Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus .XV.

Cuius rei exēplū apparere debuit in ip̄a cōceptōe xp̄i. Un̄. b. aug. de ſancta v̓ginitate. oportebat caput nr̄m inſigni miraculo ẜm corꝑª naſci de virgine: vt ſignaret ſua mēbra naſci de eccleſia v̓gine ẜm ſpm̄ naſcitura. Apl̓s. De ſpōdivos .ſ. fideles vni viro: v̓ginē caſta exhibe̓ xp̄oſcꝫ eccl̓iam integrā fide: ⁊ a peccato incorruptāNon obſtat ꝙ Ioſeph aliquādo dicitur paterchriſti: vt luc. ij. quia dictus eſt pater .i. nutricius: vel ẜm opinionem vulgi. De angelica ſalutatōe .ſ. Aue. Ca. xiij.E ſalutatione facta virgini marie: cū dei filiū ꝯcepitL YAue ei dixit angelꝰ. Mos antiqͥſſimus eſt: cum quis amico occurrit vel lrāꝫ autambaſiatā mittit: in principio ẜmonis ſalutareeū. Hic eſt ꝙ gl̓oſus deꝰ mittēs nūciū ſuū Gabrie lē ad annūciādū mirabile ſacramētū incarnatōis fiēde in v̓gine amiciſſima ip̄i deo: ſalutateā ex ꝑſona ip̄iꝰ dei dicēs. Aue. Equidē diu̓ſusmodꝰ ſalutatōis vſitat̉ ⁊ reꝑit̉ in ſcpͥturis: videlicet ꝑ aue: ꝑ ſalue: ꝑ gaude. Nā dn̄s ieſus reſuſcitatꝰ occurrēs mulieribꝰ veniētibꝰ a monumēto: ⁊ eūtibꝰ diſcipulis nūciare eiꝰ reſurrectōemſalutauit eas: dicēs Auete. math. vl⁊ ioab pͥnceps exercitꝰ dauid: occurrēs amaſe vt amicuſalutās ait. Salue mi frat̓. ij. Re. xx. Et iudeiqui erāt hieroſolymis mittētes lrās eis qͥ erātī egypto amicis ſuis ⁊ generis ſui ſalutauerūtdicētes ſalutē ⁊ pacē bonā. Angelꝰ aūt raphaelingreſſus ad thobiā ſalutās ait. Gaudium tibiſꝑ ſit. Et pͥmꝰ quidē modꝰ ſalutatōis ꝯuenit ſalutatis īcipiētibꝰ: quia optat̉ ex modo loquēdivt ſint ſine ve: p̄cipue culpe: ab a qd̓ eſt ſine ⁊ veqd̓ importat malū. Secūdꝰ ꝯgruit ꝓficientibꝰqꝛ optat̉ ſalꝰ .i. ꝓfectꝰ ⁊ infirmitas in virtutibꝰ.Tertiꝰ aſcribit̉ ꝑfectis ſcꝫ gaudere in dominoEt qꝛ hoc nō pōt eſſe ſine pace mētis que eſt cāeiꝰ: ideo chriſtꝰ diſcipulos qui ſtatū te nebāt ꝑfectoꝝ ſalutabat ꝑ pacē: dicēs pax vobis. Angelꝰ ergo gabriel: qꝛ nūciabat virgini in ꝑſonahumani generis īcarnatōem: ꝑ quā inchoabat̉ꝓcuratio ſalutis humane. Profectꝰ aūt ⁊ ꝑctio noſtre ſalutis poſt ea facta eſt ꝑ ſacramēinſtituta ab eo doctrinā ⁊ paſſionē. Ideo magꝭdecuit ſalutatio iſta fieri ꝑ aue qͣꝫ ꝑ ſalue vl̓ gaude. Hec Alb. magnꝰ ſuꝑ miſſus eſt. Ex hoc aūtv̓bo ml̓ta myſteria inſinuāt̉. Primo ſalutationē mittētis maieſtas. Scd̓o incarnatōis ⁊ vnionis ſb̓limitaſ. Tertio humanatōis hꝰ vtilitasQuarto recipiēt ſalutatōeꝫ ſingl̓aritas. §. I.Quantum ad primumſciendū ꝙ angelus marie dixit aue ex ꝑte ip̄ius

dei: qd̓ verbū ſeu dictio habet tres litteras inuentes ꝑſonas diuine maieſtatis: ſcꝫ patris: filij⁊ ſpūſſancti. Naꝫ prima lr̄a que eſt a: ſignificatſpm̄ſanctū. Ip̄e enī ſpūſſanctꝰ ait Greg. amoreſt. Secūda littera eſt u: ſignificās ꝑſonā filij qͥeſt verbū pr̄is ⁊ qͣſi mediꝰ: nō ſitu ſꝫ nūero interprēm ⁊ ſpinſcm̄. Nā tres ſunt ait Io. in epl̓a. i..c. v. qͥ teſtimoniū dāt in celo. Pr̄ v̓bū ⁊ ſpūſſanctus. Tertia lr̄a eſt e: ſignificans prēm. Nā vtdicit Hila. in li. de tri. Eternitas ē in pr̄e: nō itatn̄ qͥn filiꝰ ⁊ ſpūſſcūs etiā ſit eternꝰ cuꝫ eo: ſꝫ qꝛ eiappropͥat̉ magis: eternū importat qͥd ſine pͥncipio: filiꝰ aūt ⁊ ſpūſſcūs quāuis nō habeāt prīcipiū huiꝰ creatōnis nec factōnis: hn̄t tn̄ pͥncipiūemanatōis: qꝛ emanat filiꝰ a pr̄e: ⁊ ſpūſſanctꝰ abvtroqꝫ: etſi ab eterno: ſolꝰ aūt pr̄ eſt ſine aliquoprīcipio: qꝛ a nullo ip̄e emanat. Dicit gͦ angel̓ꝰaue. q. d. tota t̓nitas me mittit ad te: qꝛ ⁊ ip̄a tota oꝑabit̉ iſtā incarnatiōem in te. .§. II.Uniōis ſublimitas etiam hoc denotat. A lr̄a eſt prima lr̄a alphabeti ſquo oēs ſcīe cōprehēdunt̉. Eſt prima ẜm om̄eidioma. Nā litterarū hebrearū: quā lrāꝫ vocātaleph: ⁊ grecorū qui dicūt alpha: ⁊ latinorū quiexprimūt eā per a. Ultima aūt littera alphabeti ẜm latinos eſt u. Et u adiūgit̉ ⁊ cōiungit̉ a invnā dictōem per ē. Inter naͣs intellectuales pͥma ⁊ ſup̄ma prīcipiū omīs creature ⁊ ſapientieeſt naͣ diuina ſignata ꝑ a. Unde ipſe deus dicit̉Apoc. i. Ego ſuꝫ alpha ⁊ o: prīcipiū ⁊ finis oīscreaturē. Ultima aūt naturaꝝ que intelligētihn̄t eſt naͣ humana deſignata ꝑ u. vltimā lr̄amq̄ naͣ in ſuppoſito dr̄ vir. Cuiꝰ dictōnis pͥncipiūē u: vn̄ ⁊ Gen. ij. dixit Adā de vxore ſua matreoīm eua: hec vocabit̉ virago̓: qꝛ de viro ſūpta ēIſta aūt duona .ſ. diuīa ⁊ hūana: ꝯiūcta ſūt adinuicē ī vnitate ꝑſone ī v̓gine maria: ſignata ī uqꝛ ſicutē media int̓ a ⁊ e: ſic v̓go maria e ⁊ dr̄ mediatrix hominū int̓ deū ⁊ hoīes: qͣſi mediatrixreconciliatrix: qꝛ in ea facta ē talis vnio: ſicut a⁊ u littere vniunt̉ in e: ī vna dictione. Nulla autem vnio in creaturis reperitur ita ſb̓limis: ſedomnes excedit ⁊ omnem intellectum tranſcendit. Ecce inquit prophetia: veniet deus et homo. Dicit ergo angelus. Aue. q. d. hoc ē quotibi nuntio: quia in te vnientur in vna perſordeus ⁊ homo. Naturam enim humanam in tede te aſſumeret.Utilitas quoqꝫ hic implicatur in aue. Oēs dr̄ in uerſu dicūt. e. vel aqͦtqͦt naſcūtur ex eua .ſ. in egreſſu ex vtero matris. Naſcūtur enī lugendo: qͥ ploratꝰ eſt ẜm. b.Aug. de ciui. dei quaſi q̄dā ꝓphētia nr̄i incolaas tus deſignantem ex hoc qꝛ in terrā ⁊ vallem lachrymaꝝ ⁊ miſeriaꝝ intramꝰ. Et maſcuſꝰ qͥdeꝫ