Capitulum XVII.

fuerūt ꝯfirmati indie penthecoſtes miſſoī eisſpūſancto ad robur. Ubi loco vnctionis viſibilis fuit ignis in forma linguarū: ꝑ quādā correſpondentiā. nā oleum eſt fomētū ignis ⁊ linguacorrſpōdet balſami odori. Beata autē Mariafuit in receptiōe illa ſpirituſſancti cū apl̓is recipiens: vnde ⁊ chriſmata cū eis. ¶ A ſacramētoaltaris ſuſcepto: cōſecuta ē dn̄ice paſſiōis rememorationē: deuotionis actualis exercitationē:cōtra corporalē abſētiā filij cōſolationē. ¶ A ſacramēto vero penitētie recepit gratiā ī excellēti eqͥloquētia. Nā pro cōtritiōe habuit innocētie conuerſationē. Pro cōfeſſione gt̄aꝝ actionē. ꝓ ſatiſfactiōe ſupererogationē. Cū autē ſittriplex ꝯfeſſio .ſ. accuſatio peccatoꝝ: recognitōincōgruitatis ⁊ ingratitudinis: beneficioꝝ confeſſio. Et hec vltima fuit ꝓprie beate Mariecōfeſſio. Cōfitebat̉ aūt ẜm Alber. ꝙ tantā gratiā accepit: ꝙ nunqͣꝫ de condigno eaꝫ meruit:aliqua creatura promereri potuit: licet de congruo meruerit: Hec ⁊ ſimilia fatebatur Ioanni euāgeliſte vt credi pōt cōfeſſori ſuo. ¶ In extrema vnctione recepit cōplete victorie preterite ⁊ plene glorie ſignificationē. Et loco remiſſionis venialium totius doloris mortis remiſſioneꝫ. ¶ Et pro infirmitatis alleuiatione: totiusporis glorificationeꝫ. ¶ Et quanuis beataDaria potuerit hoc ſacramētū nō ſuſcipere:exempta ꝑ priuilegiū: quod dn̄s cōſert his qͦsſine īfirmitate ⁊ mortis dolore dignatus eſt euocare: tamē videtur ꝙ iſti priuilegio ſuo abrenūciauerit ⁊ ſacramētum illud peccatoribus inſtitutum humiliter ſuſcepit: vt humilitatis quāper totā vitaꝫ tenuerat: egreſſum conſumaret.In ſacramētno vero matrimonij cum ſit trix bonū: omne iſtud reperit̉ in cōiugio Marie. Vnde. b. Augu .xxvij. q. ij. Omne nuptiabonū īpletū eſt in ptibus Chriſti .ſ. fidesoles ⁊ ſacramētum.rolem cognoſcimushriſtuꝫ dominū filiū .ſ. virginis: nō Ioſeph.Fidem: quia nullū adulterium. Sacramētumquia nullum diuortiū. Habuit autē beata Maciaꝫ gratiam excellentius: qꝛ mater tante ꝓlis:⁊ qꝛ mater ⁊ v̓go: Nā vt ait. b. Augꝰ. Cōiugiactiora ſūt pari voto cōtinentium. ¶ Sacraūt ordinis nō habuit. Hic enī ſecūdumc̄ hominis repreſētatiōeꝫ prefert dignitatem. Interius autem ſecundū veritatem ꝑtiet ad humilē ſeruitutem. Vnde per oppoſitūul beate Marie opponebatur que interiꝰabuit corā deo dignitatem: exterius coraꝫ honinibus ſūmā habuit humilitatē. Hoc gͦ ſacralem cū alijs mulieribus conformitatem. Noncui ſexus femineus eſt capax ordinis ꝓpter inlignitatem: maioreꝫ peccādi fragilitatē: ⁊ regi-

minis īcōgruitatē. Licet auteꝫ beatiſſima v̓gomaria ſacramētū ordinis nō receꝑit: quicqͥd tn̄dignitatis vel gratie ī ipſis ꝯfert̉ de hoc plenafuit. Cōfert̉ .n. ī eis ſeptiformis gr̄a ſpūſſācti: qͣoīfaria plēa fuit. Itē cū tria ſint ī ſacramēto ordinis .ſ. dignitas mīſterialis: poteſtas ſpūalis:admīſtratio executōis. Hec aūt tria btā mariaeqͥpollētur hūit ⁊ excellent̓: mīſtri eccl̓ie hn̄t dignitatē bn̄ficialē ꝑ characterē excellētie. Btīſſima ēt v̓go hēt coronā regni eccl̓ie militāt̉ ⁊ triūphantꝭ. Un̄ ⁊ ſūmꝰ mīſtroꝝ papa dr̄ ſeruꝰ ẜuorū dei. Hec āt ē regina ⁊ dn̄a angeloꝝ ⁊ īꝑatrixtotiꝰ mūdi. Itē ī miniſtris eſt poteſtas ſpūalistp̄alis delegata a deo: vel ſb̓delegata ⁊ vicaria.In ipſa āt ē plenitudo ptātis celeſtis ex auctoritate ordinaria. Itē ī mīſtris ē executio ligādi⁊ ſoluēdi ꝑ vſū clauiū. In ipſa āt eſt dn̄andi legitima ptās ad ligandū ⁊ ſoluendū per īperiū.Et ſic quicqͥd ē in ordinibꝰ dignitatis ⁊ gr̄e: conſtat btē marie mīme defuiſſe. Et ne videat̉ ſpālibꝰ dignitatū vel v̓tutū ordinibꝰ caruiſſe. Lihoſtiarijs hūit mūdoꝝ ītroductionē ⁊ īmūdoexcluſionē. Cū exorciſtis demonū expulſionē.Cū lectoribꝰ ꝓphetiaꝝ expoſitionē. Cū accolitis illūinatōeꝫ. Cū ſb̓diaconibꝰ doctrine apl̓iceoſtenſionē. Cū diaconibꝰ v̓bi diuini ꝯſeruationē. Et poſtea cū enangeliſtis enarrationē. Cūſacerdotibꝰ corporis chriſti formationē: ꝯͣctionē ⁊ ꝯiūctionē. Ipſa a culpis ⁊ penis ꝑ filiū ſuum nos abſoluit. Hēt ⁊ officia ep̄oꝝ aliqͦ modoſpūali: qm̄ ꝯſecrat tēpla ⁊ altaria q̄ ad eiꝰ honorē fiunt. Cōſecrat v̓gines interius cōfirmādo:⁊ huiuſmodi. Habet beatiſſima cū papa oīumeccleſiaꝝ ſollicitudinē: poteſtatꝭ ſpiritualis plenitudine: priuilegiatoꝝ actuum vniuerſitatē.Et ſic patet ꝙ fuit gratia plena.De gr̄a v̓tuali btē v̓ginis.Ca. xvij.Aę gratia plenaGratia videlicet virtuali. Quidaꝫvt magiſter ſententiarum in. iij. dixerunt gratiam ⁊ virtutem idem eſſe realiter:ſed rōe differre: vt gratia dicat̉ ī quantum facithoīem deo gratū. Uirtꝰ ī quantū īducit ad oꝑādū oꝑa v̓tuoſa. Sed. b. Tho. in ſūma ꝓbat gratiā realiter diſtinctā ⁊ v̓tute: vt ſicut a ſole ꝓcedūt multi radij diuerſi ab eo: ⁊ ab aīa fluūt multe potentie realiter diſtincte ab ea: ita ⁊ v̓tutesoēs ꝓcedunt a gratia diſtincte ab ea realit̓. Etipſa quidē gratia vt in ſubiecto eſt in aīa. Uirtutes vero in potentijs aīe ad expediendū easad bn̄ operādū: oēs igit̉ v̓tutes fluūt a gr̄a gratū faciēte. Quā gratia v̓go beata hūit pleniſſime. Iuxta hoc. Aue gr̄a plēa gͦ habuit oēs virtutes ꝑfectiſſime: vn̄ ip̄a ait Ecc̄i. xxiiij. In me