab alijs mūdicogitationibꝰ: ⁊ videte meditando regē ſalomonē ſapientiſſimuꝫ qui dedit ſapīam ſalomoni indiademate ſpineo in quo coronauit eū mat̓ ſuaſynagoga iudeoꝝ ex qua ẜm carnē natus ē. Oculi pijſſimi a quibus intuitꝰ petrus cognoſcēspeccatū ſuum: fleuit amare: in deriſū velati ſūt.facies eius plena gratiaꝝ deturpata eſt ſputis⁊ ſanguine: vt leproſus videret̉. Iſa. liij. Nosvidimus eū quaſi leproſū. Unde nec reputauimus eū. Gene eius candide: ⁊ rubicūde alapispercuſſe ſunt. Ecce dedi corpus meū ꝑcutientibus: ait ipſe per Iſa. quinqͣgeſimo. c. Et genasmeas vellentibꝰ. Aures ille que melos audiangeloꝝ: replete ſūt blaſphemijs: detractiōibꝰꝯtumelijs irriſionibuſ ppl̓oꝝ. Propheta inqͥtin eius perſona: factus in deriſū om̄ī ppl̓o meocanticū eoꝝ tota die. Et iteꝝ oēs maledicūt mihi. Nares beatiſſime eius ad cuius odorē reuiuiſcunt mortui: vt balſami aromatizantis: fatigantur fetoribus cadaueꝝ caluarie loci. Capillieius capitis: ⁊ barbe delicatiſſimi violentia tracti aut euulſi ſunt. Os eius qd̓ tam ſanā tā ſapidiſſimā tā vtiliſſima: ⁊ veriſſimā doctrinā ꝓtulerat: percuſſū eſt ⁊ tanqͣꝫ ouis ad occiſionē ductꝰnō aꝑuit os ſuū ad excuſādū vel cōminādū autmaledicendū ſꝫ bn̄dicendū ⁊ orandū ꝓ inimicis.Collū eius ſāctiſſimū colaphis attritū ē. Manus eiꝰ potentiſſime ex quaꝝ contactu infirmiplurimi ſanati ſunt: ⁊ leproſi mūdati: clauis duriſſimis cruci affixe ſunt. Pedes eiꝰ quoꝝ terra ſcabellū eſt quīqꝫ diſcurrentes ꝑ ciuitateſ villas ⁊ caſtra tātuꝫ laborauerūt: pro hoīuꝫ ſalutein cruce extēſi ſunt: ſecūdū illud. ꝑal. xxi. Foderunt manus meas ⁊ pedes meos ⁊cͣ. Totū corpus illud dulciſſimū qd̓ in cibū illuꝫ ſalutiferuꝫnobis reliquit: fiagellis multis ⁊ diris ceſū: dilaceratuꝫ ⁊ ſāguine cruētatuꝫ: ſecūdum illud p̄s.Fuit flagellatus tota die. Oſſa illa cōfracta ſūt
remāſerat ſola līgua ⁊ cor integrū. Sed ne ⁊ illa ſine ſua leſione manerēt. Lingua eius aceto⁊ felle in ſiti mortis amaricata eſt: vt impleret̉ illud. Dederūt in eſcā meam fel ⁊ in ſiti mea potauerūt me aceto p̄s. Demū eo mortuo nō ſaciatis de cruciatibꝰ viuetis ⁊ morte eius: ſpiritutradito latus eius lancea aꝑtum eſt. Unde exierūt ſanguis ⁊ aqua medicine noſtre animaruꝫSꝫ ⁊ in rebꝰ ſibi adherentibꝰ .ſ. veſtibꝰ iniuriatiſunt. Nā diuiſerūt ſibi veſtimēta mea: ait ipſe ꝑp̄s. Et ſuꝑ veſtē meā illā .ſ. īcōſutilē quā feceratei mr̄ ſua miſerunt ſortē. Conuerſātes qͦꝫ cū eodiſcipulos eū de relinque cōpulerunt: caꝑe cupientes adoleſcentē qui eū ſeq̄bat̉ ſyndone ſupernudo indutū niſi fugiſſet. Stabat gͦ iuxta crucē mr̄ eiꝰ: ⁊ hec vidēs ⁊ ſcripta ⁊ pronunciata recolens dicere poterat illud Tren̄. ij. Oculusmeꝰ afflictus ē: nec tacuit: eo ꝙ nō eſſet requies:donec aſpiceret ⁊ videret dn̄s de celis .i. non tacuit a fletu: eo ꝙ nō eſſet requies alicui mēbro filij mei donec aſpiceret dn̄s .ſ. reſuſcitando ipſuꝫa mortuis. Attendite igitur ⁊ videte o vos oēsſi eſt dolor ſicut dolor meus. ¶ Sexto nō modica cādoloris ſicut fuit in chriſto patiente: ita etin matre cōpatiēte: hoc .ſ. ꝙ cū latronibꝰ crucifixus eſt. Sicut .n. pati iuſtū ⁊ innocentē cū alijsſāctis ⁊ probis viris ⁊ īiuſte ꝯdēnari ad mortē:eſt aliquod refrigeriū: ita ecōtra ꝯdēnari cū ſceleritas eſt augmētū pene cū ex hoc videntes iudicent illū celeſtē. Un̄ et ꝓ ſpeciali iniuria ⁊ crudelitate erga eū: predixit Iſa. liij. c. Et cū ſcęleratis deputatus eſt .ſ. ad mortē: quod vidēs virgo mater in filio īpleri: cū in medio latronū crucifixus eſt: valde doluit. Hoc ēt chriſtus horrēsẜm ſenſitiuā orabat ꝑ p̄s. dicens. Ne ꝑdas cuꝫip̄ijs deꝰ aīam meā .i. vitā. Unde ⁊ ſubdit quaſideclarans ſe neqꝫ cū viris ſanguinū vitā meamErat ſiquidē crux illo tꝑe ſuppliciū latronum.Licet nūc ꝓpter chriſtu in ea extenſū cuꝫ ſūmaveneratōe trāſeat ad frōtes īꝑatoꝝ ⁊ oīum chriſtianoꝝ. Erat mors maxime īfamie ⁊ acerbiſſīepene. Unde in lege dictū eſt. Maledictus oīsqui pendet in ligno maledictōe .ſ. infamie. Qd̓intelligentes ipſi maligni iudei: vt refert quidāſapiēs hoc p̄nunciando dixerunt nō recte: ſꝫ ꝑuerſe cogitantes morte turpiſſima ꝯdēnemus.Hoc genꝰ mortis iō chriſtꝰ elegit potiuſqͣꝫ aliaꝫmortē: vt doceret ⁊ ꝯfortaret quēlibet ꝓpt̓ nullūgenus mortis quancūcūqꝫ ignominioſū: quantūcūqꝫ aſpeꝝ: deū ſeu mandatū eiꝰ: quodcūqꝫ deſerendū. vt notat. b. Tho. poſt augu. in. iij. parte: cū ⁊ ipſe rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū mortē ſuſtinuit īmaturā: qꝛ in flore iuuētutꝭ. violentā: qꝛ abalijs ⁊ bn̄ficiatꝭ. acerbiſſimā qꝛ crucis: viliſſimaꝫqꝛ in medio latronū. Hūiliauit inqͥt apl̓s ſemetipſū Phil̓. ij. vſqꝫ ad īcarnationē īquit glo. vſqꝫad humane mortalitatꝭ ꝑticipationē: vſqꝫ ad diaO 3