Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. XV.

ad occaſum ſuꝑ nr̄m emiſperiū. dies enī naͣlisē̓. xxiiij. horaꝝ ꝯprehēdēs etiā nocte̓: in veteri teſtamēto inchoabat̉ a luce .ſ. ī mane vt pꝫ extextu littere Gen̄. i. decēs fuit recreatioē gratiā allatā īchoaret a luce. Qd̓ aūt dicit̉Sap̄. xviij. mediū ſilētiū tenerēt oīa: nox īſuo curſu mediū iter habe̓t: oīpotēs ſer mo tuꝰdn̄e .i. filiꝰ de celis a regalibꝰ ſedibꝰ venit. Ex oauctoritate poſſet videri: iſta annūciatio fuerit facta media nocte. Rn̄deo non intēdit ſapiens ibi notare tēpus ſeu horā incarnationisſꝫ ſtatū eoꝝ quibꝰ venit: oēs vna cathena tenebraꝝ erroꝝ vicioꝝ erāt ꝯpediti. Angelꝰ autēmagis debuit nūciare: ex hora nūciatiōis deſignare ꝓpͥetatē effectū incarnationis ſcilicꝫinitiū ſeu ortū veri ſol̓: potiꝰ qͣꝫ ſtatū eoꝝ quibꝰortꝰ ē: nec etiā in veſꝑe .i. ſero debuit nūciare ſignificās finē ſcl̓i .i. ſextā etatē in incarnatꝰ eſt.ẜm illud apl̓i ad Gall̓. iiij. Poſtqͣꝫ venit plenitudo tꝑis miſit deꝰ filiū ſuū. i. penl̓. etas. alibinos ſumꝰ in qͦs fines ſcl̓oꝝ deuenerūt: qꝛ tp̄us nūciabat īcarnatiōis. enī iſtud fueratciatū gabrielē danielē .ſ. ip̄aꝫ tūc fiēdā īcarnationē. Si aūt diceret̉ ꝯueniētior videt̉ hora ī meridie: ex eo abrahe ſtāti ī hoſtio tabernaculi ī feruore diei .i. ī meridie: apparuerūt angeli nūciātes ꝯceptū iſaac fuit figura xp̄i. Illa etiā hora .ſ. nona xp̄s expirauit in cruce. cuius mortē redēpti illuminati ſumꝰ. In meridie etiā ſole exn̄te ī altiſſimo poli: maximū calo generat ſuꝑ terrā. Maximū aūt caloreꝫ ſuedilectiōis on̄dit dimittēdū filiū ſuū ī mūdū: illa hora debuit potiꝰ nunciari. Rn̄det Alber.abrahā deſignat feruētē affectū patꝝ antiqͥruꝫ:quē habebāt ad iſtā īcarnationē fiēdā. Sed angelꝰ noͣ ad fuerat miſſus nūciare .ſ. deſideriūpatꝝ: ſꝫ īpletionē: vn̄ initiū illuminatiōis.aūt hora paſſiōis fuerit meridies facit ad ꝓpoſitū videlꝫ: qꝛ ſicut ſole mūdi materiali ad occaſū tendēte ꝯgruebat veꝝ ſolē xp̄m mūdū relinq̄re ad vſū vite hūane. Ita cōgruebat ſolemaͣli oriēte .ſ. in pͥncipio diei: ſil̓ oriret̉ ab ītra verꝰ ſol iuſticie xp̄s deꝰ nr̄ incarnatōem. Et lꝫoꝑe redēptionis charitas mōſtraret̉ in ſūmoopꝰ tn̄ īcarnatōis ſine paſſiōe fuit opꝰ redēꝑtionis: vn̄ licet incarnatio magis ī ſe eēt qͣꝫ paſſiotamē magꝭ mōſtrata ē charitas ī paſſiōe dicētedn̄o. Maiorē charitatē nemo hꝫ ⁊cͣ. Ergofuit ſūmū qd̓ recepit augmētū: vn̄ charitati on̄ſe ī incarnatiōe: facta ē additio ẜm demōſtratio exteriorē in paſſione: quā charitas vltimaeſt ī on̄ſionis ꝑfectione. Et in meridie paſſiomagis qͣꝫ incarnatio ꝯgruit fieri..§. V.Quarto uidendum eſtde loco ad quē miſſus ē .ſ. in ꝓuintia: in ciuitate in domo. Et quātū ad ꝓuinciā on̄dit̉ ex-

p̄ſſe ex euāgelio iſto luce: ad ciuitatē: qꝛ dr̄ ibiMiſſus ē angelus ī ciuitatē gallilee .ſ. tal̓ puintie: ciuitas dr̄ nazare th. aūt ānūciatio iſta ꝯceptio xp̄i fieri debuit in ꝓuincia galilee ẜmAlber. vbi ſupra: ꝓpter factū qd̓ fiebat ꝑpt̓finē quē fiebat. Incarnatꝰ enī fuit dn̄s vt iudeos gentiles ſaluaret. Proter ea ī regiab vtroqꝫ inhabitabat̉: ānūciari ꝯcipi vo aūt ab vtriſqꝫ inhabitaret̉ pꝫ Iſaiā. ix. c. Prīo tp̄e alleuiata ē terra zabulō terra neptalim ⁊cͣ trās iordanē galilee gentiū populꝰ habitabat ī tenebris vidit luce magnamGuctis enī in magna ꝑte dictis tribubꝰ in captiuitatē in niniue: miſſi ſūt a rege multi gentiles ad habitādū in galilea: ſic mixti erāt gentiles iudeis remaſerāt. hītaret̉ a iudeisgalilea: pꝫ ex euāgelio vbi dicit̉. aſcēdit ioſepha galilea in iudeā: ſic in regione cōi ꝯcivoluit oībꝰ naſci voluit. enī iudeoꝝ dtm̄ ſꝫ gentiliū. Itē regio illa ſuo noīe ꝓpͥeta incarnatiōis ꝓpiſſime exp̄ſſit. Galilea enī interp̄tat̉ reuelatio ſeu trāſmigratio. In hac aūtnūciatione fiebat ſūmi ſecretorum reuelatio qr̄v̓bū in pͥncipio qd̓ erat apud deū: lucē inhabitat īacceſſibilē caro factū eſt. Et vidit oīs caroſalutare dei nr̄i: libꝝ aꝑuit et ſoluit ſignaculaoīa: audiuit a pr̄e nota fecit nobis. Sihic fiebat trāſmigratio maxima: qꝛ de ignortia ī ſcīam: de culpa ad gr̄aꝫ: de vmbra in verita: de auſteritate in benignitatē: de ẜuitute in libertatē: de timore ī amorē: de grauitate ī leuita: diuinitas in hūanitatē: maxīa trāſmigratfuit: qꝛ in ea pͥmū ad vltimū ī vnā ꝑſonā trāſmigrauit. Nec obſtat ſi dicat̉ iudeis ꝓmiſſus ē ibi in iudea ꝯcipi debuit. falſū enī hoc ē: qꝛ etgentibꝰ vt pꝫ ꝓph̓as p̄cipue iſaiā: ſꝫ bn̄ ꝓmiſſū eſt de eoꝝ ſemine xp̄s naſce̓tur: qd̓ eis ſolutū eſt: ſic ſalꝰ ex iudeis ē originalit̓: ſꝫ ꝓpl̓eos. Quātū ad ciuitatē claꝝ eſt qꝛ nūciatꝰ ē ī ciuitate teſtāte euāgelio. Et qꝛ natꝰ ē extraciuitatē bethleē̓: paſſus: ſepultꝰ. reſuſcitatꝰ exͣciuitatē .ſ. hierl̓ꝫ. poſſꝫ alicui videri etiā exͣ ciuitatē debuiſſet ꝯcipi ſicut alia p̄dicta facta ſūt.Sꝫ rn̄det Alber. vbi ſupra dn̄s in oībꝰ pͥncipalibꝰ factis in mūdo geſſit qͣre in mūduꝫ veuiſſet on̄dit. Int̓ oēs enī pctōres natꝰ fuit: natꝰan̄ bouē aſinū iacuit: int̓ pctōres ꝯuerſatꝰ fui eis comedit. Int̓ latrones crucifixus ſuit.Reſurgēs pͥmo marie peccatrici apꝑuit: oībꝰ on̄dē volēs: qꝛ venerat ieſus ī mūdū peccatores ſaluos face̓. ī mari qd̓ ē locꝰ piſciūdebuit nūciari. in acre ē locꝰ auiū: ī capoqͥ eſt locꝰ aīaliū ſilueſtriū: ſꝫ in ciuitate cōcipidebuit ē locꝰ hominū ꝓpͥꝰ: ꝓpt̓ nos ꝓpternr̄aꝫ ſalutē deſcēdit de cel̓. Ad obiecta rn̄det̉duplex ē natiuitas ī vtero ex vtcro. Priagruit myſterio. ſcd̓a exēplo: pͥma ī ſecreto:. ſcd̓a