Titulus. XV.
habuerūt ad mēſurā certā fide̓ trinitatis viuaꝫimplicite vel explicite vel geminā dilectioneꝫ.ſ. dei ⁊ ꝓximi que ſine fide eē non poteſt fuit. h̓initiatū matrimoniū ī patriarchis ⁊ ꝓphetꝭ: facta eis ꝓmiſſione: ratificatum in incarnatione:conſumatū in gloria. Apoc. xix. Beati qui adcenā nuptiarū agni vocati ſunt.Eſt ergo prima idriaprima etas. Et in hac vt aqua ē hiſtoria quādoAdā ſoporato: formata ē Eua ſpōſa eiꝰ ex oſſede latere ſuo. Un̄ vigilās ab extaſi ait. Hoc osex oſſibꝰ meis ⁊ caro de carne mea: ꝓpter hochomo reliquat patrē ⁊ matrē ⁊ adherebit vxori ſue ⁊ erūt duo ī earne vna. Gene. ij. Litterahic qͣꝫtū ad hiſtoriā multū edificat: ꝯſolat̉: ⁊ mūdat. Nā oſtēdit matrimoniū: ⁊ ſiqͥd tamē carnale īſtitutū a deo: Et qꝛ vxor facta eſt nō de pedeviri: neqꝫ de capite ſꝫ de latere: nō debere a viro vxorē vilē ⁊ ācillā tenere: qꝛ nō de pede: necꝑmittere eā ſibi dn̄ari: qꝛ nō de capite: ſꝫ vt ſociāqꝛ de eo facta viro ſb̓ijci: fidēqꝫ cōiugij alter alteri ſeruare: qꝛ ī ſingulari hō et vxori adherebit⁊ ad hūc finē adherere .i. ꝯiugio vti vt filios hēant. Et hoc ē qd̓ dicit erūt duo ī carne vna .i. acꝓcreādū vnū corpus .ſ. filij. Sed cū accipimꝰ ſētū ſpūalē hic latētē melius ſapit ⁊ letificat mentē Nā Adā ſoporatꝰ ſignificat xp̄ꝫ Adā ẜm incruce moriētē: de cuiꝰ latere formata ē vxor .i.eccl̓ia figuratiue: qn̄ .ſ. ꝑcuſſo lācea latere exiuitſāguis ⁊ aqua: q̄ ſignificāt duo p̄cipua. ſacramēta .ſ. aquā baptiſmi qͥ ē pͥmū ſacramētoꝝ: ⁊ maxīe efficacie ſuꝑ alia: ⁊ euchariſtiā qd̓ ē qͣſi vltimū ſacramētoꝝ ⁊ maximū ī eē. Et ex his ⁊ gratia eoꝝ eccl̓ia ē qͣi formata Ex oſſe āt facta ē mulier ⁊ ꝓ oſſe in viro appoſita ē caro: qꝛ eccl̓ia hꝫfortitudinē ex xp̄o ⁊ xp̄s qͣi īfirmitatē hꝫ .ſ. mortalitatꝭ ex eccl̓ia .i. ꝓpt eccl̓iam Reliqͥt ꝓpt̓ hācſibi cōiūgēdā dei filiꝰ patrē ī celis. reliqͥt in quātū hūanitate factꝰ ē minor: matrē ī terris: qꝛ ſynagogā de qͣ natꝰ ē: ⁊ adheſit vxori eccl̓e. Uelreliqͥt patrē ⁊ mr̄em: qꝛ nō habuit ī celis matrēnec ī t̓ris pr̄eꝫ. fuerūt duo ī carne vna .i. due reſdue nature .ſ. diuīa ⁊ hūana ī vna ꝑſōa ſeu vnohoīe. Nā caro ſumit̉ ꝓ hoīe vt ibi. videbit oīscaro ſalutare dei. Et erat ibi mat̓ ieſu: qꝛ ī paradiſo terreſtri hͦ factū ē: qͥ deſignat. b. Mariā.Un̄ canit d̓ ea eccl̓ia. emiſſiōes tue .i. cogitationes: affectꝰ: actiōes a te ꝓcedētes ꝑadiſꝰ. Ecceqͣi aqͣ ꝯuerſa ī vinū dulcius ſapiens. .§. II.SeAcunda id ria ſecunda etas īcipiēs a Noe vſqꝫ ad Abrahaꝫ. huiusidrie aqͣ ē hiſtoria q̄ habet̉ Gene. vi .ſ. ꝙ Noe fabricauit archā ī qͣ ꝯſeruauit tres filios ⁊ oīa genera aīaliū: ⁊ poſtea vineā plātās inebriatꝰ ē vino: diſcooꝑtuſqꝫ deriſus ab vno ⁊ ab alijs duo
bꝰ reuerēter cooꝑtꝰ: multū mūdificat aqua huius littere: duꝫ diligēter aduertit̉ ꝙ ꝓpter pctāp̄cipue carnis diluuiū dn̄s īmiſit ſuꝑ terrā: vtdiſcat qͥlibꝫ ſe ab his cauere abſtinereqꝫ ſe ab nimietate vini ne inebriet̉ ⁊ derideat̉. Docētur ⁊filij ne irredeāt parētes ī ſuis defectibꝰ: ne īcurrāt maledictionē eoꝝ vt Chā ſꝫ reuerēter ſe habe āt vt bn̄dictionē accipiāt vt Sem ⁊ IaphetSed mutat̉ h̓ aqua ī vinū cū exponit̉ allegorice. Noe enī xp̄s: qͥ archā fabricauit eccl̓iā. ī quatres filij ſaluātur .i. tres ſtatꝰ timētiū deū: qͥ filijſūt adoptiōe .ſ. cōiugati p̄lati ⁊ ꝯtinētes: multaquoqꝫ genera beſtiaꝝ ibi ſaluant̉ qͥ .ſ. aliquo tpore fuerūt beſtiales: ſed poſtea cōuerſi ſalutur ī ea: oēs āt qͥ ſūt extra eccl̓iā ꝑ defectū .ſ. fid̓ivl̓ charitatꝭ. diluuio īfernali ꝑeūt vt docet Gre.xxiiij. q. i. Quia ex ſola. Ip̄e āt Noe plātauitvineā .ſ. eccl̓iam cuiꝰ fructu .ſ. dilectiōis qͣi ebriꝰfactꝰ: nudus ſtetit ī cruce: vn̄ populi iudeoꝝ ſignant̉ ꝑ Chā qͥ irriſit: alij duo filij .ſ. ꝑ creationēſicut ⁊ pͥmꝰ reuerēter ſe habuerūt ⁊ cū magnohonore habuerūt ignominiā eiꝰ paſſiōis: Un̄ ⁊benedicūtur .ſ. greci ⁊ latini. Erat qͦqꝫ ibi materieſu ī figurā cū ait dn̄s. Arcū meū ponā in nubibꝰ celi. Cūqꝫ obduxero nubibꝰ celū qͣi turbatus propter peccata hominū: volēs iterū diluuiū īmittere ignis vel alio flagello mundū ꝑcutere: apparebit arcus meus in nubibus. Arcus iſte qui naturaliter cauſatur in aere ex reuerberatione radij ſolaris in nubē roridaꝫ: eſtbea. Maria que cāta eſt in celo eccl̓ie ex reuerberatiōe diuini amoris in nube̓ roridā: in ip̄amplenā rore celeſtis gratie habēs colorē ceruleūflexibilis miſericordie iacinctinū ꝯtēplationisrubicūdū aciē: ex qͣ fūdit̉ ſāguis rubeꝰ ſi exdit. Cū āt deꝰ multotiēs ꝓpter peccata homnū minatꝰ fuerit īmittere diluuiū diuerſoꝝ flagelloꝝ apparēs arcus iſte ī nubibꝰ ideſt īter ſāctos cora deo ad ītercedēdū: quaſi recordatusmiẜicordie ſue ſb̓traxit ſe a flagellis īmittēdiscomminatꝰ ex arcu iſto: Ecce qͣꝫ dulciꝰ vinumiſtd̓ ⁊ magis letificatiuū qͣꝫ aqua illa. .§ III.etas abTertia īciria tertla Abraham vſqꝫ ad Dauid: in qua habetur ꝙ Moiſes in deſerto manēs ad paſcē̓dū oues vidit rubū ardere: ⁊ nō cōſumi. Ad quē pergēs vt cerneret: dictū ē ei vt ſolueret calciamentū de pedibꝰ eiꝰ. Cui accedēti dn̄s dixit: ꝙ deſcēderet vſitare iſrael ⁊ liberare de ẜuitute dura pharaonis ꝑ ſigna magna. Ad aqͣꝫ ꝑtīet huiꝰ idrie cōſiderare: qd̓ dn̄s ait ꝑ Oſe ē: ducā eā ī ſolitudineſ. aīam ⁊ loquar ad cor eius. oportet enī ſemotū eē qui vult tumultū occupationū mūdi ⁊ fataſiarū vacare ſimplicitati paſcēdo oues innocuas cogitationes ⁊ affectiones: ⁊ tunc in contemplatione videtur: quoniaꝫ deꝰ noſter ignis