TitulusLL.
hieroſolymis ſitū ad ſacrificiū offerēduꝫ: niſi legitimū haberēt impedimētū. Et quia ꝑ variascaptiuitates eoꝝ erāt ſatis diſperſi ꝑ orbem etin Italia ⁊ in Aſia ⁊ aphrica: vt patet Act̉. ij. deomni pene natione conuenerant hieruſalem adillud feſtū. Quāto autē quis cōdēnat̉ ad mortēꝓpter maleficiū: cōcurrete maiori cōcurſu populi: tāto maior ei inſurgit pena ꝯfuſiōis ⁊ erubeſcētie. Cōſiderat enim ꝙ qͥlibet vidēs narratalijs ⁊ ſi ꝑegrinus eſt: reuerſus in patriā ſuamrefert et d̓uulgat ciuitati ſue de illo malefactore⁊ ignōinioſa pūitioue ⁊ ſic vbiqꝫ infamis abhominat̉. De graui autē crimine calūnioſe accuſarūt de blaſphemia dei grauiſſima apud iudeos:quia dei filiū ſe dixerat. De crimīe leſe maieſtatꝭmaximo apud leges gētiliuꝫ: Un̄ in titulo ſuꝑcruceꝫ ſcribi fecit pilatus. Ieſus nazarenꝰ rexiudeoꝝ. q. d. Hec eſt cā paſſiōis huius: qꝛ vſurpauit ſibi regnuꝫ iudeoꝝ faciendo ſe regem: etꝓhibendo tributa dari ceſari: ⁊ ꝑ hoc quaſi rebellare faciens ppl̓m Tiberio imꝑatori. Et vtoēs poſſent legere ex qͦ de om̄i gente ibi erāt .ſ.iudeoꝝ: grecoꝝ: ⁊ latinoꝝ ſcribi fecit lr̄is grecishebraicis ⁊ latinis. Conſiderans igit̉ v̓go mat̓:q̄ ſtabat iuxta crucē: tantā ꝯfuſionē tā publicandam ꝑ orbē: filij ſui defamationē nō poterat nonvalde dolere. Sed ⁊ de offenſa dei in tante ſolēnitatis tꝑe in qͦ magis debebant deuꝫ venerariꝓ bn̄ficijs collatis illi ppl̓o. Erat .n. feſtuꝫ illudinſtitutū in recognitōeꝫ liberatiōis illiꝰ ppl̓i deſeruitute egypti ꝑ ſanguinē agni. Ubi gͦ debebant ſacerdotes tēplū dei ornare: vaſa dn̄i mundare: ſacrificia preꝑare oībꝰ dimiſſis: ad hoc totū ſtudiū ponunt: vt agnus īmaculatus qui tollit peccatu mūdi occidat̉: nō vt ſanguine eiꝰ fuſomundus redimat̉: ſꝫ ne terrena amittamꝰ: ne veniant romani ⁊ tollāt noſtrū locum ⁊ gentē: necorrectorē nr̄oꝝ vitioꝝ hēamꝰ: ne eū magis honoratū qͣꝫ nos a ppl̓o videamꝰ. Qd̓ āt dicunt.Non in die feſto hoc agamus: nō ob reuerētiāfacti ꝯueniunt hoc facere ne deꝰ offendat̉: ſꝫ netumultus ppl̓i ꝯgregati fiēt ⁊ de manibus eoꝝauferal̓. Et ideo dicere poterat virgo mr̄ illud:Tren̄. i. Poſuit me dn̄sdeſolatā tota die merore ꝯfectā: ⁊ infra. Audite obſecro vniuerſi ppl̓i:⁊ videte dolore̓ meuꝫ .ſ. ſi eſt ſimilis. ¶ Quartooſtenditur ex loci vilitate augmentatio doloriseiꝰ: qꝛ in loco viliſſimo crucifixꝰ eſt. Nā vt narrant euāgeliſte: duxerunt eū in golgatha quodeſt caluarie locus: ⁊ ibi eū crucifixerūt. Qui locus ideo dicebat̉ caluarie: qꝛ ibi erant oſſa mortuoꝝ ⁊ caluarie ⁊ alia cadauera: ⁊ ibi occidebantur viliſſimi hoīes ⁊ magni malefactores. Ibiſtabat iuxta crucē mater eiꝰ: ⁊ videns locū tā vile̓: ac filium eiꝰ regē regū ⁊ dn̄ꝫ dn̄antiū factumopprobriū hoīuꝫ ⁊ abiectio plebis dicere poterat illud Tren̄. i. Iccirco ego plorans ⁊ oculꝰ
meꝰ deducens lachrymas: qꝛ longe factis eſt ame ꝯſolator. Sed iſte locus fuit vltimꝰ terminꝰpaſſionis: ꝯſideremꝰ ⁊ alia loca ī quibꝰ paſſus ē⁊ qͣꝫuilia. Et pͥmꝰ qͥdē fuit ī orto l̓ ꝓpe ortū: ī qͦ fec̄orōeꝫ ne biberet calicē paſſionis ẜm inſtinctu ſeſualitatis: nō ẜm determinatōem rōis. In ortodeliciaꝝ .ſ. paradiſi fuit furtū ꝑpetratū a primoadā de fructu arboris īterdicte: ⁊ ꝓpe ortū fuitprincipiū ⁊ finis paſſiōis qua a ſcd̓o adā chriſtoſolutū eſt furtū in arbore crucis. Un̄ in cāticisor̄. Sub arbore mala ſuſcitaui te mortuā ī peccatis. Ibi corrupta eſt genitrix tua eua .ſ. ꝑ fructū decepta. Ad illū locū accedēs prope ortummultitudo magna cū fuſtibꝰ: gladijs ⁊ lant̓nis:vt ad latronē magnū capiendū duce eoꝝ iuda ꝓditore: cū appropinquaſſet ei: oſtēdit dn̄s ieſus⁊ potentiā ſuā ⁊ beninolentiā. Potentiā quidēqꝛ eo dicente. Ego ſū quē querit: ſubito oēs ceciderunt in terram retrorſum: amiſſis corporis viribꝰ: vt pate̓t oībꝰ: qꝛ nō coactꝰ patiebat̉.Beniuolentiā: qꝛ ⁊ ſi tanta crudelitate ad capiēdū venerāt abſciſſā auriculam marcho a petro:qꝛ pͥmꝰ iniecerat manū in mgr̄m: ei reſtituit. Eoāt capto ex diſcipulis eiꝰ fugientibꝰ: vnus forreioānes: vt pie credi pōt: ⁊ ſi euangeliū nō ponatvenit in bethaniā: vbi mater ieſu erat cum alijsmarijs nūciās cū lachrymis capturā filij. Quoaudito pertranſiuit doloris gladiꝰ aīam eiꝰ noctē ducens inſōnē ⁊ lachrymis plenā. Et qͥd orare aptius poterat illud. Exaudiat te dn̄s in dietribulatōis: qͣꝫ protegat te nomē dei iacob. mittat tibi auxiliū de ſancto ⁊cͣ. Ligatꝰ āt ieſus vt avinculis peccatoꝝ ſolueremur de loco illo duccꝰ fuit ad annā pͥmū ſoceꝝ cayphe: vbi a mīſtroeiꝰ crudeliter exalapatꝰ ē. Indeqꝫ ad atriū cayphe principis ſacerdotū ductꝰ eſt: ⁊ tota nocteafflictꝰ. ẜm illud p̄s. lij. Caſtigatio mea in matutinis. Mane āt facto matre eiꝰ ciuitatē intrāte:plurimis deuotꝭ mulieribꝰ aſſociata lachrymisplenas oēs īclinabat ad fletū mulieres occurrētes. Uidenſqꝫ filiū iā afflictū ſpūtꝭ: manibꝰ ligatū duci ad pilatū: gladiꝰ ꝑtranſiuit aīam eiꝰ. Ipſūqꝫ ſequēs nec loqui valēs īpedita a militibꝰ ꝑuenit ad plateā domꝰ pilati: vbi iudiciū de eo exercebatur: flagellari filiū plurimis ⁊ duriſſimiſictibꝰ audiēs: nec flagell̓ ſaciatos adhuc clamare: crucifige crucifige eū: ⁊ nō hūc ſꝫ barrabā nobis dimitte. O quot de pudiciſſimis ocul̓ ſuislachrymaꝝ fontes exibant certe gladiꝰ ꝑtranbat aīam eiꝰ. Demū ſententia iniquiſſime datcū duceret̉ ad locū caluarie: ſequebatur eū mititudo mulieꝝ plangentiū ⁊ lamentantiū d̓ mote eiꝰ: quaꝝ prima ipſa erat. Vidēſqꝫ filiū cū cōrona ſpinea quā capiti infixerant milites pilatifaciemqꝫ illā ſpecioſā pre filijs hoīum ſangude puncturis ſpinaꝝ fluente cruentatā ſpūinis deturpataꝫ. Crucē ſibi īpoſitā in humeris