Titulus. XV.
ad occaſum ſuꝑ nr̄m emiſperiū. dies enī naͣlisē̓ qͥ. xxiiij. horaꝝ ꝯprehēdēs etiā nocte̓: in veteri teſtamēto inchoabat̉ a luce .ſ. ī mane vt pꝫ extextu littere Gen̄. i. ⁊ iō decēs fuit ꝙ recreatio q̄ē ꝑ gratiā allatā īchoaret a luce. Qd̓ aūt dicit̉Sap̄. xviij. dū mediū ſilētiū tenerēt oīa: ⁊ nox īſuo curſu mediū iter habe̓t: oīpotēs ſer mo tuꝰdn̄e .i. filiꝰ de celis a regalibꝰ ſedibꝰ venit. Ex oauctoritate poſſet videri: ꝙ iſta annūciatio fuerit facta media nocte. Rn̄deo ꝙ non intēdit ſapiens ibi notare tēpus ſeu horā incarnationisſꝫ ſtatū eoꝝ quibꝰ venit: qͥ oēs vna cathena tenebraꝝ erroꝝ ⁊ vicioꝝ erāt ꝯpediti. Angelꝰ autēmagis debuit nūciare: ⁊ ex hora nūciatiōis deſignare ꝓpͥetatē ⁊ effectū incarnationis ſcilicꝫinitiū ſeu ortū veri ſol̓: potiꝰ qͣꝫ ſtatū eoꝝ quibꝰortꝰ ē: nec etiā in veſꝑe .i. ſero debuit nūciare ſignificās finē ſcl̓i .i. ſextā etatē in qͣ incarnatꝰ eſt.ẜm illud apl̓i ad Gall̓. iiij. Poſtqͣꝫ venit plenitudo tꝑis miſit deꝰ filiū ſuū. i. penl̓. etas. ⁊ alibinos ſumꝰ in qͦs fines ſcl̓oꝝ deuenerūt: qꝛ tp̄usnō nūciabat īcarnatiōis. Iā enī iſtud fuerat nūciatū ꝑ gabrielē danielē .ſ. ip̄aꝫ tūc fiēdā īcarnationē. ¶ Si aūt diceret̉ ꝙ ꝯueniētior videt̉ hora ī meridie: ex eo ꝙ abrahe ſtāti ī hoſtio tabernaculi ī feruore diei .i. ī meridie: apparuerūt angeli nūciātes ꝯceptū iſaac qͥ fuit figura xp̄i. Illa etiā hora .ſ. nona xp̄s expirauit in cruce. ꝑ cuius mortē redēpti ⁊ illuminati ſumꝰ. In meridie etiā ſole exn̄te ī altiſſimo poli: maximū calorē generat ſuꝑ terrā. Maximū aūt caloreꝫ ſuedilectiōis on̄dit dimittēdū filiū ſuū ī mūdū: gͦ illa hora debuit potiꝰ nunciari. Rn̄det Alber. ꝙabrahā deſignat feruētē affectū patꝝ antiqͥruꝫ:quē habebāt ad iſtā īcarnationē fiēdā. Sed angelꝰ noͣ ad hͦ fuerat miſſus nūciare .ſ. deſideriūpatꝝ: ſꝫ īpletionē: vn̄ ⁊ initiū illuminatiōis. Ꝙaūt hora paſſiōis fuerit meridies facit ad ꝓpoſitū videlꝫ: qꝛ ſicut ſole mūdi materiali ad occaſū tendēte ꝯgruebat veꝝ ſolē xp̄m mūdū relinq̄re qͦ ad vſū vite hūane. Ita cōgruebat ꝙ ſolemaͣli oriēte .ſ. in pͥncipio diei: ſil̓ oriret̉ ab ītra verꝰ ſol iuſticie xp̄s deꝰ nr̄ ꝑ incarnatōem. Et lꝫoꝑe redēptionis charitas mōſtraret̉ in ſūmoopꝰ tn̄ īcarnatōis ſine paſſiōe n̄ fuit opꝰ redēꝑtionis: vn̄ licet incarnatio magis ī ſe eēt qͣꝫ paſſiotamē magꝭ mōſtrata ē charitas ī paſſiōe dicētedn̄o. Maiorē charitatē nemo hꝫ ⁊cͣ. Ergo nōfuit ſūmū qd̓ recepit augmētū: vn̄ charitati on̄ſe ī incarnatiōe: facta ē additio ẜm demōſtrationē exteriorē in paſſione: ꝑ quā charitas vltimaeſt ī on̄ſionis ꝑfectione. Et iō in meridie paſſiomagis qͣꝫ incarnatio ꝯgruit fieri..§. V.Quarto uidendum eſtde loco ad quē miſſus ē .ſ. in qͣ ꝓuintia: in qͣ ciuitate in qͣ domo. Et quātū ad ꝓuinciā on̄dit̉ ex-
p̄ſſe ex euāgelio iſto luce: ⁊ qͦ ad ciuitatē: qꝛ dr̄ ibiMiſſus ē angelus ī ciuitatē gallilee .ſ. tal̓ puintie: q̄ ciuitas dr̄ nazare th. Iō aūt ānūciatio iſta⁊ ꝯceptio xp̄i fieri debuit in ꝓuincia galilee ẜmAlber. vbi ſupra: ⁊ ꝓpter factū qd̓ fiebat ⁊ ꝑpt̓finē ꝑ quē fiebat. Incarnatꝰ enī fuit dn̄s vt iudeos ⁊ gentiles ſaluaret. Proter ea ī regiab vtroqꝫ inhabitabat̉: ānūciari ⁊ ꝯcipi voꝘ aūt ab vtriſqꝫ inhabitaret̉ pꝫ ꝑ Iſaiātē. ix. c. Prīo tp̄e alleuiata ē terra zabulō ⁊ terra neptalim ⁊cͣ trās iordanē galilee gentiū populꝰ qͥ habitabat ī tenebris vidit luce magnamGuctis enī in magna ꝑte dictis tribubꝰ in captiuitatē in niniue: miſſi ſūt a rege multi gentiles ad habitādū in galilea: ⁊ ſic mixti erāt gentiles cū iudeis q̄ remaſerāt. Ꝙ hītaret̉ a iudeisgalilea: pꝫ ex euāgelio vbi dicit̉. ꝙ aſcēdit ⁊ ioſepha galilea in iudeā: ⁊ ſic in regione cōi ꝯcivoluit qͥ ꝓ oībꝰ naſci voluit. Nō enī iudeoꝝ dtm̄ ſꝫ ⁊ gentiliū. Itē regio illa ſuo noīe ꝓpͥetatē incarnatiōis ꝓpiſſime exp̄ſſit. Galilea enī interp̄tat̉ reuelatio ſeu trāſmigratio. In hac aūtnūciatione fiebat ſūmi ſecretorum reuelatio qr̄v̓bū in pͥncipio qd̓ erat apud deū: ⁊ lucē inhabitat īacceſſibilē caro factū eſt. Et vidit oīs caroſalutare dei nr̄i: qͥ libꝝ aꝑuit et ſoluit ſignaculaoīa: ⁊ q̄ cū audiuit a pr̄e nota fecit nobis. Sihic fiebat trāſmigratio maxima: qꝛ de ignortia ī ſcīam: de culpa ad gr̄aꝫ: de vmbra in veritatē: de auſteritate in benignitatē: de ẜuitute in libertatē: de timore ī amorē: de grauitate ī leuitatē: diuinitas in hūanitatē: q̄ maxīa trāſmigratfuit: qꝛ in ea pͥmū ad vltimū ī vnā ꝑſonā trāſmigrauit. Nec obſtat ſi dicat̉ ꝙ iudeis ꝓmiſſus ēgͦ ibi in iudea ꝯcipi debuit. falſū enī hoc ē: qꝛ etgentibꝰ vt pꝫ ꝑ ꝓph̓as p̄cipue iſaiā: ſꝫ bn̄ ꝓmiſſū eſt ꝙ de eoꝝ ſemine xp̄s naſce̓tur: qd̓ eis ſolutū eſt: ⁊ ſic ſalꝰ ex iudeis ē originalit̓: ſꝫ nō ꝓpl̓eos. Quātū ad ciuitatē claꝝ eſt qꝛ nūciatꝰ ē ī ciuitate hͦ teſtāte euāgelio. Et qꝛ natꝰ ē extraciuitatē ⁊ bethleē̓: paſſus: ſepultꝰ. ⁊ reſuſcitatꝰ exͣciuitatē .ſ. hierl̓ꝫ. poſſꝫ alicui videri ꝙ etiā exͣ ciuitatē debuiſſet ꝯcipi ſicut ⁊ alia p̄dicta facta ſūt.Sꝫ rn̄det Alber. vbi ſupra ꝙ dn̄s in oībꝰ pͥncipalibꝰ factis q̇ in mūdo geſſit qͣre in mūduꝫ veuiſſet on̄dit. Int̓ oēs enī pctōres natꝰ fuit: natꝰan̄ bouē ⁊ aſinū iacuit: int̓ pctōres ꝯuerſatꝰ fui⁊ cū eis comedit. Int̓ latrones crucifixus ſuit.Reſurgēs pͥmo marie peccatrici apꝑuit: oībꝰꝑ hͦ on̄dē volēs: qꝛ venerat ieſus ī mūdū peccatores ſaluos face̓. Nō gͦ ī mari qd̓ ē locꝰ piſciūdebuit nūciari. Nō in acre qͥ ē locꝰ auiū: nō ī capoqͥ eſt locꝰ aīaliū ſilueſtriū: ſꝫ in ciuitate cōcipidebuit qͥ ē locꝰ hominū ꝓpͥꝰ: qͥ ꝓpt̓ nos ⁊ ꝓpternr̄aꝫ ſalutē deſcēdit de cel̓. Ad obiecta rn̄det̉ ꝙduplex ē natiuitas ī vtero ⁊ ex vtcro. Pria cōgruit myſterio. ſcd̓a exēplo: pͥma ī ſecreto:. ſcd̓a