TitulusXV.

paſſiōe. purītateꝫ āt dico: qꝛ nō habuit mixturācōſolatōis: ſicut vinū dr̄ puꝝ qd̓ nō hꝫ mixturāalt̓iꝰ liqͦris. Dolor fūdat̉ ī amore: tāto .n. quisdolet d̓ amiſſiōe vl̓ leſiōe alicuiꝰ rei qͣꝫto ip̄aꝫ diligit. Et qꝛ ſūme dilligebat mr̄ v̓go filiū. dilectōeet naͣli ⁊ gratuita: ⁊ qꝛ filius ⁊ qꝛ optimꝰ: vt dicipoſſꝫ vtriuſqꝫ vna aīa vnū cor. Iō bn̄ dc̄ꝫ fuit aSymeōe: tuā ip̄iꝰ aīaꝫ. i aīaꝫ tua q̄ eſt qͣi aīa eiꝰꝑꝑ ſūmā adīuicē dilectōeꝫ ꝑtrāſibit gladiꝰ afflictōis: ꝑtrāſibit .i. ꝑ totuꝫ traſibit abſqꝫ refrigerijadmixtōe. Si qͥdē qͣꝫto qͥs ē delicatior ⁊ cōplexioneꝫ hꝫ corporis meliꝰ diſpoſiti tāto magꝭ affligit̉ ⁊ dolorē ſētit ex aliqͣ leſiōe corporis ipſius:Et hīc eſt ꝙ de eadē ꝑſecutōe ⁊ oīo ſil̓i īfirmitate magꝭ grauat̉ ⁊ dolet delicatꝰ qͣꝫ ruſticꝰ: qͣntoetiam pars corporis que patit̉ leſionem eſt magis ſenſibilis tanto leſio magis affligit. Undevidimus per exꝑiētiam ꝙ frigus vel alia leſiomagis affligit ī manibꝰ vl̓ pedibus: qͣꝫ in reliqͥsꝑtibꝰ corporis: ex eo qꝛ ē ꝑs magis ſēſibilis ꝑꝑꝯcurrentia pluriū oſſiū: neruoꝝ ⁊ venaꝝ. cū ātp̄cipue paſſio xp̄i fuerit in māibꝰ ⁊ pediꝰ factaꝓpt̓ ꝯfixurā eoꝝ cū clauis ī cruce: ⁊ ſuſpēſiōemtotiꝰ corporis in illis. Iō qn̄ virgo mat̉ vidit īpleri illd̓ p̄s. ī ꝑſona filij dictū. Foderūt manusmeas ⁊ pedes meos: ⁊ dinumerauerunt oīa oſſa mea .i. ita violēter extēderūt ī cruce: vt poſſētſigillatī oīa oſſa dinūerari: maxīe doluit filiꝰ perpaſſiōeꝫ: ip̄a ꝑ cōpaſſiōeꝫ. In tāta paſſiōe nullāhūit ab alio ꝯſolatiōeꝫ. Un̄ dicebat ꝑ ꝓph̓am.Qui me ꝯſolaret̉ n̄ īueni. Nō eū ꝯſolabat̉ ſic̄ fieri ſolet morti abdicatis adducētibꝰ eos. Nō iudei ſꝫ illudebāt ei cū pͥncipibꝰ ſacerdotuꝫ ⁊ blaſphemabāt. Nō gētiles ſꝫ coronā ſpineā īponētes capiti ꝑcutienāt eū. Nō diſcipl̓i qͥ fugerantẜꝫ illd̓. lōge feciſti notos meos a me. Nō mariecū Ioāne: q̄ fideꝫ diuītatꝭ eiꝰ amiſerāt. Non pr̄eternꝰ ꝯſolatus ē eū .ſ. ad liberādū eū de manibus inimicoꝝ: ſꝫ ꝓ nobis tradidit illū: ait apl̓s.ſ. voluntati eoꝝ ꝑmittēdo agere qͣcūqꝫ crudeliavoluerūt. Et qd̓ plª eſt: ⁊ oī admiratōe ⁊ cōpaſſiōe digniſſimū: qꝛ ⁊ ip̄a ꝑs intellectiua xp̄i q̄ fruebat̉ ꝯtinue deo: n̄ eſt cōſolata eū ſꝫ dereliqͥt illaꝫꝑtē ſēſitiuā tātis doloribꝰ īmerſā. Et ꝑꝑea ipſeī cruce clamanit cū lachrymis ⁊ clamore validovt ait apl̓s ad Heb. Deꝰ meus deꝰ meus: vt qͥdde reliqͥſti me Math. xxvij. Clamauerūt iuſti⁊ dn̄s exaudiuit eos. ait p̄s. Pr̄es veteriſ ⁊ noui teſtī ī tribulatōibꝰ ſuis ⁊ cruciatibꝰ dn̄s exaudiuit: ⁊ ſi n̄ ſēꝑ liberādo ab illis pēis: tn̄ ſē ꝑ cōſolādo mētē eoꝝ: vt in virtute ꝑſiſterent reſpectup̄mij ⁊ dīni bn̄placiti: Ego at clamabo ꝑ diē ⁊ n̄exaudies: dicēdo deꝰ meꝰ ⁊cͣ. clamās ſe derelictū: n̄ ex eo ꝙ diuītas ſeꝑata eēt ab illa hūanitate: qꝛ qd̓ ſeml̓ accepit dei filiꝰ nūqͣꝫ dimiſit. ait.damā. ſꝫ ſe derelictū dicebat: qꝛ ꝑs eiꝰ ītellectiuaeiꝰ gaudij ⁊ ꝯſolatōis qͦ fruebat̉ in v̓bo: nil īflue

bat aut cōicarat ſēſitiuē ad cōſolatōem: ⁊ in h̓ nōexaudiebat̉: qd̓ in nullo ſāctoꝝ accidit. Etītū ē: ꝙ h̓ afflictō vl̓ paſſio fuit pura .ſ. ſine actiōe cōſolatōis. Hec āt v̓ba audiēs mr̄ gladiusꝑtrāſiuit aīaꝫ eiꝰ: ītelligēs eū nō derelictū ꝑſeꝑatōeꝫ deitatꝭ ſꝫ ꝑ ſubtractōeꝫ oīs r̄frigerij ⁊ ſiuitatꝭ. Attēdite gͦ ⁊ vid̓te ſi ē dolor ſic̄ doloriNā ⁊ ſi pn̄s fui ⁊ iuxta crucē ſteti ⁊ hec totaugmētū doloris. Que .n. mater q̄ hn̄s filiūtē ēt in tormētis nō valeat vel in aliquo ꝯſolari:ipſū amplexari: oſcl̓ari: potū porrige ſitice filiꝰ meꝰ dilectus ad mortē ſitit: h̓ exprvt refocillet̉: nec ſtillā aq̄ poſſū p̄be̓: ſꝫ ſibi offē mei pn̄tia acetū ⁊ fel. vulnera video nec poalligare: ſāguinē afflue̓ nec poſſū ipſū exiput ex grauamīe īclīatū nec valeo illū braſuſtentare: a me remotū: vn̄ nec āplexari.audio verbū ex ore eiꝰ. Ecce filiꝰ tuus .ſ. io⁊ h̓ vtiqꝫ verbū dei gladius acutꝰ qd̓ pertrāſitaīam meā. Reuera inqͥt. b. Ber. hͦ verbū. Ecfiliꝰ tuus pluſqͣꝫ gladius fuit: qd̓ ꝑtranſiuieiꝰ vſqꝫ ad diuiſionē aīe ⁊ ſp̄s. O qͣꝫ cōmutIo. pro ieſu tradit̉ ſeruus pro dn̄o: diſcipl̓umgr̄o: filiꝰ zebedei ꝓ filio dei purꝰ hō ꝓ v̓o ꝑQūo tuā affectuoſiſſimā aīaꝫ nō ꝑtrāſiuit hoaudito: qn̄ ⁊ nr̄a lꝫ ſaxea lꝫ ferrea pectora ſciſola hꝰ recordatio. Anẜ. O dn̄a mea qͥbꝰ ſintibus eſtīabo puriſſimū pectꝰ tuū vexatū: cuAudires Ml̓r ecce filius tuꝰ: vn̄ ꝯgrue dicepoterat illud hiere. Amaritudīe repleſti meQuantū ad tertiū .ſ. de circūſtātijs ipſiꝰ ꝑſionis pōt ꝑpēdi īmenſitas doloris v̓ginis mtris: q̄ ſtabat iuxta crucē. Notandū ꝙ ſeptē ſicircunſtantie circa ipſam paſſionem chriſti.Ex patientis dignitate. ¶ Quātū ad primimāifeſtū ē ꝙ qͣꝫtoEx īferentis ꝑuerſitate.Ex temporis ſolēnitate. gnior ē ꝑſona q̄ ordit̉ tāto maiorē orEx loci vilitate.ſa ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſuſtinentiEx afflictōis vniu̓ſitate.⁊ oī attinēti ei: ⁊ ſi diEx ꝯſuſtinētis ſocietate.Ex fructus paucitate. ligit eū occaſio ē maioris doloris. Dn̄s ieſus deꝰ erat ⁊ hō: vn̄ d̓or ꝑſona eē nō pot̓at: ⁊ qͣꝫuis diuinitas ſuanō poſſit: nec aliqͥs eā attingeret ad offedēoqꝛ hūanitas illa erat organū quoddā ⁊ veſtimētū qͣi diuinitatꝭ. Un̄ apl̓s ait: hītu īuētꝰ vt hō adphil̓. ij. Iō oīs iniuria facta illi hūanitatꝭ ⁊ corpori: pōt dici facta deo: ſic̄ qͥ frāge̓t vl̓ ſpueret inveſtē qͣ idutꝰ ē īꝑator n̄ dicel̓ face̓ īiuriā veſti ſꝫ īꝑatōi qͥ ea idutꝰ ē. In qͣꝫtū ēt hō erat de ꝓgenieregali ⁊ ſacerdotali genitꝰ: rex ⁊ ſacerdoſ ſumꝰ:īnocētiſſimus: ſapiētiſſimus: ex miraculis: ſactitate ⁊ doctrina famoſiſſimꝰ. cū igit̉ ei fuerint illate tot ꝯtūelie: irriſiōes maledictōes: īfamatōes:⁊ afflictōes corpori: inde ſibi magnꝰ exurgebatdolor ⁊ matri eiꝰ q̄ ſtabat iuxta crucē oīa illa audiēs ⁊ vidēs: dicere pot̓at illud Iob. Os meuꝫ