Capitulum. IX.
ſordidis ieſum magnū ſacerdotē. Ideo videt̉ꝙ ad ꝯformāduꝫ ſe ei debuerit apparere potiꝰin veſtibꝰ ſordidis. In iſa. quoqꝫ. lxiij. c. querūtangeli a xp̄o aſcēdēte: vt cōiter exponit̉. Quare rubeū eſt veſtimētū tuū. Ex quo videt̉ ꝙ debuit apparere in veſte rubea. Sed dicit alber.vbi ſupra. ꝙ apparuit angelꝰ iſte in veſte claranon alba: nec nigra vel rubea. Et hoc ꝓpt̓ ānūtōem ⁊ ꝓpter recipientē: ⁊ ꝓpter nūciatum.dropter nūciatōem quidē angelꝰ qui claritatem cognitōis ⁊ puritatē. hꝫ. Quātū ad v̓ginērecipientē nūciuꝫ ꝯgruebat veſtis clara: qͥa illaque cōcepit ſine tenebra peccati fuit: ⁊ ſine peccato cōcepit qui peccare non potuit ieſum. Etꝝ ſine libidine ꝯcepit ⁊ ſine dolore peꝑit: gͦ ſinepaſſiōis rubore hec cōceptio cōſumata fuit: ergo cū angelꝰ nō intēderet nūciare niſi incarnanē: nō debuit habere veſtē rubricatā vel diſloratā: ſed tm̄ clarā. Itē modꝰ ꝓcedēdi ī iſtaarnatōe fuit ſine corruptōe ſine diminutōneſine mixtōne: ſicut lux ꝓcedit de luce: gͦ qͦ ad oīaque fuerūt in iſta incarnatōe: cōgruebat augelū venire in veſte clara. Auctoritates autē quequūt̉ dn̄m veſtitū vel facco: vt illud p̄s. xxix.oncidiſti faccū meū vel ſordida veſte vel rua: loquūtur de ipſo chriſto ẜm ſtatū paſſiōisꝯn incarnatōnis..§. IIII.Tertio cōſiderāduꝫ ēquo tꝑe miſſus eſt Et dicēdū eſt eo tꝑe qͦ p̄nūciatū fuerat meſſiā .i. xp̄m mittendū: ẜm ꝓphetiā iacob patriarche dicētis Gen̄. penl̓. Nō auſeptrum de iuda: ⁊ dux de femore eius:eniat qͥ mittēdꝰ eſt. Alia trāſlatio habꝫjeſſias: qͥ dr̄ xp̄s. Et qꝛ tūc tꝑis iā erat ablatuꝫptrū de iuda .i. dignitas regaliſde tribu iudaix de femore eiꝰ .i. ducatꝰ ⁊ regimē illiꝰ ppl̓i:uces leuitas machabeos: qui aliquo modonebāt ad tribū iuda: ꝯtrahētes ad inuicē cōnubia: ⁊ aſſumpſerat ſibi regnū iudee herodesalienigena. qui nō erat de genere iudeoꝝ: vt pꝫMath. ij Sed diffuſe declarat̉ ꝑ magiſtrū inhiſtoria ſcholaſtica. Ideo vt impleret̉ prophetia: miſſus eſt angelꝰ ad nūciādū ſubitū aduētūregis per incarnatōem. ¶ Et ſi q̄rat̉ quoto anab initio mūdi? Rn̄deo ẜm bedā ⁊. lxx. īteretes: quīquies milleſimocēteſimo minꝰ vno.Fecerat ſiquidē deª cūctas creaturas in prīcipio mūdi: vt narrat littera gen̄. i. In quīqꝫ diebus: ⁊ in ꝑte. vi. in qͣ creauit beſtias terre ⁊ hominē: faciēs eū dn̄m oīm ⁊ a paradiſo ter reſtritrāſlaturꝰ humanū genꝰ ſi obediſſet in gl̓am celeſtem. Sed qꝛ vt ingratꝰ trāſgreſſus ē p̄ceptūpūiuit eoſ adā ⁊ euā cū oī poſteritate ſua: q̄ totaerat in eis ẜm virtutē ſeminalē: per quīqꝫ milia.xcix. annos: vt nullꝰ eoꝝ qͣꝫtūcūqꝫ ſancte viuetpoſſet intrare in gl̓am celeſteꝫ: ita ꝙ ꝓ ſingulis
diebus data eſt pena mille annoꝝ. Et ꝓ illa ꝑteſexti diei reſiduū: quo tꝑe pene trāſacto miſſuseſt angelꝰ ad annūciādū: qꝛ tp̄s miſerēdi eiꝰ hominis: qꝛ venit tēpus vt incarnatꝰ paſſione ſuaaperiret oībꝰ ianuā regni celeſtis: remoto angelo a cuſtodia vie paradiſi ne poſſet adiri.¶ Si ſcire cupis quo anni mēſe vniuerſal̓ tenet eccl̓ia: qꝛ de mēſe marcij qͥ erat ſextꝰ menſisa cōceptiōe ioānis bap. vt dicit̉ luc. i. Et aꝑte īſexto mēſe a Ioā. cōceptū dicit̉ miſſus angelꝰad nūciādū xp̄i incarnatōem: qꝛ lex ⁊ ꝓphete .i.vetꝰ teſtamētuꝫ vſqꝫ ad Ioā. cōtinēs quīqꝫ mūdi etates. pͥmā ab adā vſqꝫ ad noe: ſecūdā a noevſqꝫ ad abrahā: tertiā ab abrahā vſqꝫ ad dauid:quartā a dauid vſqꝫ ad trāſmigratiōem babylonis: quītam a trāſmigratōne babylonis vſqꝫ adxp̄m: in quo inchoat̉ ſexta etas: cuiꝰ finē deꝰ nouit. Habemꝰ aūt nunc de ea. Mcccclxxxij. annos cū hoc ſcriptū eſt. Eſt aūt ſenariꝰ numerꝰꝑfectꝰ ſignificās ꝑfectōem gr̄e quā chriſtus adduxit. Mēſis autē marcij eſt tp̄s verū qͦ terraſicca ⁊ indecora ꝓpter frigꝰ reuiuiſcit in herbisfloret in arboribꝰ: letat̉ auiū cōcētu: abundat inhumoribꝰ. Et qꝛ per incarnatōeꝫ chriſti ē renouatio fiēda in hūano genere: quod olim ꝓpterfrigꝰ peccati erat aridū: gr̄a indecoꝝ: qꝛ ſine virtutibꝰ: reuiguit in bonis cogitatōibꝰ: refloruitin ſanctis affectōnibꝰ: augmētatū eſt in ſanctisdoctrinis: letatū ex premijs: iō aꝑte hoc menſemiſſus eſt. ¶ Dies autē huius menſis in qͦ miſſus ē dieſ. xxv. marcij: ⁊ ſexta feria: quā die creatus ē pͥmꝰ hō: ⁊ qͣdie reuolutis. xxxiij ānis etatis dn̄i nr̄i: ⁊ crucifixꝰ ⁊ mortuꝰ eſt ꝓ nob̓ ẜm. b.Aug. Ea igit̉ die qͣ primꝰ hō de t̓ra terrenꝰ adāfactꝰ ē: voluit ſcd̓s adā de celo celeſtis ieſus fieri: vt terrenū face̓t celeſtē. b. Aug. deꝰ factꝰ ē hōvt hō fieret deꝰ redimēdo cū ſua paſſiōe illa dieeā ſuſcipiēdo. Et iō p̄ ceteris ī maxima deuotione hn̄da eſt: ⁊ vbiqꝫ ꝓpter reuerētiaꝫ eiꝰ abſtinetur a carniū eſu. de cōſe. di. iij. de eſu carniū.Sed ātiquitus etiā ieiunabat̉: ita vt crucifigere chriſtū reputaret̉ qui ſanus nō ieiunaſſet: decōſe. di. iij. Ieiunia. Demū hora in qua miſſus eſt: ⁊ ſi nobis nō ſit certa: tn̄ ẜm Alb. vbi ſupra cōueniētior vr̄ fuiſſe in ortu ſolis: dicit enimꝙ circūſtātie nūciātis debēt exprime̓ ꝓprietatēnūciati: ẜm Diony. vnde cuꝫ annūciet angelusiſte ip̄am īcarnationeꝫ cū ꝓprietatibꝰ ſuis: illaāt ſit ortus veri ſolus ſuper terraꝫ illuminātisoēm hōinē veniētē ī hūc mūdū: qd̓ tēpus .ſ. mane ē initiū diei. ſine p̄iudicio p̄ſūptōis credimꝰ:ꝙ hec ānūciatio ſit facta ī ortu diei. Ad qd̓ facitqꝛ opꝰ creatiōis cepit a luce Gen̄. i. Fiat lux qd̓videt̉ fuiſſe ī prīcipio diei artificial̓. Ergo multo fortius opꝰ recreatiōis qd̓ eſt nobilius. Inīcarnatiōe īcipit dies gratie. Oīs āt dies īcipita luce .ſ. artificialis dies qui ē ab ortu ſolis vſqꝫG 2