.XV.Capitulū

plena ſūma gratia habituali ſimul cuꝫ corporefuit in vtero v̓ginis. Nō tamē beata Mariaita plena fuit gratia quātū ad animā ſeu affectūquin potuerit in ea creſce̓. Nec ita plena veritate quātum ad ītellectū: ꝙ in via cognoueritomnia: vel etiā cognouerit ꝑ ſpeciē: ſicut ſācti īgloria¶ Sola aūt v̓go Maria plena gr̄a fuitint̓ puras creaturas: qꝛ maiorē gratiaꝫ haberenō potuit. Niſi enim ipſa deitati vniretur: maior gr̄a nō potuit ītelligi qͣꝫ ꝙ de ipſa acciperet̉qd̓ vniret̉: hoc eſt ꝙ niſi ipſa eſſet deus: maiorgr̄a ītelligi non pōt qͣꝫ ꝙ eſſet mater dei. Hiero.Quod natura non habuit vſus neſciuit: ignorauit ratio: mens non capit humana: pauet celum: ſtupet terra: oīs creatura ēt celeſtis miratur: hoc totū ē qd̓ per Gabrielē nūciat̉ cū dicitgratia plena: ⁊ per Chriſtū implet̉ carnē de eaaſſumens. ¶ Tertia plenitudo q̄ eſt receptiuacum mēſura: tamē ⁊ effluxiua: que eſt qͥdam hatꝰ mētis: deo gratā creaturā faciēs: ⁊ omniaꝑa eius que ab ea ꝓcedūt meritoria et dignavita eterna: De qua apl̓s ad Ro. vi. Gr̄a devita eterna. Et ad Titū. iij. iuſtificaſti gr̄a ipher̄des ſumꝰ ẜm ſpē vite eterne. Hec plēitudoreplet mentē īterius ⁊ effluit exterius per oꝑationeꝫ bonā. Et hec plenitudo fuit in. b. maria:pl̓is: Stephano ⁊ Tabita: que dicit̉ ī actibuspoſtoloꝝ plena operibus bonis .ſ. interioribꝰcharitatē formatis ⁊ elemoſynis ideſt exterioribus procedentibus ex fide ꝑ dilectionē oꝑanluenti: tāto magis recipit de īfluentia eius: ſic̄patet de igne ⁊ aqua: quāto .n. qͥs magis approinquat igni qͥ ē pͥncipiū caloris: tāto magis calefit qͣꝫto fluuiꝰ magis appropinquat mari qd̓prīcipiū ē: aquaꝝ tanto ꝓfundior ⁊ copioſior eſtaqua. Et qꝛ virgo maxime appropinquat chriſto principio effluxiuo gratie: nā mr̄ eius ē id̓oplena gr̄a pre ceteris. Nā vt dicit̉ Ioan. i. Delenitudine eiꝰ .ſ. chriſti oēs accepimꝰ gr̄am abo collatā cauſatiue ī quātū deꝰ: meritorie ⁊ exēplariter in quantū hō. ¶ Hec āt effluxio gr̄e q̄mentē implet ⁊ effluit ꝑ opus exterius cōis oībus ſāctis ē triplex ẜm Alber. vbi ſupra. Quidā .n. effluūt de īteriori perfectione gr̄e ad exteriorē oꝑationē: ad ſui ſaluationē ⁊ alioꝝ ꝑ exēpla edificationē. Et hec ē cōis oībus ſāctis hn̄tibus tp̄s oꝑandi: ⁊ hec dicit̉ plenitudo ſufficiētie: ad quā tenent̉ oēs: de qua pōt ītelligi dictūde tabita: ꝙ erat plena oꝑibus bonis. Secundo alij effluunt nō ſolū ꝑ bonā operationē exteriorē ad ſui ſalutē ⁊ alioꝝ edificationē: ſꝫ etiaꝫꝑ doctrinā falutarē in eccl̓ie edificationem. Etde iſta dicit̉ illud Act̉. ij. ⁊. primo. Repleti ſuntoēs ſpirituſancto: ⁊ ceperunt loqui. Tertio alieffluūt nō ſolū ꝑ operationē bonā exteriorem

⁊ aliorum inſtructionem: ſꝫ etiam ꝑ anime ſue:ideſt: vite pro fide poſitionē: vt in Stephano qͥdicit̉ plenus gratia ⁊ fortitudine. Plenꝰ gratia ad ꝯuertendos peccatores: ⁊ fortitudine adtolerandos paſſionis dolores. Et hec diciturplenitudo excellentie. ¶ Secunda dici poteſtplenitudo abundantie. Omnis iſta plenitudoin virgine fuit ſuꝑ oēs excellentius: vt dice̓ valeat. In plenitudine ſanctoꝝ .i. gratie ſanctordetentio mea. Ecc̄i. xxiiij .i. detineo oēm plenitudinē gratie: plena fuit operibus bonis .i. elementiſ. Unde ⁊. b. Bernar. dicit: ꝙ in die purificatiōis obtulit ſacrificiū pauꝑum par turtuꝝvl̓ columbaꝝ: quia ⁊ ſi magi reges obtulerāt eipaucis diebꝰ ante nō modicū auꝝ: iā illud pauperibus erogauerat. Plena fuit gratia ꝑ doctrine cōicationē. Ipſa enī apoſtolos ⁊ euāgeliſtas alioꝝ doctores de ml̓tis īſtruxit myſterijsUnde ⁊ Beda dicit ſuper illud. Maria cōſeruabat oīa verba: hec ꝯferens in corde ſuo Luce. ij. qꝛ .ſ. menti retinebat illa myſteria: vt poſtea apoſtolis ea explicaret. Plena fuit tolerantia pene in paſſione filij: cuius aīam pertrāſiuit gladius doloris: vt plus qͣꝫ martyrē dicateam Herony. Aue igitur omni gratia plena.Unde de ipſa figurate dicit̉ ſub nōine Heſterregine q̄ humilis interpretat̉. Fōs paruus creuit in flumē maximū. Fons dicitur ꝓpter abūdantē gratia ⁊ originē eius: quia ex ea chriſtusvnde nobis oībus mīa ⁊ gratia influxit. Paruus dicitur ꝓpter humilitatē: propter qua creuit in flumē maximū: qn̄ .ſ. nobis genuit dominum noſtrū Ieſū chriſtū. Qui ait Ecc̄s. xxiiij.Ego quaſi aqueductus exiui de paradiſo deicoopertus .ſ. carne mortali: de paradiſo .i. fonteparadiſi eccleſie. Fons enim vt dr̄ Gen̄. ij. egrediebatur de loco voluptatis .i. ꝑaradiſo: virgo:ſcilicet maria plena gratia. Qui fons diuidit̉ iniiij. capita. Effectus eīꝫ gratie ꝓcedētis ab iſtofōte ad. iiij. partes extendit̉. ¶ Ad angelos vꝫ.eos reſtaurando ⁊ letificando. ¶ Ad īferos demones virtutē eoꝝ exterminando: p̄s. Cōfregiſti capita draconū ī aquis. Ad patres qͥ erātin limbo a tenebris liberando: ad hoīes qui ſūtin mundo: iuſtificando ⁊ a multis malis liberādo. Excellentiſſime igitur dicitur. Aue gratiaplena. Nā vt ait. b. Bernar. de plenitudīe eiusoēs recipiunt: captiuus redēptionē: eger curationē: triſtis cōſolationē: peccator venia: iuſtusgratiā: angeli leticiā. Tota trinitas gloriā. De.§. II.niqꝫ dei fllius carnis ſubſtantiam.apud deū.Inueniſti gralia xxvis vbis cōprehendit̉ excellētia beate marie. Et exeo ꝙ dicit angelus. Inueniſti. Inuenit ait. nōqꝛ prima in re gratie venit. Nā angelus prius īhanc rē gratie venit: cum .ſ. a principio ſibi fuit