Titulus .XV.
ꝯpatitur triſticiā: laborē: vel neceſſitatē: qd̓ nondū in vita ꝑceꝑat: vnde ⁊ tunc gaudium plenū:quod potiſſime chriſtꝰ docuit poſtulare: dicēs.petite ⁊ accipietis: vt gaudium veſtrum ſit plenum. Io. xvi. Utiqꝫ maius fuit illud ī aſſumptiōe actualiter omni gaudio vie. Sed gaudiuꝫin cōceptōe: ⁊ natiuitate: fuit maius illo cauſal̓rNaꝫ ꝙ facta fuerat mater dei: ꝙ fuit in corruptiōe: ⁊ natiuitate: fuit cauſa tante ſue exaltatōis:tante glorie ⁊ tante gratie ſibi collate: quia electa erat ⁊ eſſet mater dei. Cū ergo hora ꝑtus adueniſſet circa mediā nocte: ſolaqꝫ cum ioſeph indiuerſorio eſſet in ꝯtēplatione ſuſpēſa: gaudioſuꝑne patrie repleta: videt ante ſe ꝑuulū vagiētē ex ſuo vtero ꝓceſſiſſe in terram iacere: ſubitovt pie credi: ⁊ dici pōt genuflectit̉ ante eū dicēsSalue mi dilecte fili. Adoro te deū meū: qui dignatus es pro ſalute mea: ⁊ oīum hoīum: hancvalle lachrymaꝝ intrare oſculat̉ faciem eius dicens. O facies plena oīum gratiaꝝ in quā deſiderant angeli ꝓſpicere. Manus oſculat̉ dicēsO manus beatiſſime: quot infirmos eſtis ſanature: quot mirabilia oꝑature: oſculat̉ ⁊ pedes:dicens. O ſāctiſſimi pedes quantū diſcurretisꝑ varias ciuitates ⁊ caſtra ad docendū ⁊ laborādū pro ꝯuerſione peccatoꝝ. Et qͥa ꝑuulus ipſeprimā vocē emiſit ſimilē alijs foris plorans: mīpla nō ignorans ipſū moleſtia frigoris ſentire:pati eīm venerat pro nobis: pāniculos de capite ſuo aſſūpſit ⁊ īuoluit eū: ⁊ vt alitu bouis ⁊ aſini aliqualiter calefiat in medio eorū in preſepioponit. Non ſecludit̉ ioſepha gaudio iſto: ⁊ appropinquare nō audens pre leticia lachrymasfundit iudeus deū hūanatū: pro ſaluatōe oīumita hūiliter natū: pre iucūditate exultat: ⁊ ſe capere nō pōt bn̄dicēs ⁊ laudās deū.Ocundū dico ꝙ notaQuantū ad Ctur vginitas genroſa: vel glorioſa in eo ꝙ dicit̉ filiuꝫ ſuum: nullamater dicere pōt cū veritate filiū quē ꝑturit eēex toto ſuū. Nā cū quelibet alia ꝯcipiat ex virovterqꝫ ibi partē hꝫ. Mater .n. eſt principiū paſſiuū in filio materiā adminiſtrans. Pater vero eſt principium actiuum: ⁊ quaſi formam materie mulieri tribuēs: vnde ⁊ principalius oꝑatur: ⁊ iō magis ē patris qͣꝫ matris: ⁊ magis quistenet̉ patri qͣꝫ matri ceteris paribꝰ. Sꝫ ſola. b.maria p̄cꝑit filiū ex toto ſuū: qꝛ nō fuit principum actiuū ex parte viri cū nullus ibi pater: necloſeph: nec alius ſꝫ totū illud corpus ieſu erat d̓puriſſima carne ſeu ſāguinibꝰ. b. marie. hoc p̄dixerat iſaias dicēs. Ecce virgo cōcipiet ⁊ pariefiliū: ⁊ vocabit̉ nomen eiꝰ emanuel: quod interp̄tat̉ nobiſcū deus .ſ. qꝛ deus ⁊ hō. Cocipiet inqͥt⁊ pariet ꝑmanens v̓go. Nō .n. ſignū ſeu miꝝ ꝙdn̄s ibi ꝑmittit ſe dare hōibꝰ: ꝙ virgo prius exiſtens: ⁊ ex viro ꝯiūcta ꝯciꝑet ⁊ pareret: cuꝫ cōe
oībus. Sed ſignū mirabile ⁊ ſupra oēꝫ naturā:⁊ morem vt virgo eſſet et ītacta gnaret ⁊ peret.Sicut .n. vt ait origen̄. Abachuch ītrauit ad danielē in lacū leonū: deferens ei prandiū bonū: ⁊exiuit nō aꝑtis hoſtijs: ſꝫ clauſis. Sic. b. mariaſaluis clauſtris pudoris ꝯcepit ⁊ peꝑit filiū ſuum primogenitū: hͦ oīs canit eccl̓ia in ſequētia.Angelus ꝯſilij natꝰ ē ex virgine. Sol de ſtella.Sol occaſū neſciēs ſtella ſemꝑ rutilās: ſēꝑ clara. Sicut ſidus radiū profert v̓go filiū pari forma. Neqꝫ ſidus radio: neqꝫ mater filio rit corrupta. Et vt ſb̓dit̉. Si nō ſuis vatibus .i. ꝓphetiscredat: vel gētilibꝰ .ſ. iudea īcredula ſybillinis v̓ſibus hec p̄dicta. Sybille .n. q̄ fuerūt pagane:quibꝰ ob meritū: ⁊ excellenntia virgiintatis:tus eſt a deo. ẜm. b. hiero. ſpūs ꝓphetie de hvirgine lōge ante ⁊ ꝑtu eiꝰ p̄nunciauerunt. Sꝫbilla tiburtina ſic ait de chriſto: naſcet̉ ī bethleēchriſtus ⁊ ānunciabit̉ in nazaret regēte thauropacifico fundatore. O felix illa mater cuiꝰ vbera illū lactabunt. Sybilla erithea multa de eiuſpaſſione. Refert ēt. b. Tho. ſcd̓a ſcd̓e ꝙ in ſepulchro cuiuſdā gentilis qui longe ante tēpus īcarnatiōis obierat: ex tra effoſſa: educto cadauerereꝑta ē ad caput eiꝰ lamina aurea: hanc ſcripturā ꝯtinentē. Chriſtus naſcet̉ de v̓gine maria: etcredo in eū. O ſol iteꝝ me videbis cōſtantini ⁊hyrenē tēporibus. quod ideo dictū ē: quia temporibus illius conſtantini: nō magni ſed alteriꝰimꝑatoris ⁊ hyrenē matris eius: qui poſt multos annos a conſtantino magno imperiū tenuerunt repertum eſt illud ſepulchrū. ¶ Patet ⁊hoc per miraculū maximū quod rome euenit.Nam vt ait innocentius tertius: vir vtiqꝫ maxime auctoritatis ⁊ ſanctitatis. Cuꝫ romani toti orbi dn̄arentur: ⁊ pax vbiqꝫ regnaret: fecerūtromani ipſi quoddā templū notabile: vbi ſtatuam poſuerunt romuli primi vrbis edificatorisquē in deū colebant. Vocaruntqꝫ illud tēpacis. Sciſcitati quoqꝫ ſunt per idolū apquantū templū illud duratuꝝ eſſet. Qui eis reſponſū dedit .ſ. diabolus ꝑ eum: ꝙ vſque qͦ virgopareret ⁊ virgo permaneret. Et qͥa viſū eſt eisimpoſſibile virginē parere: quod veꝝ ē ẜꝫ cōeꝫcurſū nature: ſcribi vel ſculpiri fecerūt ī valuiseius tēplū pacis eternū eſtimantes nunqͣꝫ euenire poſſe ꝙ pareret virgo. Sed nocte qua natus eſt chriſtꝰ: templuꝫ illud funditus corruit qꝛ.ſ. virgo peꝑit tunc filiū ſuū primogenitū. Cuꝫ.n. vt refert lucas in euangelio exiſſet edictuꝫ aceſare auguſto: vt deſcriberet̉ vniuerſis orbis.ſ. octauiano. Et vt diligentiꝰ fieret: ordinatumerat: vt qͥlibet ſe deſcribere faceret in ſua ciuitate originali. in ipſa ſui deſcriptōe ſoluebat ceriamonetā pro cenſu: vt ſubditus romano imꝑſoIgitur. b. maria cum eſſet vicia partui: nec huic mandato aſtringeret̉: qꝛ mater iam effecta fe