Titulus. XV.
ſunt. Ueniūt āt ad has nuptias qui credunt:ſed nō habētes veſtē nuptialē cū dedecore a rege demū expellunt̉ ⁊ puniunt̉: qui .ſ. fidē ⁊ ſi habeāt: n̄ habēt charitatē. Qui vero fide̓ hn̄t q̄ ꝑdilectionē operat̉: hi fruunt̉ his nuptijs: hic ꝑgratiā ⁊ poſtea ꝑ gl̓iaꝫ. Et erat mat ieſu ibi: qꝛvt dicit Grego. thalamus vbi celebratū ē iſtudcōſugiū ſeu ꝯiunctio dei cū humana naͣ: ī qua ēeccleſia: fuit vterus v̓ginis. Un̄ p̄s. Ip̄e tāqͣꝫſpōſus ꝓcedens de thalamo ſuo. Et ip̄a eſt mediatrix que ꝓcurat nobis in his nuptijs vinūdilectionis ⁊ deuotionis Amē.De nuptijs penitētiū. Ca. xxxix.Rat mater ieſu hij. Ultra nuptias ſeu matrimoniūallegoricum inter xp̄m ⁊ eccleſiamī generali: ē aliud matrimoniū morale: qd̓ cele.brat̉ qͦtidie īter deū ⁊ aīam Un̄ dn̄s ꝑ ꝓphetāOſee. ij. c. ait cuilibꝫ aīe. d̓ſpōſabo te mihi ī fideEt qꝛ fides ſuſcipit̉ ī baptiſmo: iō tūc deſpōſat̉aīa xp̄o ⁊ fit ī Chana galilee .i. ex zelo ītēſi amoris ad aīaꝫ ex qͦ ip̄a aīa trāſmigrat d̓ morte peccati original̓ ad gr̄am. Chana .n. īterp̄tat̉ zelꝰ ⁊galilea trāſmigratō Intereſt ih̓s: vt gr̄aꝫ merito ſue paſſiōis ꝯferēs ⁊ mat̓ eiꝰ vt mediatrix eāꝓcurās. Sed cū puer ꝑuenit ad vſū rōis: vt īpluribꝰ recedit aīa eiꝰ a legitio ſpōſo deo ꝑ peccatū mortale: ⁊ fornicat̉ ſeu adulteriū cōmittitcū diuerẜ: videlꝫ iherēdo ſe ⁊ cōiūgēdo ꝑ iordinatū affectū varijs creaturis: diuitijſ: voluptatibꝰ honoribꝰ ⁊ huiuſmōi. Cū āt reuertit̉ ad penitētiā dimittēdo vitia ⁊ pctā: deꝰ ſua pietate ⁊dilectiōe iteꝝ ſibi deſpōſat: ſꝫ ī iuſticia. Unde ꝑOſee. c. ij. ait. Deſpōſabo te mihi ī iuſticia: ī iudicio ⁊ ī miſericordia. In fid̓ ei iā d̓ſpōſata eratꝑte aīe: ⁊ miſeratiōibꝰ ex ꝑte dei: qꝛ ſola miſericordia iuſtificat peccatorē. Un̄ dn̄s ꝑ Hiere. cij. vulgo dr̄. Si dimiſerit vir vxorē ſuā .ſ. ꝑꝑ adulteriū: vel ſuſpicionē eiꝰ: ⁊ recedēs ab eo .ſ. vxora viro duxerit viꝝ alteꝝ. Nūqͥd reuertet̉ adeū vltra: nūqͥd nō ꝯtaminata erit. Priꝰ aīa ſpōſata deo dimittit ſpōſū deū .ſ. ꝑ pctm̄ adulterādo ſpūalit̉: quā deꝰ dimittit aīaꝫ: gr̄aꝫ ſb̓trahendo ⁊ recedēdo ab ea. Et cū tot fornicat̉: qͦt creaturas īordinate diligit: ⁊ tn̄ ſi hō dedignaret̉ tatn̄ reuertere ad me .ſ. ꝑ pn̄iam: ⁊ ego ſuſcipiā teiteꝝ ī ſpōſā. Uocat̉ ad hoc cōiugiū xp̄s: qꝛ gr̄aquā dimiſit ī ſacramēto pnīe merito ſue paſſionis ibi oꝑat̉. Et erat ibi mat̓ ieſu: ⁊ p̄cipue vocata ⁊ inuocata ſi peccator habet deuotionem
ad eam vt procuret ſibi ſalutem.Sex ſūt idrie in his nuptijs poſite aq̄ ad purificādū: de qͥbꝰ. Ber. ī ſermōe ī eph̓ia dn̄i ait. Sex idrie poſite ſunt his qͥpꝰ baptiſmū ī pciā labunt̉. Exuimꝰ tunicā veterē .ſ. ꝑ baptiſmū. Sꝫ heu peiꝰ reiduimꝰ eā. Lauimꝰ pedes nr̄os: ⁊ peiꝰ iniqͥnauimꝰ eos .ſ. ꝑ actualia pctā mortalia. Prīa gͦ idria ē ꝯpūctio d̓qͣ legimꝰ ī qͣcūqꝫ hora īgemuerit peccator oīuꝫiniqͥtatū n̄ recordabor. Et Chryſo. Lachrīe lauāt delictū. Secūda ē ꝯfeſſio. Oīa ſiqͥdē ī ꝯfeſſion lauāt̉ ait qͥdā. Tertia ē el̓ynarū largitiovn̄ ī euāgelio date elimoſynā ⁊ oīa mūda ſt̓ vob̓Sꝫ nota ꝙ ait Gre. i. q. i. nō ē putāda elēoſynaſi pauꝑibꝰ diſpēſet̉ qd̓ ex illicitis rebꝰ acqͥrit̉:qd̓ .ſ. dꝫ reſtitui. Nā qͥ male accipit vt bene diſpēſet potius gͣuat̉ qͣꝫ iuuet̉. Quarta ē īiuriarūremiſſio ẜm ꝙ orātes dicimꝰ: dimitte nobisbita nr̄a ⁊cͣ. b. Augu. de. pe. di. iiij. ait. Dim⁊ dimittet̉ tibi dimiſi pͥus dimitte vl̓ poſtea. nāſi nō dimiſeris reuocabo te: ⁊ qͥcqͥd dimiſerā imputabo tibi. Quīta ē afflictlo corporis. vndeoramꝰ: mūdi ꝑ abſtinētiā ip̄i canamꝰ gl̓aꝫ. ac ētafflictio flagellorū dei cū patiēter ferimꝰ. Sexta ē obediētia p̄ceptorū ſicut audierūt diſcipuliqd̓ vtinā ⁊ nos mereamur audire. Vos mūdieſtis ꝓpt̓ ẜmonē quē locutꝰ ſū vobis. .§. II.he ſex idrie poſiterificationē nr̄aꝫ: q̄ vacue ſūt ⁊ plene vēto: ſi proinani gl̓a obſeruat̉. Aqͣ replent̉ ſi tiore cuſtodiant̉: ait. b. Ber. qm̄ tior dn̄i fōs ē vite. Aqͣ iqͣꝫ tior dn̄i ē: ⁊ ſi minꝰ ſapida .ſ. qͣꝫ vinū. opl̓ie īrefrigerās aīam noxijs deſiderijs extuatē. Aqͣē q̄ poſſit ignita inimici iacl̓a extīguere: nec illd̓diſſonat ꝙ aqͣ ſēꝑ ima petit: ⁊ tīor ad ima cogitationē deijcit: ⁊ īferioribꝰ īmorat̉: atqꝫ horrendaloca pauida mēte pluſtrat iuxta illud. Uadaꝫad portas īferi. hec. b. Ber. Sed diuīa v̓tuteaqͣ mutat̉ ī vinū: qn̄ ꝑfecta charitaſ foras mittittimorē. Deficiēte gͦ vino ꝑfecte charitatꝭ ⁊ feruoris: dic̄ mater xp̄i ad filiū. Uinū n̄ habēt iſti.ſ. penitētes ꝑfecte charitat̉ꝭ: ſꝫ aquātioris. Cōparit̉ ei ſicut miſericors: ſicut benigniſſia bea.Maria. Quid a fōte pietatꝭ ꝓcedere poteſt niſi pietas. Quid miꝝ ſi pietatē exhibēt viſcerapietatꝭ. īqͥt. b. Ber. Nōne qͥ pomū tenuerit ī manū dimidia die reliqͣ die ex ꝑte pōi ẜuabit odorē. Quātū gͦ viſce̓a pietatꝭ illa afficit ī qͥbꝰ nouēmēſibꝰ reqͥeuit. Nā an̄ repleuit mētē .ſ. pietate.Optat gͦ ⁊ tacite petit penitētibꝰ ex tiore qͥ ac̄ē vinū dari ꝑfecte charitatꝭ. ⁊ leticie. Cui ⁊ ſi xp̄ſviſus eſt dure loqͥ: dicēs quid mihi ⁊ tibi ē mulier: nouerat tamem illa cui loquebatur: non ſedeſpexiſſe. Sed ⁊ ſi nō ſibi ſed alijs: qꝛ illud ſciebat nō eē ſue humanitatis. oſtēdit īfūdere cha