Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. XV.

ſunt. Ueniūt āt ad has nuptias qui credunt:ſed habētes veſtē nuptialē dedecore a rege demū expellunt̉ puniunt̉: qui .ſ. fidē ſi habeāt: habēt charitatē. Qui vero fide̓ hn̄tdilectionē operat̉: hi fruunt̉ his nuptijs: hicgratiā poſtea gl̓iaꝫ. Et erat mat ieſu ibi: qꝛvt dicit Grego. thalamus vbi celebratū ē iſtudcōſugiū ſeu ꝯiunctio dei humana naͣ: ī qua ēeccleſia: fuit vterus v̓ginis. Un̄ p̄s. Ip̄e tāqͣꝫſpōſus ꝓcedens de thalamo ſuo. Et ip̄a eſt mediatrix que ꝓcurat nobis in his nuptijs vinūdilectionis deuotionis Amē.De nuptijs penitētiū. Ca. xxxix.Rat mater ieſu hij. Ultra nuptias ſeu matrimoniūallegoricum inter xp̄m eccleſiamī generali: ē aliud matrimoniū morale: qd̓ cele.brat̉ qͦtidie īter deū aīam Un̄ dn̄s ꝓphetāOſee. ij. c. ait cuilibꝫ aīe. d̓ſpōſabo te mihi ī fideEt qꝛ fides ſuſcipit̉ ī baptiſmo: tūc deſpōſat̉aīa xp̄o fit ī Chana galilee .i. ex zelo ītēſi amoris ad aīaꝫ ex ip̄a aīa trāſmigrat morte peccati original̓ ad gr̄am. Chana .n. īterp̄tat̉ zelꝰgalilea trāſmigratō Intereſt ih̓s: vt gr̄aꝫ merito ſue paſſiōis ꝯferēs mat̓ eiꝰ vt mediatrixꝓcurās. Sed puer ꝑuenit ad vſū rōis: vt īpluribꝰ recedit aīa eiꝰ a legitio ſpōſo deo peccatū mortale: fornicat̉ ſeu adulteriū cōmittit diuerẜ: videlꝫ iherēdo ſe cōiūgēdo iordinatū affectū varijs creaturis: diuitijſ: voluptatibꝰ honoribꝰ huiuſmōi. āt reuertit̉ ad penitētiā dimittēdo vitia pctā: deꝰ ſua pietatedilectiōe iteꝝ ſibi deſpōſat: ſꝫ ī iuſticia. UndeOſee. c. ij. ait. Deſpōſabo te mihi ī iuſticia: ī iudicio ī miſericordia. In fid̓ ei d̓ſpōſata eratꝑte aīe: miſeratiōibꝰ ex ꝑte dei: qꝛ ſola miſericordia iuſtificat peccatorē. Un̄ dn̄s Hiere. cij. vulgo dr̄. Si dimiſerit vir vxorē ſuā .ſ. ꝑꝑ adulteriū: vel ſuſpicionē eiꝰ: recedēs ab eo .ſ. vxora viro duxerit viꝝ alteꝝ. Nūqͥd reuertet̉ ad vltra: nūqͥd ꝯtaminata erit. Priꝰ aīa ſpōſata deo dimittit ſpōſū deū .ſ. pctm̄ adulterādo ſpūalit̉: quā deꝰ dimittit aīaꝫ: gr̄aꝫ ſb̓trahendo recedēdo ab ea. Et tot fornicat̉: qͦt creaturas īordinate diligit: tn̄ ſi dedignaret̉ tatn̄ reuertere ad me .ſ. pn̄iam: ego ſuſcipiā teiteꝝ ī ſpōſā. Uocat̉ ad hoc cōiugiū xp̄s: qꝛ gr̄aquā dimiſit ī ſacramēto pnīe merito ſue paſſionis ibi oꝑat̉. Et erat ibi mat̓ ieſu: p̄cipue vocata inuocata ſi peccator habet deuotionem

ad eam vt procuret ſibi ſalutem.Sex ſūt idrie in his nuptijs poſite aq̄ ad purificādū: de qͥbꝰ. Ber. ī ſermōe ī eph̓ia dn̄i ait. Sex idrie poſite ſunt hispꝰ baptiſmū ī pciā labunt̉. Exuimꝰ tunicā vete .ſ. baptiſmū. Sꝫ heu peiꝰ reiduimꝰ. Lauimꝰ pedes nr̄os: peiꝰ iniqͥnauimꝰ eos .ſ. actualia pctā mortalia. Prīa idria ē ꝯpūctio legimꝰ ī qͣcūqꝫ hora īgemuerit peccator oīuꝫiniqͥtatū recordabor. Et Chryſo. Lachrīe lauāt delictū. Secūda ē ꝯfeſſio. Oīa ſiqͥdē ī ꝯfeſſion lauāt̉ ait qͥdā. Tertia ē el̓ynarū largitiovn̄ ī euāgelio date elimoſynā oīa mūda ſt̓ vob̓Sꝫ nota ait Gre. i. q. i. ē putāda elēoſynaſi pauꝑibꝰ diſpēſet̉ qd̓ ex illicitis rebꝰ acqͥrit̉:qd̓ .ſ. dꝫ reſtitui. male accipit vt bene diſpēſet potius gͣuat̉ qͣꝫ iuuet̉. Quarta ē īiuriarūremiſſio ẜm orātes dicimꝰ: dimitte nobisbita nr̄a ⁊cͣ. b. Augu. de. pe. di. iiij. ait. Dim dimittet̉ tibi dimiſi pͥus dimitte vl̓ poſtea.ſi dimiſeris reuocabo te: qͥcqͥd dimiſerā imputabo tibi. Quīta ē afflictlo corporis. vndeoramꝰ: mūdi abſtinētiā ip̄i canamꝰ gl̓aꝫ. ac ētafflictio flagellorū dei patiēter ferimꝰ. Sexta ē obediētia p̄ceptorū ſicut audierūt diſcipuliqd̓ vtinā nos mereamur audire. Vos mūdieſtis ꝓpt̓ ẜmonē quē locutꝰ ſū vobis. .§. II.he ſex idrie poſiterificationē nr̄aꝫ: vacue ſūt plene vēto: ſi proinani gl̓a obſeruat̉. Aqͣ replent̉ ſi tiore cuſtodiant̉: ait. b. Ber. qm̄ tior dn̄i fōs ē vite. Aqͣ iqͣꝫ tior dn̄i ē: ſi minꝰ ſapida .ſ. qͣꝫ vinū. opl̓ie īrefrigerās aīam noxijs deſiderijs extuatē. Aqͣē poſſit ignita inimici iacl̓a extīguere: nec illd̓diſſonat aqͣ ſēꝑ ima petit: tīor ad ima cogitationē deijcit: īferioribꝰ īmorat̉: atqꝫ horrendaloca pauida mēte pluſtrat iuxta illud. Uadaꝫad portas īferi. hec. b. Ber. Sed diuīa v̓tuteaqͣ mutat̉ ī vinū: qn̄ ꝑfecta charitaſ foras mittittimorē. Deficiēte vino ꝑfecte charitatꝭ feruoris: dic̄ mater xp̄i ad filiū. Uinū habēt iſti.ſ. penitētes ꝑfecte charitat̉ꝭ: ſꝫ aquātioris.parit̉ ei ſicut miſericors: ſicut benigniſſia bea.Maria. Quid a fōte pietatꝭ ꝓcedere poteſt niſi pietas. Quid miꝝ ſi pietatē exhibēt viſcerapietatꝭ. īqͥt. b. Ber. Nōne pomū tenuerit ī ma dimidia die reliqͣ die ex ꝑte pōi ẜuabit odo. Quātū viſce̓a pietatꝭ illa afficit ī qͥbꝰ nouēmēſibꝰ reqͥeuit. an̄ repleuit mētē .ſ. pietate.Optat tacite petit penitētibꝰ ex tiore ac̄ē vinū dari ꝑfecte charitatꝭ. leticie. Cui ſi xp̄ſviſus eſt dure loqͥ: dicēs quid mihi tibi ē mulier: nouerat tamem illa cui loquebatur: non ſedeſpexiſſe. Sed ſi ſibi ſed alijs: qꝛ illud ſciebat ſue humanitatis. oſtēdit īfūdere cha