Capitulum. XLI.
nō ē vir mecū. Et in pſalmo Sigul̓r ſū ego donec trāſeā .ſ. ex hͦ mūdo ad pr̄eꝫ: qꝛ ip̄e ſolꝰ nonerat ſubditꝰ morti ex debito: tn̄ ip̄e ſolꝰ peccatanoſtra ſuꝑ lignū crucis ī corpore ſuo .i. penampctōꝝ portauit: ip̄e ſolꝰ fuit ī paſſiōe ſine ꝯſolation: cū alij qͥ paſſi ſūt hūerunt aliqd̓ refrigeriū:vt dr̄. Un̄ qn̄ ī orto orauit ꝓ calice paſſiōis trāſferēdo: auulſus ē a diſcipul̓ qͣꝫtū iactꝰ ē lapidisvt dr̄ Lu. xxij. c. ad inuēdū ꝙ tāta diſtātia ē ītercruciatū xp̄i ī paſſiōe ⁊ cruciatū alioꝝ ſcōꝝ qͣꝫtūdiſtat purꝰ hō a xp̄o: petra .n. ſeu lapis ait apl̓seſt xp̄s qͥ qͣi īfinitū diſtat ī ꝑfectione ab alijs.Remoti a cruce ſūt oēs illi qͥ nolūt ſuſtine̓ aduerſa ī mūdo ſꝫ murmurāt ꝯͣdeū. Nec cōꝑatiūt̉ xp̄o: etſi ſuſtinēt inuiti hoc agūt. Iſti et ſi iuxta xp̄i crucē eē videātur: in qͣꝫtuꝫ patiūtur cordore quidē ſūt iuxta ſed nō mente. Et ſimiles ſt̓latroni a ſiniſtris xp̄i qͥ cricifixus cuꝫ xp̄o blaſphēabat eū cū alijs: eo ꝙ nō liberaret eū a pena:quā īuitꝰ ſuſtinebat: vn̄ ⁊ reprobatꝰ. Sil̓is es ſimōi cireneo qͥ āgariatꝰ fuit portare cucē pꝰ xjIuxta crucem v̓o ſtāt oēs electi qͥ vt mēbꝰxp̄i carnē ſuā crucifixerūt cū vitijs ⁊ ꝯcupiſcentijs: vt ait apl̓s. Qui nō ſolū patiēt̓ aduerſa ferūt: ſed gaudēt qm̄ digni habiti ſunt ꝓ noīe ieſuꝯtuelias pati. Qui ꝯpatiūt̉ doloribꝰ ⁊ afflictōibꝰ eiꝰ: qͣs ꝓ eis ē paſſus. Imitant̉ hi latronē: qͥiuxta crucē fuit a dextris: arguētē ſociū: eo ꝙ n̄patiēt̓ ferebat crucē: ⁊ ſe dignū ꝓclamāteꝫ tātispēis. Et nō qͥdē iuſte nā digna factis recipimꝰexcuſātē xp̄ꝫ: ⁊ cōpatiētē tāte īnocētie. Hic v̓onil mali egit: rogātē illū vt deū ꝓ ſalutē anime.Memēto mei dn̄e dū vene̓is ī regnū tuū. Lu.xxiij. hoc igit̉ ſētiētes qd̓ ⁊ ī xp̄o ieſu fuit: cū nōdeceat ſb̓ capite ſpīoſo mēbrū fieri delicatū: dicūi cū affectu ⁊ effectu illud. p̄ſ. Calicē ſalutarisaccipiā: ⁊ volūtarie bibendo ⁊ nomē dn̄i inuocabo: vt me adiuuet ad ſumēdū ⁊ nō horrēduꝫ: vtſim iuxta crucē ⁊ inde a dextris eiꝰ collocatꝰ.Nullꝰ fuit cū xp̄o ī cruce ſuſtinēdo .ſ. tātā penāquātā ipſe: ſed nec Paulꝰ: qͣꝫuis .n. dicat crucifixꝰ ſū nō dicit ꝙ ſit affixꝰ cruci xp̄i ſꝫ ſue. Quis.n. ferre poſſꝫ crucē xp̄i: certe nullus. Oēs igit̉fācti iuxta crucē ſtāt: ꝓpiqͥus tn̄ alt̓ alt̓o. Nulla āt ꝓpinqͥor ad eā matre eiꝰ: ⁊ merito: cū eēt illud corpꝰ de eiꝰ ſubſtātia lꝫ alia ꝑſōa ab ea: ꝑmaxīe igit̉ ſtabat iuxta crucē mr̄ eiᵐ ꝓpinqͥſſima indoloribꝰ vt dice̓ poſſet illud Tren̄. O vos oēsqͥ trāſitꝭ ꝑ viā .ſ. vite pn̄tis vn̄ diciur viatores: attēdite ⁊ videte ſi ē dolor ſicut dolor meꝰ Tūc impleta ē ī ea ꝓph̓ia Symeonis dicētis. Tuā ip̄iꝰaiām ꝑtrāſibit gladiꝰ Lu. ij. Aīam ſiqͥdeꝫ ītellectiuā ꝑtrāſiuit gladius v̓bi dei: penetrabilior oīgladio ācipiti: tūc ruminādo ⁊ ītelligēdo ſcripturas: que on̄dūt īmēſitatē doloris xp̄i ī paſſiōeIta vr̄ exponere. b. Amb. Et ex hꝰ meditatiōegladiꝰ doloris eiꝰ ꝑtrāſiuit aīam ſēſitiuā: nec iſ-
tud ē ꝯtra id qd̓ dictū ē ſupra .ſ. ꝙ. b. maria eratꝯformis volūtati dei: q̄ volebat filiū ſuuꝫ pati:Nā fic̄ de xp̄o eiꝰ filio dicimꝰ: ꝙ ẜm volūtatemrōalē volebat pati: ⁊ tn̄ ẜm ꝑtē ſēſitiuā ſūme doluit ⁊ acerbiſſios paſſꝰ ē dolores: qꝛ vt ait Iſa.c. liij. Uere dolores nr̄os ip̄e portauit: ita ⁊ mater eiꝰ cū ſtabat iuxta cruce̓: ẜm rōeꝫ aſſētiebat:ꝙ filiꝰ patēt̉ ⁊ qͥeta erat. ẜm ſēſualitatē ſūme dolebat: vt merito dicat. Attēdite ⁊ videte ſi eſt dolor ſicut dolor meꝰ. Nouerat vtiqꝫ ſacras lr̄as⁊ ſpuſācto reuelāte optīe ītelligebat. Et ex his⁊ naͣli rōe tripl̓r poterat dep̄hendere īmenſitatēdoloris in filio patiente. Qui erat ſibi gladiusſūme afflictōis nec ei ſimilis. Conſiderādocauſaꝫ paſſioEx paſſionis cauſalitate.nis filij mei vEx afflictionis puritate.Ex crutiatōis circūſtātialitate. dete ſi ē dolorſicut dolor meꝰ. Cōſidero .n. ꝙ cā huiꝰ paſſiōisē: vt redimat̉ genꝰ hūanū: ⁊ ſatiſfiat deo ꝓ peccatꝭ hūani gne̓is totiꝰ. ꝓ peccatꝭ dico: n̄ ſolū origialibꝰ ſꝫ ēt actualibꝰ: mortalibꝰ ⁊ vēialibꝰ: totihūani generis: n̄ ſolū ꝓ electꝭ ſꝫ ꝓ reprobis. dicit.n. Iſa. liij. c. Oēs qͣſi oues errauimꝰ: vnuſqͥſqꝫ in viā ſuā decliauit .ſ. ꝑ diuerſa pctā cōiſſa etdn̄s poſuit ī eo īiqͥtatē oīuꝫ nr̄ꝫ .i. penā pctōruꝫoīuꝫ nr̄oꝝ. Et ip̄e dn̄s ieſus dixerat. Uēit filiꝰhōis ſaluare qd̓ ꝑierat Lu. xix. Sꝫ totū ꝑierattotū gͦ ſaluabit qͣꝫtū in eo fuit .ſ. ſuſtinēdo penamꝓ pctīs oīuꝫ. Deus autē ſicut oīuꝫ reꝝ: ita ⁊ culparū ⁊ penarum eis debitaꝝ hꝫ noticiā: ⁊ nil inpunitū ſua iuſticia dimittit. Cū ergo ꝓ qͦlꝫ mortali debeat̉ pēa infinita .i. īfernalis: nec hō: cū ſitv̓tutis finite poteſt ꝑ ſe ſatiſface̓ debito infinitovt deo ſatiſfieret de tātis offenſis: oꝫ ꝙ xp̄s filiꝰmeus qͥ infinitus ē ſua diuinitate: in humāitateaſſūpta patiēdo ſic ſatiſface̓t ꝓ oībꝰ: ꝑ paſſiōemmeriti īfiniti. Un̄ penā ſuſtinebit ꝓ oībꝰ pctīsnr̄iſ: ⁊ ſic pēa eiꝰ erit qͣi īfernal̓. Et ꝑꝑea p̄s. dicitī eiꝰ ꝑſona. Repleta eſt malis aīa mea .ſ. ſēſitiuamalis .ſ. pēaꝝ: ⁊ vita mea ī inferno appropīqͣuitꝑꝑ ſimiles pēas: ⁊ h̓ ꝓ pctīs hōinuꝫ: qꝛ que nonrapuit: ait idē ꝑ p̄s. tūc .ſ. ī paſſiōe exoluebā. Fecerūt pͥmi ꝑenteſ ⁊ alij ſuccedētes furtū ſe ſb̓trahēdo ⁊ ſuū obſequiū deo: ⁊ ego hāc rapinā exolui: me ip̄m exinaniui: v̓mis exinanitꝰ ⁊ non hōvſqꝫ ad mortē crucis totū me exhibēdo. Cuꝫ gͦfiliꝰ meꝰ ſuſtineat tales cruciatꝰ ego q̄ ſū mr̄ ⁊ pater eiꝰ: qꝛ n̄ aliū patrē hꝫ in terris optimꝰ amātiſſimꝰ. videte ſi ē dolor ſicut dolor meꝰ: vt ⁊ egodice̓ valeā dolores īferni circūdederunt me: gemitꝰ mortis dolores īferni circūdederūt me. Etqd̓ adauget dolorē meū ē: qꝛ cū filiꝰ meus ſuſtineat tot immēſos dolores ⁊ tātā penaͣ q̄ ſufficiat ꝓ oībꝰ ſatiſfacere ⁊ omniū debita ſoluere: tn̄plurimi ꝓpter ſuā cecitatē ⁊ īgratitudinē ſe priuabūt tāto fructu. Scd̓o on̄dit̉ magnitudodoloris in v̓gine ex puritate afflictōis infilij ſui