Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū. XXXV.

gnatiōe cū ſocijs. ſeu loci auſteritate aut grauamine mādatoꝝ tibi īpoſitoꝝ: vel honoris appetitu libertatꝭ aut reꝝ abūdātia ⁊ hiꝰ. tu te ipſuꝫvocas ad aliū ſtatū. qͥ tibi videbit̉ melior qͣꝫ ille īquo es: ⁊ in ſe ipſo ſic erit ꝙ tibi minꝰ ſit vtilis:tamē tu nō cognoſcis. Aliquādo te vocabit angelus ſathanas trāſfigurās ſe in angelū lucis.vt nō ꝑſeueres in diuina vocatōe tibi facta. Aliquādo vocabit amor ſēſitiuus ⁊ tibi videt̉ ſpūalis. Et oēs he vocatiōes ſub ſpecie boni facte.ſil̓es erūt his qͥ a dn̄o ꝓcedūt. Ergo ne d̓cipiapiaris ſume in manu candelā ratōis. Sꝫ ſit benedicta .i. exuta ſenſualitate ⁊ tota ſpūalis. Accenſa debet eē iſta cādela doctrine ſacre. Et factres circuitꝰ ſeu ꝓceſſionē cū tribus pauſationibus. Primꝰ circuitus ē ꝯſiderate diligētervn̄ ꝓcedit talis motus ad mutandū ſtatū: ⁊ ſi ēaſſociatus talis motus ab aliqua ſupradictarūīperfectionuꝫ. Nā ſi ſic eēt talis vocatio ſit tibiſuſpecta. Secūdo circuitus eſt examinare qͥsſit verus ſeruus dei: cui te cōmittas regendumqui ſeparatus ſit ab amore ſui: attendēs ad gloriaꝫ dei humilis nō p̄ſumptuoſus. Et hoc qͣrere oportet cū magno torticio accenſo: ⁊ oculisbene aꝑtis: qꝛ nō reperit̉ fallacior mercantia qͣꝫhō: cuius corē inſcrutabile ſcd̓m Hiero. Sepeitus lupus rapax ab extra ouis mitis. ad īnuēdū igitur talē hominē perfectū: accende lumenxp̄i: ⁊ reſpice ne te decipiat color: hītꝰ: aut affecꝓprius: nō partialis īter ordinē ⁊ ordinē: profeſſionē ⁊ ꝓfeſſionē: domeſticā ⁊ ſilueſtrem. Etquando talē dei ſeruū inueneris illuꝫ cōſule: etſuā doctrinā ſeu conſiliū exequaris: ſecūdū il d̓Tobie quarto. Conſilium ſemꝑ a ſapiēte īquire. Sapientē .ſ. in materia agendorū. Tertiuscircuitꝰ ē cogitare oīa tua motiua circa hoc: ꝙex his magꝭ cedat ad gloriā dei: ſalutē tui: edificationē proximi: frequenter vnus ſtatꝰ eſt melior altero in ſe: ⁊ quod ad diuinū honorē cōtrariū exiſtit. Cōtēplatiua ſublimior ē actiua: ⁊ tn̄Marthe mandat̉ actiue intēdere: nō cōtēplatiue. Melior ſocietas inuenit̉ in vno ordine qͣꝫin altero: ⁊ tamē volēdo aīam tuā ſaluare ī minus bono in qͦ facta ē ꝓfeſſio: ne alijs detur ſcādalū: remanere debes in tuo. Ecce ꝓceſſionemfacimus iſto mane ad docenduꝫ fideles facereiſtos tres circuitus: vt bene ꝓuideas tibi ad faciendum de te bonum ſacrificium. Et hoc ē prīcipium.§. II.Pediū obſeruādumcirca tale ſacrificiū eſt totū ſe tradere: ⁊ ſubijcere diuine voluntati nil ſui reſeruādo ſibi. Et dicit īmolabo in tabernaculo eiꝰ hoſtiā vociferatiōis: tabernaculū diuinū ī qͦ ſeruat̉ oīs res ſacra: ē ipſa dei volūtas: que ſcd̓m ꝙ ꝓbat diuusAugꝰ. ꝯͣ fauſtū: ē forma: via regula oīs ꝑfectio

nis. Et tāto ē creatura bona ⁊ ꝑfecta quāto eūilla ſe cōformat. De iſto capaciſſimo tabernaculo loqͥ ītēdebat ſāctꝰ ille Mar docheus: qn̄ orādo dicebat. Inditiōe tua dn̄e cūcta ſūt poſita:⁊ nō eſt qͥ tue poſſit reſiſtere voluntati. Heſter..xiij. in iſta voluntate dei offert̉ ſacrificiū figuratū ꝑ illud quod offerebat̉ in hierl̓m in qͦ quotidie totus xp̄s p̄ſentat̉ vt ſonāt verba ꝓpoſita .ſ. Tulerūt illū ī hie ruſalē. Hieruſalē enī īterp̄tatur viſio pacis: ⁊ qͥ ſe cōformat voluntati diuine ſemꝑ pacē tractat: pacē videt: ẜm illd̓ pſal̓.Audiā qͥd loquat̉ ī me dn̄s deus: qm̄ loquet̉ pacē in plebē ſuā. Immolare ē totū ardere: ⁊ daſſe hoſtiā deo ſanctā viuētē deo placentē: ī obſequiū rōabile dei: ⁊ ſi tu aliquā partē de te reẜuaſti: q̄ nō cōſumat̉ in igne diuini amoris: pax nōduraret: nec opus bonū inchoatū: ⁊ nō vociferares ī diuino ꝯſpectu. Scis ꝙ modicū fermētū totā maſſā corrūpit: ait apoſtolꝰ. ⁊ parū carnis in corpore putridū niſi abſcidat̉: totū corpus corrupit: huiꝰ rei experientiā vides ī Iuda ꝓditore: ⁊ oīum religioſoꝝ ⁊ religioſaruꝫ ſimulatoꝝ: qͥ etſi cū deuotiōe ſtatū religioniſ aſſūpſerūt: qꝛ totum ſe deo nō dederūt: totū amiſerūt. Qui aūt deo tribuit totā voluntatē: totusſēper ad deū vociferat. ab eo directꝰ ⁊ letificatꝰ⁊ iſta ē hoſtia vociferatiōis ſeu clamoris: ⁊ aꝑtetali vocabulo vociferatiōis. p̄s. vtit̉. qꝛ talis voluntas tota ī deū īmenſa: guſtat dulcedines mirabiles ⁊ cōuerſa in maximū ſtuporē: neſcit qͥdloquat̉ ſꝫ ex admiratōe ſtridet ⁊ vociferat̉. Sicdicebat p̄s. de eo ſacrificio. Oīa oſſa mea dicēt.dn̄e quis ſimilis tibi: vides totū hodie declarstū ꝑ exēplū. quādo mater amātiſſima v̓go maria poſuit totū chriſtū in vlnis antiqui ſacerdotis Symeonis. hic enī ſubito vociferatꝰ ē cumaltis ſtridoribꝰ ſtupore repletus. Nūc dimittanna ēt ꝓphetiſſa clamauit: ⁊ qͥd neſcimꝰ: niſi ꝙannūciabat mirabilia. Et quando audis ꝙ clamat vetuſtus dieꝝ: ⁊ vterana ītellige figuratūꝙ ex tali cōpleto ſacrificio obſtupeſcit ⁊ mutat̉totꝰ ſpūs: ⁊ ēt caro: totus Adā ī Symeonē cōuertitur. tota Eua Anna efficitur. .§. III.Sequitur de fine ſacicivbi dr̄. Cātabo ⁊ pſalmū dicā dn̄o. In qua ꝑteon̄dit̉ hōiem ī ſacrificiū deo oblatū. ſēꝑ deberecātare in id quod ei acciderit nō ſolū patiētiaꝫſeruādo in diuerſis: ſꝫ ēt iucūdādo in illis: ſicutait apl̓s de ſe. Libenter gloriabor in īfirmitatibus meis: vt īhabitet ī me v̓tus xp̄i. De qͦ eniꝫquis tantū gaudere debet quantum de aduerſitate. ꝓſperitas cōmuniter tranſit ⁊ vane hoīeꝫletificari. facit mundū diligere ⁊ ſuꝑbia leuari.vnde ad inferos cōducunt. Et ideo de eis contriſtandū ⁊ lugendū. Sed aduerſitas facit humilium corda reuerti ad deuꝫ: mūdū decipiētēN 2