Capitulū XIII.

ve eterne dānationis de quo pōt illud Apocaꝫexponi vnū ve abijt ecce aliud ve: ve vnū ē culpa q̄ abijt moriēdo qꝛ ceſſat quis peccare. Sedſeqͥtur ad illud ve eterne dānationis ⁊ pōt diciillud p̄s. Tu .ſ. deꝰ cōfregiſti capita draconū inaquis. Capita draconū ſunt ſeptē vicia capitalia. Un̄ ⁊ Ioh̓. ī apoca. Uidit draconē qui inſidiebat̉ mulieri hr̄e ſeptē capita. Hec capita cōfringunt̉ in aquis gratiarū que fuerūt ī mariaplenitudine: vt de ea poſſit illud intelligi Gen̄.iaxꝭ. i. Cōgregationeſqꝫ gr̄aꝝ appellauit maria: ꝓducto hoc noīe nō correpte ꝓlato ẜm litteramMaria enī vt ait beatus Hierony. plenitudogratie ſe infudit. Fuerunt ſeptem capita draconum .i. vicia capitalia confracta in maria: ⁊ qͦ adſeip̄am: qꝛ nulluꝫ eorū habuit: ⁊ quo ad nos ſuomerito ⁊ exēplo ac filio ſuo. De ſeptemplici vepeccati mortal̓ dicit Iſaias. c. i. Ue genti peccatrici populo graui iniqͥtatē: ſemini nequaꝫ filijs ſceleratis: de reliquerūt deū: blaſphemaueſanctū iſrl̓: abalienati ſunt retrorſum. In qͣforitate notātur ſeptē capitalia vicia quibꝰdebet̉ ve eterne dānationis: a quibus oīno fuitmaria libera. Et ideo bene ei dicit̉. Aue .i. ſineve huius. Primū eſt vicium gule. Et huic dedita gens dr̄ peccatrix: qd̓ importat habitū permanētem. Nullū enī viciū eſt ī nobis ita ꝑmanens vt gula habituatū quaſi in nobis ⁊ qͣ citiꝰexerceat. Naꝫ puer totus ē gule deditꝰ. Et qͥsē ille qui vltra metas neceſſitatis non rapiaturīcibo ⁊ potu. Qd̓ cuꝫ mortale ē preparat̉ ei veeterne dānationis ẜm illud Iſaie. v. Ue qͥ conſurgitis mane ad ebrietatē ſectandaꝫ ⁊cͣ. Ab hͦmaria beata libera fuit. Secūdum caput draconis ē accidia: h̓ eſt ppl̓us grauis iniqͥtate. Naꝫaccidia aggrauat animā vt nil boni agere libeat. Sed vediſſolutis corde dicit̉. Eccl̓i. ij. Tertiū caput ē luxuria. Et hoc ē ſemē nequā: qꝛ nequiter effūdit ſemē. Sed ve qui opulenti eſtisī ſyon: qͥ laſciuitis ī ſtratꝭ veſtris. habet̉ Amosvi. Quartū caput ē auaricia. Et dediti huic vicio ſunt filij ſcelerati. Auaricia enī nil ſceleſtiꝰ.Sꝫ ve his qui ꝯgregāt auariciā inquit ꝓph̓a.Quintū caput eſt ſuꝑbia. Et hi ſunt qͥ de reliōrūt deum. Per nullū etiā viciū recedit quis adeo ⁊ bellat ꝯtra eū ſicut ꝑ ſuꝑbiā. Sꝫ ve corone ſuꝑbie ſcribit̉ in Iſa. c. xxviij. De tracta eſtenī ad inferos ſuꝑbia tua. Sextū caput eſt iraꝑ hanc homines peſſimi blaſphemauerūt ſanctu iſrl̓. Sꝫ dr̄ Eccl̓i. ij. Ue his qͥ ꝑdiderūt ſuſtinētiā .i. patiētiam victi ab ira. Septimū caputeſt inuidia. Inuidi aūt abalienati ſunt a deo retrorſum. Deꝰ oīa ſua bona cōicat: inuidus autēdolet ꝙ aliquis extra ſe habeat bona. vnde alienus a cōditionibꝰ dei. Sꝫ dicit̉ in epl̓a iude. vehis qui abierunt in viam chaim et chore. Iud̓..ij. Hi ex inuidia moti pͥmus ꝯtra abel. alter cō

tra moyſen. ¶ Ab oībꝰ his fuit libera maria.Nā abſtinētie dedita vt oſtēdit beatꝰ Ambro.Ab accidia libera cuius ſpūs exultauit ſꝑ ī domino oꝑata. A luxuria aliena: qꝛ virgo. Auaritie neſcia: q̄ oīa ſua cōicauit pauꝑibꝰ. Cōtra ſuperbiā humillima: Quia reſpexit hūilitatē ⁊cͣ.Nil in ea ire: q̄ inter omnes mitis vt in paſſiōefilij. Inuidia nunqͣꝫ in ea que ſalutē omniū ſemper optabat. ¶ De ve culpe venialis cui debetur pena purgatorij ſi nō purgatur: pōt intelligi illud Michec ꝓphete. ij. c. Ue vob̓ qui cogitatis inutile. Nā cogitationes inutiles communiter ſunt venialia peccata. Sed ab omniculpa actuali mortali ⁊ veniali fuit libera virgomaria: de quibꝰ loquit̉. b. Aug. cum ait in li. denatura ⁊ gratia. Cū de peccatis agitur nullamprorſus volo de ea haberi mētionem. Ea excepta omnes ſancti ⁊ ſancte cū viuerēt cum iohāne euāgeliſta ſanctiſſimo dicerēt. Si dixerimꝰquia peccatū non habemꝰ actuale: ſaltē venialeꝑpetratū: ipſi nos ſeducimꝰ ⁊ veritas in nobisnō eſt. ¶ Ue tertiū .ſ. pene eſt ꝯſequēs ex peccato penitudo: qꝛ ꝯſcientia remordet de malo.Iuxta illud. b. Aug. in li. ꝯfeſſionū. Iuſſiſti domine ⁊ ſic eſt vt oīs inordinatus animus ip̄e .ſ.ſibi pena ſit. ⁊ ph̓s in ethiciſ. Omnis malus impletur penitudine. Uel etiam ve pene: eſt inclinatio ad alia mala perpetrāda. vn̄ Grego. peccatum quod per penitētiam nō delet̉ mox ſuopondere ad aliud trahit. Et licet ꝑ baptiſmumfomes peccati .i. inclinatio ad malum minuat̉:vt nō dominet̉: non tn̄ extinguitur quin incitamentum ad illud ſepe exurgat. De quo ve pene pōt intelligi illud Mich̓. Ue eis qm̄ receſſerūt a me .ſ. peccādo. Sꝫ ab huiuſmodi fuit īmunis. b. maria: qꝛ cū nullū ꝯmiſerit peccatū: nonhūit penitudinē de eo: nec aliquā inclinationeꝫad malū. Tota puchra es: de ea dr̄ in Canticisiiij. c. ⁊ macula nō eſt in te. Aꝑte gͦ ei dr̄. Aue. i.ſine ve ignorātie culpe ⁊ pene p̄dcīs. .§. VI.Fuit beata maria ſineve qd̓ ꝯtingit oībꝰ matribus. Unde dn̄s ieſus:ve pregnātibꝰ ⁊ nutriētibꝰ Mathei. xxiiij. Eſtaūt iſtud ve triplex ī mr̄ibꝰ .ſ. dānificētie: indige̓tie: ⁊ afficiētie. ¶ Dānū aūt triplex incurrit femina cū mr̄ efficit̉ .ſ. qꝛ in ꝯceptū ꝑdit virginitatē theſauꝝ irrecuꝑabilē. Poſt ꝯceptū venuſtatē ⁊ ſanitatē. Nō enī mulieres grauide apꝑentita pulchre vt priª nec ſane: qꝛ ſb̓ijciūt̉ multis alteratiōibꝰ ꝓpt ꝯceptū. In ꝑtu aūt ꝑdūt hoīmſocietatē. Nō enī pn̄t viri accede̓ ad eas: ſed abhuiuſmodi fuit libera v̓go maria. Nā ī ꝯceptunō amiſit v̓ginitatē ſꝫ aucͣta ē puritas eiꝰ. Rubū quē viderat moyſeſ īcōbuſtū ꝯſeruatā agnouimus tuam laudabilem virginitatē dei genitrix canit eccl̓ia. Pulchritudineꝫ nō minuit ex