Titulus. XV.
dis. Sꝫ certe docet te xp̄s ⁊ mater eiꝰ offerrete: ⁊ tuos in ſacrificiū in quātuꝫ vales dei tēplohieruſaleꝫ: vbi pax videt̉: pax ẜuat̉: pax tenet̉cū deo ſuo. Ita referūt. b. Hiero. ⁊ Ambroſiꝰbeatiſſimā v̓ginē feciſſe poſt paſſionē ⁊ aſcenſioneꝫ filij ſui dilecti: diſcurrebat viſitādo oīa locavbi fuerat ieſus cōuerſatus: ⁊ ibi meditabaturſacra beneficia per ipſū facta humano generi ⁊a memoria horum non recedebat. .§. VIII.AAd quintaꝫ inquiſitionē .ſ. ꝑ cuius manus fieri debet hoc ſacrificiū: ⁊rn̄det̉ ꝙ ꝑ manus Symeonis qͥ interp̄tat̉ obediēs. Iſtud ſacrificiū multū cōtinuauit dn̄s ieſus: qͥ comedebat ī domo Simonis petri. Simonis phariſei. Simonis leproſi ī bethania..i. ī domo obediētie: ī domo Mathei qͥ īterpretat̉ donatus: alteri .ſ. deditus ⁊ ſibi abnegatusītrauit ⁊ ī domū diuitis .ſ. zachei ad oſtendēduꝫquod verbis dixerat. Mathei. xxiij. Omniaquecūqꝫ dixerint vobis facite ⁊ ẜuate .i. in rebꝰlicitis .ſ. boni prelati: ⁊ ēt ſi praui eſſēt: ſꝫ ſecūduꝫoꝑa eorū .ſ. mala nolite facere: verū qͥ pōt īuenire bonū Symeonē antiquū: iuſtū: ⁊ timoratū:expectantē populi ſalutē magꝭ qͣꝫ ſui: ī quo hītetſpūs ſanctꝰ: ⁊ habeat diuinū lumē: illū ſequere⁊ alios dimitte. Talē deſcribit Lucas euāgeliſta: antiquū Symeonē in ſacro euangelio hodierno. Elige Symeonē in patrē tuū ſpūaleꝫ:qui ſit obediēs ſuꝑioribus ſuis: qꝛ male pōt alteri precipere qui bene nō didicit obedire. TolleSymeonē antiquū practicū ⁊ expertū: iā ſanguine mortuū: ne fetor oriri valeat ex tali ꝯuerſatiōe. Quere Symeonē iuſtū a peccatꝭ mūdū⁊ liberū: ne ꝑ malū exēplū vel doctrinaꝫ ad illate inducat. Accipe Symeonē timoratū hūilē:qͥ in ſe ip̄o nō cōfidat: nec preſumat: qͥ plenᵉ charitate nō ſui amator: ne te liniat tēporalibꝰ: ſꝫ ſitamator dei ⁊ ſalutꝭ ꝓximi: qͥ te defendat a maloReperi Symeonē plenū ſpū ſancto ſacra ſcriptura eruditū: ⁊ ſana doctrina: qͥ ſit multe or̄onis: ī qua reſpondet ſpūs ſanctus. Per talesmanus ſacrificauit v̓go glorioſa ſe totā ſummodeo: qꝛ paruula parētibus obediuit: puella ātiquo ſacerdoti tēpli: angelo ſctō quattuordecimvel quindecim annoꝝ cū eēt hītauit. Exīde cuꝫvetulo v̓gine Ioſeph in egyptū pergēs: cū eo⁊ inde rediēs cū filio ſuo multo tēpore. Demuꝫantiqua facta qͣdragintaocto ānoꝝ māſionē habuit cū Ioanne virgīe puro quem ſibi ī crucexp̄s loco ſui ī filiū aſſignaret..§ IX.Quantū ad ſextaꝫ ſcilicet cū qua ſocietate fieri debet tale ſacrificiū: etdicit euāgeliſta: ꝙ obtulerūt pro eo vnum parturturū. aut duos pullos colūbarū: ad que additi ſūt quinqꝫ ſicli: qͥbus pͥmogenitꝰ redimeba-
tur: ꝑ quos intelligunt̉ quinqꝫ ſenſus corporis:qͥ debēt offerri ī ſacrificium: vt tota aīa tua dn̄iſit: quāuis euāgeliſta de ſiclis nō loquatur. Sꝫneqꝫ declarat ſi dati ſūt turtureſ vel colūbe: certū tamē qꝛ alterū eoꝝ. Sꝫ neqꝫ hoc vacat a myſterio. Ideo enī ſpūs ſāctus voluit euāgeliſtaꝫhoc ſcribere diſiunctiue: ad doctrinā noſtri: qꝛaliquibus cōuenit turtures offerre: alijs verocolūbas: nec oēs offerre turtures: nec oēs colūbas: aliqͥ ſūt qui ſe deo volūt offerre ī ſacrificiū⁊ remanere ī vita actiua ⁊ hītu laicali. Alij veroꝑfectiꝰ ſe offerre: intrādo ⁊ reꝑiendo ſe in ſtaturegl̓ari. Primi ſecū deferāt par turtuꝝ: vnumpar īportat vnitatē ⁊ fidelitatē. Tu gͦ qͥ in laicoſtatu vis te d̓o ſacrificare: ẜua iſta quattuor: vnitatē vt nō queras vel ſequaris ſectas: diuiſiōespartialitates: ⁊ hiꝰ. Serua charitatē dādo elemoſynas prout Thobias filiū ſuum docuit: dicēs. Si multū tibi fuerit abūdāter tribue. Siparū: ⁊ illud libēter īpartire ſtude Thobie. liij.Serua caſtitatē: ſicut ⁊ ip̄e Thobias docuit filiū ſuū dicēs. Attēde tibi ab oī fornicatiōe: ⁊ p̄ter vxorē tuā nō patiaris crimē ſcire. De qͦ etiādr̄. ꝙ celebrabat nuptias cū vxore ī timore dn̄i.Serua fidē legēdo vel audiēdo ſacras ſcripturas: audiēdo diuina officia: p̄dicationū verba:illa credēdo ⁊ obſeruādo. Qui vero ſtatu religioſo ſe deo tradūt: offerre debēt pullos colūbarū .i. duas colūbas: binarius numerus ē pͥncipiū diuiſionis: ad inuendū ꝙ tales debēt eē diuiſi .i. ſeparati a mūdanis. Sꝫ inter ſe debēt eēqͣſi vnū par id ē ſimul vniti ⁊ ſine diuiſiōe. Lolūbarū pulli ſūt calidi: ſꝫ caſti: ſꝫ adhuc nō ſūt colūbe modice caſtitatꝭ ſꝫ pulli: ad innuēdū ꝙ religioſi debēt eē calidi .i. feruētes ī diuino amor̄: ſꝫpuri ⁊ mūdi a carnalitatē. Colūbarū pulli nonvolāt diſcurrēdo: ſꝫ clauſi manent in nidis ſuis.Sic ⁊ religioſi nō debēt diſcurrere vagi ꝑ ciuitates ⁊ villas: niſi in neceſſitate q̄ nō habet legēſꝫ clauſi debēt eē ī celis vel clauſtris ſuis. Colūbe qꝛ plorāt loco cātꝰ ſignificat vitā religioſamplenā eē debere penitētia: ⁊ qͥ: vt ait. b. Hiero. ſe⁊ mundū lugeāt: ⁊ dn̄i ſemꝑ pauidi p̄ſtolenturaduētū. Et maxīe lugere debēt ꝓ pctīs eorū qͥelemoſynis eos nutriūt. Colūbe nunqͣꝫ qͥeſcūtſuꝑ cadauer. ſignificāt ꝙ religioſi debēt ꝯtētre pecuniā ⁊ oē inclinās ad peccatum. Colūhabitātes ī cauernis petre: petra eratxp̄s inqͥtapoſtolus: ſignificat ꝙ vita taliū debet eē confixa cū xp̄o in cruce: ⁊ quātū fieri pōt cōtēplatiua. Colūbe reſidēt ſuꝑ culmina aquarū: vt videāt ſi ancipiter vel alia auis rapax volat ſuꝑeos vt capiat: a qͦ fugiūt: ſignificat ꝙ debemusmorā facere iuxta aquas ſcripturatādo: vt valeamꝰ cognoſcere ⁊ vitare īfidimonū ī aere habitantiū. Colūbe habēt collurvariatū depictum ⁊ totum refulgētē: deſignat