Capitulū. XXXVI.
perſone filius eiꝰ v̓nicus ex Sara: ſꝫ in mundūremotū a celo ⁊ quaſi a deo derelictū ꝓpt̓ idolatriā: ⁊ alia vitia quibus plenus erat mundus:vt ſcilicet vniret̉ nature hūane ī mūdo exiſtenti: nō angelice ī celo permanēti: inueniēs ipſamMariā pulcherrimā aīa ⁊ corpore ad aquasſcripture: legentē tunc meditantē vel orātē: angelus ipſe ſalutās: ⁊ colloquiū habēs cū ea ſuꝑhoc: demū ip̄a cōſētiente deſponſata ē in ea hūana natura: ⁊ dei filio vnita: ⁊ ſūme ab eo dilecta:intellexit figurā illā īpletā. Et ſic gladius pertranſiuit animā eiꝰ intelligēdo. Cū autē auditoconceptu Heliſabeth īſtigata aſpiritu ſācto ꝑgeret ad viſitandū Heliſabeth ꝑ mōtana iudeetrāſiens: cōferens in corde ſuo quod ait Salomon. Cant̓. ij Ecce dilectus meus venit ſaliēsī mōtibus trāſiliēs colles: ſimilis ē dilectꝰ meꝰcapre hynnuloqꝫ ceruorū. En ip̄e ſtat poſt parietē noſtrū: reſpiciēs ꝑ feneſtras: ꝓſpiciens ꝑcancellos. En dilectus meus loqͥtur mihi: poterat dicere ī corde ſuo. Modo īpletū ē iſtud.Nā dilectus filiꝰ meꝰ quē iā cōcepi: venit ī meſaliens ī mondibꝰ qͦs aſcendo ⁊ collibꝰ: excedēsomnē .ſ. ꝑfectionē montiū ſublimiū angeloꝝ: ⁊etiā colliū ſctōrū viroꝝ. Similis ē dilectꝰ mefilius ſūme a me amatus: capreqꝫ que facit magnos ſaltus: qꝛ deſcendit de celo ī vterū: poſteaiū: exinde ī crucē aſcēdit: poſt ī limbū deac ſuper terrā reſurgēs aſcēdet ⁊ poſteain celū. Similis ē hynnulo ceruorū .i. ceruolino: qui .ſ. delectat̉ hūano aſpectu: ⁊ delitie mee:ait ip̄e ꝑ Salomonē: eē cū filijs hominuꝫ: paruulus ē per hūilitatē Stat āt poſt paricte abſconſus .ſ. ī humanitate reſpiciēs ꝑ feneſtras .i.per angelos natiuitatē eiꝰ ⁊ alia myſteria nunciantes: vt eiꝰ virtutē ⁊ maieſtatē videre poſſemus ꝑ cancellos .i. homines: hoc ēt manifeſtantes vt ip̄m vidēdo cognoſcere poſſemꝰ. En dilectus loqͥtur mihi: cum .ſ. ſalutauit BeliſabetTunc exultauit infans Ioānes ī vtero Heliſabet ⁊ ſanctificatꝰ ē Ioānes baptiſta ad verbuꝫverbi quod pronūciatū ē ꝑ os v̓ginis. Naſcēsaūt Ioannes ip̄e: ⁊ de vtero matris egrediēs:vt cōmuniter dr̄ eleuatꝰ ē de terra a btā v̓gineEt conferens tūc beata Maria cum eo quoddixit Malachias. c. iij. Ecce ego mitto angelūmeū. Hic ē puer iſte Ioānes angelicā vita ſeruaturus qͥ parabit viā ante faciē meā. Hic eritde qͦ. Iſaias. c. xl. ait: vox clamantꝭ ī deſerto parate viā dn̄i: rectas facite in ſolitudine ſemitasdei noſtri. Omnis vallis exaltabit̉: ⁊ oīs mōs⁊ collis hūiliabitur. Et erunt praua. ⁊cͣ Paritbea v̓go chriſtū: ⁊ cōferens ī corde ſuo: dic̄ nūcīpletū quod longe ante p̄dixit Iſaias idē. c. ix.Paruulus natus ē nobis: filius datꝰ eſt nobiſEt vocabit̉ nomen eius admirabilis: conſiliarius: deꝰ fortis: pater futuri ſeculi: princeps pa
eo qd̓ p̄nūciauit Micheas propheta. c. v. Tubethleem terra iuda paruulus vicus es īſmilibꝰ iuda: ex te enī exijt dux qͥ regat populū meum iſrael. Et egreſſus eiꝰ .ſ. quo ad diuinitateꝫſicut ab initio a diebꝰ eternitatꝭ: nec ītelligi pōtde Dauid rege qͥ fuit bethleemita: qꝛ iaꝫ multotēpore ante mortuus erat: Sꝫ loquit̉ de iſto ꝑuulo meo: qͥ reget populū electorū ſuorū. Audiēs aūt beata Maria angelos canētes ī celogloria in altiſſimis deo: cōfert ī corde ſuo: dicēsNūc īpletur ꝓphetia Dauid: dicēs. Celi enarrat gloriā dei .i. angeli: ⁊ opera manuū eiꝰ .i. paruulū iſtū factū virtute dei annūciat firmamētū.i. celū nouā ſtellā emittēſdies diei: id ē ꝓphetailluminatꝰ a deo micheas magno inqͥrenti illūnato a xp̄o eructat v̓bū teſtimoniū xp̄i nati: etnox nocti .i. princeps ſacerdotū a ſcribe obſcuri infidelitate herodi indicat ſcientiā: loci huiꝰnatiuitatꝭ. Uidēſqꝫ paruulū vagientē ⁊ plorantē: ait. Ecce: quod dicit ſapiēs. Sapiē. vij. ī ꝑſona eius loquēs: primā vocē emiſi ſimilē alijs foris plorans. Uenit octaua die ad circūciſionē:pueri: ⁊ cōferēs ī corde ſuo: ait dolēs de pena ꝑuuli cū Ioſeph ſponſo ſuo nūc īpletur figuraeius quod dixit zephora vxor Moyſi cū circūcidit filiū ſuū: ſpōſus ſāguinū tu mihi es dolēsde effuſione ſāguinis filij. Cū āt tredecima diea natiuitate filij vēiſſēt reges magi ideſt magniaſtrologi ad adorandū ip̄m natū: ⁊ ip̄m venerati ſūt cū muneribꝰ auro: thure: ⁊ mirra: cōferēsin corde ſuo factū iſtud cū ſcriptura ſacra dicere poterat. Mō adīpleta ē ſcriptura Dauid dicēs. Reges tharſis ⁊ īſule mūera offerent reges arabū ⁊ ſaba dona adducēt: q̄ munera ī ꝑteetiā declarauit Iſaias. c. lx. dicēs. Omnes d̓ ſaba veniēt aurū ⁊ thus deferentes: ⁊ laudē dn̄oannūciātes. Omne pecus cedar cōgregabit̉ tibi: arietes nabaioth miniſtrabūt tibi. Offerentur ſuꝑ ⁊cͣ. ex ipſis muneribus on̄dētes maieſtatem eiꝰ. ¶ Cū vero quadrageſimo die obtulit puerū in tēplo recolēs quod ſcriptū ē Malachie. iij. capitulo .ſ. ſtatim veniet ad tēplū ſanctum ſuū dominator quē vos queritꝭ ⁊ angeluste ſtamēti .ſ. noui inſtitutor quē vos vultis: vos.ſ. iuſti affectatis: vt Symeon ⁊ Anna ⁊ ſimileſEt qͥs ſtabit ad videnduꝫ eū. Ip̄e enī qͣi ignisinflammans ad amorē eū cognoſcētes vt illuꝫSymeonē dicere poterat cōferēs ſcripturamam cū eo quod fiebat: nūc īplet̉ ꝓphetia illa.Inde ad paucos dies cū ex admonitiōe angelica ip̄a cū paruulo ieſu ⁊ Ioſeph fugiēs ꝑſecutionē Herodis deſcenderet ī egyptū vt ibimaneret ad tēpus: in cuius ingreſſu corruerūtidola egypti. Audiēs hoc ꝯferebat ī corde ſuohoc cū eo quod p̄dixit Hieremias. Ecce dominꝰ aſcendet ſuꝑ nubē leuē .ſ. v̓ginē: qͥ leuis fuit:qꝛ ab omni onere peccati libera: aſcēdit: qꝛ tenebat puerū in brachijs: ⁊ deſcendet ī egyptū fu-