Capitulū.XLI.
Tabat iuxta crucē mater ieſn Ioā. xix. Tanta ē pietas huiꝰ v̓ginis matris nō ſolū erga filiū natural̓r iuxta cuiꝰ crucē ſtabat: ſed ⁊ erga filios ſuos adoptiuos tanta facultas īpetrādi ꝙ velit apud deū patrē: vt ẜmocinantes qͥnqꝫ nutrices populoꝝ nō aliunde cōfidāt lac doctrīc ꝑ eos ꝓpinādū niſi meritis eius ⁊ precibꝰꝓcuratū: Ad qd̓ efficiēdū cithara dulciſone ſalutatiōis ad eā vtunt̉. Sed cōſuetudo eccleſiecū de paſſiōe filij eiꝰ ieſu ē ſermo: p̄dicanti dicere videt̉ illud qd̓ Heliſeus ꝓpheta ait Giezi diſcipulo ſuo de ſunamite mortē vnigeniti ſui deploranti. iiij. Regū. iiij .ſ. dimitte ea: aīa eniꝫ eiꝰin amaritudine ē: qͣi diceret nō ſalutes. Nā cithara illa āgelice ſalutatiōis ī luctuꝫ verſa apparet. Nā q̄mō. Aue ei dſces: ab a qd̓ eſt ſine: ⁊ve deriuatū: q̄ doloribꝰ plena ē aūt dicere valeat illud. Hichee. Ue aīe mee qꝛ deficit timoratꝰ a terra filiꝰ meꝰ: quē īpleuit ſpūs timoris dn̄iMariā aꝑte nūcupare n̄ poſſumꝰ ꝓut dn̄a vl̓illuminatrix īterp̄tat̉: cū ſatis obſcura qͣi lunacclipſa inueniat̉. Nolite gͦ vocare me Noemi.i. pulchrā: ſꝫ vocate me mara .i. amarā: qꝛ amaritudine repleuit me dn̄s. Dicere poteſt cumilla Noemi: que de felicitate ad infortuniū deuenerat Ruth nō gratia plena: ſed vacua iudicor hodie. flectā enī gēua mea ad patrē dn̄i meiieſu: vt miſereatur filij cōis: ⁊ me nō audit. Dep̄cor ip̄m filiū: vt ſuis verbis mellifluis me cōſolet̉: mihi nō loquit̉ niſi illud. Ecce filius tuꝰ: qꝛv̓bū vt gladius ꝑtrāſit aīaꝫ meā: cū ꝓ magiſtro⁊ filio mihi dat̉ diſcipulꝰ. Iudeis ſupplico: vtā̄modo filio meo cōpatiant̉ ⁊ ip̄i ꝯtumelias ⁊ ſb̓ſānationes adiūgūt. Mortē īuoco vt poſt filium n̄ ſuꝑſtes remāear ⁊ fugit a me. Iuxta crucē ſita ad ip̄aꝫ clamo: flecte ramos arbor alta:tēſa laxa viſcera: vt deoſculer filiū meum: ⁊ rigida ⁊ īmobilis ꝑſeuerat. Dn̄s tecū vtiqꝫ ī me vſqꝫ dn̄s filiꝰ fuit mecū: me ꝯfortās: me reficiēs: ⁊ego ſecū ip̄ꝫ ſequēs: verba eiꝰ dulciora ſuꝑ mel⁊ fauū audiēs: miracula eiꝰ vidēs: ⁊ gloria d̓i exeiꝰ oꝑbꝰ magnificari ꝑſpiciēs: mūc at me relinqͥt: aīaꝫ corꝑe egrediētē patri recomēdās: Benedicta me ī mulieribꝰ agelus dixit: q̄ nūc īfelicior cūctis mulieribꝰ īuenior Nā q̄ mat̓ vnqͣꝫ fuit: q̄ ī pn̄tia filij ꝯſtituta: āguſtijs ⁊ afflictiōibuscircūdati: nō valuerit vel ī aliquo refrigeriū p̄ſtar̄. Audio eū ad mortē vſqꝫ ſcitiētē ex maxīspenis nec potū aque frigide porrigere valeo:ſed video ſpōgiā aceto plenā ⁊ felle ad os eiꝰ apponi. Etſi felix fui ⁊ bn̄dicta ī mulieribꝰ: ī partu eiꝰ nō ſētiēs dolorē: ſed mihi video reſeruatos ⁊ nūc adauctos: qm̄ nulla mat̓ tm̄ doloremvnqͣꝫ ſentit in partu filij ſicut nūc ego in paſſiōexp̄i. Sed nec martyr aliquis vel aliqͣ in ſuis va
rijs cruciatibꝰ vnqͣꝫ tantā penā paſſus ē vt nūcego. Eſt ⁊ ne benedictus fructꝰ ventris mei ieſus cui oēs maledicūt iudei ⁊ gentiles vnꝰ euꝫappellat malefactorē: alius ſeditioſū: alter biaſphematorē: multi ābitioſū regnū vſurpare volētē: reliqui mēdacē aūt ſeductorē: vt vermis ⁊nō hō obprobriū oīum ⁊ abiectio plebis ē effectus: qꝛ ⁊ ẜm legē maledictꝰ oīs qͥ pēdet in ligno.i. infamis. Ex qͦ gͦ ī luctu ꝯuerſa apparet cythara illa āgelice ſalutatiōis: dimittē eā vt nō ſalutes: ſꝫ nihilominꝰ cū ea iuxta crucē maneas ipſā mēditādo: ip̄aꝫ adorādo: ip̄aꝫ ſalutādo: ⁊ eiꝰauxiliū īplorādo: ⁊ dicēdo O crux aue ſpeſ vnica hoc paſſiōis tꝑe: auge pijs iuſticiā: reiſqꝫ dona veniā. Stabat igit̉ iuxta crucē mater ieſu.Penalitatis eminētia īeffabilis Iuxta crucē.Propiqͥtatꝭ attinētia venerabilis mat̓ ieſu: §. IQuantum ad primumcū dicit̉. Stabat: Reperimꝰ ī ſcripturis ſtaredici de creatore ⁊ de creatura: ſed aliter ⁊ aliterNā ſtare de creatore dicit̉ ꝓpter īmutabilitatē. De creatura āt ꝓpter virtuoſitatē ſeu ſāctitatē. Stat ad iudicandum dn̄s dicit Iſaias deoēo vero: qꝛ ēt deus ait ꝑ Ioa. Apoc̄. iij. Egoſto ad hoſtiū .ſ. aīe ⁊ pullo .ſ. ſpirādo ⁊ illuſtrando intellectū: qͥ eſt hoſtiū aīe. ſi quis aperueritmihi ianuā hic acceptādo intrabo ad illā ꝑ gratiā: cenādo cū illo: ⁊ ipſe mecū: p̄cipue de agnoaſſato ī cruce igne charitatis reficiēdo. In histāmē ego ſto ſemꝑ īmotus ⁊ inuariabilis. Egoenī deꝰ qͥ nō mutor dic̄ ip̄e Malachie. iij. Creatura vero ſtare dicit̉: cū iuſte ⁊ ſācte viuit: noncadēdo in peccata. Un̄ Ecc̄i. ij. dicit̉. Sta in iuſticia ⁊ timore. ſ nō cadēdi ſcd̓m illud apl̓i Quiſtat .ſ. in v̓tute videat ne cadat Et. b. Boetiꝰ dedeo ait. Stabiliſqꝫ manēs dās cuncta moueri.Stabat g. b. virgo Maria non inſenſibilitatevel īmutabilitate: ſed ſāctitate. Et hͦ tripliciter.Stabat fide leuata.Stabat peccato non inclinata.Stabat dei voluntati conformata.De primo dicit apoſtolus ad Ro. xi. de quolibet fideli. Tu fide ſtas. prima enim rectitudomentis eſt vera fides fundamentum virtutuꝫtꝑe quidem paſſionis: oēs apoſtoli ⁊ diſcipulixp̄i. qui prius ſtabāt fide cleuati ad xp̄m credēdū non ſoluꝫ verū homineꝫ ſed ⁊ verum deuꝫ:Unde petrus pro oībus dixerat. Tu es xp̄sfilius dei viui Math. xvi. omnes proſtrati ſūtin īfidelitarē. Et ſicut cū captꝰ fuit xp̄s in ortoa iudeis: omnes corpore ab eo fugerūt vt dicūteuangeliſte: ita ⁊ mente: credentes quidē euꝫ eſſe verū bominē ſanctuꝫ ⁊ iuſtum virū ꝓphetaꝫī oꝑe ⁊ ẜmōe: ſꝫ nō veꝝ deū: cernētes paſſioneꝫ