Capitulū XIII.

imploratu ſuo naſcēs ꝓferta. quaſi dicēs. Similis ſum Ade maſculus: miſerias īūeras etmortē cui ſū ſubditꝰ deplorās. Femina autē inortu ſuo plorans. e. reſonet quaſi diceret. Feīaſū eue ſil̓is: cuius miſerijs ⁊ maledictꝭ ſubijciorSed Adam ⁊ Eua cuꝫ filijs ⁊ filiabus ſuis abeis mortificatꝭ viuificantur ꝑ virgineꝫ matremquod ſignificat ꝑ mediū inter. a. ⁊. e. media trix⁊ genitrix vite per filiū ſuuꝫ benedictū. ¶ Ubietiā aduertēdū ꝙ iſtud nomē Eua: ſi littere ip̄eecontrario exprimātur ſecundū ordinē ſuū: ſonat aue. q. d. angelus. Ideo tibi dico. Aue quaſi tota cōtraria es Eue. Et hoc eſt quod cāit eccleſia in Imno. ſumēs illud aue gabriel̓ ore: fūda nos in pace mutās nomē eue. Illa enī euāfecit filios ſuos īimicos dei ⁊ iſta nos pacificauit deo. Illa ſuperbiuit cōtra dn̄m: ſil̓is volēseē deo: iſta ſe ꝓfūdiſſime humiliauit: vocās ſe nomatrē dn̄i ſicut erat: ſed ancillā dn̄i Ecce ait ancilla dn̄i. Illa mater cūctoꝝ viuētiū ſpiritualisīterfectrix: hec cūctorum mat̉ ſpiritual̓ viuificatrix: Illa maledicta multipl̓r a deo: hec bn̄dicta in matris vtero. Et ideo merito dixit angelꝰAue quod eſt oppoſitū eue: v̓ſis litteris ecōtraSciendū etiā ꝙ lr̄a a expreſſa voce formaturgutture: ⁊ ī gutture cōiter hebrea locutō formtur. e formatur in palato: ⁊ in palato grecꝰ ſuaverba ꝓnūciat. u. ꝓnūciat̉ in labijs ea acuēdo⁊ latinus in labijs quodāmō loquit̉. Aꝑte gͦ inquit aue. q. d. oīs lingua tā hebraica qͣꝫ greca etlatina te laudat. hoc omnis doctrine atteſtatur.§. IIII.myſterium.Quarto oſtēditur exhoc verbo ſingularitas marie: ſibi enī ſoli congruit hoc verbū aue: qd̓ deriuat̉ ab a qd̓ eſt ſine⁊ ve qͣſi ſine ve. Ue aūt importat miſeriā. Nulla autē pura creatura eſt: q̄ ſit ſine ve niſi virgomaria. ¶Notāduꝫ igit̉ ẜm alb. ſuꝑ miſſus ē: ꝙv̓go fuit ſine ve cōi: oībꝰ hōibꝰ ꝯueniēti: ſine veſpāli: oībꝰ mulieribꝰ ꝯtingēti: ſine ve ꝑticulari:oībꝰ mulieribꝰ ſeu matribus ꝯgruēti. Et ve qd̓tāgit oēs ꝑ pctm̄ hoīes triplex eſt: vt merito dicat̉ ꝑ Ioͣ. in apoc. ter ve ve ve: habitātibꝰ in t̓raex ꝑte ſcꝫ corꝑis: ex ꝑte aīe: ⁊ ex ꝑte ꝯiūcti. Exꝑte corꝑis ꝑ pctm̄ incurrit diſtēꝑatōem: ⁊ naturaliū appetituū inordinatōem. Corpꝰ em̄ diſtēperat̉ in humoribꝰ ꝑ nimios labores ⁊ īordinatas paſſiōes. Un̄ ſeneca dicit: ꝙ plures occiditvoluptas qͣꝫ gladiꝰ. Itē ve eſt ꝑ corꝑis ad aīaꝫrebellionē: qꝛ caro ait apl̓s ꝯcupiſcit aduerſusſpm̄. Tertio per ip̄iꝰ poſt mortē corꝑis incine.ratōnem: qꝛ puluis es: ⁊ in puluerē reuerteris.Gen. iij. Unde ⁊ pͥmo hōi in ꝑſona oīm iſtd̓ triplex ve fuit p̄nūciatū a dn̄o dicēte. Maledictaterra in oꝑe tuo .i. corpꝰ de terra factū. In ſudore vultꝰ tui veſceris pane tuo: ꝑ ſudores cor

pus diſtēperat̉. Spinas ⁊ tribulos germīabittibi terra .ſ. corꝑis pūctōnes .ſ. ⁊ pruritꝰ ꝯcupīeꝯtra ſpm̄: donec reuertaris in terrā de qͣ ſūptꝰes ꝑ incinerationem. ¶ Sed ab iſto triplici vefuit maria libera ⁊ ſine eo. Nulla enī inordinatio paſſionū fuit in ea vel diſtēperātia humorūex opeꝝ inordinatōe: q̄ ordinatiſſima fuit ī oībꝰEt rep̄ſſo ⁊ extīcto in ea fomite cōcupīe. Nullꝰetiā pͥmꝰ motꝰ ad pctm̄ ſeu cōtra ſpm̄ fuit in ea.Unde dictū fuit de ea in figurā. Ipſa conterꝫcaput tuū. Gen. iij. Caput ſerpētis antiqͥ ſuntpͥmi motus peccati: qͥbus ip̄e inſidiatur animeSed virgo maria cōtriuit ex toto extīguēs Incinerata: poſt mortē nō fuit ſꝫ gl̓ificata: in corꝑeregnat cū filio. vnde b. aug. Putredo ⁊ v̓misſunt opprobriū humane ꝯditōnis: a quo marienatura excipit̉: quā de ea ieſus aſſumpſiſſe probat̉. Ex ꝑte aūt aīe triplex ve oēs incurrimusve erroris: ve doloris: ⁊ ve pudoris. Errare ēalid̓ ꝓ alio putare: ſcꝫ flm̄ ꝓ vero: malū ꝓ bonoIſa. liij. Oēs qͣſi oues errauimꝰ. b. aug. Errornō eſt in natura hoīs inſtituti: ſed pena dānati.i. puniti a deo ꝑ pctm̄. Errauimꝰ in rōnali tripl̓r .ſ. in eligēdo: in diſcernendo: ⁊ in exequēdoꝓuer. Errat qui oꝑāt̉ malū. Primū qd̓ occurrit in agēdo eſt finis. Omne enī agēs: agit ꝓpt̓finē inqͥt ph̓s. Finis aūt hꝫ rōem boni. Nemoemī intēdēs ad malū oꝑat̉. Sed iſtud bonuꝫ qd̓quis intēdit in oꝑādo eſt aliqn̄ verum bonū: vtopꝰ v̓tuoſum: aliqn̄ apparēs bonū ſed nō veruꝫbonuꝫ: vt opꝰ vitioſum. Auaritia enī intēdit inſuo oꝑe bonū vtile lucri: ſed qꝛ poſtponit ſalutē aīe: obſeruatōem diuini p̄cepti ꝓhibētis illicita lucra: ideo nō verū bonū eligit: ſed apparēs⁊ falſum. Luxurioſus eligit bonū delectabile.carnis contra virtutē caſtitatis: eſtimans tuncillud maius bonū qͣꝫ caſtitateꝫ: ⁊ ſic errat. Sedſeruus dei eligit bonū honeſtatis quod eſt verum bonum deo acceptū: opus ſcꝫ virtuoſumiſtud vel illud. Iſtud ergo ve erroris de qͦ Iſa.v. dicitur. Ue qui dicitis malū bonum: ⁊ bonūmalum: frequenter omnes incurrūt: ſed mariaſine iſto ve fuit. Optimā enī partem ſibi elegitmaria in omnibus Lu. x. Unuꝫ quippe ſcimꝰpro certo inquit odilio in ſermone: quia omnisMarie actio ſemper intenta fuit in domino.¶ In diſcernēdo erramꝰ. Noͣ em ſufficit eligēbonū finē in opere noſtro: ſed etiam debita media perueniēdi ad illum finē querere. Unde dictū fuit ad chaym ẜm aliā trāſlatōem. Si recteofferas ⁊ nō recte diuidas peccaſti .i. ſi intēdas⁊ facias bonū opꝰ ⁊ nō obẜues debitas circūſtātias: q̄ ſunt diuerſe: vt debitū locū: tp̄s: modum⁊ hmoi pctm̄ incurrit̉. Bonum eſt enī dare elemoſyna ꝓpter deum. Sed dare non indigentivel ei qui abutitur ⁊ huiuſmodi: non eſt bonuꝫEt illud ve etiā frequentius incurritur: de quo