Titulus. XV.

factuꝫ fuerat ſāguine agni ſignū thau .i. crucīsꝑ qd̓ flagellū coegētibꝰ egyptijs ne peiora flagella paterent̉ ſi retinerēt eos: ppl̓us ille trāſiuit de egypto: ⁊ qꝛ ꝑꝑ feſtinātiā n̄ potuerūt fermētare panē paſtā ſecū portarūt ⁊ illā coctā comederūt: ⁊ iō īſignū huiꝰ arima comedebāt ī illo feſto qd̓ erat de menſe martij vl̓ aplis: ꝓ illoāt nos hēmꝰ feſtū reſurrectiōis illo tꝑe ī qͣ deogr̄as agē̓ debemꝰ ⁊ lōge āpliores ꝑ maiꝰ bn̄ficium nob collatū: qꝛ videlꝫ filius iſte. b. Mariedn̄s ieſus ꝑfecte eiatꝭ trāſiuit de hͦ mūdo ad patrē: d̓ mortalitatē ad īmortalitatē reſurgēs ⁊ qciſis v̓tualit̓ pͥmogenitꝭ egyptiorū .ſ. vitijs catalibꝰ mūdi ꝑ paſſionē ppl̓s dei lib̓ a morte: ꝑ ſignū crucis credite exiuit de tenebris peccatoꝝdirigēs ſe ad terrā ꝓmiſſiōis ſuꝑne gl̓ie. In ſecūda ſolēnitate .ſ. pētecoſtes q̄ diſtabat a feſto azimoꝝ ꝑ. l. dies dn̄m laudabāt de bn̄ficio eis dato .ſ. leges decalogi ſiue legis moſaice ī monteſinai ꝓ qͦ nos feſtū agimꝰ pētecoſtes ꝓ excellētiore dono collato popl̓o dei ī mōte ſyō .ſ. legꝭ n̄tioris vt illa ſꝫ amoris ⁊ gratie noui teſtī infuſaapl̓is ꝑ ſp̄m .ſ. ẜꝫ iſtd̓ ex ſyō exibit lex ⁊ v̓bū dn̄ide hie rl̓m qꝛ ibi īchoauit p̄dicatio apl̓oꝝ. Tertiū feſtū vocabat̉ ſcenophegia ſeu tab̓naculū īqͦ bn̄ficiū recolebāt qd̓ deꝰ ī deẜto. xl. ānis hītare fec̄ ī tab̓naculis itinerātes ꝑ illd̓ paſtis mānaceleſti ꝓtectos ab īimicis nec erat vt ait p̄s. ī tribubꝰ eoꝝ īfirmꝰ loco cuiꝰ agimꝰ d̓dicatiōes ecl̓ieſ. gl̓iā triūphātꝭ repn̄tātꝭ. In qͣ ī tab̓naculis gl̓ieſācti hītātes .ſ. corpoꝝ gl̓ificatoꝝ ī fine. māna celeſtis fruitiōis paſcūt̉ liberi ab inimicis ⁊ ab oībꝰ miſerijs corporis. Demū ad ſe reu̓ſa cū nonvid̓ret filiū iuxͣ ſe imagīata ē ꝙ acceſſiſſꝫ ad Ioſeph: Recedēs gͦ īde cū ī certo loco ei obuiaſſꝫet cū n̄ videret eū cū Ioſeph: eſtimarūt eū eſſecū alijs ꝯſāguineis ſuis. Et veniētes iter diei. ivna dieta cū qͣſitū int̓ ꝓpīqͥs ⁊ notos n̄ reperiētes dolere ceperūt: vn̄ reuerſi ſt̓ ī hirl̓m ad euꝫreqͥrēdū: Timētes ne forte captꝰ fuiſſꝫ ab archelao filio Hero. cū a pr̄e ſuo rece̓t̓ natꝰ fuiſſet q̄ſitꝰ ad mortē. Sed poſt triduū īuenerūt eū ī teplo: ⁊ dicēte ei mr̄e: fili qͥd feciſti nobis ſic? Rn̄.det qͥa ī his q̄ pr̄is mei ſt̓ oꝫ me me eē. Tēpluꝫmateriale illd̓ .i. domꝰ pr̄is mei: Oportet āt .i. dꝫme eē ⁊ maner̄ ī domo pr̄is mei cuius ſū filiꝰ magiſqͣꝫ ī alio loco: ſignificat tēplū iſtud ſcām eccl̓iam ī qͣ oportet me eē ꝯtinue ꝑ gr̄am: al̓s ſuſtētari n̄ valeret Hic fiūt oꝑa pr̄is oꝑa ſcā ⁊ v̓tuoſa:vn̄ reſurgēs: ait ip̄e. Ecce ego vobiſcū ſū ſ. ī ec.cleſia oībꝰ diebꝰ. Tēplū eccl̓ie militantꝭ trāſit intriūhhātē p̄s. Dijs ī tēplo ſc̄o ſuo: dn̄s ī celo ſedes eiꝰ: ⁊ hͦ ēt ⁊ ꝑmaxīe ē domꝰ pr̄is: ⁊ ibi oꝫ meeē ad coronādū eos. Cū igit̉ xp̄s īueniat̉ ī templo materiali: n̄ ī teatro: n̄ in domo: nō ī p̄torioſi ip̄m volumꝰ īuenire: tēplū maͣle .i. eccl̓iā debemꝰ frequētar̄. Ibi .n. īuēit̓ xp̄s .i. ſaluator ad ſaluādū. Cū .n. cccl̓ia ſit locꝰ deputatꝰ ad or̄onem

magꝭ homo ſe recolligit ad orādū ⁊ deuotiꝰ qͣꝫ īalijs locis. ad qd̓ ēt vnꝰ exēplo alteriꝰ excitat̉.Lꝫ āt deꝰ ſit vbiqꝫ ad exaudiēdū: tn̄ tāto citiꝰ ⁊efficaciꝰ ⁊ vtiliꝰ exaudit: qͣꝫto deuotius ⁊ a pluribꝰ: inuocat̉ ⁊ ind̓ ſalꝰ ꝓcurat̉. Ex v̓tute ēt cōſecratiōis eccl̓ie repͥmit̉ malitia demonū: ne tātūvaleāt īfeſtare fataſijs vanis exorātes: ibi ēt cōiter adminiſtrantur ſacra per que homines iuſtifiicantur ⁊ ſaluantur ⁊ ideo in his que pr̄ismei ſūt locis oportet me eē. Inuenit̉ ieſus ī tēplo eccl̓ie militātꝭ: ⁊ multo ꝑfectiꝰ: qꝛ ꝑ fidē viuā. Un̄ ad Ephe. iij. habitare xp̄m ꝑfidē in cordibꝰ vr̄is. Cū .n. xp̄s ſit caput eccl̓ie: vt ait apoſtolus: ⁊ veri fideles mēbra eiꝰ: oꝫ xp̄m eē in hͦtēplo al̓s mēbra mortua eēt ſeparata a capiteEt qꝛ nullus paganꝰ: iudeꝰ: vel hereticus ē vl̓eē pōt ī tēplo huiꝰ eccl̓ie cū n̄ hēat fidē: iō xp̄sī eis non ē ſꝫ diabolus. Un̄. Au. qꝛ extra eccl̓iādiabolꝰ: ſic̄ ī eccl̓ia xp̄s: ꝑ hͦ qͣi diabolo tradit̉: qͥab eccl̓iaſtica ꝯmuniōe remouet̉. xi. q. iij. OCertū ē ꝙ oēs īfideles ſt̉ extra eccl̓iaſticā ꝯinioneꝫ: qͥnimo ⁊ fideles qͥ nō recte viuūt ſꝫ dei ⁊eccl̓ie p̄cepta trāſgrediunt̉: ſꝫ meritū n̄ ſt̉ in eccl̓ia dei: vn̄ nec xp̄s ī eis. Un̄. b. Hiero. Eccl̓iadei ē n̄ hn̄s maculā .ſ. pct̄i: neqꝫ rugā .ſ. duplicitatꝭ vel erroris: Et iō qͥſqͥs ē aliqͣ ſorde pctī pollutus .ſ. mortalis de eccl̓ia dici nō pōt: nec xp̄oſubiectꝰ de pe. di. i. Ex tua. Extra eccl̓iā āt exiſtētibꝰ .ſ. ꝑ fidē ſine oꝑbꝰ q̄ mortua ē: nō pōt eēſalꝰ ſꝫ ꝑditio ⁊ dānatio: ſicut ī figurā oēs qͥ reꝑextra archā tꝑe Noe diluuio ꝑierūt. Igit̉loꝑe laborādū ē vt ī tēplo eccl̓ie qͥlibꝫ: ſit: nōſolū nūero ſꝫ ⁊ merito: ⁊ ibi ſolū fiūt oꝑa pr̄is celeſtis .i. ve v̓tuoſa ⁊ meritoria: vn̄ ⁊ ſalꝰ: qꝛ ī hisq̄ ſt̉ pr̄is mei oꝫ me eē ait xp̄s. Ꝙ ſi qͥs amiſerit ieſū: qͥ n̄ amittit̉ qͦ ad gr̄aꝫ: niſi ꝑ pctm̄ mortale. reqͥrat cū dolore cū Maria ⁊ poſt triduū⁊ nō an̄ .ſ. ꝯtritiōis: ꝯfeſſiōis ⁊ ſatiſfactiōis: ſaliēī ꝓpoſito qͦ ad ẜꝫ ⁊ tertiū: ⁊ iteꝝ īuēiet recuꝑando gr̄aꝫ amiſſā: ex qͦ tēplo aſcēdit̉ ad tēplū celeſte ſc̄a ſc̄oꝝ vbi xp̄ꝫ oꝫ eē vt ſui electi n̄ ſoluꝫ ſuadiuinitate ſꝫ ⁊ hūanitate ꝑfruāt̉ ꝑpetuo. §. III.Pro declaratione tertie qōis ⁊ rn̄ſiōis aduertēdū: ꝙ q̄rētes mariIoſeph ieſū: cū ītraſſēt tēplū .i. porticꝰ tēpliuenerūt eū ibi: n̄ vbicūqꝫ: ſꝫ ī loco excellētiori.medio doctoꝝ: n̄ qͥdē ocioſū vel puerilia tractatē: ſꝫ audiētē ⁊ īterrogāteꝫ illos. Interrogās gͦMaria qͥd feciſti nob̓ fic .i. cur. Rn̄t: qꝛ ī his qͥpr̄is mei ſt̓: oꝫ me eē. Siqͥdē q̄ ſcripta ſt̉ ī lege ꝓphetꝭ: ⁊ pſalmis pr̄is mei .i. a pr̄e meo dc̄a ⁊ reuelata ſt̉ et qꝛ obſcura ſt̉. Tenebroſa īqͥt pͣs. aqͣ īnubibꝰ aeris .i. vald̓ obſcura. aqͣ doctrīa ī ꝓphetijs. Et qꝛ nullꝰ pōt īterp̄tari obſcuritatē legꝭ ⁊ xphetaꝝ meliꝰ ⁊ aptiꝰ qͣꝫ pōt expōer̄ filiꝰ: iō ī his qͥpr̄iſ mei ſūt: oportꝫ me eē .ſ. ſcripturis ſacris exponēdis. vbi nondū ꝙ īuēerūt ī medio doc. Hi