Capitulū. XXXVI.

ꝙ vita religloſoꝝ debet eſſe ſpeculuꝫ alioruꝫ ⁊lux mundi: vt vidēdo eoꝝ bona oꝑa: verbis etfactis glorificēt patrē celeſtē: ⁊ cauere ab his q̄habent ſpeciē mali tollat̉ omnis ſuſpicio. Omnes iſtas ꝓprietates defacili in virgine Maria reperies ⁊ per excellentiam.Ad ſeptima et ultimārn̄detur: ꝙ ex predictis ſeqͥtur feſtū ſolēne .ſ. leticia Symeonis: qꝛ cantat. Nūc dimittis. Limē intellectus qui dicit. Lumē ad reuelationē⁊cͣ. Occurſus Anne ⁊ ſtupor mētis hoc ē dicere: ꝙ ex eis ſeqͥtur. Leta obediētia: prōpta humilitas deuota ⁊ integra: ⁊ lumē ſapiētie vereadhuc: qꝛ Anna interptat̉ gratia. Dico ꝙ ita viuēdo currit ⁊ abundat gr̄a īfuſa a deo: cū tot reuelationibꝰ ⁊ illuminationibus: ꝙ tota mēs ſuſpenſa manet ⁊ ī ſtuporem vertit̉: ⁊ cū chriſto ⁊matre ſua ſe reperit in eterna gloria Amen.¶ Quomodo gladius pertranſijt animaꝫ virgīs beatiſſime vt p̄dixit Symeon. Ca. xxxvi.Uam ipſius aninimaꝫ ꝑtranſibit gladius: Luce. ij.LMultiplex reperit̉ gladius ī ſcripturis. Eſt .n. gladius materialis: de qͦ dn̄s aitPetro. Omnis qͥ gladiū acceperit gladio peribit. Math. xxvi. Dicit̉ accipere gladiū qͥ propria auctoritate ſeu voluntate nō dei vel legisauctoritate occidit vel ꝑcutit aliquē: hic accipitgladiū: qꝛ vſurpat ſibi poteſtatem hoc faciēdi.Nā qͥ deo iubente occidit ⁊ ꝑcutit: vt populusdei ſub Moīſe ⁊ Ioſue: ⁊ poſtea ſub iudicibꝰ⁊ regibus multos populorū chananeoꝝ ⁊ aliorū occiderūt: ille nō dr̄ accipere gladiū: ſꝫ ſibi dato adeo vti: ⁊ ideo licite. Et ſimiliter iudex qͥ occidit reū nō accipit nec vſurpat gladiū: ſꝫ eo ſibia lege dato ſi habet legitima poteſtatē vtit̉: vnde nō ſine cauſa gladiuꝫ portat: ait apoſtolus .i.ante ſe portare facit .ſ. ad vindictā male factorū.Qui v̓o accipit vſurpādo: gladio ꝑibit: qꝛ a iudice punit̉: vel ſaltē gladio diuine iuſticie nil iutū patiētꝭ: ⁊ de gladio iſto n̄ loqͥtur. Symeō advirginē: quia: vt dicit. b. Ambro. nulla hiſtoriadocet Mariam de hoc gladij nece migraſſe .i.morte violēta ſꝫ naͣli: ⁊ p̄ſertim cū nō aīa ſed corpus gladio tranſuerberet̉. Eſt alius gladiꝰ criminal̓. de qͦ pͣs. orat erui dicēs. De gladio maligno erue me. Iſte ē gladius odij detractiōis:male ꝑſuaſiōis ad peccandū: de quo. b. Augꝰ.Si fratri tuo male ꝑſuades: occidis. Un̄ pſalmiſ. Lingua eoꝝ gladiꝰ acutꝰ de peniten. diſ. i.Noli. ⁊ clemēs. Qui odit ⁊ qͥ detrahit ⁊ qͥ occidit: pariter homicida ē: de peniten. diſ. i. Homl.cidioꝝ. Occiſor corpus occidit gladio materia

li: detractor occidit famā ꝑ quāquis viuit ī memorijs hominū gladio detractiōis. Odiēs occidit aīam ſuā gladio vindicatiue affectiōis. Licet āt iſte gladius criminalis ꝑ aīam trāſeat: etplurimoꝝ: nō tamen vnquā ꝑ aīam beate Marie: qꝛ ſola peccatū nō fecit. Ergo de iſto nō intelligit Symeon dicēs. Tuā ipſius aīam ꝑtrāſibit gladius. Eſt alius gladius ſpūalis ⁊ hic figuratus ē per gladiuꝫ: quo ꝑcuſſit Eleazaruselephātē habentē ſuper ſe caſtrū armatoꝝ ⁊ occidit: ſicqꝫ populū dei liberauit: ip̄e tamē ſub eooppreſſus: qꝛ chriſtus gladio ſpūali verbi ſuedoctrine: ac dolore ſue paſſiōis: ⁊ virtute ſue dilectiōis mundū occidit: proſtratꝭ agminibus demonū armatoꝝ: malicia bellātiū: ſicqꝫ mortuuspopulū dei liberauit. De iſto igit̉ ītelligitur dictum Symeonis. Tuam ipſius animam pertranſibit gladius. Sed hic eſt tripartitus.Eſt enim gladius doloris internalis.Eſt gladius ſermonis diuinalis.Eſt gladius amoris virtualis.De quolibet horū pōt iſtud vere ⁊ aperte intelligi dictuꝫ beate Marie a Symeone. Tuāip̄ius animam pertranſibit gladius. .§. I.De primo gladio ſcilicet doloris: ſatis vſitata locutio ē: cū qͥs habetmagnū dolorē ex aliquo malo nouo: dr̄ gladipertranſiuit cor eius: ⁊ ſi corpus non vulnerat̉vel ledat̉. De hoc ēt ait. p̄s. In ſeruū venūdatus ē Ioſeph: hūiliauerūt ī cōpedibꝰ pedes elꝰferrū ꝑtranſijt aīam eiꝰ .i. gladius: cū īcidiſſet īmagnas tribulatiōes: qꝛ venditꝰ a fratribus īegyptū delatꝰ: emptus a phutiphare principemilitie regis pharaonis: falſo accuſatꝰ ab vxore ſui patrōi de adulterio: qꝛ noluerit ſibi aſſētire in malū: īcarceratus: ⁊ vinculatꝰ fuit: ꝓpt̓ q̄ferrū .i. gladius doloris ꝑtrāſijt aīaꝫ eiꝰ. Et iſtegladius doloris paſſionis ipſiꝰ filij pertraſiuitaīam ſuā. Uel ſic tuā aīam q̄ eſt quaſi ipſius: ꝓvt dic̄ Io. damaſ .i. quas alie mulieres ſuſtinētī partu. Sꝫ nec aliqͣ multer hūit vnqͣꝫ tm̄ dolorē ī ꝑtu:: nec aliqͥs martyr tm̄ dolorē ſēſit ī ſuistormētis: qͣꝫtū exꝑta ē. b. Maria ī paſſiōe dilectiſſimi filij. Nō petrus ī crucifixiōe ſui. Nō laurētius ī craticula ꝯbuſtꝰ. Nō Blaſiꝰ pectinibꝰferreis dilaceratꝰ. Nō Iacobꝰ ꝑ ſingula membra īterciſus: nec aliꝰ. Un̄ dic̄. b. Hiero. Pluſqͣꝫ martyr fuit ⁊ aure olā martyrij ſuꝑ oēs clariorē recepit. Ratio īmenſitatꝭ huiꝰ doloris eiꝰhinc trahit̉: dolor fūdat̉ ī amore. Quāto .n. qͥsamat aliquā rem vel ꝑſonā: tanto magis doletde eius amiſſione vel leſione: quod patet ꝑ experientiā rerū magiſtrā. Magis enim qͥs dolet de amiſſione mille florenorū: qͣꝫ de centum:N 4