Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū. XII.

ait p̄s. cēte ſimoſexto. On̄dēs eius vtilitatem.Miſit v̓bū ſuū ſanauit eos: eripuit eos deinterioribꝰ eoꝝ. Miſſus dr̄ dei filiꝰ: qꝛ celuvel pr̄eꝫ reliqͥt: ſꝫ qꝛ carnē ſuſcepit noſtra ī viſibil̓ nob̓ apꝑuit. Et ex hac incarnatōe hoc maximū bonū nob̓ ſecutū ē qꝛ ſanauit genus hūa a cecitate. Una .n. chatena tenebraꝝ oēs tenebātur cōpediti .ſ. cecitatis erroꝝ: qͥb plenuserat mūdus qd̓ ipſe ih̓s xp̄s figuratiue on̄dit:qn̄ ceco a natiuitate luto fc̄o ex ſputo pl̓uer̄ poſito ſuꝑ eiꝰ oculos dixͣ. Uald̓ ad natatoriaſilōe qd̓ interp̄tat̉ miſſus. Quo facto lotꝰ ī aqͣviſū recepit. Iohā. ix. Lutū .n. ex ſputo ſignatmyſteriū incarnatiōis: in deifiliꝰ ſapīa tāqͣꝫ ſaliua ex ore pr̄is ꝓdiēs vnita puluere nr̄e mortalitatꝭ fuit. Ponit̉ ſuꝑ oculos noſtros: credimꝰ hoc loti aqͣ baptiſmi: hac fide lumengr̄e recepimꝰ. Et crediderūt ait ip̄e dei filiꝰ incarnationē .ſ. om̄s fideles: qꝛ tu me miſiſti .i. incarnari inſtituiſti. Ioh̓. xvij. Eripuit ēt nos deiteritionibꝰ .i. mortibꝰ noſtris .ſ. de morte inferni: de morte peccati: de morte corporiſ. In vltima tn̄ reſurrectiōe. In cuiꝰ figurā ī mūdouerſatꝰ: tres mortuos ſuſcitauit. .n. ait ip̄eIohā. iij. Miſit d̓s filiū ſuū in mūdū vt iudicet .i. cōdemuꝫ mundū ſꝫ vt ſaluet̉ eum ab hismortibus. Ubi. b. Augu. ſuꝑ Ioa. Quātū eſtin medio ſaluare venit egrotū immo mortuūſuſcitare. Sꝫ ip̄e .ſ. ſe interemit p̄cepta medici ẜuare vult. Ergo ſi vis ad vitā ingrediMath. xix. tibi ꝑatā: ẜua mādata. ſhuiꝰ mediOquāto deſiderio iſtā miſſionē antiqͥ pr̄esitabāt dicētes Moiſē: obſecro dn̄e mittee miſſurus es. Exo iiij: Sꝫ ecce miſſūtilitate de v̓gine ꝯceptū: natū ꝯuerſatūres vinee .i. fideles non ſolū ſemel vt iudeieiectū occiderūt: ſꝫ quotidie iteꝝ crucifigūt malis moribꝰ ſuis: ita inqͥt apl̓s ad heb. vi. Rurſus crucifigētes in ſe ipſis filiū dei: on̄tui habētes Uideamus aūt circa iſtā miſſionē tria.Primo quare dei filius miſſus.Secundo quare ad Mariam miſſus.Tertio quare ad virginem miſſus.Quantum ad primum.ſ. quare potius miſſus .i. incarnatꝰ ſit filiꝰ qͣꝫ pr̄vel ſpūſſāctus: qꝛ dic̄ p̄s. cvi. Miſit v̓bū ſuū.ſ. ē filius ſuus. Et āgelus ad mariā: v̓tus altiſſimi obūbrabit tibi .i. filiꝰ altiſſimi: ē virtuſead heb i. portāſqꝫ omnia .i. ſuſtētās deo v̓bo vtutis ſue .i. filio: qe virtus ſua. Et iterū chriſtūdei v̓tutē dei ſapientiā. Iſta ergo v̓tus .i. deifiliꝰ obūbrabit tibi .i. corpus aſſumet ex te inpoſſit lux videri. Aſſignat aūt beatus Tho. intertia. ꝑte. q. iij. arti. viij. tres ratiōes ꝯueniētiehuiꝰ quare decuit magꝭ filiū mitti .i. incarnaripr̄ vel ſpūſſāctus. Primo ex ꝑte vnionis. Se

cūdo ex fine īcarnatōis Tertio ex occaſiōe nr̄eꝑditiōis. Quātū ad pͥmū .ſ. ex ꝑte vnionis ſatpatet: qͥa ꝯueniēter ea ſt̓ ſimilia ſibi inuicē vniunt̉ Quis oue: hōie: bonus bono:malꝰ malo i ꝯuerſatiōe ſibi vniunt̉. Ipſiꝰ ātꝑſona filij ē v̓bū dei: attēdit̉ cōis ꝯueniētia adtotā creaturā: qꝛ v̓bū artificis .i. ꝯceptꝰ eiꝰ: ē ſimilitudo exēplaris eoꝝ fiūt ab artifice: ita deī qd̓ ē eternꝰ ꝯceptꝰ eiꝰ ē ſil̓itudo exēplariſtotiꝰ creature: ideo ſic̄ ꝑticipationē huiꝰ ſil̓itudinis creature ſūt in ꝓprijs ſpeciebꝰ inſtitute: ſꝫ mobiliter: ita vnionē verbi ad creaturā participatiuam ſed perſonalē ꝯueniēs fuitreparari creaturā in ordine ad eternā īmobi ꝑfectionē. artifex formā artiſ ꝯceptāqua artificiatū cōdidit ipſu ſi collapſū fuerit reſtaurat. vn̄ p̄s. Omnia in ſapiētia feciſti: apl̓sDeꝰ erat in xp̄o: mūdū recōciliās ſibi. Qd̓ aūtdixͣ Mat. xxv. miſſus niſi ad oues ꝑierūt domꝰ iſral̓: intelligit̉ ad p̄dicādū miracula faciēdū ip̄e in ꝑſona ſua: ſꝫ ad ſaluādū adoēs miſſuſ ē: ſuos diſcipl̓os p̄dicaturꝰ orbēEūtes ait ite p̄dicate euāgeliū creature .i. generatiōi hoinū natiōi. Reminiſcere aitleo papa: qꝛ erutus de poteſtate tenebraꝝ trāſlatꝰ es in dei lumē regnū. Preciū tuū ſāguisxp̄i ē in v̓itatete iudicabit .i. cōdēnabit: in miſericordia te redemit ſi vꝫ ingratꝰ fueris tantobn̄ficio incarnatiōiſ: te ſibi vniēdo incorporādo dilectionē. Scd̓o pōt accipi huiusꝯueniētie ex fine incarnatiōis: ē īpletio p̄deſtinatiōis eoꝝ .ſ. p̄ordinati ad hereditatē celeſtē debet̉ niſi filijs ſcd̓m illud ad Ro. viij. Sifilij heredes. Et ꝯgruū fuit: vt ē filiꝰnaturalis: hoīes ꝑticiparēt ſimilitudinē huiusfiliatiōis ẜm adoptionē ſicut apoſtolus. Ro.viij. Quos p̄ſciuit hos p̄deſtinauit ꝯformesfieri imagini filij ſui. ēt in ſapīa ꝓficiat ē ꝓpria eiꝰ ꝑfectio: ꝓut ē rōalis: ꝑticipat dei a omnis ſapiētia hōinū deriuat̉: ſic̄ diſcipulus inſtruit̉ hoc recepit v̓bū magiſtrivn̄ Eccc̄i .i. dr̄. Fōs ſapiētie v̓bū d̓i in excelſis ad ꝯſumatā ꝑfectionē hōis ꝯueniēs fuit: vipſū verbū dei ꝑſonaliter hūane nature vniretur: vn̄ ſi regina auſtri ſeu ſabba venit a finibuſterre audire fapiētiam ſalomonis puri hōis:plato multas regiōes ꝑagrauit vt audiret philoſophos de natura reꝝ diſſerētes: qͣꝫto magīsfideles debēt cōcurrere auiditate audireſapīam incarnatā in euāgelijs quotidie reſonā illa ẜuare. beati audiūt v̓bū dei cuſtodiūt illud lu. xi. ait ipſe. Tertio pōt accipi huiꝰ cōgruentie: ex occaſiōe ruine nr̄e .i. peccato pͥmi ꝑentꝭ: cui incarnationē remediū adhibet̉. Peccauit .n. pͥmꝰ appetēdo ſcīaꝫ: vtpꝫ ex v̓bis ẜpētis ātiqͥ ꝓmittētis ſcīam boni etmali: vn̄ ꝯueniēs fuit vt v̓bū v̓e ſapīe redu