Capitulū. XXXVIII.

erāt. doc. ſacri ſcripture nō ph̓ie vel aliaꝝ ſcientiarū: ī medio īuenerūt doctoꝝ .i. ī conſonātia ⁊ꝯcordia eaꝝ nō ī falſa expoſitōe. Ego. ait ip̄a diuia ſapiētia: ī altiſſimis habito .ſ. doctrinis: ⁊ eruditis īterſū cogitatiōibꝰ: nulla altior doctrīaſacra ſcriptura: q̄ de diuinis ꝑfectiꝰ ⁊ vtilius loquit̉ cūctis ſciētijs: hec de moribꝰ aꝑtiꝰ īſtruit:tenebras eoꝝ depellit: vitia repellere facit. Un̄Seuerinus papa ſic̄ ſtellaſ nō extīguit nox: itamētes fideliū īherētes ſacre ſcriptur̄ firmamēto nō obſcurat mūdana iniqͥtas. di. xxxviij. EtHiero. Ama ſtudia ſcripturarū ⁊ carnis vitianō amabis. Inuenerūt āt ip̄m audiētē interrogātē ⁊ prudēter reſpōdētē dicit euāgeliſta: vbiīnuit̉ eius humilitas in eo ꝙ audiebat: ꝓuer .i.Audiēs ſapiēs ſapiētior erit. ſꝫ ī ſapīa creſcerenō poterat: qꝛ hēbat ſciētiā diuinā oīa ſciētē: nōſolū q̄ fuerūt ſūt ⁊ erūt: ſꝫ ēt q̄ deus facere pōt.q̄ nunqͣꝫ faciet. Habebat aīa ſua ſciētiā beatorūꝑfectiꝰ oībus. nā ſciebat ex ea oīa q̄ facta ſūt etq̄ fiūt ⁊ erūt. Hēbat ſcīaꝫ īditā ſeu īfuſā ꝑ ſpēs īditas reꝝ mēti ſicut hn̄t aīe cū exeūt de corpote: ⁊ adā cū fuit creatus: ⁊ āgeli hēbāi: ⁊ ſcīaꝫ exꝑimētalē quā ex his q̄ paſſꝰ ē didic̄. Un̄ ꝙ aiteuāgeliſta: qꝛ xp̄s creſcebat ſapīa ītelligit̉ qͦ adon̄ſionē corā hoībꝰ: nō qͦ ad hītū: qꝛ .ſ. qͣꝫto magꝭcreſcebat etate: tāto maiorē: ſapiētiā oſtēdebatin cōuerſatiōe ſua. Cū ergo eſſet ſapiētiſſimusaudiebat doctores ⁊ interrogabat quaſi velletadiſcere: docēs nos in hoc humilitatē. vt nō recuſemꝰ audire alios ēt minimos. Nec erubeſcamns interrogare q̄ ignoramꝰ. Iuxta illud.Interroga patres tuos ⁊ dicēt tibi. Qui eniꝫq̄rit īuenit. Et qͣꝫtum debet eē ſolicitꝰ ⁊ ſtudioſus ad īterrogādū ⁊ q̄rēdū ſcīam: oſtēdit beatꝰHiero. ī epl̓a ad Paulinū exēplo ātiquorumPlatōis ⁊ alioꝝ. Pauli apoſtoli eūtis ad conferēdū cū apl̓is: eunuchi īterrogātꝭ a philippo⁊ alijs vt habes ī ꝓlogo biblie. Quid āt īterrogaret nō ē ſcriptu: ſꝫ pie credi pōt ꝙ īterrogatde ſcripturis ꝑtinētibꝰ ad aduētuꝫ Meſſie Etcū doctores diuerſi dicerēt ⁊ nō vere: reſpōdebat prudēter on̄dēs nō ſic poſſe ītelligi ꝓpt̓ rōnes repugnātes qͣs adducebāt: vt pote exemplū de ꝓph̓ia Iacob Gen̄. xlix. c. Nō auferetſceptrū de iuda ⁊cͣ. ⁊ de Iſaia. Paruulꝰ natꝰ ēnobis. Et de Dāiele qͦ ad lxx. hebdōadas: ⁊ hiꝰin quibus a iudeis varie expoſitiones ſed nonvere vt habes in hiſtoria.¶ De v̓gīe cū fuit ī nuptijs: q̄ ſignificāt nuptias ſpirituales īter deū ⁊ eccl̓iam. Ca. xxxviij.Rat ibi mater ieſuIo. ij. ſcilicet ī nuptijs: nuptie iſte vt cōmūiter dicit̉ fuere Io. euāgeliſte: qͥ nepos eratvirgīs glorioſe ex parte matris. nā mater ipſi

us Ioānis ⁊ Iacobi maioris que dicta eſt maria Salome nupta zebedeo ex qͦ genuit ip̄os.Ioānē ⁊ Iacobū. ſoror fuit virginis glorioſe.Et ideo vt cōſanguinea vocata fuit ad nuptiasnepotis: ac filius eiꝰ cū diſcipulis. Que ⁊ ſi mater dn̄i ⁊ regīa celorū vt humilis non fuit dedignata nuptijs pauꝑculi piſcatoris adeo pauperis vt vinū deficeret in ip̄is nuptijs. Cui tā defectui ꝓuideri obtinuit a filio eius benedicto:vt vere miſericors cōpaſſa verecūdie inopum.Ex preſētia īſuꝑ ſua ⁊ filij: nō reprobās ſed approbās ſtatū cōiugatorū: ī timore dn̄i nuptiascelebrātiū: vt legit̉ de ſancto Tobia ⁊ vxore eiꝰ⁊ preferēs ſtatu virginalē vel vidualem copuleconiugali: vt maioris meriti. Nā matrimoni:cōtractū de preſenti nō cōſumauit ſꝫ relicta vxre viſo miraculo cōuerſiōis aque ī vinū: ſeculūdeſerēs xp̄i diſciplinatū aſſūpſit: ⁊ v̓go ī euū ꝑmāſit. Significāt āt he nuptie ſpūales nuptiaſcelebratas īter deū ⁊ eccl̓iam ī generali: vl̓ deū⁊ quālibet aīam in ꝑticulari. Et in oībꝰ erat ibimater ieſu. b. v̓go Maria Quātū ad nuptiaseccl̓ie notādū ē: ꝙ ſpōſus eaꝝ eſt dei filiꝰ: d̓ quoIoāes euāgeliſta aiebat. Qui hꝫ ſpōſā ſpōſuseſt. Spōſa eccl̓ia. Un̄ ꝓpheta ī ꝑſona eiꝰ. Tāqͣꝫ ſpōſā coronauit me corona: He facte ſt̉ ī chana galilee. Chana īterp̄tat̉ zelus: galilea verotrāſmigͣtio. Ex zelo. i. ītēſo amore filij dei ad eccl̓iaꝫ: facte ſt̓ iſte nuptie int̓ xp̄ꝫ ⁊ eccl̓iaꝫ. Et hīcſit trāſmigratō de tenebris erroꝝ ad lucē v̓itatꝭd̓ vitijs ad v̓tutes. de morte ad vitā gr̄e ⁊ gl̓ie.Thalamꝰ haꝝ nuptiaꝝ fuit vterꝰ v̓gīs ī qͦ ꝯiūta eſt naͣ diuīa hūane. pͣsͣ. xviij. Ip̄e .ſ. xp̄s tāq̄ſpōſus ꝓcedēs d̓ thalamo ſuo. Et ſic erat mr̄ ieſu ibi vt pͥncipalis. Ip̄e āt ieſꝰ ſpōſꝰ vocat̉ cū diſcipl̓is eiª .i. īuocat̉ ī auxiliū ab ip̄a eccl̓ia: vt honoret ſb̓uēiat: mira faciat ī ea. Ad ꝙ ēt oꝑat̉ mater eiꝰ apd̓ eū ītercedēs ad ꝓuidēdū d̓fectui noſtro. Sex āt idrie aq̄ ẜꝫ Bedā. ſt̉ mūdi etates:ī qͥbꝰ ē aqͣ ſapīe ſalutaris: q̄ ꝯtinēt ī ſe myſterionuptias iſtas ſeu ſacramētū īcarnatiōis ſb̓ v̓biſhiſtorialibꝰ. Que qͥdē ẜꝫ lr̄am ad modū aq̄ hētmētē ⁊ refrigerare ⁊ lauare a ſordibꝰ maloꝝ morū. Sꝫ xp̄o aduēiēte pn̄tialit̓ ad ip̄as nuptiaſ .i.dei filio īcarnato: aqͣꝫ mutauit in vinū cū aꝑuitdiſcipulis ſēſum per ſp̄mſāctū vt intelligerētſcripturas. Eſt igit̉ vinū ſēſꝰ ſpūalis: qͥelicit̓ exlr̄a ſeu hiſtorijs ſcripture: qͥ ſēſꝰ vtiqꝫ magꝭ ſapitmagis letificat: magꝭ calefacit mentes fidellū: qͣꝫſēſꝰ lr̄alis: īmo ſēſꝰ lr̄al̓ male ītellectꝰ ml̓tos fec̄ īflare: vt iudeos p̄ſumētes de ſua iuſticia: aliosīfrigidare oīo vt hereticos calore charitatꝭ pͥuatos. Et ex hͦ ſigno ml̓tū gl̓ificatꝰ ē xp̄s d̓clarathoībꝰ: qͦ hoc myſteriū ab ātiqͥs fuerat ꝓphetatū. Et erat mat̓ ieſu ibi ī illis .ſ. figuris d̓ſignataCapiūt qͦqꝫ idrie ſingule metretas bīas vl̓ ternas: qꝛ electi qͥ fuerūi ī illis tēporibꝰ ſeu etatibꝰ