Titulus XV.

vt pote qꝛ magis diligit: plus dolet de morte filij qͣꝫ de amiſſione ſb̓e: ⁊ p̄cipue cū ē bonus ⁊ vtilis ſibi. Sꝫ beata v̓go maria naͣliter valde diligebat xp̄m filiū ſuū: tum qꝛ vnicū. Certū ē eniꝫꝙ pater vel mater plus dolet de morte filij cuꝫvnū tantū habet qͣꝫ ſi multos haberet: tū qꝛ totū aſſumptū corpus erat ex ſe: partē ibi nō habebat: vt qꝛ patrē nō habuit terrenū: ⁊ iō ſtrictius amabat ⁊ de amiſſione magis dolebat: tuꝫqꝛ innocēs ⁊ optimus filius erat: ⁊ tamē morteacerbiſſima ⁊ ignominioſiſſima inter latronescōndēnatꝰ erat: ⁊ iō ꝑtranſiuit gladius dolorisaīam eius Erat ī ea ⁊ amor amicitie: qui fūdatur ī bono hoeſto: vt quāto qͥs ſapiētior ⁊ ꝑfectior fuerit tāto magis debeat amari ⁊ de eiꝰ abſententia vel morte doleri. Unde ⁊ patriarchaIacobd̓ morte quā eſtimauit filio ſuo Ioſepheueniſſe valde doluit ꝓpt̓ bonitatē eiꝰ: adeo vtceteri filij cōgregati ad cōſolādū eū: vix linirētdolorē eiꝰ. Sed dn̄s noſter ieſus xp̄s erat optimus omniū hōium ⁊ angelorū ſapientiſſimusſibi ⁊ alijs vtiliſſimꝰ Un̄ ⁊ in paſſiōe eius aīameiꝰ ꝑtranſiuit gladius doloris. Erat in ea amorcharitatꝭ maxime: q̄ deū reſpicit p̄cipue dolerefacit: de offenſa dei ⁊ ꝑditione proximi. Cum qͦcerneret ⁊ ſciret populū illū grauiſſime deū offendere: qꝛ directe in deū peccabāt ꝯtumeliando corpus illud deitati vnitū: ⁊ hinc conſideraret populū iudeorū ex quo nata erat: damnatōnē propt̓ ꝑfidiā incurſurū. Uideret ēt apoſtolos oēs a deo ꝓpt̓ peccatuꝫ receſſiſſe: valde dolebat. Et ſic aīam ꝑtranſiuit gladius. Sꝫ fortealiqͥs dicet: ſciebat beata Maria ꝙ deꝰ patervolebat eū pati illā paſſionē. Et ip̄e filiꝰ ꝓpterhoc in mundū venerat ⁊ hoc optabat. Indeqꝫex ea ſequebat̉ redēptio mūdi: ⁊ ſalus populi:⁊ gloria dei. Cū gͦ eēt cōformis volūtati dei. Etſūme ip̄a optaret ſalutē mūdi. Un̄ ip̄a triſtaripoterat vel dolere: cū tantū bonū inde ſeq̄bat̉?Ad quod reſpondeo: ꝙ eo mō gladius dolorisꝑtranſiuit animā virginis: qͦ ⁊ aīam filij ſui quidixerat paulo ante. Triſtis ē anima mea vſqꝫad mortem: Mathel. xxvi. Eſt enim in nobisduplex aīa: vl̓ magis ꝓpͥe loquēdo duplex ꝑsſeu potētia aīe .ſ. intellectiua ⁊ ſenſitiua. Scd̓mpotētiā ītellectiuā chriſtꝰ ī paſſiōe ſūme gaudebat: qꝛ deitate fruebat̉ vt nūc. Sꝫ ſcd̓m potentiā ſenſitiuā dicebat: ꝙ ſētiebat illud. p̄s. Repleta ē malis aīa mea .i. doloribꝰ adeo ꝙ vita mea īīferno appropinquauit. Sic ⁊. b. maria ſcd̓ꝫ vd̓luntatē rōalē volebat filiū ſuū pati: ſciēs deū ſicordinaſſe: ⁊ ſalutē hūani generis conſequendā:⁊ hinc nō dolebat: ſꝫ quieta manebat. Sꝫ ſecundū ſenſualitatē ſūme dolebat rōnibus p̄dictis?qꝛ vt dicit. b. Hiero. Licet in ſpiritū eſſet: tamēdū in carne vixit carneis mouebat̉ ſēſibus. Etſcd̓ꝫ ſenſitiuā dicere poterat. illd̓. Flecte ramos

arbor alta .ſ. crucis ⁊c. Sic gͦ ipſius aīam ꝑtrāſiuit gladius doloris. Ex qͥbus valde nobis attendēdū ē: ꝙ ſi voluit deus beatā mariā matreꝫdn̄i innocentiſſimā ⁊ ſanctiſſimā tantū doloreꝫpati ⁊ perſecutionē: non debemꝰ nos ab hiꝰ eximi velle. Un̄ dn̄s per Hieremiā capl̓o quadrageſimonono ait. Ecce qͥbus nō erat iudicitbiberent calicē̓: bibētes biberūt: ⁊ tu ſi noceris nō eris innocēs ſꝫ bibens bibes calicē. ExBaruch. iiij. delicati mei delitijs ſpūalibus virtutū: ambulauerūt vias aſꝑas: oportet te ergomulta pati.Quantū ad ſecundumꝙ gladius ſignificet aliquādo verbū dei on̄ditapoſtolus dicēs ad Ephe. ſexto. Gladiū ſpūsaſſumite quod ē verbū dei. Et ad hebre. iiij. viuus ē ſermo dei penetrabilior omni gladio ancipiti: pertingēs vſqꝫ ad diuiſionē aīe ⁊ ſpiritꝰ⁊cͣ. Et d̓ hoc gladio videt̉ exponere. b. Ambroſi. hoc dictū: tuā ipſius aīam ꝑtranſiuit glainqͥt. Oſtēdit Symeon ī hoc prudentiā Orie nō ignarā eē myſterij: ꝑtranſiuit gͦ gladiusverbi dei aīam marie intellectiuā: quia ītellexitverbū quod dixerat Symeon .ſ. quomō filiuseiꝰ poſitus erat ī ruinā populi iudeoꝝ: ⁊ reſurrectionē gentiliū cōuertēdoꝝ ad fidē̓: ⁊ ī ſignuꝫcui ꝯͣdiceret̉ a multis: quo ad veritatē myſteriincarnationis .ſ. gētilibus: iudeis: ⁊ hereticis: qͥad imitationē a multis .ſ. oībus malis xp̄ianis.Qīa aūt chriſti myſteria: natiuitatꝭ xp̄i: cōuerſatiōis: paſſiōis ⁊ reſurrectiōis fuerūt p̄nūciata a ꝓphetis ⁊ figurata. Et cū. b. Maria legiſſet ⁊ audiſſet ſcripturas: ⁊ ſucceſſiue videret ſingula īpleri: ſic gladius v̓bi dei ꝑtranſibat aīameiꝰ ītellectiuā: acutiſſime ⁊ ꝑfectiſſime ītelligendo: vn̄ ⁊ in iſto euāgelio dic̄ euāgeliſta: ꝙ mariaꝯſeruabat oīa verba hec .ſ. eoꝝ que fiebāt circachriſtū: cōferens in corde ſuo. Quod exporvenerabilis Beda: qꝛ .ſ. habuit menti ſcriptras ſacras: ⁊ conferebat q̄ ſcripta erāt cū his q̄fiebāt: verbi gratia: vt deſcēdamꝰ ad particiria. Cū beatiſſima v̓go ſpiritu ſctō ꝯcepit filiquādo dixit. Ecce ācilla dn̄i fiat mihi ſcd̓ꝫ ver.⁊cͣ. Cōferēs verbū Iſaie illud. Ecce virgo cōcipiet ⁊ pariet filiū ⁊ vocabit̉ nom eiꝰ emanuelIſa. vij. potuit dicere infra ſe. Ecce mō īplidicta ꝓphetia. Et rememorans ꝙ Abraqui interp̄tat̉ pater excelſus: miſit ꝓcuratoſuū Eleazar ad accipiendā ſponſā: nō de terraꝓmiſſionis: ſꝫ ad regionē longinquā ⁊ ab eo dimiſſā: filio ſuo Iſaac: quod ⁊ fecit. Rebeccā vꝫpuellā pulcherrimā quā inuenit ad fontē aquarū: que demum requiſita huic aſſenſit. Geneẜ..xxiiij. Cōferēs hoc cū eo ꝙ Gabriel miſſus apatre excelſo: nō in terrā ꝓmiſſiōis ideſt celumad procurandam ſponſa cui vniret̉ in vnitate