Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus XV.

agnoſcere: ⁊ viā ad patriā p̄parare. Et cū loqͥtur de ip̄is tribulationibus: ſemꝑ letandū ⁊ cātandū cū effectu dicēdo. Cantabo. Ad hoc hortabat̉ apoſtolus Iacobꝰ in epiſtola ſua. c. i. dicens. Omne gaudiū eſtimate fratres: cū in tētationes varias īcideritis. Oſtēdit āt hic pſal̓.ꝙ homo deo ſacrificaturus: debet mentē cū eovnitā tenere ſemꝑ: ⁊ dicere pſalmuꝫ dicā dn̄o.Dicere deo pſalmū: eſt mentē in illā dulcedinēſubleuare: ſicut ſcriptura narrat de Heliſeo ꝓpheta. Offerre ſe ſacrificiū deo: nihil aliud eſtqͣꝫ oēs corporales ſenſus mortificare: qͥbꝰ moriuis oportet ꝙ aīa cū ſūmo deo coniūgat̉: et inip̄o continue iubilet. quantū ip̄e deus operat̉ īeo vt dicere valeat cū apoſtolo. Noſtra cōuerfatio ī celis ē. De his duabus vltimis particulis formā nobis p̄bet ſanctus Symeon: qͥ ſe d̓oſacrificās xp̄m dulciter recepit in vlnis cecinitde mortē corporali: quā vicinā aſpiciebat: ⁊ dixͣ.Nūc dimittis dn̄e. Et ſubleuauit mētē ad ītuēdū intus: quod alibi erat abſconditum dicēdo.Quia viderūt oculi mei. Ecce igit̉ quomō dominus Ieſus ad faciendū de ſe ſacrificiuꝫ eratdelatus ad tēplū: a matre v̓gine maria: et Ioſeph vt formaꝫ nobis preberet: vt ſimile ꝑagamus. Un̄ dicūt verba pͥmo ꝓpoſita euangelij.Tulerūt illū. In qͥbꝰ quidē verbis ꝓ ampliorideclaratiōe noſtre ꝑfectōis: notabimꝰ ſeptē partes. Prīa ē vn̄ mouet̉ iſta ꝓceſſio. Secūda.quē defertur talis oblatio. Tertia qͥd ē iſta donatio. Quarta qͦ dirigit̉ talis cōgregatō. Quita cui dat̉ talis benedictio. Sexta huius preſetatōis aſſociatio. Septima q̄ inde ſeqͥtur remuneratio. Ad prima rn̄det̉: ꝙ a bethleeꝫ tulerūt.Ad ſecundam: ꝙ Mariam ⁊ Ioſeph tulerūt.Ad tertiā: ꝙ deū ⁊ hominē xp̄m tulerūt. Ad qͣrtā: ꝙ ad tēplū hierl̓m obtulerūt. Ad quintaꝫ: ꝙSymeonē ſacerdotē tulerūt. Ad ſextā: ꝙ cumouabꝰ turturibꝰ vel par colūbaꝝ tulerunt. Adſeptimā: ꝙ feſtum maximū Symeon et. Annafecerunt..§. IIII.mū. quicūqꝫ deQuantū ad P. ī ſe vult facerecū ieſu ſacrificiū: pͥmo recedat a bethleem .i. cura carnis: qꝛ vt dicit apoſtolus: Si ſcd̓m carnēvixeritis moriemini .ſ. vita ſpūali. Quāuis antiqui doctores dicāt: ꝙ bethleem īterp̄tant̉ domus panis: moderni tamē īterp̄tāt̉ domū carnis. Et iō diſcēdas a bethleem: ſicut fecit dn̄s ieſus nō corporaliter ſꝫ ſpūaliter .ſ. acura carnis⁊ ſollicitudinis vite corporalis: de craſtino nōcogitādo: ſꝫ ſperādo in eo: qͥ paſcit aues celi: etveſtit flores cāpi. Non dico ne labores: ſꝫ cumxp̄o dico: ne ita ſoliciteris circa curā corporis:vt omiitas aliquā vacationē dei: aut actum adgl̓iam dei ꝑtinentē. Si cogitaſſet populus deiifrael: de qͦ viuemꝰ ī deſerto: de quo veſtiemur:

nunqͣꝫ egreſſi eſſēt de egypto: nunqͣꝫ ad terrāmiſſiōis deueniſſēt. Et poſtqͣꝫ fuerūt inde egreſſi ſb̓ ſpe diuini auxilij: qn̄ cogitauerunt coederecarnes: ⁊ ſitiētes de aqͣ trepidauerūt: ira dei deſcēdit ſuꝑ eos ⁊ mortui ī deſerto: nō ſunt conſecuti optatū finē t̓re ꝓmiſſiōis. Iſta e̓ prīa via ⁊ręgula: quā dꝫ ẜuare: qͥ vult bn̄ deo ſacrificare.Quicūqꝫ āt cogitat pͥus de vita corporis qͣꝫ devita aīe in ſuo ꝓceſſu: vtiqꝫ nō ꝓſperabit̉. Et d̓hoc experiētiā vides in multꝭ qͥ vident̉ inchoaſſe bonū facer̄ ⁊ ſic̄ cancri retro redeūt Cernisglorioſā v̓ginē Mariā paruulā puellā receſſiſſe a parentibꝰ qͥ cōiter hn̄t tantā curā de corpuſculo: vt nō ieiunet: nō vigilet: nō multū oret: ꝙfilios tuos inertes ⁊ deſides efficiunt. Et qꝛ ſic.b. v̓go receſſit a cōſanguineis ponēdo totā ſuāſpem ī dulciſſimo filio ſuo: cibata: veſtita: cuſtodita: directa ab angelo ſctō: qͥ de ea curam habebat ſpecialē: loco cuius Ioſeph ſucceſſit: ⁊ poſtea filius eius qui receſſurus ē mūdo ꝑ paſſionē loco ſui reliqͥt Ioānē: qͥ curā haberet tantepuritatꝭ ⁊ matris ita ꝑfecte. O quantū ē vtile ſetotū iactare dn̄o: ⁊ ob eiꝰ dilectionē nil de ſe curare: huic angeli attēdūt: ſancti adiuuāt: deusſolicite curat: ſeruiūt puri Ioānes. .§. V.Secūda reſponſio ſcilicet qui deferāt oblationē .i. qualis ītētio debetmouere creaturā ad ſe deo ſacrificandū. Circaquod dicit euāgeliſta: ꝙ parētes ſui paruulumxp̄m tulerūt. Secūdū aut veritatē grāmatice.parētes nō intelligūtur niſi pater ⁊ mater qͥ talis partꝰ poſt deū ſūt pͥma cā. Ubi nota ꝙ tresparētes hūit ille bn̄dictus filius oblatꝰ. Et primus eternꝰ fuit pater ſue diuinitatꝭ. Secundafuit ſua venerāda mater eiꝰ hūanitatꝭ. TertiusIoſeph ⁊ hic ſolū ſcd̓m opinionē cōmunē hominū: nō ſecūdū veritatē: qꝛ principiū nō dedinec diuinitati nec hūanitati eiꝰ: ſpūs ſāctꝰ talishūanitatꝭ fabricator pater dici nō pōt: qꝛ de ſuſtantia ſua nil poſuit: nec qͦ ad diuinitatē totab eterno ꝓcedentē a patre: nec quo ad hūatatē totā genitā ſolū aglorioſa matre. Et ſicutfigulus pater nō dr̄ valorū que facit: ita non dr̄ſpūs ſāctꝰ pater chriſti: qͣꝫuis ex puriſſimis ſāguinibꝰ v̓ginis corpꝰ fabricauerit tēplū diuinitatis: ſic dicit magiſter in. iij. ſententiaꝝ. Quando gͦ audis dicere: ꝙ parētes ſui tulerūt ieſū inhieruſalē: ītellige ꝑ parētes patrē dn̄i: matremMariā. ⁊ Ioſeph nutriciū. Et quādo dico patrē: cū oꝑa trinitatꝭ ſint indiuiſa ⁊ totū ſimul faciāt quod ē extra ſe: vt docet. b. Augꝰ. intelligecū patre filiū ⁊ ſpūm ſāctū. dic gͦ ꝙ quecūqꝫ ꝑſone tulerūt ſacrificiū iſtud. Pater: filius: ⁊ ſpūsſāctꝰ. Maria ⁊ Ioſeph. Hic tibi dimitto multas deuotas cōtēplatiōes. Et prīa quomō eternus pr̄ ē ſūmus ſacerdos: qͥ deo quod ip̄e ē ſibi