Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū .XVII.

cuiqꝫ ſecundum propriam virtutem: ergo quecunqꝫ creatura ē capax oīs gratie cuius eſt capax pura creatura: illa erit plēa oī gratia. Talis āt creatura fuit beatiſſima v̓go maria: ergoipſa ē plena oī gratia: cuius ꝑticeps pōt eē oīspura creatura. Ubi ſciendū ꝙ triplex ē genusgr̄aꝝ. Eſt .n. gratia gratū deo faciēs ꝑꝑ ſui ſanctitatē. Eſt gratia gratis a deo data ꝑꝑ alioruꝫvtilitatē. Eſt gr̄a p̄uilegioꝝ a d̓o collata ad ſingularē ſb̓limitatē. Oībus his plena fuit virgomaria: vt dicere valeat illud Ecc̄i. xxiiij. In meomnis gratia. Et ideo tranſite ad me omnes qͥconcupiſcitis me. ⁊ cetera.que ſoluꝫDe prima gratla reperitinbonis dicit apl̓s ad hebr. vltimo. Optimum ēifinitū vn̄ Pe .i. canōica. Maxīa ⁊ p̄cioſa nob̓dōauit deꝰ: vt ſimus diuine naͣe ꝯſortes ⁊ dijꝑꝑticipationē Ecc̄. xl. Gratia dei ſicut ꝑadiſus īpn̄dictōibꝰ. Parat .n. nobis dei viſū .i. aſpectū⁊ ſecū hꝫ oēm ſpūalē bn̄dictioneꝫ. Et illis ſolisdr̄. Uenite bn̄dicti pr̄is mei Math̓. xxv. qͥ cuꝫgratia tranſierūt iſta de ſeculo. Sed ⁊ iſta grāē triplex real̓r diſtīcta vna ab alt̓a ⁊ diuerſi effectus. Eſt .n. gratia ſacramentalis: eſt gratia v̓tualis: eſt gratia muneralis: oīs iſta gratia fuitvgine ⁊ ꝑfectiſſime. Et iō veriſſime dr̄ ei. Aueratia plena. Et de prima gratia .ſ. ſacramētaliicit magiſter in. iiij. ꝙ ſacramētum ē īuiſibilisgratie: quā .ſ. ꝯtinet viſibilis forma.1de graCractando igitū. tia: q. ſ. ioībus. vij. ſacramētis eſt varia. Sciēdū ꝙ ſicutqͦdlibet facramētū ꝯtinet in ſe gratiā gratū facientē: ad tollendū morbū peccati vel reliquiaseius: vnde ⁊ medicine aīe dn̄r: ſicut q̄ auferunta corporibus morbos medicine corporalis: vn̄ex qͦlibet eoꝝ deuote ſūpto recipit̉ vel augeturgr atia ſi nō ponat̉ obſtaculū. Ad recipiendumigit̉ talē: talis reqͥrit̉ actualis receptio ſacramēti cū fieri pōt. Et ideo ſi dicimus virginē plenāhac gratia: oportet ēt dicere ꝙ ſacramēta ſuſcepit: qd̓ firmat Alber. ſuꝑ miſſus ē: oīa vꝫ ſacramēta ſūpſiſſe ordine excepto. Sed ⁊ ipſos ꝑ eqͥpollentiā accepit vt dicet̉. Sꝫ qͥa nō eis eguit:qm̄ pctm̄ nullū actuale cōmiſit: originale cōtractū iā ꝑ ſcīficationē ī vtero matris ſue erat extīctū cū reliquijs ſuis. Ideo oportet circa huiuſiodi tria videre. Primo quare ipſa ſacranēta ſuſcepit. Secūdo quare hoc ſcriptura reticuit. Tertio quid vtilitatis ex eis acquiſiuit.Quantū ad primū ẜm Alber. vbt ſupra ſciēdū ꝙ vt dictū ē: v̓go maria nō accepit ſacramēta ex neceſſitate vt alij: ſed triplici ex cā ipſa ſacramēta deuote ſuſcepit. Prima ob ſui maio-

rē humiliationē. Scd̓a ob alioꝝ inſtructioneꝫ.Tertia ob bonoꝝ ſuꝑerogationē. Quantū adprimū. Sicut primū documentū qd̓ dedit nob̓⁊ infudit prima mater Eua fuit ſuꝑbia: qua voluit ſe deo equari: ita prima marie virtus: inqͥt.b. Ambro. ē hūilitas. hāc nos mat̓ ſpūalis ī oībus edocuit. Un̄ ſicut legalia obſeruauit īſtituta pro pctōribꝰ tanqͣꝫ pctō ſb̓dita foret: q̄ tn̄ oī carebat: vt patet in ſacrificio purificationis: ⁊ filijredēptione. Ita etiā ſacramēta que ſūt medicine principaliter peccatoꝝ ex hūilitate ſuſciperevoluit. vnde. b. Bernar. vere virgo maria nō īdiges purificatōe. Sed nec filius tuus circūciſione. Eſto gͦ ⁊ tu ſicut vna ex mulieribus ſicutille eſt vnus ex illis .i. peccatoribus ẜm apparētiaꝫ. Scd̓o ſacramenta fuſcepit. b. marta ꝑꝑīſtructionē alioꝝ vt ꝑfectos doceret ſui exēploſeruare leges ſuꝑioꝝ: ēt ſi nō tenerent̉ ꝓmulgatū fuerat a dn̄o ꝑ apl̓os oībus edictū. Euntesdocete oēs gētes: baptizātes eos ī noīe patris⁊ filij ⁊ ſpūſſancti .ſ. docentes eos ſeruare q̄cunqꝫ mandaui vobis Math̓. vltimo: vt de penitētia de euchariſtia: ⁊ alijs huiuſmodi. Uoluit gͦbeata virgo obſeruare ⁊ hec mandata filij: vt īvitaret nos exēplo ad obediētiā: peccatores ētīſtruit vt nō eruoeſcāt aſſumere remedia hūiliaad delendū peccata inſtituta. Erubeſcant aliqͥpeccatores ſciri ⁊ ideo nō cōfitent̉ peccata ſua:ne cognoſcant̉ tales eē quales ſunt in malicia.Unde. b. Bernar. Oīa inſania hoīum: pudetablui .ſ. per ſacramēta: ⁊ nō pudet inquinari .ſ. ꝑpeccata: pudet ſordes abſtergere: ⁊ nō pudet cotrahere. b. maria vero cū eēt ſine peccato: tamēſacramēta ꝯtra peccata ī remediū īſtituta ſuſcepit: acſi eſſet peccatrix. Tertio ꝑꝑ bonoꝝ ſuꝑerogationē: vt dicit̉ apocal̓. vltimo. Qui iuſtꝰē iuſtificet̉ adhuc. Et in prouer dicit̉. Iuſtoruꝫſemita que ē via arta virtutū quaſi lux ſplēdēsproficit ⁊ creſcit vſqꝫ ad ꝑfectu diē .ſ. viſiōeꝫ clarā patrie. Tepidoꝝ enī ⁊ imperfectorū eſt ſeruare neceſſaria ad ſalutē: ⁊ non curare in anteriora ſe extēdere: quod ꝑiculoſuꝫ eſt diſpoſitoad caſum. Sed perfecti conſiderātes ꝙ ſtatusgratie ⁊ virtutū eſt quaſi infinitus: qꝛ nunqͣꝫ poteſt tātū in gratia proficere: quin valeat multomagis creſcere: ꝓpt̓ qd̓ dicit apl̓s. Creſcētes īgr̄a dei .ſ. ſitis. Nā vt dicit̉ Ccc̄i. Cū conſumauerit homo: tūc īcipiet reſpectu eiꝰ qd̓ reſtat advalēdū meritū auge̓. Uirgo igit̉ Maria: etſiin ſāctificatione ſua fuerit ex vtero matris plēagr̄a: ⁊ ī ꝯceptū filij multo magis repleta tāta .ſ.quāte erat capax pura creatura: nō adeo ꝙ nōpotuerit ī ea creſcere dū erat viatrix: hͦ eniꝫ fuitpͥuilegiū ſoliꝰ Chriſti qͥ gr̄am accepit ab initioſuo infinitā: ita .ſ. vt nō poſſet in ea creſcere. Etiō qͦtidie magis ac magis beata Maria ī illisexercebat̉. vn̄ poſſet magis meritū augere ⁊ d̓o