Capitulum.XLI.

ꝑforat̉ doloribꝰ: oſſa ſūt potētie aīe qͥbꝰ ꝯſiſtit robur eiꝰ. Os āt dicit in ſingulari qꝛ potētia ſenſtiua. Nā vt ait. b. Bern̄. Captiuoꝝ libertas capit̉: gl̓ia āgelorū illudit̉: deꝰ omniū flagellat̉: cādor lucis eterne ⁊ ſpeculū ſine macula cōſpuit̉.Et cū vita omniū occidat̉: qͥd reſtat nobis miſeris agenduꝫ: niſi: vt eamus ⁊ nos et moriamurcū eo per cōpaſſionē eius ⁊ ad matrē eius. Dolebat ſiquidē de iniurijs tāti filij tā ſancti: taꝫ innocētis: ſed nō minus de offēſa dei. Et ideo attēdite ⁊ videte ſi eſt dolor ſicut dolor meus. Seddicere poſſet: qd̓ ait. b. Ber. ī perſona xp̄i patiētis: cū ſit tantus dolor quē patior: tātuplus crucior: cū te ingratū experior .ſ. de tāto beneficio.Oſtenditur 2º. magnitudo doloris in v̓gineex circūſtātia inferētis iſtā paſſiōeꝫ filio. Quaꝫto enī plures cōcurrunt et diuerſorū ſtatuuꝫ etmagiſtratuū ⁊ amici ⁊ valde beneficiati ad inferēdū iniuriā ⁊ mortē valde ignominioſā alicui:tanto maior dolor et afflictio ſequit̉ in paſſo ⁊ īquolibet attinēte ⁊ amico eius. Sed ad inferēdaꝫ paſſionē tā amarā et obprobrioſā xp̄o concurrūt de omni genere ⁊ ſtatu: ac etiā qui priuserant diſcipuli: ac etiam ſumme beneficiati. Etideo virgo mater eiꝰ dilectiſſima ſūme doluit:ſtans iuxta cucē. Aſtiterūt reges terre: ait pſalmus ſecundus: et prīcipes cōuenerunt in vnuꝫaduerſus dominuꝫ et aduerſus xp̄m eiꝰ ſcilicetad mortē ei inferēdaꝫ. Reges quidē aſtiterūt .ſ.Herodes rex galilee: qui ſpreuit illuꝫ cū exercitu ſuo indutum veſte alba: et vt fatuuꝫ remiſit illuꝫ ad Pilatū vt iudicaret eū Rex romanoꝝmonarcha. ſilicꝫ Tiberius īperator: etſi nō in ꝑſona: tamen per locū ſuū tenenteꝫ Pilatū. ſcilicet preſideꝫ iudee: qui dedit ſententia mortis cōtra euꝫ ad tumultū populi clamātis. ſcilicet crucifige crucifige euꝫ. Principes quoqꝫ ſacerdotū omnes iſti aſtiterūt. ideſt ante alios oēs ⁊ gētiles ⁊ populos iudeorū vt prīcipaliores. Naꝫprīcipes ſacerdotū colligētes concilium ꝓpterhoc: ⁊ prīcipales eorū ſūmo ſacerdoti Cayphacōſulente ⁊ decernēte: qꝛ expedit vobis vt vnꝰmoriatur pro populo: exinde queſierūt oportunitatē capiendi. Quē cū cepiſſent nocte proditionē faciente Iuda diſcipulo ſuo: iteruꝫ ſummomane cōuenerunt ad inquirendū falſū teſtimoniuꝫ contra eū. Et cū nō inuenire poſſent teſtimona conuenientia: multa falſa dicentibus adinterrogationeꝫ ⁊ adiurationeꝫ Cayphe ſūmiſacerdotꝭ: cū diceret ſe eſſe chriſtū filiū dei benedicti ad expreſſionē tante veritatis: et tātis miraculis ſuis approbate doctrine: iudicaueruntcū reū mortis: ⁊ poſt ſputa: alapas: ⁊ cōtūelias:vt malefactorē Pilato preſentarūt occidēduꝫ:⁊ cū in ipſa paſſiōe ſexus femineus affuit et viliſſima ac illa hoſtiaria: que etſi nō potuit adireieſū propter multitudinē aliorum euꝫ irridētiū

⁊ affligētiū: on̄dit diſcipulū querēs vt caperet̉tanqͣꝫ diſcipulus xp̄i: ſꝫ qꝛ hoc incōſultē negauiteuaſit capturā. Milites autē pilati qͥ gentileserāt poſt ſētentiā latā a Pilato poſtqͣꝫ illuſerūtſatis: indutū veſte coccinea ad crucis patibulūdeduxerūt. Et ſic oēs cōuenerūt in vnū aduerſus chriſtū. Quātū autē fuerūt bn̄ficiati ab eo:n̄ poſſet etiā ꝓlixo tēpore explicari: aliqͥd tāenvl̓ breuit̓ ꝑſtrīgaꝫ: vtēs verbis ꝓph̓e Michee.vi. c. in ꝑſona chriſti ad populū illū ſceleſtū ⁊ ingratiſſimū. Popule meꝰ quid feci tibi: ⁊ in quoc. hoc boni tibi feci. Patres tuos Iacob cuꝫfilijs in egypto per Ioſeph enutriui famis tēpore ne ꝑires. Et poſt tempora multiplicatosſupra nūerū de dura ẜuitute egyptioꝝ te eduxiA flagell̓ quibꝰ egyptū totā ꝑcuſſi te liberū feciMare rubrū tibi aꝑui vt ꝑ eum ſicco veſtigiotrāſires. Pharaonē autem cuꝫ exercitibꝰ ſuisibi ſubmerſi. Māna de celo p̄ſtito per xl. ānoste paui. Aquā tibi de petra fluxi: īſurgētes contra te hoſtes ꝓſtraui. Seon regē amoreoruꝫ ⁊Oggigātem regē baſan. Terram fluēteꝫ lac etmel patribꝰ tuis a me ꝓmiſſā extermīatis. xxx.inde regibꝰ ⁊ plurimis natiōibus tibi largitusſū. Et pͥus in mōte ſynai legē ẜuādā tibi tradidiA captiuitate diutina .ſ. ꝑ. lxx. ānos ꝓpter ſcelera tua in babylonia portata te liberas ad ꝓpriaſub Eſdra Neemia. ⁊ zorobabel reduxi. Degraui oppreſſione antiochi regis ꝑ Iudaꝫ machabeū cuꝫ fratribꝰ te excuſſi. Ecce qͥd feci tibi?Reſpōde ergo mihi: ſi tāta bn̄ficia a me tibi collata hāc talē retributōeꝫ merueriꝫ vt me crucifigeres. In quo moleſtꝰ fui: reſpōde mihi. Egoex genere tuo carnē ſūens: regale ſoliū celi dimifi: vt tibi frater eſſem. Ego ꝑ ciuitates tuas caſtra ⁊ vicos diſcurri: ī tui vtilitatē laborās. egoſēper in tēplo docui: que te ſaluū facere poſſentEgo cecos tuos illūinaui: leproſos mundaui:claudos erexi: obſeſſos a dēonibꝰ liberaui: ſurdis auditū reſtitui: mutꝭ loq̄lā: īfirmis varijs ſanitatem: mortuis vitā. Nūqͥd in his moleſtꝰ fuiPrecepta declaraui: errores ꝯfutaui: vitia reprehendi: ꝯſilia ꝑfectōis adieci. Sꝫ qꝛ veritasodiū parit apud incipiētes: qͥ gignere debet dilectōeꝫ: ideo in his tibi moleſtꝰ fui: nolēs veritatem audire. Quid vltra tibi face̓ potui ⁊ nō fecit. heccine reddis dn̄o popule ſtulte ⁊ īſipiensCōſiderās virgo mater bn̄ficia facta a filio ſuopopulo illi: ⁊ nūc ab eo tāta ꝑuerſitate: tāta crudelitate cruci affigi: valde dolebat vt dice̓ poſſꝫillud pſalmi triceſimi. deficit in dolore vita mea.Attendite ergo ⁊ videte: ſi eſt dolor ſicut dolormeꝰ. Ex tēporis ſolēnitate etiam ampliatꝰ ē dolor in virgine matre. Erat enim ſolennitas paſce ſeu azimoꝝ: que erat precipua ſuper oēs alias: in qua tenebant̉ ex lege oēs iudei venire dequibuſcunqꝫ ciuitatibus ⁊ locis ad templum inO 2