Titulus .XV.

pōt intelligi illud Math̓. xviij. Ue mūdo a ſcādalis. Quia enī hoīes in oꝑibus ſuis nō obſeruant debitas circūſtantias: io ſequūtur multaſcādala. Sꝫ aue .i. ſine iſto ve fuit maria q̄ ſemꝑoꝑata eſt ꝯſilio manuū ſuaꝝ. Prou̓. vlti. id eſtin oꝑibꝰ ſuis ꝯſilium habebat: diſcernēdo debitas circūſtātias. ¶ In exequēdo erramꝰ nonoꝑando ⁊ executiōi mādādo: vel tarde qd̓ rō decreuit fiendū ex negligētia vl̓ pigritia: cū tn̄ vtait ph̓us ī ethicis. oꝑtet ꝯſiliata velociꝰ ex equi.Et iſtud ve incurrimꝰ frequētiſſime nō exequēdo qͥ cognouimꝰ ⁊ deliberauimꝰ face̓. Et ne diſſolutis corde. Eccl̓i qui .ſ. non virilit̓ exequuntur qd̓ intēdūt. Sꝫ aue .i. ſine iſto ve fuit mariavn̄ ꝯcepto filio cū audiſſet heliſabeth grauidā.Cogitās illi ſeruire in ꝑtu. Exurgens abijt inmontana cū feſtinatiōe ad domū zacharie. Luce. ij. Oīa hec ꝑtinēt ad prudentiam. qͣ pleniſſima fuit: Un̄ de ea canit eccl̓ia. Quo ꝓgrederis virgo prudētiſſima ⁊cͣ..§. V.Secunduꝫ ue eſt doloris cōmune oībꝰ in cōcupiſcibili. Eccl̓s. Cūctꝭdies eiꝰ laboribus ⁊ erūnis pleni ſunt psͣ. xvij.dolores inferni circūdederūt me. Itē. tribulationē ⁊ dolorē inueni. Et quis ē ille qͥ vnqͣꝫ euaſerit iſtud ve. Sꝫ quō dicimꝰ de v̓gine d̓ iſto veAue .i. ſine ve doloris. Cū vt dicit damaſcenꝰ:dolores ꝑtus fuerūt ei reſeruati in paſſione filij: tunc enī aīam eius ꝑtrāſiuit gladiꝰ: vt p̄dixerat ſymeo. Et ibi dolores vt ꝑturiētis vtiqꝫ exhis que dicit Seneca ꝓbat̉ fuiſſe ſine eo: dicitenī ꝙ ſapiēs nō turbat̉ vl̓ ꝯtriſtat̉ qͥcqͥd acciderit ei. Et hoc ſic ꝓbat. Ualidiꝰ ē qd̓ ledit eo qd̓ledit̉. Nequitia aūt nō eſt fortior virtute ſꝫ īfirmior. Nō ledit̉ aūt qͥs niſi a malis. Ergo nō ledit̉ ſapiēs: dolor aūt eſt de leſione. ¶ Iteꝫ aliarōne. Diuinitati nō nocet̉. Sꝫ oīs ſapiēs ꝑticipatione deꝰ ē: gͦ ſapiēti non nocet̉. Dolor aūtde leſione. dolor aūt ē de nocumēto. ¶ Itē tertia ratione ſic ꝓbat. Oīs iniuria ē alicuius reiq̄ ꝑdi pōt. Sapiēs aūt nihil pōt ꝑdere: oīa ī ſerepoſuit. Nihil credidit fortune: bona ſua hꝫin ſolido. Nihil aūt cupit fortuna qd̓ nō dedit.Nulla ergo turbatio cadit in ſapientem .i. v̓tuoſuꝫ: hūc enim appellat ſapientē. Sꝫ omne vedoloris ē turbatio: gͦ ve non cadit in ſapientemUirgo aūt maria ꝓculdubio fuit omni ſapiēteſapiētior ⁊ ꝑfectior: gͦ in ea non fuit ve doloris.Et hͦ vtiqꝫ verū eſt; quātū ad rōem fuium oībꝰſuꝑ oēs potentias ſuas ordinatiſſima: rōne ſuperiore ſꝑ domināte inferioribꝰ viribꝰ. Un̄ qͥdquid doloris ſuſtinuit in corꝑe ẜm ſenſualitatēvt in paſſione filij: maximū totū ceſſit ei in materiā amoris ⁊ gaudij ẜm rationē. Et ſic ī ea dolor maximꝰ in paſſione filij ẜm ſenſitiuā nūqͣꝫ cōtrarius fuit gaudio rōis: qd̓ habebat ex cogni-

tiōe: qꝛ ex paſſiōe filij ſeq̄bat̉ dei honor ex redēptiōe hūani generis. Sine ve gͦ doloris ī rōnefuit. Quāuis aūt ī ceteris ſapiētibꝰ ⁊ ꝑfectis vſris hͦ aliqn̄ fuerit: vt .ſ. ẜm rōeꝫ nō habuerit turbationē vel doloreꝫ ī adu̓ſis: nō tn̄ ita vniu̓ſalit̓quin aliqn̄ turbatꝰ fuerit ⁊ offuſcatꝰ oculꝰ rōnisEi ſi nō excecatꝰ. Tertiū ve .ſ. pudoris īcurrithō ꝑ peccatuꝫ. Nā in ſtatu īnocentie dr̄. Gene.iij. ꝙ erāt nudi ambo .ſ. adam ⁊ eua ⁊ nō erubeſcebat. Sꝫ poſt peccatū videntes ſe nudos erubuerūt: vnde propter pudorē fecerūt ſibi perizomata ad cooꝑiendū ignominiā ſuā. Eſt autēcrubeſcētia timor de turpi pn̄ti vel p̄terito: cuioēs ſb̓ijcimur: qꝛ oēs facimꝰ ꝯfuſione digna p̄xliij. Aota die verecūdia mea cōtra me eſt. Sꝫab hoc ve fuit īmunis v̓go maria: qꝛ nihil turpitudinis vnqͣꝫ geſſit vel in ſe habuit. nihil inordinationis. Ꝙ aūt ambro. dicit de ea ꝙ erat intēta operi: verecūda ſermone: vult dice ꝙ in exteriori ꝯuerſatione on̄debat verecūdiā: on̄dēsneceſſariā maxime iuuenibꝰ ⁊ mulieribꝰ: nō ꝙrō eaꝫ argueret de aliqͣ turpi re pn̄ti vl̓ preterita. ¶ Ex ꝑte ꝯiūcti .i. aīe cū corꝑe reꝑit̉ in hūano genere triplex ve .ſ. ignorātie: culpe: ⁊ pene.Ignorātia magna e̓ in oībꝰ. Neſcit emī hōfinēſuū Eccl̓s. ix. qͦ ad corpꝰ ⁊ quo ad aīam: nā ignorat diē mortis ſue: ⁊ qͦ ꝑget: ad penā vel gloriā.Et in vita vt dr̄ Eccl̓s. ix. Nemo ſcit vtꝝ odiovel amore dignꝰ ſit .i. ſit in gr̄a dei vel non. Sedbeata v̓go maria ab iſto̓ ve fuit libera: qꝛ certaerat nō ſolum ꝙ gr̄am dei habebat: ſꝫ etiā ꝙ pleeet na gratia augelo ſibi nunciante qͥ mentiri nonpōt. Sciuit enim per reuelationē diem mortisſue: ⁊ ꝙ maximam gloriam conſecutura eſſet.¶ Ue culpe ē friplex qꝛ culpa original̓: culpamortalis: ⁊ culpa venialis de pͥmo Hiere. xv..c. Ue mihi mater mea quare genuiſti me virūrixe. Ex conceptu enim contrahitur originalecum quo naſcimur: cum rixa carnis ⁊ ſpiritus:E ab hoc fuit libera beata maria: quia ⁊ ſi concepta in eo vt ceteri: tamen nata ſine eo ſanctificata in vtero. Neqꝫ enim feſtis laudibus celebraretur .ſ. natiuitaſ eius: ſi non ſancta naſcereturinquit beatꝰ Bernhardus ī ſermone. Eiſi aliqſancti vt iohānes baptiſta ⁊ hieremias fuerūt ivtero ſāctificati: ſꝫ nō in tanta copia gratie: necita cito. Nam infuſa aīa in corꝑe pie credi pōt:ꝙ eadē die fuerit ab illa culpa emudata. Ad qd̓facit qd̓ ait p̄s. loquēdo de ſāctificatiōe tabernaculi altiſſimi: qd̓ tab̓naculū nulli dubiū fuit beata virgo. Adiuuabit eā deꝰ mane diluculo: adiiuit dando ipſi virgini gratiā adiutricē ad vincidū ex oī ꝑte peccatū. Mane .i. in principio ſucanimationis cū recipit animā cum luce intellectꝰ: diliculo .i. qͣꝫ citius. Ue culpe mortal̓ actualis plurimi incurrunt: quod niſi emūdetur perpenitentiaꝫ a peccatis ceſſando ſequitur aliud