Capitulū XL.
ritateꝫ ꝑfectā q̄ excludit timorē ſꝫ diuinitatꝭ qd̓intelligēs ipſa iuſſit miniſtris vt facerēt quodiuberet filius vt oīſponeret̉ maͣ ad aquā in vinū cōuertēdum. Ad qd̓ facit qd̓ dn̄s iubet miniſtris ſacramētoꝝ: vt īpleāt idrias aqua .ſ. timore p̄dicatione ⁊ admonitione. Que idrie dicuntur lapidee nō ꝓpter duritiā ſꝫ ꝓpter ſtabilitatē ꝑſeuerātie. Capiūt āt metretas binas velternas: qꝛ eſt timor pene tēporalis .ſ. punitiōislegis ꝑ hoīeꝫ vel flagellorū dei ꝑ ip̄m timorē: ⁊timor gehēne ne tradat̉ ī eā. he ſūt due metreteꝓpt̓ q̄ duo qͥs abſtinet a malis: ⁊ dicta ſex d̓ gener̄ bonorū agit. Nā tertia metreta erit timorpriuari ſeu excludi a gloria illa ⁊ bono glorie.qd̓ videt̉ ad amorē mercenarij pertinere. Sedſi ꝑſeuerauerit pulſās: aqua mutat̉ ī vinū: qꝛ cōnertit̉ timor ī ꝑfectā charitatē. Ex hoc deꝰ glorificat̉: ⁊ magis firmant̉ diſcipuli xp̄i veri fideles. Erat gͦ ibi mater ieſu ad hiꝰ vinuꝫ deuotionis ⁊ ꝑfecte charitatꝭ penitētibꝰ ꝓcurādū. U⁊ legit̉ de qͣdā moniali deuota v̓gis Mariecū ſeducta a diabolo apoſtataſſet: facta publicameretrix poſt multos ānos ad penitētiā reuerſa monaſteriū repetēs: ſtabat ī magnis lame⁊ abſtinētijſ: timēs penas īferni ꝓpt̓ ſcelera ſuEt cū rogaſſet vna dierū beatā Mariā: vt impetraret a filio remiſſionē peccatoꝝ: locuta eſtſibi dicēs hoc obtinuiſſe: ⁊ ſic aqͣ ꝯuertit ī vinū¶ De nuptijs mūdū deſerētiū ⁊ ſe deo dedi cātiū quomo beata Maria p̄ſēs ē. ¶ Ca. xl.ieſn ibi. ſciat malt̓. licer i nuprijs Io. ij Poſt nuptias ſpirituales coēs: ēt laicis ſunt alie nuptie q̄vt ꝑfectiores his ſolis cōueniūt: qui deo aīa ⁊corpore totaliter ſe dedicarūt: vt dicere valeattalis aīa illud. b. Agnetꝭ. Ipſi ſū d̓ſpōſata. Cuiāgeli ſeruiūt: cuiꝰ pulchritudinē ſol ⁊ luna mirant̉: anulo ſuo ſubarrauit me fidelis amoris:vt nullū aliū p̄ter eū amatorē admittā: tradiditauribꝰ meis ineſtimabiles margaritas verborū ſuoꝝ īter cetera dicēs. Audi filia O aīa mādata mea. filia ꝑ creationem p̄cipuā: qꝛ ꝑticepsveritatis: cognitiōis: amoris ⁊ bonitatis audivoces internas quibꝰ in te loquit̉ dn̄s. vide cōſidera quāta ſit ergate dignatio dei tui qͥ ꝓ te adeo exiuit ⁊ venit ī mūdū: ꝓ te mortis ſonū accepit ī cruce: te lauit ſāguine ſuo a peccatis tuis: vt decorē acciperes: te fecit ſociā mēſe: ſociāregni ſui: ſociā thalami ſui: vt ītroducat demurex ī cubiculū ſuū. Uide qͥd iā d̓ ſpōſo deo tuoſētias: quātū de eo p̄ſumas: vide quibꝰ brachijſcharitatis vicarie reamandus ⁊ amplectēdusſit: qui tanti te eſtimauit: immo qui tanti te fecit. Inclina aurē tuam ad obediendum parata⁊ ꝓna ad oēm volūtatē eiꝰ. Obliuiſcere ppl̓m
tuū .ſ. carnales affectꝰ: ſeculares moreſ dediſce⁊ domū patris tui: amorē ꝯſāguineoꝝ: ſuꝑbiā īqͣ diabolꝰ hītat: ꝯſuetudines noxias ⁊ vita obliuiſcere: ⁊ ꝯcupiſcet rex decorē tuū: adeo vi teſpōſā mō ſpeciali accipiat: ꝑ ſtatū ꝑfectōis vt religiōis. Facte ſt̓ he nuptie ī cana galilēe .i. ī magno zelo amoris: ex qͦqͥs trāſit d̓ ſeculo ad d̓i totale obſequiū. In his ē ieſus id ē ꝯuerſatio eiꝰcū diſcipulis eiꝰ .ſ. caſtitatꝭ pauꝑtatis: ⁊ obediētie. Eſt ⁊ ibi mat̓ ieſu magiſtra hūilitatꝭ. Iā ātdeſpoſata aīa religioſa illi nuptiaꝝ prādiū celebrat̉. Nā cena qͥdē ī celo ī aula eterna p̄parat̉:vbi vinū feruoris charitatꝭ ꝑfecte letificās cor:nō deficiet: qꝛ ibi inebriabūt̉ ab vb̓tate domꝰ illiꝰ: ait p̄s. Hic āt ī vite p̄ſētꝭ nuptijs aliqͣndo deficit vinū .ſ. deuotiōis ⁊ feruentis charitatꝭ: ita ⁊nos tederet viuere: ait Paulus ꝑfectiſſimꝰ. b.Ber. ī ẜmōe ad fratres ſuos ait. Quotiēs mihi neceſſe ē fr̄es poſt lachrymoſas q̄rimōias veſtras exorare mr̄em miſericordie: vt ſuggerarſuo bēigniſſimo filio: qm̄ vinū n̄ hēatꝭ. Et ip̄a dico vob̓ chariſſimi: ſi pie a nob̓ pulſata fuerit: n̄deerit neceſſitati nr̄e: qm̄ miſericos ē: ⁊ mat̓ miſericordie. Nā ſi ꝯpaſſa ē verecūdie illoꝝ a qͥbꝰfuit īuitata ml̓to magꝭ ꝯpatiet̉ nob̓: ſi pie fueritāuocata: placēt .n. illi nuptie nr̄e: ⁊ ꝑtinēt ad eaꝫmulto magꝭ illis. Sꝫ quē n̄ moueat id qd̓ ī nuptijs illis reſpōdit benigniſſimꝰ dn̄s: ſāctiſſie matri ſue. Quid mihi ⁊ tibi ē mulier. Quid ꝑtīesad illā q̄ris: cū ſis bn̄dictꝰ finctꝰ vētris eiꝰ īmaculati. Nōne ip̄a ē q̄ ſaluo pudore ꝯcepit ⁊ ſinecorruptiōe te peꝑit̉. Nōne ip̄a ē in cuius vteronouem menſibus es moratus: cuius virgībusvberibꝰ lactatꝰ es: cū qͣ cū duodecī eſſes ānorūde hieruſalē cū ea deſcēdiſti ⁊ eras ſubditꝰ illi.Nūc gͦ qͥd moleſtꝰ es illi: dices. Quid mihi ⁊ tibi ſꝫ maīfeſte iā video: qꝛ nō velut īdignās: autꝯfūdere volēs v̓gis ⁊ matris tenera verecūdiādixeris: qͥd mihi ⁊ tibi: cū venic̓tibꝰ ad te iuxtapreceptū eius miniſtris quādo ait. Quodcumqꝫ dixerit vobis facite: nihil cūctatus facias qd̓ſuggeſſit. Vt quid ergo fratres: vi quid ſic reſponderat: prius vtiqꝫ propter nos vt conuerſos ad dn̄m: iā nō ſoliciter carnaliū cura parentū: ⁊ neceſſitudines ille nō impediāt exercitiumſpirituale. Quādiuenī de mūdo ſumus debitores nos conſtat eſſe parētibus. At poſtqͣꝫ reliquerimus nos metipſos: multo magis ab eoꝝſolicitudine liberi ſumꝰ. Unde ⁊ legimꝰ fratrēquēdā in heremo conuerſantē: cū ad eū carnalis frater auxilij gratia aduentaſſet: vt ſcilicetęgrediēs de cella ad ſubleuandū aſelluꝫ ſuū quiin fōueā ceciderat: adiuuaret: reſpondiſſe vt alium fratrē eoruꝫ adiret: cuꝫ ille vtiqꝫ iā obijſſet:Cunqꝫ admiratus qui venerat reſpondiſſet:quia ille obierat heremita ſe quoqꝫ obijſſe reſpondit. Optime ergo nos docult dominꝰ ne