Titulus. XV.

gratia collata: Sꝫ īuenit: qꝛ ipſā reꝫ gratię ꝑditā pͥmo recuꝑauit hūano generi. Hoc Adānō fecit: qꝛ ⁊ ſi gr̄am ꝑditā ꝑ penitentiā recuꝑauit: vt dr̄ de pe. di. i. Sicut pͥmi: hoc tm̄ pro fenō ꝓ toto humano genere ꝓcurauit. Sꝫ Maria pro oībus inuenit: qꝛ ꝑ ip̄aꝫ oēs gratiā rehabuerūt virtualit̓ ꝑ filiū ipſa nob̓ afferenteꝫ.Meruit āt hoc de ꝯgruo. Un̄. b. Augꝰ in ſermone. O beata Maria qͥs tibi digne iura gr̄arū ⁊ laudū p̄conia valeat īpēdere: q̄ tuo ſingulari merito mūdo ſuccurriſti ꝑdito. Et cū ꝑ virtutes gratuitas ſit ꝓprie meritū .i. ꝑ opera eaꝫEt. b. Augꝰ dicat: ꝙ hūilitas Marie nobisgenuit deū. Et. b. Ber. ꝙ ipſa Maria eſt muſier illa euāgelica q̄ cōmiſcuit ſata tria: id ē deitatē: aīam: ⁊ carnē Chriſti in vna ꝑſona ꝯiūxit.Et fermētū ad ea ꝯmiſcēda ſeu fermētāda fuitfides eiꝰ. Et. b. Augꝰ ꝙ beatior fuit Maria cōcipiēdo fide qͣꝫ carne. Patet ꝙ meruit gratiaꝫnobis ꝑditā inuenire. Inueniſti ait. Nō creaſti gratiā: qꝛ hoc dei eſt qͥa gratiaꝫ ⁊ gl̓am dabitdn̄s. Inueniſti. Nō ſemꝑ habuiſti vt filiꝰ tuusDe quo Ioānis. i. Plenū gr̄a ⁊ veritate. Inueniſti nō rapuiſti vt angelus primus. dicens.Similis ero altiſſimo. Inuēiſti nō ꝑdidiſti: vtprimi parētes: qui vt ait. b. Augu. voluerūt diuinitatē ⁊ ꝑdiderunt felicitatē gratie .ſ. ⁊ glorie.Inueniſti nō emiſti: vt Simon magus qui obtulit pecuniā apl̓is vt emeret gratiā ſpirituſſacti. Inueniſti qꝛ queſiſti: qꝛ qͥquerit inuenit:virgo prudētiſſima vt doctrix fideliſſima. Sedreddidiſti vt mater miſericordiſſima. Inueniſti gratiā dei miſerantis charitate: ꝓmittentisveritate: hōis neceſſitate: tui ad hoc idoneitate.Inueniſti gratiā inc̄atā in deū. Et in illa ⁊ cū illa oēm creaturā. Inueniſti grariā ſpecialē. Etgeneralē quidē: qꝛ gratia que fuit ⁊ eſt in oībuselectis in ip̄a fuit .ſ. gratū faciēs. Gratiā ſpecialē que .ſ. fuit in aliquibus ſanctis ſꝫ nō in oībus:vt gratie gratis date apl̓is ⁊ alijs. Gratiam ſingularē: que ſibi ſoli ꝯuenit: vt pꝫ de duodecī eiꝰpriuilegijs. Et de his oībus plene infra dicet̉.Inuēiſti gratiā corporalē: quia grātioſa ī aſpectu oībus ⁊ in ſermone: pͣs. Diffuſa eſt gratia īlabijs tuis. Sed maria hanc gnaͣlē habuit quātū ad corporis reſurrectionē cū alijs. Sed atealios: quia qͣꝫcitius poſt mortē. Specialē: quātū ad virginitatis ītegritatē: ſed ꝑfectius cunciSingularē: quantū ad vteri fecūditatē: ⁊ talismater facta vnigeniti: mater dei ⁊ plaſmatorisoīum: mater inuiolata: mater ītacta. Inueniſtigratiā apud deū. Ubi ſciendū: ꝙ iſta prepoſitōapud deū tripliciter ſumitur. Quandoqꝫ eīꝫ d̓cit equalitatē eſſentie: vt illud. Uerbū erat apd̓deū Ioānis. i. Qn̄qꝫ equalitatē ẜm ſitū: vt quādo opponit̉ ad ſupra ⁊ infra. Sicut dictū eſt. ii.Regū. ij. Pontus eſt thronꝰ matris apud vel

luxta thronū regis. Qn̄qꝫ apud ⁊ iuxta ponit̉reſpectiue: ſicut dicitur de mulieribus: ꝙ ſtabant iuxta crucē̓. Nō quidē abſolute. Sic eniſtabat mater Ieſu ⁊ ioannes iuxta crucē̓: quiavalde prope. Sed alie mulieres dicunt̉ ſtare iuxta crucē reſpectiue .i. reſpectu turbe que longius eis erat a cruce. Unde ⁊ alius euāgeliſtadicit. Mulieres ſtabant a lōge reſpectu .ſ. mtris ieſu: que abſolute iuxta crucē ſtabat. Et.bus his tribus modis poteſt exponi hic iſtuapud deū: nā primo modo ſicut filius dicit̉ eſſeapud patrē: propter idēptitatē nature: qꝛ eiudē nature. Sic maria gratiā īuenit: vt ſit apdeū .ſ. filiū: qꝛ .ſ. eius nature cū eo ẜm humantē in qua eſt vnū cū matre: ſicut ī deitate vnūpatre. Et ve iſta ē gratia nimis mirabilis. Secundo modo .ſ. quantū ad ſitū: certū eſt ꝙ exaltata ē in celo ſuꝑ choros angeloꝝ: vnde ⁊ apuodeū .i. excellētiori gradu glorie d̓corata ſuꝑ oēspura creaturaſ. Iuxta illud. p̄s. Aſtitit regia adextris tuis .ſ. bea. maria. Iuxta figurā illā ſupradictā de matre Salomonis cuius thronupoſitus eſt iuxta thronū eius. Et aꝑte: qͥa vnē maieſtas regia in rege ⁊ regina: ⁊ coequant̉ ſibi. Inuenit gͦ gratiā vt ſit apud deū .i. excellentiori gloria qͣꝫ alie creature. Tertio modo dicit̉apud deū: qꝛ ꝓpiquiſſima fuit deo reſpetu aliorū in ſanctitate. Unde ⁊ ei familiariſſima: vt inueniat gratiā apud deū pro deuotis eius: ⁊ refugiū habentibus ad eā in ſuis neceſſitatibusApud ergo deū creatorē: factorē: iuſtificatorē:⁊ glorificatorē: inuenit gatiā ad procurandumoībus. Un̄ bene ait angelus. Aue gratia plēa.¶ De triplici genere gratiaꝝ. ¶ Capl̓m. xvi.¶ Ue gratia plenaHec plenitudo gr̄e pōt intelligi tripl̓r: vel qꝛ ſūmā ⁊ oēꝫ gratiā habuivel qꝛ maior gr̄a nō fuit. vel qꝛ maioris gr̄e capax nō fuit: Cōſtat āt ẜm Alber. vbi ſupra: qͥa n̄ſūmā ⁊ oēm hūit: qꝛ gr̄am vnionis nō habueſt ſūma in nūero gratiaꝝ: nō ipſa: ſꝫ filius eiufuit deitati vnitꝰ. Sil̓r maior gratia fuit ī filiin quantū hō qͣꝫ in ea. Unde dici non pōt: ꝙ mior gratia qͣꝫ ſua nō fuit. Reſtat gͦ vt ītelligattertio mō .ſ. qꝛ maioris gr̄e capax non fuit puracreatura: ⁊ in ſtatu illo viatoꝝ: nā ſi aucͣtae gr̄aī aſſūptōe: qꝛ dicit̉ gr̄a ꝯfirmata tūc effecta ē incōprehēſoꝝ nūero. Preterea priuilegia principū ſt̓ late īterpretanda. Cū gͦ dn̄s in priuilegioſuo qd̓ ei mittit ꝑ angelū: dicat gratiā plenā nullā ſpecificādo: erit ꝓ oībus īterpretandū. Preterea deus infundit ſuā bonitatem vnicuſqꝫ ẜmſuā virtutē ⁊ capacitatē: vt patet Math. xxv.De dn̄o qui tradidit ſeruis ſuis bona ſua vni